DEPARTEMENT MEUSE. Landschappen en flora en fauna, ver van de platgetreden paden. De Meuse heeft zijn bijzondere karakter te danken aan de landschappen. Dankzij hun afwisseling en originaliteit. In het noorden ligt het voorgebergte in de streken rond Montmédy en Stenay, die werden verdedigd door zwijgzame burchten. Ze werden gekenmerkt door invloeden uit de Spaanse Renaissance en het Frankrijk van fortenbouwer Vauban.
Naar overzicht regio Lorraine
  Naar stedenlijst Frankrijk. Naar regiokaart Frankrijk. Naar uw accommodatie!
 
    

Laatste wolven en orchideeën   
Landschappen en flora en fauna, ver van de platgetreden paden

De Meuse heeft zijn bijzondere karakter te danken aan de landschappen. Dankzij hun afwisseling en originaliteit.
In het noorden ligt
het voorgebergte in de streken rond Montmédy en Stenay, die werden verdedigd door zwijgzame burchten. Ze werden gekenmerkt door invloeden uit de Spaanse Renaissance en het Frankrijk van fortenbouwer Vauban.
In het westen
 

zorgen de geaccentueerde golvingen van het Argonnemassief voor reliëf in de diepe wouden. De dorpen hebben de oorspronkelijke huizen met houten vakwerk en lemen muren weten te behouden.

In het centrum van het departement
 

kabbelt het leven in het Maasdal rustig verder, in het tempo van de kronkelingen van de rivier. Op de hellingen ligt Verdun, stad der bisschoppen en van het beroemde verdrag, de plek waar de ergste veldslagen van WO I hebben plaatsgevonden.
Ook Saint-Mihiel,
de stad der Benedictijnen en van de groeven waar het fijne kalksteen werd gewonnen dat de grote beeldhouwer Ligier Richier inspireerde, bloeit aan de Maasoevers.
In het oosten strekken de vlakten van de Woëvre zich rustig uit. Ze zijn bezaaid met meren en boomgaarden waar de mirabel heer en meester is en worden geaccentueerd door de wijnhellingen.

In het zuiden
 

ligt de streek van de Hertogen van Bar, waar ooit de Renaissance bloeide. Het biedt een opening naar de vrolijke valleien van de Saulx en de Omain. Het betoverende zuiden van de Maas weet nog goed dat het het epos van Jeanne d'Arc en de pracht en praal in het slot van de goede koning Stanislas in Commercy heeft meegemaakt.
De laatste wolven
Er wordt verteld dat de laatste wolf van de Meuse in sommige nachten bij volle maan ronddwaalt en huilt in de slotgrachten van het protserige kasteel van Louppy-sur-Loison (loup= wolf). We zijn in de jaren 30. De laatste wolven worden afgeschoten in de bossen van Caures. Ze laten echter nog steeds van zich horen: 's avonds, tijdens de wake bij het houtvuur, weten onze grootvaders ze te laten herleven in fabels en betoveringen, in vreemde getuigenissen en onrustbarende vertellingen...

Er wordt hier een fundamenteel evenwicht
 

bewaard tussen vrije en gecultiveerde natuur. Reigers en truffels, bosbessen en reeën, een honderdjarige eik en riet, men stuit in de Meuse niet zelden op heel bijzondere fauna en flora. Deze worden beschermd door de verstandige plaatselijke bewoners, boeren die in gelukkige harmonie samenleven met hun, gronden en ambachtslieden en industriëlen die hun activiteiten op menselijke schaal hebben weten te houden.
Mysterieuze orchideeën
Het standelkruid of de orchis dat zich verborgen houdt aan de bosrand en op moerassige plekken, is de fine fleur van een flora die perfect wordt beschermd. De plekken waar het groeit blijven enigszins geheim. Men kan de tere orchideeën van de Meuse bewonderen onder begeleiding van een behoedzame gids: slechts een botanicus kan ze u laten zien zonder ze daarbij te beschadigen.

Citadel en hop  

Het noorden van de Meuse, Stenay, Montmédy, het Hoogland

Het noorden van de Meuse is een grens. Zijn voorgebergte vormt een natuurlijke afscheiding met daarop citadellen die de meest prachtige panorama's bieden. Zoals alle grenzen, is de streek ten alle tijden een doorgangspiek geweest met vruchtbare uitwisselingen met het naastgelegen Gaume en Wallonië en met plaatsen langs de hele rivier tot aan de Noordzee.
De metaalindustrie bestaat in het noorden
van de Meuse al sinds mensenheugenis. Men weet dat er in de 16e  eeuw kanonskogels werden geproduceerd in Mangiennes. Misschien om aan de behoeften van Karel V tegemoet te komen? Bij het opbouwen van zijn Europese rijk is Karel V namelijk met zijn legers door de Meuse getrokken. Hierbij liet hij talrijke kolonisten achter die hun kennis, architectuur en beeldhouwers meenamen uit Spanje en zo een bijzondere stempel op het land hebben gedrukt.

Zo zijn er bijvoorbeeld Halles-sous-les-Côtes,
 

waar de Onze-Lieve-Vrouw van Montserrat nog wordt vereerd, en Marville met zijn Spaanse huizen en een aan Jordaens toegeschreven doek, dat de trots van zijn kerk is.
De Spaanse invloed
in het noorden van de Meuse zal tot het midden van de 17e  eeuw voortduren. Het kleine stadje Marville blijft hiervan het meest sprekende en verwarrende voorbeeld. Er is hier een geweldig geheel van voorname Spaanse woningen bewaard gebleven. Op het kerkhof komt alle moed van de inwoners in het aangezicht van de dood tot uiting.
De kunst uit de Maasstreek
die tijdens de Middeleeuwen op de oevers van deze rivier tot bloei kwam, is hiervan het meest frappante en glansrijke voorbeeld, in het bijzonder op het gebied van de beeldhouwkunst. Uit deze periode stammen de zeer bijzondere Romaanse en Gotische kerken van Mont-devant-Sassey en Avioth.

Departement Meuse, Citadel van MontmedyDe citadel van Montmédy 
 

hebben we te danken aan Karel de Vijfde in de 16' eeuw. Hij verandert de vestingmuren op ingrijpende wijze. Ze zullen standhouden tot 1657, wanneer Lodewijk XIV de stad belegert. Na 1659 wordt de stad opnieuw versterkt, nu door Vauban.
De locatie heeft niets aan schoonheid ingeboet.
Het is evenzeer leerzaam als ontroerend om de vestingmuren van Montmédy langs te lopen, te meer het museum van de vesting deel uitmaakt van de rondwandeling. Tijdens de belegering verbleef Lodewijk XIV in het kasteel van Louppy-sur-Loison.
Maar eigenlijk was zijn tent
opgebouwd in het "le Pré du Roi" ("Koningsweide") genaamde gehucht in Vigneulles-sous-Montmédy. In 1654 werd Stenay belegerd en ingenomen. Lodewijk XIV besloot de vesting met de grond gelijk te maken.

Stenay
 

De koninklijke Merovingische stad Stenay was achtereenvolgens bezit van de Heren van Bouillon, het geslacht van de beroemde kruisvaarder Godfried, en van de Hertogen van Lotharingen. De stad werd in 1641 verkregen door Lodewijk XIIV en overgedragen aan de Prins van Condé, die hem aan de Spanjaarden uitleverde.
Stenay is zeer interessant,
aangezien het een lieflijk stadje is, omrand door rijen huizen met bogen­gangen uit de 16e t/m de 18e eeuw. Hier bevindt zich het biermuseum, een unieke creatie in Europa.  
Jules Bastien Lepage

Jules Bastien Lepage werd in 1848 in Damvillers geboren, waar ter ere van hem een beeld van Rodin staat. Hij was een gevoelige schilder, verknocht aan de natuur, een meester in tekenen en beeldde vaak eenvoudige mensen af. Hij slaagde erin om academische tekenkunst en het impressionisme te verenigen en had daarmee een enorm succes. Tegenwoordig kan hij opnieuw worden ontdekt in Montmédy, waar het museum Jules Bastien-Lepage is gewijd aan het werk van de meester en zijn school. Er worden olieverfschilderijen en een belangrijke verzameling tekeningen en schetsen tentoongesteld.

De Gaume
 

De landschappen met wouden en ronde golvingen van het noordelijke deel van de Meuse lopen voorbij de grens zonder onderbreking over in België, deinend op de kronkelingen van de grote rivier. Hier ligt de Gaume, een streek waarin de natuur met haar betoverende flora en fauna je voortdurend aanmoedigt om er buiten op uit te trekken.
De rond Virton, Florenville en Mouzon
gelegen Gaume is met recht trots op zijn steden vol kunst en geschiedenis, opgetrokken uit romantische herenhuizen en bekende abdijen. De beroemdste is Orval, waar de monniken nog steeds het meest smakelijke bier van Wallonië maken.

Porselein & woud   

De Argonne van bossen en huizen met houten vakwerk en lemen muren
Het Massief van de Argonne met zijn diepe dalen staat in sterk contrast met de naastgelegen vlakten van Champagne en Lotharingen.
Het is bedekt met enorme bossen,
die behoren tot de mooiste hoogopgaande wouden van Europa. Langs de toeristische route van de "Haute-Chevauchée" kan men ze in alle rust ontdekken. Op deze beroemde jachtgronden zijn de eeuwenoude eiken met aan hun voeten een overvloed aan paddestoelen en bosbessen heer en meester.

De bewoners van de Argonne 

zijn houthakkers die alle mogelijke voordeel hebben weten te halen uit de wouden, het zand en de klei. Er zijn talrijke dorpen gebouwd met het zo typische houten vakwerk met lemen wanden: in Futeau, Le Claon, Lochères, Aubercy, Eclaires, Grigny, Brizeaux enz. zijn kenmerkende exemplaren bewaard gebleven.
Er heeft zich op basis van de natuurlijke bronnen
een buitengewoon en traditioneel vakmanschap kunnen ontwikkelen. Het betreft de productie van glas en vooral het beroemde porselein uit Argonne. Het porselein dat bij de antiquairs het meest wordt gezocht is dat uit Lavoye, Les Islettes, Foucaucourt-sur-Thabas, Bel-Air, Froidos, enz. In een versterkte woning uit de 17e eeuw in Rarécourt is het Argonner Porceleinmuseum geherbergd.
Doordat de streek lange tijd moeilijk toegankelijk bleef,
vormde de Argonne lange tijd de grens tussen het Koninkrijk van Frankrijk en het Duitse Keizerrijk. In Varennes-en-Argonne kwam de vlucht van Lodewijk XVI op 21 juni 1791 tot een einde.

Het museum van Varennes-en-Argonne
 

brengt deze gebeurtenis in herinnering, net als het leven en de beroepen in Argonne en de nagedachtenis aan de Eerste Wereldoorlog, vooral het werk in de loopgraven in de mijnen oorlog en de enorme ravage die dit heeft veroorzaakt. De reusachtige kraters, die de Heuvel van Vauqois tot een maanlandschap hebben gemaakt, zijn hiervan de getuigen. Hier vlakbij bevond zich de commandopost van de Duitse Opperbevel, de schuilplaats van de Kroonprins, een relatief comfortabele door prikkeldraad omring­de kazemat.
Op de heuvel van Montfaucon,
een belangrijke gedenkplaats, staan een Dorische zuil en een Vrijheidsbeeld van bijna 60 meter hoog.

De Route van de Haute Chevauchée
 

Deze weg die ver het massitf van Argonne invoert, was tussen 1914 en 1918 het strijdtoneel van zeer gewelddadige gevechten, Men vindt hier bomkraters, granaatinslagen, resten van loopgraven, onderaardse schuilplaatsen zoals de "Kaisertunnel" die kan worden bezocht, overblijfselen van bunkers, herdenkingsmonumenten enz, Het Monument van de Haute Chevauchée werd in 1925 ingewijd door Poincaré. Er is een bezoekersroute aangelegd.
Het Amerikaanse kerkhof van Romagne-sous-Monfaucon
Dit Amerikaanse kerkhof is het grootse in Europa. Op deze indrukwekkende dodenakker van 52 ha die aan de USA toebehoort, liggen 14.256 graven met een wit marmeren kruis. Dit kerkhof ligt in een park met een vijver, paviljoenen en een kapel.

De Hermitage van Saint Rouin
 

De Hermitage van Saint Rouin draagt de naam van de Ierse monnik die in de 7e eeuw de Abdij van Baulieu heeft gesticht. De oorspronkelijke kapel, die meerdere malen was herbouwd, is vervangen door een betonnen kapel in trapezevorm, opgeluisterd door verbazingwekkende glas in loodramen die zijn ont­worpen door een jonge Japanse.

De Cistercijnse Abdij Lachalade
 

De Abdij van Lachalade is een voormalige Cistercijnse abdij die begin 12e  eeuw is gesticht. In deze abdij vindt men een prachtig roosvenster dat afkomstig is uit de Saint Vanne abdij in Verdun. In de Abdij woonden tot 300 monniken die een gedeelte van de vallei ontgonnen en hierop gewassen verbouwden, dorpen ontwikkelden en "vuurfabrieken" exploiteerden (dakpannen fabrieken, glasblazerij).

Leeuwen en Benedictijnen   
Het Maasdal, Verdun en Saint-Mihiel
De Maas van de jaagpaden kabbelt zacht en rustig tussen heuvels en dalen, waarin altijd wel een dorp, een kerk, een kasteel ligt of iets anders leuks valt te ontdekken, of anders recreatiemogelijkheden zijn.
Verdun
heeft ervoor gekozen om het Wereldcentrum voor Vrede, Vrijheid en Mensenrechten te worden. Een rechtvaardige ommezwaai voor een stad waarvan de naam in de hele wereld bekend staat om de vreselijke veldslag die het lot van WO I bezegelde.
Als voormalige Gallische vestiging
kan Verdun trots zijn op een eeuwenoud bestaan. In 843 bepaalt het Verdrag van Verdun dat het Karolingische keizerrijk zal worden verdeeld. Er worden drie koninkrijken toegekend aan de zonen van Lodewijk de Vrome. Zo worden het koninkrijk Frankrijk en het keizerrijk Duitsland gesticht. Tussen deze twee in lag Lotharingen, dat door allen werd begeerd en meer dan duizend jaar lang Duitsland en Frankrijk tot tegenstan­ders maakte.

Samen met TouI en Metz
 

wordt Verdun tijdens de Middeleeuwen één van de drie bisdommen. De stad bouwt zijn kathedraal, eerst in Romaanse stijl, wat in de Leeuwenpoort perfect tot uitdrukking komt. Hierbij komen de Gotische en uiteindelijk de Barokke stijl. De gemengde bouwstijl maakt het monument niet minder majestueus, hetgeen nog wordt versterkt door een prachtige kloostergang en het Bisschoppelijk Paleis.

Het museum van de "Princerie"
 

is gevestigd in een elegant herenhuis uit de Italiaanse Renaissance en diens kloostergang. In de collectie komen archeologie, kunst en geschiedenis van Verdun en de hele Meuse aan bod, evenals de volkskunst en -tradities. Opmerkelijk zijn de werken van Jules Bastien-Lepage. Het meest curieuze stuk van de collectie is ontgetwijfeld een ivoren kam die toebehoorde aan Hendrik II.
In Verdun blijft de herinnering aan de Eerste Wereldoorlog
uiteraard onuitwisbaar. De Citadel, een ware onderaardse stad waar het dagelijkse leven van de soldaten met veel gevoel wordt weergegeven, is zeker een bezoek waard. Dit geldt ook voor plekken als Forten van Vaux, Douaumont, La Tranchée des Baïonnettes (de bajonettenloopgraat), Le Mort-Homme e.d.

Saint-Mihiel
 

was oorspronkelijk een Benedictijner abdij, die al zeer vroeg, in 709, was gesticht. De macht van Benedictijnen speelde een grote rol in de ontwikkeling van de stad tot in de 18' eeuw. De Saint-Michelkerk en de aangrenzende abdijgebouwen zijn hiervan nog interessante getuigen. Hierbij komt nog de bibliotheek van de Benedictijnen, een pronkstuk van de Lotharingse kunst, dat onder andere een heel mooie graduale uit 1463, 70 wiegendrukken en prachtige uitgaven uit de 16' en 17' eeuw herbergt.
In de Middeleeuwen en tijdens de Renaissance
ontwikkelde Saint-Mihiel zich tot een bloeiende kunst- en handelsstad. Om hiervan overtuigd te raken hoeft u alleen maar lukraak door de straten te wandelen waar veel prachtige huizen uit deze periode bewaard zijn gebleven. In de Rue-Haute-des-Fosses bevindt zich het atelier van Ligier Richier.

In Saint-Mihiel worden twee werken
 

van de beeldhouwer bewaard: "De onmacht van de door  de heilige Johannes ondersteunde Maria" en "Het Sepulcrum", een majestueuze groep van dertien personages die een gedeelte van de graflegging van Christus weergeeft.
Liefhebbers van klimmen en geologie
kunnen niet voorbijgaan aan de beroemde "Falaises" (klippen), zeven koraalrotsen uit het Mesozoïcum van meer dan twintig meter hoog, die de "Dames van de Maas" worden genoemd.

Het Fort van Troyon
 

Het in 1878 begonnen en in 1879 voltooide Fort von Trayon beleefde zijn hoogtijdagen aan het begin van WO I, toen 450 man de 10 000 man van het 5e leger van de Kronprinz in grote moeilijkheden brachten. Het Fort laat een militaire architectuur van een onbetwistbare kwaliteit van het type Serré de Rivières zien en is geheel opgetrokken uit   blokken natuursteen.

Het Departementsmuseum voor Gewijde Kunst
 

Deze instelling is gevestigd in de zuidelijke vleugel van het abdijpaleis, waarin ook de Benedictijner bibliotheek uit de 18e eeuw zit. Haar doelstelling: het tentoonstellen van het erfgoed van Gewijde Kunst uit het departement. Hier zijn de collecties uit het voormalige gecontroleerde museum van Saint-Mihiel ondergebracht, en verder de depots van de gemeenten en het departement. Van het kruis van de processie van Souilly (13e eeuw) tot de series mis- en hostiekelken uit de 19' eeuw,
het Departementsmuseum presenteert kunstwerken
zoals de beelden van Sint Martha (school van Saint-Mihiel uit de 16e eeuw) en de Maagd met kind uit Aulnois (15e eeuw). Verder ook voorwerpen met een etnografisch karakter in het kader van volkse heiligenverering (kribben, relikwiekasten, devotie-uitdrukkingen, aangeklede wassen beelden) en de liturgie (religieuze edelsmeedkunst, priestergewaden). De presentatie van de collectie wil een preciezere betekenis geven aan de begrippen "gewijd" en "wonderlijk ", die tegelijkertijd zeer bekend en zeer moeilijk te bevatten zijn.

Mirabellen en meren   

De Woëvre met boomgaarden en de wijnstreek van de Côtes de Meuse, recreatie op het water

Je gaat naar Etain om de "Piéta" van Ligier Richier te bewonderen. De naam van de stad komt van het Latijn "stagnum", wat "meer" betekent. De Woëvre is inderdaad een vlakte met één van de mooiste landbouwgebieden in Europa, overdekt met weidegronden, boomgaarden en meren.
De Woëvre, wat een rare naam!
Ook hier geeft de ety­mologie een verklaring: het is de beroemde "guivre" of "vouivre", een toverachtige waterslang, die zijn naam heeft gegeven aan de bescheiden adder ("vipère" in het Frans).

De meren van Lachuissée
 

De Woëvre is een uitgesproken landelijke en gemoedelijke streek, met lekkere producten, boomgaarden waar de mirabel heer en meester is en de Cộtes de Meuse met totaal verjongde wijngaarden en wijnen.
Het is vruchtbaar land
waar de natuur vrij is gebleven, waar er nog met netten wordt gevist in de meren van Lachaussée, waar allerlei soorten watervogels komen om hun nest te bouwen en te stoppen voor op onthoud tijdens de grote trek.
We zijn hier midden in het Regionaal Natuurpark van Lotharingen
Deze buitengewone plek zit vol leven en energie. Watersportliefhebbers komen hier graag bijeen bij het meer van Madine.

In de Woëvre worden de kunstmonumenten
 

niet vergeten. De oude huizen, soms met bogengangen uit Hattonchàtel, bieden een charmante aanblik en de collegiale Saint-Maurkerk herbergt een aan Ligier Richier toegeschreven retabel. In het dorpstaat het Louise Cottin museum (1907-1974), waar een honderdtal werken van deze schilderes worden tentoongesteld.
De uit de 16e  eeuw stammende kerk van Senon
heeft nog fresco’s en een retabel van Ligier Richier met daarop het "Laatste Avondmaal".
Het kasteel van Ville-en-Woëvre bestaat uit een elegant woongedeelte uit de 16e  eeuw en een gewelfde kapel met spitsboog.

Les Eparges
 

gedenken de Eerste Wereldoorlog. Tienduizend mannen zijn hier na maanden van bittere strijd omgekomen op de leemgronden. Luitenant Henri Alban Fournier, Alain Fournier genaamd en schrijver van de "Grand Meaulnes" sneuvelde op 22 september 1914 in het woud van Saint-Remy-la-Calonne.
Op de heuvel van Montsec,
op een hoogte van 370 m, verheft zich het Amerikaanse Gedenkteken, dat bestaat uit een rond gebouw zonder dak met klassieke zuilen en stralend witte stenen.

Hannonville­sous-les-Côtes
In het "Maison des Arts et Traditions Rurales" (Museum voor Plattelandskunst en Tradities) kunt u een huis van boerenwijnbouwers uit de 19' eeuw ontdekken (meubels, voorwerpen uit het dagelijkse leven, landbouwgereedschap), en tentoonstellingen zien over het werk van vroeger (wijngaard, hennep). Dit huis bezit ook een tuin met geneeskundige planten en kruiden.

Etain
 

De beroemde PETITCOLLIN poppen worden sinds het begin van de vorige eeuw gemaakt in Etain. Deze pop, die door alle verzamelaars wordt gezocht, is herkenbaar aan zijn adelaars kop in de hals. Dit bedrijf stelt zijn deuren open voor publiek om dit alle verschillende productiestadia van de pop te laten zien.

Aalbes en ganzenveer   

Het gebied rond Bar-le-Duc, de dalen van de Ornain en de Saulx, het zuiden van de Meuse

Het "Chäteau Neuf' (nieuw kasteel) werd in de 16e eeuw gebouwd in de stad van de Hertogen van Bar. Hierin zit het stadsmuseum, Musée Barrois, dat is gericht op de archeologie, kunst en ge­schiedenis van deze streek. Men vindt hier de industriële geschiedenis uit de 19e en begin 20e eeuw, toen in Bar-le-Duc naadloze korsetten werden gemaakt, de "La Lorraine" auto's werden gebouwd en het grote avontuur van de luchtvaart met het "Alérion" vliegtuigproject de stad lokte.
De Gilles-de-Trèvesschool,
gesticht aan het einde van de Middeleeuwen, is de eerste school van de stad. Haar devies belooft haar een lang leven: "Dat dit huis moge blijven staan totdat de mier de golven van de zee heeft gezien en de schildpad een reis rond de wereld heeft gemaakt".

Montaigne,  

die enige tijd in Bar-le-Duc heeft verbleven en Georges Bemanos, die "Onder de Zon van Satan" schreef, hebben dit al kunnen lezen, voordat ze de beroemde jam van met een  ganzenveer ontpitte aalbessen probeerden!
De "Barrois" (streek rond Bar-le-Duc)
en de dalen van de Ornain en de Saulx vormen de omgeving van de plaats en worden verlevendigd door beeldige kleine stadjes waarvan de charme onaangetast is en die boordevol staan met monumenten en geschiedkundige en kunstwerken. Zo is er bijvoorbeeld, in een toverachtig en rustgevend landschap, het kasteel van Combles-en-Barrois uit de 16e eeuw, dat uitkijkt over een park en een golfbaan (18 holes).

De Saint-Etiennekerk  

maakt grote indruk door twee zeer belangrijke werken die we danken aan de beitel van Ligier Richier: "Christus en de twee moordenaars" en "Het skelet".
Ligny-en-Barrois is een Renaissancestad
die is gebouwd rond de Valérantoren en de leerlooierswijk. Opvallend in de kerk is het zeer zeldzame schilderij op zijde uit de 13' eeuw met daarop Onze-Lieve-Vrouw der Deugden.
De Saint-Pierrekerk in Sepvigny
herbergt een prachtige retabel in veelkleurig steen, de "Twaalf Apostelen".

De kerk in Mognéville  

is trots op een meesterwerk uit de 16e  eeuw, een retabel in veelkleurig hout dat scènes toont uit de "Passie" .
De kerk van Rembercourt-aux-Pots,
in laatgotische stijl en uit het einde van de 15' eeuw, heeft ongewone afmetingen en voor een weelderig RenaissanceportaaI. Dit fantastische prentenboek van steen vertelt de allegorieën van de dood, de tijd, de barmhartigheid. Er zijn fabel­dieren te zien, monsters en duivels, Cupido die een pijl afschiet, Adam en Eva, de portretten van de prinsen en prinsessen van Lotharingen...
In het zuidoosten van de Barrois
ligt het zuiden van de Meuse. Dit is de streek rond Commercy, die van Jeanne d'Arc en "Vaucouleurs", wat zoveel betekent als "het dal der kleuren".

Raymond Poincaré
 

"Le Cios" in Sampigny was het zomerverblijf van Raymond Poincaré. Tegenwoordig zit hier een museum, dat is gewijd aan de grote staatsman. Raymond Poincaré, die in de Meuse werd geboren, was parlementslid voor Bar­le-Duc en President van Frankrijk tussen 1913 en 1920, dus tijdens de donkere periode van de Eerste Wereldoorlog.
Het museum
heeft een hele verzameling originele documenten die een beeld geven van zijn hele carrière. Zijn studeerkamer is intact, daar men het oorspronkelijke meubilair heeft kunnen behouden.   

** Uw accommodatie in Frankrijk kunt U goed boeken via Hotels/Appartementen/Frankrijk. Er zijn meer dan 11.000 hotels/appartementen online boekbaar. Laagste prijsgarantie, maximale keuze, tevreden gasten, onpartijdige hotelbeoordelingen, uw taal wordt altijd gesproken!

** Booking is meer dan alleen hotels: zie eens ”Alle accommodatietypes”! 
** U vindt er o.a.:
 Appartementen - Resorts  - Villa's  - Hostels  - Accommodaties met onsen - Bed & Breakfasts  - Pensions  - Motels  - Ryokans  -  Vakantieboerderijen  - Vakantieparken  - Campings  -  Botels  - Herbergen  -  Aparthotels  -  Vakantiehuizen  -  Lodges  - Accommodaties bij particulieren  -  Landhuizen  -  Luxe tenten  - Capsulehotels  -  Lovehotels  - Riads  - Luxe Chalets