DEPARTEMENT MEUSE,
naar overzicht regio Lorraine
Maak uw keuze
Laatste wolven en orchideeën
▲
Landschappen en flora en fauna, ver van de platgetreden paden
De Meuse heeft zijn bijzondere karakter te danken
aan de landschappen. Dankzij hun afwisseling en originaliteit.
In het noorden ligt het voorgebergte in de streken
rond Montmédy en Stenay, die werden verdedigd door zwijgzame burchten.
Ze werden gekenmerkt door invloeden uit de Spaanse Renaissance en het
Frankrijk van fortenbouwer Vauban.
In het westen zorgen de geaccentueerde golvingen
van het Argonnemassief voor reliëf in de diepe wouden. De dorpen hebben
de oorspronkelijke huizen met houten vakwerk en lemen muren weten te
behouden.
In het centrum van het departement
kabbelt het
leven in het Maasdal rustig verder, in het tempo van de kronkelingen van
de rivier. Op de hellingen ligt Verdun, stad der bisschoppen en van het
beroemde verdrag, de plek waar de ergste veldslagen van WO I hebben
plaatsgevonden. Ook Saint-Mihiel, de stad der Benedictijnen en
van de groeven waar het fijne kalksteen werd gewonnen dat de grote
beeldhouwer Ligier Richier inspireerde, bloeit aan de
Maasoevers.
In het oosten strekken de vlakten van de Woëvre
zich rustig uit. Ze zijn bezaaid met meren en boomgaarden waar de
mirabel heer en meester is en worden geaccentueerd door de
wijnhellingen.
In het zuiden
ligt de streek van de Hertogen van
Bar, waar ooit de Renaissance bloeide. Het biedt een opening naar de
vrolijke valleien van de Saulx en de Omain. Het
betoverende zuiden van de Maas weet nog goed dat het het epos van Jeanne
d'Arc en de pracht en praal in het slot van de goede koning Stanislas in
Commercy heeft meegemaakt.
De laatste wolven
Er wordt verteld dat de laatste wolf van de Meuse
in sommige nachten bij volle maan ronddwaalt en huilt in de slotgrachten
van het protserige kasteel van Louppy-sur-Loison (loup= wolf). We zijn
in de jaren 30. De laatste wolven worden afgeschoten in de bossen van
Caures. Ze laten echter nog steeds van zich horen: 's avonds, tijdens de
wake bij het houtvuur, weten onze grootvaders ze te laten herleven in
fabels en betoveringen, in vreemde getuigenissen en onrustbarende
vertellingen...
Er wordt hier een fundamenteel evenwicht
bewaard
tussen vrije en gecultiveerde natuur. Reigers en truffels, bosbessen en reeën, een
honderdjarige eik en riet, men stuit in de Meuse niet zelden op heel
bijzondere fauna en flora. Deze worden beschermd door de verstandige
plaatselijke bewoners, boeren die in gelukkige harmonie samenleven met
hun, gronden en ambachtslieden en industriëlen die hun
activiteiten op menselijke schaal hebben weten te houden.
Mysterieuze orchideeën
Het standelkruid of de orchis dat zich verborgen
houdt aan de bosrand en op moerassige plekken, is de fine fleur van een
flora die perfect wordt beschermd. De plekken waar het groeit blijven
enigszins geheim. Men kan de tere orchideeën van de Meuse bewonderen
onder begeleiding van een behoedzame gids: slechts een botanicus kan ze
u laten zien zonder ze daarbij te beschadigen.
Citadel en hop
▲
Het noorden van de Meuse, Stenay, Montmédy, het Hoogland
Het noorden van de Meuse is een grens. Zijn voorgebergte vormt een natuurlijke afscheiding
met daarop citadellen die de meest prachtige panorama's bieden. Zoals
alle grenzen, is de streek ten alle tijden een doorgangspiek geweest
met vruchtbare uitwisselingen met het naastgelegen Gaume en Wallonië en
met plaatsen langs de hele rivier tot aan de Noordzee.
De metaalindustrie bestaat in het noorden van de
Meuse al sinds mensenheugenis. Men weet dat er in de 16e
eeuw kanonskogels werden geproduceerd in Mangiennes. Misschien om aan
de behoeften van Karel V tegemoet te komen? Bij het opbouwen van zijn
Europese rijk is Karel V namelijk met zijn legers door de Meuse getrokken. Hierbij liet hij
talrijke kolonisten achter die hun kennis, architectuur en beeldhouwers
meenamen uit Spanje en zo een bijzondere stempel op het land hebben
gedrukt. Zo zijn er bijvoorbeeld Halles-sous-les-Cộtes, waar de
Onze-Lieve-Vrouw van Montserrat nog wordt vereerd, en Marville met zijn
Spaanse huizen en een aan Jordaens toegeschreven doek, dat de trots van
zijn kerk is.
De Spaanse invloed in het noorden van de Meuse zal
tot het midden van de 17e eeuw voortduren. Het kleine stadje Marville
blijft hiervan het meest sprekende en verwarrende voorbeeld. Er is hier
een geweldig geheel van voorname Spaanse woningen bewaard gebleven. Op
het kerkhof komt alle moed van de inwoners in het aangezicht van de dood
tot uiting.
De kunst uit de Maasstreek die tijdens de
Middeleeuwen op de oevers van deze rivier tot bloei kwam, is hiervan het
meest frappante en glansrijke voorbeeld, in het bijzonder op het gebied
van de beeldhouwkunst. Uit deze periode stammen de zeer bijzondere
Romaanse en Gotische kerken van Mont-devant-Sassey en Avioth.
De citadel van Montmédy
hebben we te danken
aan Karel de Vijfde in de 16' eeuw. Hij verandert de vestingmuren op
ingrijpende wijze. Ze zullen standhouden tot 1657, wanneer Lodewijk XIV
de stad belegert. Na 1659 wordt de stad opnieuw versterkt, nu door
Vauban.
De locatie heeft niets aan schoonheid ingeboet. Het
is evenzeer leerzaam als ontroerend om de vestingmuren van Montmédy
langs te lopen, te meer het museum van de vesting deel uitmaakt van de
rondwandeling. Tijdens de belegering verbleef Lodewijk XIV in het
kasteel van Louppy-sur-Loison.
Maar eigenlijk was zijn tent opgebouwd in het "le
Pré du Roi" ("Koningsweide") genaamde gehucht in
Vigneulles-sous-Montmédy. In 1654 werd Stenay belegerd en ingenomen.
Lodewijk XIV besloot de vesting met de grond gelijk te maken.
Stenay
De koninklijke Merovingische stad Stenay was
achtereenvolgens bezit van de Heren van Bouillon, het geslacht van de
beroemde kruisvaarder Godfried, en van de Hertogen van Lotharingen. De
stad werd in 1641 verkregen door Lodewijk XIIV en overgedragen aan de
Prins van Condé, die hem aan de Spanjaarden uitleverde.
Stenay is zeer interessant, aangezien het een
lieflijk stadje is, omrand door rijen huizen met bogengangen uit de 16e
t/m de 18e eeuw. Hier bevindt zich het biermuseum, een unieke creatie in
Europa.
Jules Bastien Lepage
Jules Bastien Lepage werd in 1848 in Damvillers
geboren, waar ter ere van hem een beeld van Rodin staat. Hij was een
gevoelige schilder, verknocht aan de natuur, een meester in tekenen en
beeldde vaak eenvoudige mensen af. Hij slaagde erin om academische
tekenkunst en het impressionisme te verenigen en had daarmee een enorm
succes. Tegenwoordig kan hij opnieuw worden ontdekt in Montmédy, waar
het museum Jules Bastien-Lepage is gewijd aan het werk van de meester en
zijn school. Er worden olieverfschilderijen en een belangrijke
verzameling tekeningen en schetsen tentoongesteld.
De Gaume
De landschappen met wouden en ronde golvingen van
het noordelijke deel van de Meuse lopen voorbij de grens zonder
onderbreking over in België, deinend op de kronkelingen van de grote
rivier. Hier ligt de Gaume, een streek waarin de natuur met haar
betoverende flora en fauna je voortdurend aanmoedigt om er buiten op uit
te trekken. De rond Virton, Florenville en Mouzon gelegen Gaume is met
recht trots op zijn steden vol kunst en geschiedenis, opgetrokken uit
romantische herenhuizen en bekende abdijen. De beroemdste is Orval, waar
de monniken nog steeds het meest smakelijke bier van Wallonië maken.
Porselein & woud
▲
De Argonne van bossen en huizen met houten
vakwerk en lemen muren
Het Massief van de Argonne met zijn diepe dalen
staat in sterk contrast met de naastgelegen vlakten van Champagne en
Lotharingen.
Het is bedekt met enorme bossen, die behoren tot de
mooiste hoogopgaande wouden van Europa. Langs de toeristische route van
de "Haute-Chevauchée" kan men ze in alle rust ontdekken. Op deze
beroemde jachtgronden zijn de eeuwenoude eiken met aan hun voeten een
overvloed aan paddestoelen en bosbessen heer en meester.
De bewoners van de Argonne zijn houthakkers die
alle mogelijke voordeel hebben weten te halen uit de wouden, het zand en
de klei. Er zijn talrijke dorpen gebouwd met het zo typische houten
vakwerk met lemen wanden: in Futeau, Le Claon, Lochères, Aubercy,
Eclaires, Grigny, Brizeaux enz. zijn kenmerkende exemplaren bewaard
gebleven.
Er heeft zich op basis van de natuurlijke bronnen
een buitengewoon en traditioneel vakmanschap kunnen ontwikkelen. Het
betreft de productie van glas en vooral het beroemde porselein uit
Argonne. Het porselein dat bij de antiquairs het meest wordt gezocht is
dat uit Lavoye, Les Islettes, Foucaucourt-sur-Thabas, Bel-Air, Froidos,
enz. In een versterkte woning uit de 17e eeuw in Rarécourt is
het Argonner Porceleinmuseum geherbergd.
Doordat de streek lange tijd moeilijk toegankelijk
bleef, vormde de Argonne lange tijd de grens tussen het Koninkrijk van
Frankrijk en het Duitse Keizerrijk. In Varennes-en-Argonne kwam de
vlucht van Lodewijk XVI op 21 juni 1791 tot een einde.
Het museum van Varennes-en-Argonne
brengt deze
gebeurtenis in herinnering, net als het leven en de beroepen in Argonne
en de nagedachtenis aan de Eerste Wereldoorlog, vooral het werk in de
loopgraven in de mijnen oorlog en de enorme ravage die dit heeft
veroorzaakt. De reusachtige kraters, die de Heuvel van Vauqois tot een
maanlandschap hebben gemaakt, zijn hiervan de getuigen. Hier vlakbij bevond zich
de commandopost van de Duitse Opperbevel, de schuilplaats van de
Kroonprins, een relatief comfortabele door prikkeldraad omringde
kazemat.
Op de heuvel van Montfaucon, een belangrijke
gedenkplaats, staan een Dorische zuil en een Vrijheidsbeeld van bijna 60
meter hoog.
De Route van de Haute Chevauchée
Deze weg die ver het massitf van Argonne invoert,
was tussen 1914 en 1918 het strijdtoneel van zeer gewelddadige
gevechten, Men vindt hier bomkraters, granaatinslagen, resten van
loopgraven, onderaardse schuilplaatsen zoals de "Kaisertunnel" die kan
worden bezocht, overblijfselen van bunkers, herdenkingsmonumenten enz,
Het Monument van de Haute Chevauchée werd in 1925 ingewijd door
Poincaré. Er is een bezoekersroute aangelegd.
Het Amerikaanse kerkhof van
Romagne-sous-Monfaucon
Dit Amerikaanse kerkhof is het grootse in Europa.
Op deze indrukwekkende dodenakker van 52 ha die aan de USA toebehoort,
liggen 14.256 graven met een wit marmeren kruis. Dit kerkhof ligt in een
park met een vijver, paviljoenen en een kapel.
De Hermitage van Saint Rouin
De Hermitage van Saint Rouin draagt de naam van de
Ierse monnik die in de 7e eeuw de Abdij van Baulieu heeft
gesticht. De oorspronkelijke kapel, die meerdere malen was herbouwd, is
vervangen door een betonnen kapel in trapezevorm, opgeluisterd door
verbazingwekkende glas in loodramen die zijn ontworpen door een jonge
Japanse.
De Cistercijnse Abdij Lachalade
De Abdij van Lachalade is een voormalige
Cistercijnse abdij die begin 12e eeuw is gesticht. In deze
abdij vindt men een prachtig roosvenster dat afkomstig is uit de Saint
Vanne abdij in Verdun. In de Abdij woonden tot 300 monniken die een
gedeelte van de vallei ontgonnen en hierop gewassen verbouwden, dorpen
ontwikkelden en "vuurfabrieken" exploiteerden (dakpannen fabrieken,
glasblazerij).
Leeuwen en Benedictijnen
▲
Het Maasdal, Verdun en Saint-Mihiel
De Maas van de jaagpaden kabbelt zacht en rustig
tussen heuvels en dalen, waarin altijd wel een dorp, een kerk, een
kasteel ligt of iets anders leuks valt te ontdekken, of anders
recreatiemogelijkheden zijn.
Verdun
heeft ervoor gekozen om het Wereldcentrum
voor Vrede, Vrijheid en Mensenrechten te worden. Een rechtvaardige
ommezwaai voor een stad waarvan de naam in de hele wereld bekend staat
om de vreselijke veldslag die het lot van WO I bezegelde.
Als voormalige Gallische vestiging kan Verdun trots
zijn op een eeuwenoud bestaan. In 843 bepaalt het Verdrag van Verdun dat
het Karolingische keizerrijk zal worden verdeeld. Er worden drie
koninkrijken toegekend aan de zonen van Lodewijk de Vrome. Zo worden het
koninkrijk Frankrijk en het keizerrijk Duitsland gesticht. Tussen deze
twee in lag Lotharingen, dat door allen werd begeerd en meer dan duizend
jaar lang Duitsland en Frankrijk tot tegenstanders maakte.
Samen met TouI en Metz wordt Verdun tijdens de
Middeleeuwen één van de drie bisdommen. De stad bouwt zijn kathedraal,
eerst in Romaanse stijl, wat in de Leeuwenpoort perfect tot uitdrukking
komt. Hierbij komen de Gotische en uiteindelijk de Barokke stijl. De
gemengde bouwstijl maakt het monument niet minder majestueus, hetgeen
nog wordt versterkt door een prachtige kloostergang en het
Bisschoppelijk Paleis.
Het museum van de "Princerie"
is gevestigd in een elegant herenhuis uit
de Italiaanse Renaissance en diens kloostergang. In de collectie komen
archeologie, kunst en geschiedenis van Verdun en de hele Meuse aan bod,
evenals de volkskunst en -tradities. Opmerkelijk zijn de werken van
Jules Bastien-Lepage. Het meest curieuze stuk van de collectie is
ontgetwijfeld een ivoren kam die toebehoorde aan Hendrik II.
In Verdun blijft de herinnering aan de Eerste
Wereldoorlog uiteraard onuitwisbaar. De Citadel, een ware onderaardse
stad waar het dagelijkse leven van de soldaten met veel gevoel wordt
weergegeven, is zeker een bezoek waard. Dit geldt ook voor plekken als
Forten van Vaux, Douaumont, La Tranchée des Baïonnettes (de
bajonettenloopgraat), Le Mort-Homme e.d.
Saint-Mihiel
was oorspronkelijk een Benedictijner
abdij, die al zeer vroeg, in 709, was gesticht. De macht van
Benedictijnen speelde een grote rol in de ontwikkeling van de stad tot
in de 18' eeuw. De Saint-Michelkerk en de aangrenzende abdijgebouwen
zijn hiervan nog interessante getuigen. Hierbij komt nog de bibliotheek
van de Benedictijnen, een pronkstuk van de Lotharingse kunst, dat onder
andere een heel mooie graduale uit 1463, 70 wiegendrukken en prachtige
uitgaven uit de 16' en 17' eeuw herbergt.
In de Middeleeuwen en tijdens de Renaissance
ontwikkelde Saint-Mihiel zich tot een bloeiende kunst- en handelsstad.
Om hiervan overtuigd te raken hoeft u alleen maar lukraak door de
straten te wandelen waar veel prachtige huizen uit deze periode bewaard
zijn gebleven. In de Rue-Haute-des-Fosses bevindt zich het atelier van
Ligier Richier.
In Saint-Mihiel worden twee werken van de
beeldhouwer bewaard: "De onmacht van de door de heilige Johannes
ondersteunde Maria" en "Het Sepulcrum", een majestueuze groep van
dertien personages die een gedeelte van de graflegging van Christus
weergeeft.
Liefhebbers van klimmen en geologie kunnen niet
voorbijgaan aan de beroemde "Falaises" (klippen), zeven koraalrotsen
uit het Mesozoïcum van meer dan twintig meter hoog, die de "Dames van de
Maas" worden genoemd.
Het Fort van Troyon
Het in 1878 begonnen en in 1879 voltooide Fort von
Trayon beleefde zijn hoogtijdagen aan het begin van WO I, toen 450 man
de 10 000 man van het 5e leger van de Kronprinz in grote moeilijkheden
brachten. Het Fort laat een militaire architectuur van een onbetwistbare
kwaliteit van het type Serré de Rivières zien en is geheel opgetrokken
uit blokken natuursteen.
Het Departementsmuseum voor Gewijde Kunst
Deze instelling is gevestigd in de zuidelijke
vleugel van het abdijpaleis, waarin ook de Benedictijner bibliotheek
uit de 18e eeuw zit. Haar doelstelling: het tentoonstellen
van het erfgoed van Gewijde Kunst uit het departement. Hier
zijn de collecties uit het voormalige gecontroleerde museum van
Saint-Mihiel ondergebracht, en verder de depots van de gemeenten en het
departement. Van het kruis van de processie van Souilly (13e
eeuw) tot de series mis- en hostiekelken uit de 19' eeuw, het
Departementsmuseum presenteert kunstwerken zoals de beelden van Sint Martha
(school van Saint-Mihiel uit de 16e eeuw) en de Maagd met
kind uit Aulnois (15e eeuw). Verder ook voorwerpen met een
etnografisch karakter in het kader van volkse heiligenverering (kribben,
relikwiekasten, devotie-uitdrukkingen, aangeklede wassen beelden) en de
liturgie (religieuze edelsmeedkunst, priestergewaden). De presentatie
van de collectie wil een preciezere betekenis geven aan de begrippen
"gewijd" en "wonderlijk ", die tegelijkertijd zeer bekend en zeer
moeilijk te bevatten zijn.
Mirabellen en meren
▲
De Woëvre met boomgaarden en de wijnstreek van de Côtes de Meuse,
recreatie op het water
Je gaat naar Etain om de "Piéta" van Ligier Richier
te bewonderen. De naam van de stad komt van het Latijn "stagnum", wat
"meer" betekent. De Woëvre is inderdaad een vlakte met één van de mooiste landbouwgebieden in Europa,
overdekt met weidegronden, boomgaarden en meren.
De Woëvre, wat een rare naam! Ook hier geeft de
etymologie een verklaring: het is de beroemde "guivre" of "vouivre",
een toverachtige waterslang, die zijn naam heeft gegeven aan de
bescheiden adder ("vipère" in het Frans).
De meren van Lachuissée
De Woëvre is een uitgesproken landelijke en
gemoedelijke streek, met lekkere producten, boomgaarden waar de mirabel
heer en meester is en de Cộtes de Meuse met totaal verjongde
wijngaarden en wijnen.
Het is vruchtbaar land waar de natuur vrij is gebleven, waar er nog met
netten wordt gevist in de meren van Lachaussée, waar allerlei soorten
watervogels komen om hun nest te bouwen en te stoppen voor op onthoud
tijdens de grote trek.
We zijn hier midden in het Regionaal
Natuurpark van Lotharingen
Deze buitengewone plek zit vol leven en energie.
Watersportliefhebbers komen hier graag bijeen bij het meer van Madine.
In de Woëvre worden de kunstmonumenten niet
vergeten. De oude huizen, soms met bogengangen uit Hattonchàtel, bieden
een charmante aanblik en de collegiale Saint-Maurkerk herbergt een aan
Ligier Richier toegeschreven retabel. In het dorpstaat het Louise Cottin
museum (1907-1974), waar een honderdtal werken van deze schilderes
worden tentoongesteld.
De uit de 16e eeuw stammende kerk van
Senon heeft nog fresco’s en een retabel van Ligier Richier met daarop
het "Laatste Avondmaal".
Het kasteel van Ville-en-Woëvre bestaat uit een
elegant woongedeelte uit de 16e eeuw en een gewelfde kapel
met spitsboog.
Les Eparges
gedenken de Eerste Wereldoorlog.
Tienduizend mannen zijn hier na maanden van bittere strijd omgekomen op
de leemgronden. Luitenant Henri Alban Fournier, Alain Fournier genaamd
en schrijver van de "Grand Meaulnes" sneuvelde op 22 september 1914 in
het woud van Saint-Remy-la-Calonne.
Op de heuvel van Montsec, op een hoogte van 370 m,
verheft zich het Amerikaanse Gedenkteken, dat bestaat uit een rond
gebouw zonder dak met klassieke zuilen en stralend witte stenen.
Hannonvillesous-les-Côtes
In het "Maison des Arts et Traditions Rurales" (Museum voor
Plattelandskunst en Tradities) kunt u een huis van boerenwijnbouwers
uit de 19' eeuw ontdekken (meubels, voorwerpen uit het dagelijkse leven, landbouwgereedschap), en
tentoonstellingen zien over het werk van vroeger (wijngaard, hennep).
Dit huis bezit ook een tuin met geneeskundige planten en kruiden.
Etain
De beroemde PETITCOLLIN poppen worden sinds het
begin van de vorige eeuw gemaakt in Etain. Deze pop, die door alle
verzamelaars wordt gezocht, is herkenbaar aan zijn adelaars kop in de
hals. Dit bedrijf stelt zijn deuren open voor publiek om dit alle
verschillende productiestadia van de pop te laten zien.
Aalbes en ganzenveer
▲
Het gebied rond Bar-le-Duc, de dalen van de Ornain en de Saulx,
het zuiden van de Meuse
Het "Chäteau Neuf' (nieuw kasteel) werd in de 16e
eeuw gebouwd in de stad van de Hertogen van Bar. Hierin zit het
stadsmuseum, Musée Barrois, dat is gericht op de archeologie, kunst en
geschiedenis van deze streek. Men vindt hier de industriële
geschiedenis uit de 19e en begin 20e eeuw, toen in
Bar-le-Duc naadloze korsetten werden gemaakt, de "La Lorraine" auto's
werden gebouwd en het grote avontuur van de luchtvaart met het "Alérion"
vliegtuigproject de stad lokte.
De Gilles-de-Trèvesschool, gesticht aan het einde
van de Middeleeuwen, is de eerste school van de stad. Haar devies
belooft haar een lang leven: "Dat dit huis moge blijven staan totdat de
mier de golven van de zee heeft gezien en de schildpad een reis rond de
wereld heeft gemaakt".
Montaigne, die enige tijd in Bar-le-Duc heeft
verbleven en Georges Bemanos, die "Onder de Zon van Satan" schreef,
hebben dit al kunnen lezen, voordat ze de beroemde jam van met een
ganzenveer ontpitte aalbessen probeerden!
De "Barrois" (streek rond Bar-le-Duc) en de dalen
van de Ornain en de Saulx vormen de omgeving van de plaats en worden
verlevendigd door beeldige kleine stadjes waarvan de charme onaangetast
is en die boordevol staan met monumenten en geschiedkundige en
kunstwerken. Zo is er bijvoorbeeld, in een toverachtig en rustgevend
landschap, het kasteel van Combles-en-Barrois uit de 16e eeuw, dat
uitkijkt over een park en een golfbaan (18 holes).
De Saint-Etiennekerk maakt grote indruk door twee
zeer belangrijke werken die we danken aan de beitel van Ligier Richier:
"Christus en de twee moordenaars" en "Het skelet".
Ligny-en-Barrois is een Renaissancestad die is
gebouwd rond de Valérantoren en de leerlooierswijk. Opvallend in de kerk
is het zeer zeldzame schilderij op zijde uit de 13' eeuw met daarop
Onze-Lieve-Vrouw der Deugden.
De Saint-Pierrekerk in Sepvigny herbergt
een prachtige retabel in veelkleurig steen, de "Twaalf Apostelen". De
kerk in Mognéville is trots op een meesterwerk uit de 16e eeuw,
een retabel in veelkleurig hout dat scènes toont uit de "Passie" .
De kerk van Rembercourt-aux-Pots, in
laatgotische stijl en uit het einde van de 15' eeuw, heeft ongewone
afmetingen en voor een weelderig RenaissanceportaaI. Dit fantastische prentenboek van steen vertelt de allegorieën van de
dood, de tijd, de barmhartigheid. Er zijn fabeldieren te zien, monsters
en duivels, Cupido die een pijl afschiet, Adam en Eva, de portretten van
de prinsen en prinsessen van Lotharingen...
In het zuidoosten van de Barrois ligt het zuiden
van de Meuse. Dit is de streek rond Commercy, die van Jeanne d'Arc en
"Vaucouleurs", wat zoveel betekent als "het dal der kleuren".
Raymond Poincaré
"Le Cios" in Sampigny was het zomerverblijf van
Raymond Poincaré. Tegenwoordig zit hier een museum, dat is gewijd aan de
grote staatsman. Raymond Poincaré, die in de Meuse werd geboren, was
parlementslid voor Barle-Duc en President van Frankrijk tussen 1913
en 1920, dus tijdens de donkere periode van de Eerste
Wereldoorlog.
Het museum heeft een hele verzameling originele
documenten die een beeld geven van zijn hele carrière. Zijn
studeerkamer is intact, daar men het oorspronkelijke meubilair heeft
kunnen behouden.
**
Uw accommodatie in Frankrijk kunt U goed
boeken via
Hotels/Appartementen/Frankrijk. Er zijn meer dan 11.000
hotels/appartementen online boekbaar. Laagste prijsgarantie, maximale
keuze, tevreden gasten, onpartijdige hotelbeoordelingen, uw taal wordt
altijd gesproken!
** Via
Hotels/Appartementen/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een
accommodatie in 92 landen.
** Hoe we met
Google naar
afbeeldingen van Toulouse Lautrec zochten.
** Met het vernieuwde zoekveld kunt u zoeken in "Stedentips".
▲