In de door de zon verzengde aarde van La Mancha ligt een schier eindeloze rijkdom: in de potten die vaardige handwerklieden van deze aarde maken, smoort groente in allerlei soorten en kleuren: tomaten, knoflook en uien natuurlijk, maar ook wortels, aardappelen, courgettes, aubergines en paprika. Op veel plaatsen strekken de koolvelden zich uit tot de horizon en de hoofdstad Madrid betrekt sla bonen en spinazie uit deze weidse vlakte.
In Almagro, 25 km ten zuidoosten van Ciudad Real, heerst de aubergine. De stad, die in de 16e eeuw de zetel van de bankiersfamilie Fugger was en nu bekend is om zijn klassieke theaterfestival, produceert jaarlijks meer dan 5000 ton Solanum melongena - zo noemen plantkundigen de kleine ovale aubergine, die alleen in deze streek voorkomt. Op de vlakte, waar eens de ridders van Calatraya tegen de Moren optrokken, gedijt de -in tegenstelling tot de gewone aubergine- door dichte bladeren omhulde, groene vrucht. De vruchten worden geplukt als ze amper 7 cm lang en niet meer dan 4 cm dik zijn. Van juli tot de eerste nachtvorst eind november werken de plukkers in de velden en verwerken vier fabrieken in Almagro de oogst van zo'n honderd boerenfamilies.
De verse aubergines worden binnen 48 uur gekookt en vervolgens ingelegd in water met azijn, zout, knoflook, kummel en Spaanse peper. Een stuk rode paprika, met een reepje venkel in het midden bevestigd, dient ter garnering. Ter plekke zijn de berenjenas de Almagro in een orza, een aardewerken potje, te koop. Potten en blikken die met de verfijnde groente gevuld worden, gaan bijna allemaal naar Madrid, waar deze specialiteit zeer gewild is. In het buitenland zijn Almagro-aubergines soms in Spaanse winkeltjes te vinden.
Aubergine farmacologisch
De aubergine, in Amerika ei-plant" genoemd is de Solanum melongena van de familie der Solanaceeën (aardappelfamilie), welke oorspronkelijk uit India afkomstig is en in dat land al sinds onheuglijke tijden zeer gewaardeerd wordt om z'n medicinale en ook culinaire mogelijkheden. Pas in het begin van de 14e eeuw komt deze plant - waarschijnlijk via Afrika - Europa binnen. In Arabische recepten uit de 13e eeuw wordt aubergine al vermeld. Tot op heden wordt aubergine overal gekweekt waar het klimaat zulks gedoogt. Vooral de Franse keuken maakt zeer veel gebruik van deze vrucht, die één van de voornaamste ingrediënten is in tal van Provençaalse schotels. Medicinaal wordt de vrucht verwerkt. Een grote besvrucht, in kleur variërend van paars tot wit, en in vorm van langwerpig tot rond. Zij bevat cafeïnehoudende stoffen, voorts een alkaloïdaal glycoside “Solanine” genaamd, de anthocyaninen en enkele vitaminen. Er zijn deskundigen die menen dat de onrijpe vrucht giftig zou zijn voor het bloed, wegens de hoeveelheid solanine welke aanwezig is, maar daar wordt tegen ingebracht, dat deze solanine wordt uitgestoten in het kookproces en dat is maar goed ook, want in elk geval zijn de jonge vruchten malser en lekkerder dan de rijpe vrucht. De aubergine activeert de afscheiding van gal door de lever, zodat er een betere afscheiding van galhoudende stoffen plaats vindt. Daarnaast zou aubergine de afvloeiing van gal uit de galblaas naar de twaalfvingerige darm bevorderen  en  het cholesterolgehalte van het bloed verminderen  en de urinelozing bevorderen.
Bron  CULINARIA ESPAÑA, Könemann. ISBN: 3-8290-1964-5. U vindt hier ook een keur van recepten behorend bij bovengenoemde producten. Prachtig geïllustreerd werk! Van Uitgeverij Könemann is ons geen URL, WAP of EMAIL bekend 

** Een accommodatie in Nederland kunt u goed vinden via Hotels/Appartementen/NL (1664).
** Via Hotels/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een juiste accommodatie in 71 landen.