Hoofdstad van het departement Saône-et-Loire, regio Bourgondië, gelegen aan de Saône.
Mâcon, een oude Gallische stad, Matisco, gelegen op de rechteroever van de Saöne, die hier zeer breed is, is de hoofdplaats van de vruchtbare wijnstreek La Máconnais. Jaarlijks wordt hier de Foire International des Vins de France, internationale jaarmarkt van Franse wijnen,  gehouden. Grote historische monumenten ontbreken. Vieux Saint-Vincent is het restant van de voormalige kathedraal, die tijdens de Revolutie werd verwoest: portaal, twee achthoekige torens en de travee ertussen bleven be­waard. Op het timpaan zijn taferelen van het laatste oordeel afgebeeld.
Ontdek Mâcon
De beste manier om een stad te leren kennen, is vooral de tijd te nemen om indrukken op te doen, stap na stap, straat na straat.
Het oude Mâcon is een mozaïek waar de geschiedenis en de mensen bescheiden maar levendige sporen hebben achtergelaten, sporen die men ontdekt door in de stad rond te slenteren
Een wandeling die kan beginnen bij het Office de Tourisme, met het Stadhuis uit de 18e eeuw met de indrukwekkende gevel aan de kade van de Saone. In de rue (amot, tegenover het Stadhuis, ligt de kerk Saint-Pierre uit de 1ge eeuw, die talrijke kenmerken van de Romaanse bouwkunst vertoont. Iets verder ligt de Residentie van Soufflot, met de kapel van Saint.Vincent.de.Paul en de "draaikast" voor te vondeling gelegde kinderen.
Terugkerend langs de noordkant komt men langs via de schilderachtige Place aux Herbes met het Houten Huis, dat met nogal gewaagd beeldhouwwerk is versierd. Als u doorloopt in de richting van de Saone, komt u bij de brug van Saint.laurent uit de 11 e eeuw, de trekpleister van de stad.
De brug
is door de eeuwen heen talrijke mal en verbouwd. Op enkele minuten liggen de ongelijke torens van de oude Saint.Vincent, de resten van de oude kerkkathedraal.
Kleine straatjes voeren de wandelaar naar het museum van de Ursulinen, een oudenvrouwenklooster met talrijke getuigen van de geschiedenis van de stad, langs de residentie van de familie de Lamartine, rue Beauderon de Senecé, en vervolgens naar de square de la Paix, met aan de ene zijde de kerk van Saint.Vincent, die onder Napoleon Bonaparte is gebouwd, en aan de andere zijde het Hotel.Dieu, met de koepel van Soufflot. Als u weer in de richting van de Saone loopt, kunt u een bezoek aan het in régencestijl opgetrokken Hotel Senecé brengen, waar het museum Lamartine is ondergebracht.
Tijdens de wandeling zal de bezoeker zeker oog hebben voor de kleine en grote dingen die van Mâcon een boeiende en levendige stad maken.
Residentie Soufflot (Oude Armenhuis)
Saint-Vincent-de-Paul, pastoor van Chatillon-sur-Chalaronne, staat aan het begin van de Liefdadigheidsinstelling, een van de eerste in Frankrijk. De erbarmelijke staat van het gebouw heeft in 1750 de afbraak van de noordelijke vleugel tot gevolg. Het nieuwe gebouw werd ontworpen door Soufflot en door de architect Minoya tussen 1752 en 1762 gebouwd. Het gebouw werd in 1981 gerestaureerd en tot Residentie Soufflot omgedoopt, en huisvest nu een bejaardentehuis. Heel apart is de kapel met de ovale vorm, die zo ontworpen is dat de zieken de dienst konden bijwonen zonder naar de begane grond te hoeven gaan. Een andere bezienswaardigheid is de "draaikast", rechts van de toegangsdeur, een van de zeldzame die in Frankrijk bewaard zijn gebleven. In deze soort draaibare kuip konden in vroeger tijden kinderen te vondeling worden gelegd, in de grootst mogelijke anonimiteit.
Houten Huis, Maison de bois, (Op afb. rechts van apotheek)
Het Houten Huis werd tussen 1490 en 1510 gebouwd en is ongetwijfeld het oudste huis van Mâcon, en ontegenzeglijk het beroemdste. De voorgevel is volledig van hout en versierd met talrijke beelden, die vaak van bedenkelijk allooi zijn. Personages met mensen maskers en apen met verwrongen gezichten, staand, zittend, gevleugeld, naakt of juist gekleed, ook al is dit soms alleen maar met een das of muts. Sommige figuren houden met gespreide armen afwisselend de kop en de staart van een denkbeeldig of werkelijk bestaand dier vast. Het Houten Huis werd door de gebroeders Goncourt vergeleken met een gigantische houten kast, die de inwoners van Mâcon alleen vanuit de ooghoeken mochten bekijken vanwege het gewaagde beeldhouwwerk aan de muren.
Brug van Saint-Laurent
Voor de stad Mâcon ook maar bestond, werden de beide oevers van de Saone hier al door een doorwaadbare plaats verbonden. De Romeinse legers bouwden een houten brug tijdens de veroveringscampagne in Gallië, en pas in de 11' eeuw werd een stenen brug gebouwd, met slechts zes bogen, die reeds in 1221 werd versterkt. Tot 1550 ondergaat de brug regelmatig ingrijpende verbouwingen. De verlenging van de brug schijnt ook uit deze tijd te stammen, maar het exacte aantal bogen in de 16' eeuw is onbekend. Tijdens de godsdienstoorlogen was de brug getuige van een tragische gebeurtenis, toen Guillaume de Saint-Point, gouverneur van Mâcon, de gevangen genomen Hugenoten in de Saone wierp. De brug van Saint-Laurent is een van de weinige bruggen uit de streek die niet tijdens de tweede wereldoorlog is verwoest. Sinds deze tijd is de brug niet meer veranderd, en telt voortaan twaalf bogen.
Musee des Ursulines
Dit oude vrouwenklooster is in de tweede helft van de 17' eeuw gebouwd op de vlakte van de Baille en heeft een woelige geschiedenis achter zich. Eerst een kostschool Voor de jonge meisjes van adel en gegoede burgerij, vervolgens een gevangenis tijdens de Revolutie en tenslotte een kazerne tot de tijd tussen de beide wereldoorlogen, alvorens te worden gerestaureerd door de stad Mâcon die er in 1968 het museum onderbrengt.
Voor het publiek geopend: van dinsdag tot zaterdag, van 10 tot 12 uur en van 14 tot 18 uur (betalende toegang).
Zon- en feestdagen van- 14 tot 18 uur. Gesloten op 1 januari, 1 mei, 14 juli, 1 november, 25 december.
Museum van de Ursulinen, allée de Matisco - Tel. : 03.85.39.90.38 - Fax. : 03.85.38.20.60
Oude Saint-Vincent
Vanaf de 6' eeuw had Mâcon al een kerkkathedraal, die tussen de 7' en 13' eeuw talrijke malen werd herbouwd. Na talrijke vernielingen in de 16' eeuw werden de restauratiewerkzaamheden, met name aan de klokkentorens, pas in het begin van de 17' eeuw begonnen. De ruwbouw, die door de talrijke vernielingen en verbouwingen danig was verzwakt, baarde echter ernstige zorgen. Ondanks de aanzienlijke werkzaamheden die al waren verricht, werd in maart 1799 met de afbraak begonnen. Alleen het voorportaal, de twee torens en de travee die deze verbindt, werden behouden. Het zijn de oudste delen van de kerk en tevens de enige resten die nog zichtbaar zijn. Het fundament van de torens, met de vierkante vorm, schijnt terug te gaan tot de 11' eeuw, terwijl het bovenste gedeelte, met achthoekige vorm, kan worden gedateerd uit de 13' eeuw. Het voorportaal, dat los voor de klokkentorens is gebouwd, stamt uit het midden van de 12' eeuw. Het timpaan van de toegangsdeur is versierd met beeldhouwwerk dat in vijf horizontale lagen is verdeeld en scènes uit het laatste oordeel afbeeldt. Dankzij de restauratie van het bouwwerk biedt de zuidtoren een uniek zicht over Mâcon en het dal van de Saone.
Voor het publiek geopend: Van 1 juni tot 30 september, van dinsdag tot zaterdag, van 10 tot 12 uur en van 14 tot 18 uur. Zon- en feestdagen van 14 tot 18 uur. Gesloten op 14 juli. Van 1 oktober t/m 31 mei alleen geopend voor groepen (volgens afspraak). 1 maand van tevoren aanvragen bij het "Musée des Ursulines". Inlichtingen tel. : 03.85.39.90.38.
Hôtel Montrevel
In 1792 betrekt de gemeente van Mâcon het huidige Stadhuis. Het was in die tijd de meest luxueuze particuliere woning van de stad. Het middengedeelte van het gebouw is tegen 1750 gebouwd. De Graaf van Montrevel, de eigenaar in 1767, liet twee vleugels aanbouwen en in 1880 gaf Francois Martin, burgemeester van de stad, opdracht tot de bouw van twee andere vleugels, die naar de rue Carnot terugbuigen. Ondanks de talrijke verbouwingen die het Stadhuis in de loop der eeuwen heeft ondergaan, zijn toch talrijke sporen uit het begin bewaard gebleven: het houtwerk van de huwelijkszaal, de medaillonportretten van de grote filosofen uit de Oudheid in de oude bibliotheek, de wapens van steden uit het departement in de erezaal, de schitterende trap met de smeedijzeren leuning die de entreehal domineert.
Kerk van Saint Pierre (Afb. links boven; orgel onderaan)
In de 19" eeuw overweegt de stad Mâcon een nieuwe kerk te bouwen. In de jaren 1860 verrijst in de wijk van het Stadhuis de kerk van Saint-Pierre, naar het ontwerp van de architect Berthier, leerling van Viollet le Duc. Het gebouw wordt in Romaanse stijl opgetrokken en heeft een gevel met drie verdiepingen. De kerk wordt betreden via drie portalen met verhoogde rondbogen (een kenmerk van het monument, dat in alle booggewelven en muuropeningen kan worden teruggevonden) en timpanen met stenen bas-reliëfs. De twee sierlijke klokkentorens met de stenen spitsen geven het bouwwerk een uitzonderlijke allure.
Interieur:
- Talrijke kapel/en, fresco's, communiebank, hoofdaltaar, kansel met vijf zijden en twee trappen, rozetvenster, orgels. Drie kunstwerken zijn op de monumentenlijst geplaatst.
- Wit marmeren basreliëf van het altaar in de kapel Notre-Dame-de­Lorette, gebeeldhouwd door Perrache, een kunstenaar uit Lyon tegen het einde van de 1 ff eeuw.
- Marmeren grafkunst uit de Renaissance van het graf van de familie Beauderon de Senecé.
-Kerkorgel van de beroemde orgelbouwer Aristide Cavaille-Col/ (1866).
Kathedraal van Saint-Vincent (Op afb. rechts boven)
De bouw van de kerk van Saint-Vincent is te danken aan Napoleon Bonaparte. De tekeningen werden gemaakt door Guy de Gisors, architect van het Palais Bourbon en de kerk van de Madeleine in Parijs. De kerk heette aanvankelijk de kerk van Saint-Napoléon, maar deze naam werd na het aftreden van de keizer veranderd in de kerk van Saint-Louis, ter ere van Lodewijk XVIII. Na de terugkeer van Napoleon uit Elba veranderde de kerk nogmaals van naam en heet sindsdien de kerk van Saint-Vincent. In deze kerk werd op 4 maart 1869 de begrafenisplechtigheid voor Alphonse de Lamartine gehouden.
Hôtel-Dieu (Afb. apotheek)
Het Hôtel-Dieu werd vanaf 1761 naar de tekeningen van Soufflot gebouwd door diens leerling Melchior Munet en wordt gekenmerkt door een koepel van uitzonderlijke omvang, lijn en hoogte. Alle zalen van het gebouw komen bij de koepel uit, waar de kapel was gebouwd. Op de begane grond vindt u een apotheek met houtwerk uit de tijd van Lodewijk XV, met een schitterende collectie apothekerspotten.
Van 1 juni tot 30 september, van dinsdag tot zaterdag, van 14 tot 18 uur. Gesloten op 14 ju/i. Andere dagen op verzoek, Museum van de Ursulines, tel. : 03.85.39.90.38
Hôtel Senecé
Het Hôtel Senecé, Zetel van de Academie voor kunsten, Wetenschappen en Schone letteren van Mâcon waarvan de beroemde Lamartine eens Voorzitter was, huisvest nu een museum met talrijke documenten en getuigenissen over het leven van de bekende staatsman en dichter.
.Voor het publiek geopend: dinsdag tot zaterdag, van 10 tot 12 uur en van 14 tot 18 uur. Zon- en feestdagen van 14 tot 18 uur. Gesloten op 1 januari, 1 mei, 14 juli, 1 november en 25 december.  Museum Lamartine: 41, rue Sigorgne, tel. : 03.85.39.90.38.

In de voetsporen van Lamartine
Op elk moment in het leven van Alphonse de Lamartine (1790-1869), zowel in dat van de dichter als dat van de politicus, vinden we sporen terug van de stad Màcon en de omliggende regio.
Hij is geboren in een rijke, koningsgezinde familie in Màcon maar brengt zijn kindertijd door in het dorp Milly. Op het platteland rond de nabijgelegen dorpen, Bussières en Pierreclos, leidt hij een zorgeloos en gelukkig leven, dat veel bijdraagt aan zijn poëtische inspiratie.
In Bussières volgt hij het onderwijs van de abt Dumont. Vervolgens gaat hij in pension in Lyon en later in Belley. In 1808 keert hij terug in Milly.
Op 20-jarige leeftijd hervindt Lamartine in Busslères de abt Dumont, met wie hij een hechte vriendschap aangaat.
Na zijn lichtzinnige bestaan in Lyon, en een kortstondige liefdesgeschiedenis in Italië, verveelt Lamartine zich in Milly. Hij raakt bevriend met de ridder De Pierreclau, wiens echtgenote. de mooie Nina de Pierreclau, algauw de minnares van Lamartine wordt. Dankzij haar verneemt de dichter het verhaal van de geheime liefdesgeschiedenis tussen de abt Dumont en de "Mademoiselle de Milly" tijdens de revolutie, Deze geschiedenis vormt de basis voor het beroemde gedicht ''Jocelyn ". gepubliceerd in 1836.
In 1823 vestigt Lamartine zich met zijn echtgenote Mary Ann en zijn dochter ]uJia in Saint-Point.
Vaak verlaat hij zijn kasteel in de Màcon-regio om te reizen, kuuroorden te bezoeken, met name Aix-les-Bains, of om zich enige tijd als zaakgelastigde in Florence te vestigen. In 1832 realiseert hij een van zijn dromen: met zijn gezin vertrekt hij naar het Verre Oosten.
Na zijn terugkomst in 1833, woont hij in zijn kasteel Monceau. Hij wil zijn echtgenote niet dwingen tot een terugkeer naar Saint-Point, aangezien zijn tijdens de reis naar het Oosten overleden dochter daar is begraven.
In hetzelfde jaar maakt hij ook zijn entree in de politiek met een dubbele  verkiezing zowel lokaal als nationaal.
Als gedeputeerde van Mâcon in 1837, verwijdert Lamartine zich gaandeweg van de koninklijke macht en zet zich in voor de situatie van het volk.
In 1848 staat hij aan de top van zijn politieke loopbaan en wordt chef en minister van buitenlandse zaken in de provisorische regering.
Na de staatsgreep in 1851 en het herstel van het keizerrijk, trekt Lamartine zich terug van het politieke strijdtoneel.
Hij ondervindt grote financiële moeilijkheden en sterft uiteindelijk geruïneerd in Parijs op 18 februari 1869.
Musée Lamartine, Rue Sigorne
Het museum is ondergebracht in het Hôtel Sénecé, zetel van de Académie van Mácon, opgericht in 1805. Het is een fraai pand, in de stijl van de Régence gebouwd en ook in die stijl gemeubileerd en gedecoreerd (schilderijen, wandtapijten). Hier worden documenten en herinneringen bewaard betreffende de schrijver en politicus Alphonse de Lamartine, grondlegger van de Franse romantische lyriek, in 1790 in Mácon, Rue de la Barre 5, geboren en in 1869 in Parijs gestorven.
Omgeving
Nabij Mácon, in het door Alphonse de Lamartine zo geliefde landschap, liggen enkele plaatsen waarmee de naam van de dichter nauw verbonden is.
Het Cháteau de Mäcon Monceau, 7 km ten noordwesten van Mäcon, was een van zijn favoriete verblijfplaatsen. In het tuinhuis La Solitude schreef hij de Histoire des Girondins, 1847, waarin hij zijn ideeën over vrijheid en vooruitgang heeft neergelegd.
In Bussières, 11 km ten westen van Mäcon, kreeg de dichter zijn eerste onderricht van de abbé Dumont, die model stond voor de hoofdpersoon van het epische gedicht Jocelyn, 1836; de geestelijke ligt naast het kerkje begraven.
In Milly-Lamartine, 12 km ten westen van Mâcon, staat het huis van Lamartines grootvader, waar hij zijn kinderjaren doorbracht. Voor het Raadhuis staat een bronzen buste van Lamartine, die hier zijn eerste 'méditation' L 'Isolement, opgenomen in de bundel natuurlyriek Les méditations poétiques, 1820 schreef.
In het tussen 1833 en 1855 verbouwde kasteel van Saint-Point (25 km ten westen van Mäcon), waar Lamartine bij voorkeur woonde, kan men zijn werkkamer, woonkamer en salon bezoeken, waarin tal van herinneringen aan hem worden bewaard. In het kerkje van Saint-Point hangen twee schilderijen gemaakt door mevrouw Lamartine, die naast haar man en andere familieleden begraven ligt in het aangrenzende kapelletje. Het landschap in de omgeving beschreef Lamartine in Le tailleur de pierres de Saint-Point (I 851).
Informatie: Brochure: Sur les pas de Lamartine
Office de Tourisme:
1, place Saint-Pierre, 71000 MACON , tél. 03.85.21.07.07, télécopie : 03.85.40.96.00.  -   *  Informatieve  folder is Mâcon to discover Eng.  *  In de folder Route des Vins mâcons-beaujolais vindt u twaalf circuits tourisques. Fr.

Departement Saône et Loire    ▲
Steden: Autun, Chalon-sur-Saône, Cluny, Mâcon, Taizé en  Tournus.
Wie geporteerd is voor romaanse bouw- en beeldhouwkunst moet deze heuvelachtige streek, in het zuiden van Bourgondië tussen Loire (westen) en Saóne (oosten), zeker bezoeken. Cluny - de middeleeuwse bakermat van het kloosterwezen - mag dan door de tand des tijds en sloopwerkzaamheden van de mens niet meer zo volledig tot de verbeelding spreken, dat geldt niet voor de imposante kerken van Tournus en Paray-le-Monial Daarnaast is de streek rijk bezaaid met primitieve romaanse kerkjes die juist door hun eenvoud bekoren.
Wijnranken en wijnbouwdorpjes vormen de charme van de gaarden rondom Chalon-sur-Saóne en Macon, die beide ook als stad aandacht verdienen. Landschappelijke rust, weidegronden en akkers zijn de kenmerken van de Bresse (ten oosten van de Saóne), de Charolais en de Brionnais in het zuiden. Liefhebbers van industriële archeologie kunnen terecht in Le Creusot en Montceau-les-Mines (in de Autunois in het westen van de regio).
Comité Départemental du Tourisme
Maison de la Saône et Loire  -  389 Av. de Lattre de Tassigny  -  71000   MÂCON  -  Tel: 33 (0) 3 85 21 02 20     -  Fax: 33 (0) 3 85 38 94 36
Informatie
* Een prima kaart is Tourist map Southern Burgundy Saône&Loire of Bourgogne du sud. Op de achterzijde interessante info, Eng..
* Bent u professioneel geïnteresseerd in deze streek vraag dan aan Professional's Tourism Handbook, Bourgogne du sud, 148 pag. Du. en Eng..

** Uw accommodatie in Frankrijk kunt U goed boeken via Hotels/Appartementen/Frankrijk. Er zijn meer dan 11.000 hotels/appartementen online boekbaar. Laagste prijsgarantie, maximale keuze, tevreden gasten, onpartijdige hotelbeoordelingen, uw taal wordt altijd gesproken!
** Via Hotels/Appartementen/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een accommodatie in 92 landen.
** Hoe maak ik een printversie van de pagina"?
** Door Tekengrootte  te wijzigen kunt u de leesbaarheid van de tekst sterk verbeteren.
** Naar richtlijnen en afspraken voor auto-, camper- en caravanrijders.
** Hoe kunnen we werken met "Google Aangepast Zoeken"?     ▲