IN HET VOETSPOOR VAN DE GESCHIEDENIS. Wat is er spannender dan terug te gaan naar de oorsprong van de mensheid, om te begrijpen waar men vandaan komt en dan beter te weten waar men naar toegaat? De geschiedenis van de mensheid begon in de Midi-Pyrénées, in het geheim van de bergen van Ariège. 
Naar overzicht Midi-Pyrénées
  Naar stedenlijst Frankrijk. Naar regiokaart Frankrijk. Naar uw accommodatie!

Grotten van de Ariège Prehistorie Middeleeuws fresco
Op weg naar Compostela Inleiding tot Katharisme Gotische etappes
De blauwe kleur van de Renaissance Beroemdheden en mooie steden Een broederlijke vergadering
Het verre luchtruim in    
    

Grotten van de Ariège  
Men heeft zoveel prachtige muurschilderingen ontdekt in de vele grotten van de Ariège, dat deze streek op dit gebied een internationale referentie is geworden. Bovenaan de lijst van al deze grotten staat:natuurlijk de
grot van Niaux, die met Lascaux en Altamira één van de belangrijkste is.
Deze grot heeft zijn beroemdheid te danken aan de grote ronde zaal, de Salon. noir, waar honderden bizons, steenbokken, herten en paarden tot leven komen. De Dune des pas, met voetstappen van kinderen, is kwetsbaar en dus niet voor het publiek toegankelijk. Maar men kan in het

Parc de l’Art Préhistorique in Tarascon-sur-Ariège  

een kopie van deze grot zien en doorbij alles leren over de geheimen van de Magdaléniens, de rendierjagers waar wij van afstammen. Deze jagers en bessenplukkers schilderden en maakten sieraden, zoals te zien is in de grot van
Le Mas d'Azil.
In deze grot bevindt zich een decor dat een. reconstructie vormt van een Magdalenische stookplaats. Verder zijn in deze grot skeletdelen van beren, mammoeten, rinocerossen en een groot aantal prehistorische gebruiksvoorwerpen gevonden, die in het museum van Le Mos d'Azil worden tentoongesteld Onze verre overgrootouders bezochten ook de Grotte de Bédeilhac, met in klei gevormde basreliëfs die uniek ter wereld zijn, evenals de Grotte de la Vache, waar een intacte verblijfplaats van prehistorische jagers is gevonden.

Prehistorie in de Lot   

En dan gaan we verder naar het departement Lot, een ander centrum uit de prehistorie. Daar is in Cabrerets in het dal van de Célé het Sanctuaire de Pech Merle gelegen. Deze grot, die 24.600 jaar ongebruikt is gebleven, werd in 1922 per ongeluk door twee jongens van het dorp ontdekt. In de 7 prachtige zalen van de Pech Merlegrot, onderling verbonden door gangen en galerijen, zijn schitterende muurschilderingen: gravures, schilderingen, raadselachtige tekens, handafdrukken, voetstappen... Een uitnodiging om de reis te vervolgen en de Grotte des Merveilles van Rocamadour te bezichtigen, waar prachtige druipsteenformaties, een aantal rotsschilderingen en negatieve handafdrukken van ongeveer 20.000 jaar oud te zien zijn.

De Gouffre d'Esparros, Hautes-Pyrénées
 

Dit enorme grottencomplex van meer dan 110 meter diep werd ontdekt door Norbert Casteret, een grote Franse speleoloog die in Toulouse geboren is. Men kan hier tegenwoordig een voorstelling bijwonen die met klank en licht de geschiedenis van de vorming van deze grot illustreert. Verder worden hier prachtig gekleurde kalkafzettingen aangetroffen: draperieën, watervallen van calciet en aragoniet, hele bouwwerken van kant, doorspekt met gipsen naalden...

De Gouffre de Padirac,
Lot 

Padirac is één van de meest belangrijke onderaardse grotten van de streek Midi-Pyrénées, die u beslist gezien moet hebben. De 32 meter brede grot gaat op de begane grond voor u open en zuigt de bezoekers en al het daglicht naar binnen. Men zegt dat Padirac uitgevonden is door de duivel. Deze overlevering lijkt geloofwaardig in de Salie du Grond Dame, met zijn gewelf van 94 meter hoog en zijn hoog, hangend meer.

De ondergrondse rivier van Labouiche
, Ariége-Pyrénées 

Een ongewone boottocht op 50 meter onder de grond. De boot glijdt over het zwarte lint van de rivier Labouiche. Men volgt de rivier via zalen en galerijen, van de Salette­waterval tot de spectaculaire waterval van de Torrent, over een lengte van bijna 2 km, een bijzonder gevarieerd parcours, terwijl het water doorgaat met het uitslijpen van de meesterwerken van de natuur.

De grot van Lombrives,
Ariège-Pyrénées 

Deze onderaardse grot, de grootste van Europa, is schitterend. Op deze plek, die vanaf het ontstaan van de mensheid nauwelijks is veranderd, ziet de bezoeker tijdens een spannende tocht allerlei prachtige druipsteenformaties, zoals de mammout, het graf van Pyrene en de heks.

Middeleeuws fresco   

In de Midi-Pyrénées zijn de Middeleeuwen met zoveel nadruk aanwezig dat de streek zich ontvouwt als een onmetelijk historisch fresco, waarin kastelen, kerken en abdijen een uitnodiging vormen tot de meest romantische reizen. Een bezoek aan een paar van deze indrukwekkende plaatsen waardoor deze streek beroemd werd.

Het tegen de Pyreneeën aanleunende stadje Saint-Bertrand-de­Comminges
 

bevat op één plaats zowel gebouwen van Romeinse veroveraars als werken van religieuze aard. Het hellende dorpje met zijn Middeleeuwse versterkingen kijkt uit op de overblijfselen van een, uitgebreide stad die destijds door Pompejus werd gesticht. Verder bevat de sterk tegen de hemel afstekende
kathedraal Sainte-Marie

vele schitterende, fantasierijke en poëtische gedeeltes, zoals het prachtige houtsnijwerk van het koor en de op de berg uitziende galerij van het klooster.

Het stadje Conques is in een weelderige vallei gelegen.
 

Hier bevindt zich de rijke kerkschat van Ste Foy, hele watervallen van goud en kostbare stenen.
De Eglise Abbatiale Ste Foy,
regelrecht afkomstig uit het jaar duizend en vaak, vanwege het gebeeldhouwde tympaan van het Laatste Oordeel, als referentie genoemd, verspreidt een fascinerende sfeer. De Romaanse perfectie van deze abdij vormde de inspiratiebron van de abstracte schilder Pierre Soulages. Deze vond in 1994 voor deze abdij gebrandschilderde ramen uit die de essentie van het licht konden opvangen.

Op het kalksteenplateau van Larzac vindt u een aantal Tempelierssteden:
 

La Cavalerie, La Couvertoirade, Sainte-Eulalie, Viala-du-Pas-de-Jaux en Saint-Jean-D'Alca
. Prachtig gelegen en met goed bewaard gebleven versterkingen, vol legendes die verbonden zijn met de Tempeliers, die hier vanaf 1152 hun centrum hadden. In zes eeuwen brachten deze ridders van Christus de grond van het Larzacplateau tot bloei, waarbij ze de grond op een bepaalde manier, die nog steeds zichtbaar is, gebruikten.

De monniken van Moissac
 

waren ook religieuze bouwers, even krachtig als inventief. Het over de Franse grenzen beroemde klooster van de abdijkerk Saint-Pierre van Moissac heerst met een onvergelijkelijke gratie over een uitgebreid geheel - zaal met de kerkschat, museum van decoratieve kunst, centrum voor onderzoek van de Romaanse kunst - dat men vol nieuwsgierigheid of belangstelling kan bezoeken alvorens de charmes van de streek rond Moissac, het land van de Chasselas, te ontdekken.

Moissac en Conques
 

zijn weliswaar de voornaamste centra van de Romaanse kunst, maar Rocamadour kan beslist de titel duizelingwekkende stad opeisen. Deze stad hangt aan de ene kant aan de overhangende rotswand en aan de andere aan het canyon van de Alzou.
Hier kwamen vanaf de 12e eeuw grote aantallen mensen samen om de Zwarte Maagd te aanbidden. De aantrekkingskracht van deze heilige plaats, die uitziet over een stroom van bruine daken, versterkte deuren, kerken en heiligdommen, blijft intact.

In
Toulouse,
 

de grote op een dorp lijkende stad die uitnodigt tot eindeloos flaneren, is één van de meest geraffineerde beschavingen van het middeleeuwse tijdperk ontloken. Terwijl het noorden van Frankrijk in wapenuitrusting leefde, werden in de hoofdstad van Occitanië hoofse liefdes bezongen en vonden de Capitouls, vroede vaderen, een vorm van democratie uit.
De Saint-Sernin­basiliek,
embleem van deze glorieuze Middeleeuwen, vormt met zijn achthoekige klokkentoren met 5 verdiepingen het grootste Romaanse bouwwerk van de westerse wereld.

Op weg naar Compostela   

Onder de meest gevarieerde voorwendsels -dol zijn op trektochten, op zoek zijn naar het spirituele, een geheel andere vakantie willen - kiezen elk jaar honderden personen de Midi­Pyrénées op doorreis naar het bedevaartsoort

Santiago de Compostela

Deze voetwegen staan op de wereldlijst van erfgoederen
van de Unesco en doen acht departementen van de Midi-Pyrénées aan. Hier zijn namelijk drie van de belangrijkste wegen naar Santiago gelegen - de weg uit Puy-en-Velay, die uit Arles en die uit de Pyreneese Piémont - , afgewisseld door comfortabele gîtes en vriendelijke herbergen.

In de Midi-Pyrénées
 

leeft de herinnering aan Santiago de Compostela nog sterk voort. De streek bezit 135 km op de lijst van erfgoederen voorkomende voetpaden en 33 monumenten die als voornaamste rustpunten op deze wegen gelegen zijn, in Frankrijk in totaal 76.
Zo noemen we met name de abdijkerken

van Conques en Moissac, de basiliek Saint-Sernin in Toulouse, de kerk van Romieu, maar ook de Pont Valentré in

Cahors,
 

de kerk van Gavarnie, de Tempelierskapel in Aragnouet, enz.: stuk voor stuk plaatsen waar iedereen een stukje onsterfelijkheid kan oppakken.

Inleiding tot Katharisme   

Waarom roepen de katharen in ons tijdperk nog steeds zoveel fascinatie op? Het kasteel van
Montségur in Ariège en andere plaatsen in de Midi­Pyrénées hebben de sleutel tot het raadsel.
Voordat we met schep en houweel op zoek gaan
naar de schat van de katharen, hier een paar historische toelichtingen: deze christenen waren geen aanbidders van de zon en hadden ook geen bovennatuurlijke krachten. Ze dachten dat onze wereld te verschrikkelijk was om door God geschapen te zijn. Ze geloofden dat de schepping het werk was van de duivel. Dit geloof was des te opruiender daar het van aardse goederen afzag en de pracht en praal van de katholieke kerk afzwoor.

Elke kathaar moest zijn leven lang proberen 

zijn ziel te bevrijden van de gevangenis van vlees en bloed, om als zuivere geest tot God te komen. Aan het begin van de 13e eeuw breidde het geloof van de katharen zich in het gehele middeleeuwse Zuid-Frankrijk uit.
De paus stelde zich zeer hard op
en stuurde een leger om de "ketters" van hun dwaalleer te bekeren. Deze kruistocht veranderde al snel in een oorlog waardoor het kleine koninkrijk Frankrijk het grote Occitanië kon annexeren. In deze tragedie, die zich over meer dan een eeuw, van 7209 tot 1327 uitstrekte, was Montségur de zetel van de katharenbeweging. De katharen konden het beleg in de hooggelegen burcht 9 maanden volhouden, maar in 1244 waren ze verplicht zich over te geven en vonden 225 katharen de dood op de brandstapel.

Montségur is het symbool geworden  

van het verzet van de katharen, maar de boodschap van tolerantie en menselijkheid die door de katharen werd verspreid kan gehoord worden in de andere kastelen van de Ariège, zoals dat van Foix - de graven van Foix waren trouwe aanhangers van de leer van de katharen - , het mooie dorpje Saint-Hélix-Lauragais in de Haute-Garonne - waar het eerste concilie van de katharenbeweging werd gehouden - , het adelaarsnest Penne du Tarn in kloof van de Aveyron en de bastide Cordes-sur-Ciel.  Stuk voor stuk staan deze roemruchte plaatsen voor een ideaal waaraan we alleen maar met nostalgie kunnen terugdenken.

Gotische etappes   
Het volgende onderdeel van onze reis in het verleden is de gotische stijl, vaak flamboyant, soms oorlogszuchtig. Hier volgt een korte beschrijving van enkele kunstwerken uit de 13de en 14de eeuw.

Cahors,  

gelegen in een lus van de Lot, was met zijn bruine stenen, nauwe straatjes en van bloemen voorziene pleintjes een belangrijke Romeinse stad en werd in de 13e eeuw één van de grootste financiële centra in Europa. Uit deze gouden tijd en de door de Honderdjarige Oorlog en de godsdienstoorlogen verstoorde jaren, heeft: deze tegenwoordig zo prettige stad prachtige monumenten overgehouden: de Pont Valentré, de Barbaçane en de Tour Saint-Jean, de Çathédrale Saint-Etienne, de wijken Les Badernes en Les Soubirous, enz.
De gotische façades van Cordes-sur-Ciel
zijn ook versierd met elegante tweeling vensters, en okerkleurig, paars of grijs. Ze zijn voorzien van vreemde figuren die bijna het vervaarlijke systeem van versterkingen doen vergeten dat door de stad bedacht was om de binnendringende vijanden buiten de deur te houden.

Cordes-sur­Ciel  

vormt een prachtig kluwen stenen die op een bergkam gerold ligt, het perfecte voorbeeld van stedelijke bouwkunst van het begin van de 13e eeuw: de bastide.
Een vierkant stratenplan, middenplein met markthal en bogengalerijen: de bastide komt in de Midi-Pyrénées volledig tot bloei. De streek telt tientallen van deze versterkte stadjes, stuk voor stuk uiterst aangename verblijfplaatsen.
In Albi staat de Cathédrale Sainte-Cécile
die, met haar uiterlijk van een spectaculair versterkte vestingstad, meesterwerken van een zeldzame schoonheid verbergt. Alles is hier kant van steen, ineengevlochten motieven, gemengde bogen, eindeloze fresco's, prachtige schilderingen. Sainte-Cécile kwam in de 15e eeuw klaar en biedt een heerlijke bouwkundige rondreis waar de flamboyante gotiek zijn hoogtepunt bereikt.

De blauwe kleur van de Renaissance   

De pracht en praal van de Renaissance komt in de hele streek Midi-Pyrenées tot bloei, met name in Toulouse  waar zich een verrassende concentratie aan particuliere herenhuizen bevindt.
Toulouse heeft haar briljante bouwcultuur
te danken aan de rijke handelaren die, tot het eind van de 16e eeuw, fortuin maakten in de pastelhandel.  Pastel, waarmee stoffen onuitwisbaar diepblauw gekleurd worden, is afkomstig uit de wede, een plant die werd gekweekt in de driehoek Albi-Toulouse-Carcassonne.

In het Frans ging men spreken van "Le pays de Cocagne"  

als uitdrukking voor de streek waar men het goed heeft: de pastelbladeren werden gemalen, gedroogd en tot kluwens verwerkt, die men "cocagnes" noemde. De herinnering aan de pastel leeft nog voort in de landschappen die doen denken aan de schilderijen van Van Gogh, zoals de Lauragais maar ook het kasteelmuseum van Magrin in de Tarn en het Atelier Bleu de Lectoure in het departement Gers, de enige plaats ter wereld waar deze magische pigmenten tegenwoordig nog gebruikt worden.
De pastelhandelaren in Toulouse
hielden van luxe en beconcurreerden elkaar sterk. Het ging erom wie het mooiste huis, de hoogste toren, het meest monumentale pand bouwde. Zo zijn er in Toulouse meer dan 70 herenhuizen die met prachtige binnenplaatsen van de geluiden van de stad zijn afgesloten en waar men geheel vrij kan binnentreden.

Hotel d'Assézat, Hotel de Bernuy,
 

Hotel du Vieux Raisin, Hotel de Pierre, Hotel du May, Hotel d'Astorg,...: overal is baksteen gebruikt, waaraan Toulouse haar naam "roze stad" ontleent. Al naar gelang de stand van de zon neemt deze stad dan ook een koraalroze, purperrode of bloedrode kleur aan en distilleert zij in haar decoratieve weelderigheid een mengsel van nonchalance en uitgelatenheid dat haar charme bepaalt.

Beroemdheden en mooie steden   

In het voetspoor van de kunstenaars, de ontdekkers en de helden van de Midi-Pyrénées kan men het beste profiteren van de schoonheid van de steden waar ze zijn geboren. Met deze mensen schommelt ons hart heen en weer tussen de 17de en de 19de eeuw. Egypte vlakte de genegenheid van
Jean-François Champollion voor Figeac,
waar hij in 1790 geboren werd, niet uit. Van zijn geboortehuis, dat museum geworden is, tot de Place des Ecritures waar een gigantische reproductie van de

steen van Rosette  

ligt, is de lucht geïmpregneerd met exotische herinneringen. Men kan dan ook de geraffineerde bouwstijl van Figeac met de blik van deze ontcijferaar van hiëroglyfen bekijken.
Het uitzonderlijke erfgoed van Figeac,
dat met respect verfraaid is, verdient extra aandacht. Hótel de la Monnaie, Hótel de Balène, Maison du Griffon, Espace du Patrimoine, enz.: eerbiedwaardige woningen en stedelijke paleizen, waarin men op elke voorgevel de dooreenlopende stijlen en tijdperken kan volgen en de levendige sfeer van een handelsstad die nog steeds luxueus is kan waarderen.

In Montauban, typisch zuidelijk stadje dat zich koestert in een oceaan van boomgaarden, bewijst men eer aan de:
schilder Jean-Dominique Ingres,
 

die hier in 1780 geboren werd. Het bisschoppelijk paleis met de abrikooskleurige muren aan de oever van de Tarn doet sterk aan zijn werk denken. Ook in deze stad kunnen we Ingres, met zijn nauwkeurige blik die zo goed de gezichten van zijn tijd weergaf, tot voorbeeld nemen. Bepaalde tegenstellingen worden dan zichtbaar.
Montauban
verbergt namelijk onder een kwijnend uiterlijk een sterke, in 1144 gestichte bastide, en de talloze herenhuizen onthullen achter hun zware deuren de meest subtiele decors.

Andere bezienswaardigheden:
 

de onterecht regelmatig uitziende arcades van de Place Nationale en de sporen van kanonskogels op de Eglise Saint-Jacques, een herinnering uit de tijd dat het leger van Lodewijk XIII de protestantse opstand kwam onderdrukken.
Palais de la Berbie in Albi:
de hoge karmijnkleurige bakstenen flirten met de Cathédrale Sainte-Cécile met zijn schitterende klokkentoren.

De schilder Toulouse-Lautrec
 

werd in 1864 in Albi geboren en kon zich geen schitterender omgeving voor zijn wereldwijde talent wensen.
Het Palais de la Berbie
herbergt de belangrijkste publieke collectie van deze kunstenaar ter wereld. De Parijse cabarets, de bordelen, de artiesten en de danseressen: tijdens de rondleiding verplaatst men zich in de wereld van Toulouse-Lautrec, die net zo mooi is als zijn geboorteplaats met de tuinen en terrassen aan de oever van het water.
Andere tuinen, deze keer ontworpen door Le Nótre, geven het bisschoppelijk paleis van Castres een onnavolgbare elegante toets. Men kan van het bezoek profiteren om het zeer Spaanse

Musée Goya
 

te ontdekken. De opmerkelijke collecties van dit museum nodigen ons uit de niet al te inschikkelijke blik van Goya {1747-1828} wiens penseel op wrede manier de menselijke ijdelheid weergaf, te trotseren. Daarentegen was ijdelheid niet de fout van
Jean Jaurès,
de toegewijde verdediger van de democratische en progressieve waarden, die in 1859 in Castres werd geboren. Uit foto's, kranten, tekeningen en handschriften in het centrum dat aan deze man is gewijd, blijken de breedsprakigheid, verbazingwekkende loopbaan en intellectuele moed van een groot man.

Een broederlijke vergadering   

Of men nu katholiek of kerkelijk is of niet, in het bedevaartsoord
Lourdes  

voelt men een sterke, onuitsprekelijke sfeer waardoor men zin krijgt anderen, of deze nu Spaans, Italiaans of Frans zijn, te groeten alsof het broeders zijn.
Elke dag verschijnt voor de grot waar Maria in februari 1858 voor
Bernadette Soubirous
verscheen, een vurige menigte in gebed. In de 74 zwembaden die in de rots aan de rand van de bergstroom uitgehouwen zijn, baden zieken zich: er zijn in totaal 65 wonderbaarlijke genezingen gemeld. Vrijwilligers, ieder jaar 700.000, bieden hulp aan mensen uit 730 verschillende landen die hun geloof willen belijden.

De emotie is overal voelbaar,  

op elke plaats van de grote Esplanade du Sanctuaire  - Basilique du Rosaire (Rozenkranskerk - , de loodrecht boven de grot gebouwde Crypte, de bovenste basiliek. Lourdes vormt een ware gebeurtenis in het leven van een mens maar vormt ook een ideale uitvalsbasis om de Pyreneeën, met hun prachtige valleien en dorpjes die in een natuur zijn gelegen die ook oneindig gul is, te verkennen.

Het verre luchtruim in   

Om ons vogelvrij te voelen moeten we beslist naar Toulouse, de stad die voor zijn tijd de 21ste eeuw is ingegaan. En om zo dicht mogelijk bij de zon te komen, bestijgen we dan de Pic du Midi, waar we ons astronomen kunnen wanen.
Toulouse heeft iets met het luchtruim.  

Een aantal stoutmoedige hemelbestormers werkten en woonden in deze stad - Clément Ader, Pierre-Georges Latécoère, Didier Daurat - . Daarna namen de Aéropostale en zijn legendarische piloten, Mermoz, St-Exupéry, hier een hoge vlucht. Vervolgens vormde de stad de basis voor de CNES (Centre National d'Etudes Spatiales), de Ariane-raket en de supersonische Concorde en werd tenslotte met de Airbus de voornaamste plaats op het gebied van luchtvaart in Europa.
Op het terrein van de Aérospatiale
worden de verschillende Airbussen geassembleerd. Dit terrein is grotendeels voor het publiek toegankelijk. De voorkeur van Toulouse voor het luchtruim komt ook tot uitdrukking in de

Cité de l'Espace,  

een museum dat over de wereld uniek is door zijn culturele, pedagogische maar ook ludieke benadering van de ruimte.
Door de vele afbeeldingen die al meer dan honderd jaar lang door het
Observatoire du Pic du Midi
gemaakt zijn, is het astronomisch onderzoek met reuzenschreden vooruit gegaan. Hier heeft men bijvoorbeeld de kaarten van de maan vervaardigd waarmee de NASA de Apollo-missie kon voorbereiden.

Tegenwoordig kan het publiek
 

het werk van de astronomen van dichtbij bekijken. Zij maken immers nog steeds gebruik van hun supersterke telescopen en profiteren daarbij van een schitterend panorama van enkele van de meest woeste rotsformaties van de Pyreneeën.

** Uw accommodatie in Frankrijk kunt U goed boeken via Hotels/Appartementen/Frankrijk. Er zijn meer dan 11.000 hotels/appartementen online boekbaar. Laagste prijsgarantie, maximale keuze, tevreden gasten, onpartijdige hotelbeoordelingen, uw taal wordt altijd gesproken!

** Booking is meer dan alleen hotels: zie eens ”Alle accommodatietypes”! 
** U vindt er o.a.:
 Appartementen - Resorts  - Villa's  - Hostels  - Accommodaties met onsen - Bed & Breakfasts  - Pensions  - Motels  - Ryokans  -  Vakantieboerderijen  - Vakantieparken  - Campings  -  Botels  - Herbergen  -  Aparthotels  -  Vakantiehuizen  -  Lodges  - Accommodaties bij particulieren  -  Landhuizen  -  Luxe tenten  - Capsulehotels  -  Lovehotels  - Riads  - Luxe Chalets