De plantengroei is zeer rijk door de grote variatie in klimaat, hoogte en bodemgesteldheid. Het aantal endemische soorten is groot als gevolg van de geïsoleerde ligging; de Pyreneeën vormen een barrière voor migratie van soorten. Over verreweg het grootste deel van het oppervlak overheerst de mediterrane flora. De typische bosformatie met steeneik is grotendeels vernietigd en veelal vervangen door maquis (zie macchia). Deze bestaat uit heesters met o.a. zonneroosjes,  bezemstruik, heidebrem en rozemarijn. Zomergroene loofbossen komen vooral in Noord-Spanje voor. Karakteristiek is de donzige eik op plaatsen met een neerslag van ten minste 800 mm per jaar, ook in de Pyreneeën, het bergland van Castilië en de Sierra Nevada. Bossen met eik, beuk, berk, es en kastanje in Noord-Spanje vertonen overeenkomst met Midden-Europese bossen. In de naaldbossen van het hooggebergte komen lariks en arve voor. Grote delen van de hoogvlakte bestaan uit steppeachtige vegetaties, in het zuidoosten met vedergrassen elders met zoutminnende soorten van melde en loogkruid op zoute bodem. In het Atlantische noordwestelijke deel komen op de berghellingen uitgestrekte heidevelden voor met struikheide, dopheidesoorten, zoals rode dopheide, en gaspeldoornsoorten.

Macchia (Fr.: maquis),  de Italiaanse naam voor altijdgroene, vaak meer dan manshoge, moeilijk doordringbare vegetaties van heesters, voor een groot deel doornstruiken. De macchia is kenmerkend voor het mediterrane gebied en beslaat daar grote oppervlakten; zij is niet natuurlijk, maar is te beschouwen als een aan menselijke invloed (brand, beweiding, enz.) toe te schrijven degradatiestadium van het oorspronkelijke loofwoud.

Heester (Lat.: fratex) of struik,  houtige plant die zich in of vlak boven de grond vertakt en ongeveer 4 m hoog kan worden. Heesters onderscheiden zich van bomen door het ontbreken van stam en kroon. Men spreekt van halve heesters (suffrutices) als alleen het onderste deel van de takken gedurende de winter overblijft (bijv. lavendel). De studie van de heesters maakt deel uit van de dendrologie.

Natuur
In de bosbouw worden vele heesters gebruikt als vulhoutsoorten. Ook bezigt men hier wel de term heesters als aanduiding van een bepaalde maat, d.w.z. reeds tamelijk groot plantgoed.

Spanje is een land vol tegenstellingen met diepgaande verschillen in natuur, klimaat, cultuur en levenswijzen. Deze meervoudigheid komt ook tot uitdrukking in het landschap dat voor de ogen van de reiziger soms onverwacht snel volledig verandert.
Het groene Spanje
In het noorden, haast een verlenging van het Franse platteland, bevindt zich het landschap van het Baskenland, met altijd groene weidegronden, met boerderijen die zich aftekenen tegen de heuvels, stranden en vissershavens waar de sfeer van weleer nog behouden is. De kust van Cantabrië heeft een soortgelijk karakter, dat soms een overweldigend en majestueus contrast vertoont in de Picos de Europa, een bergketen die zich over Cantabrië en Asturië uitstrekt, terwijl aan de kust elegante steden en harmonieuze stranden te vinden zijn in plaatsen met een prachtige natuur.
Galicië, in het noordwesten, bezit al de essentie van een steil kustlandschap, heuvels verfraaid met volksbouwkunst ("hórreos") en riviermondingen waar de zee het binnenland instroomt tot de steden aan toe.
Zee en bergen in een perfecte verbroedering, een zeer rijke en uiteenlopende volksarchitectuur, kuststeden en een vochtig klimaat dat het hele gebied groen houdt, zijn enkele van de belangrijkste bijzonderheden van deze streek.
Het binnenland van het schiereiland
Een hoogvlakte, de Meseta Central, neemt het gehele centrale gedeelte van het Iberische Schiereiland in en hier is één van de meest expressieve en gevarieerde landschappen van Spanje te vinden. In het midden scheidt een bergenreeks twee fysiek en historisch goed afgebakende gebieden. Door Castilië heen, tegenwoordig ingedeeld in de streken Castilla Y León, Castilla-La Mancha en La Rioja, biedt deze uitgestrekte hoogvlakte een landschap met open horizonten boven graanvelden, rivierdalen en piepkleine dorpjes die tezamen met de van geschiedenis doortrokken steden een belangrijk erfgoed aan monumenten en kunstvoorwerpen herbergen.
De Middellandse-Zeekust
Van de Pyreneeën tot aan Andalusië is het Spaanse Middellandse Zeegebied een afwisseling van zandvlaktes (Albufera van Valencia, Mar Menor in Murcia) en steile kusten (Costa Brava) met een landschap waar afwisselend klippen met inhammen ernaast en kleine vissersdorpen te vinden zijn.
Boerderijen en wijnranken domineren het landschap meer landinwaarts dat naar het zuiden toe steeds kleurrijker wordt met velden vol amandelbomen, sinaasappel- en citroenbomen, terwijl de kust steeds lieflijker wordt met blanke zandstanden.
Als de kust Andalusië bereikt, door olijfboomgaarden en moerasgebieden heen, wordt het landschap steeds lichter en zijn er talrijke oogverblindende witte dorpjes en stranden te vinden. De bergen (Alpujarras, Sierra Nevada) vormen hier een indrukwekkend contrast, tezamen met de woestijnachtige duinen van Almeriá, daarbij extreem mooie en gevarieerde landschappen vormend.
Ceuta en Melilla op het Afrikaanse continent zijn twee gezellige en plezierige steden. Meer in het zuiden bieden de Canarische Eilanden, met een spectaculaire vulkanische natuur, toeristisch sterk ontwikkeld, een inheems zeer expressief landschap.
Over heel Spanje is de volksarchitectuur in velerlei bijzondere verschijningsvormen te vinden in de caserío, masía, casona, cortijo, pazo, barraca en in evenzoveel andere geheel eigen vormen, welke als een bepalend en onderscheidend element van ons landschap beschouwd kan worden.

** Een accommodatie in Nederland kunt u goed vinden via Hotels/Appartementen/NL (1664).
** Via Hotels/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een juiste accommodatie in 71 landen.