CHANIA westelijke district van Kreta, naar overzicht regio Kreta

Maak uw keuze

Samenkomst van culturen     ▲
Welkom in het mooie Chania, een hemelse en pure streek boordevol natuurlijke schoonheid, geschiedenis, herinneringen en beschaving.
Een streek waar bezoekers van de natuur in haar volle glorie en van adembenemende oorden kunnen genieten: eindeloze kusten, baaien, eilanden van exotische schoonheid en zandstranden verborgen gelegen aan de voet van ruige bergen. Onbereikbare maar indrukwekkende kloven, heilige grotten, gezegende rivieren en overvloedige, groene dalen vol met olijf- en citrusbomen. Het is op elk vlak een autonome streek, rijk aan endemische en zeldzame flora en fauna.
De bezoeker zal zeker ook onder de indruk zijn van de kunstwerken van de mens. Hij zal ontzag tonen voor de indrukwekkende resten van voorbije beschavingen die nog steeds trots de tand destijds weerstaan. Voorbeelden van een creatieve geest en tekenen van menselijke vergankelijkheid, sterke strijders uit bittere en moeilijke tijden.
Hij zal historische gebeurtenissen, legenden, en tijden van glorie zien herleven, daar herinneringen uit het verleden zullen ontwaken en levend worden terwijl hij passeert.
Hier kan hij zich laten bedwelmen door kleur en geur, nieuwe en unieke smaken proeven, luisteren naar verhalen en ervaringen van een volk met passie en wijsheid wiens oorsprong en uithoudingsvermogen ver in het verleden zijn ontstaan. Hij zal intense contrasten en gevoelens ontdekken, het oude met het nieuwe combineren en het moderne leven waarderen door de kennis van tradities.
En, het allerbelangrijkste, de bezoeker zal hier een volk ontmoeten, dat de geschenken en waarden van het leven kent. De Kretenzer ziel zal hem overstelpen met gastvrijheid, zal hem aan zich binden en hem voor altijd blijven boeien. Welkom in het mooie Chania, geniet van alles wat het zo vrijgevig aanbiedt.
Het landschap      ▲
Het district Chania is het meest westelijk deel van het eiland Kreta, heeft een oppervlakte van 2.376 km². Het district Rethymnon vormt de grens in het oosten terwijl de warme Middellandse Zee, de Kretenzer Zee in het noorden en de Lybische Zee in het zuiden zorgen voor een kustgebied van 350 km2 aan de andere drie zijden. De majestueuze Witte Bergen of Madares met tientallen toppen, waarvan de hoogste de Pachnes (2.454 meter) vormen de ruggengraat van het district.
De bergketen spant zich uit van west naar oost en stopt dicht bij het district Rethymnon, intussen vele plateau's als bv. Omalos (hoogte 1.080 m) en Askifou (hoogte 730 m) vormend. Tevens bevinden er zich wilde kloven en ravijnen van een uitzonderlijke schoonheid, zoals Aghia Irini, Samaria, Aradena, Imbros en nog vele andere.
In het noorden vormt zich een grote, vruchtbare vlakte, gevoed door het overvloedig aanwezige water, uit bronnen die levensbrengende rivieren worden, met als grootste de Platanias (het antieke Iardano) en de Kiliaris.
De vlaktes Kisamos, Chania, Armeni en Georgioupolis eindigen bij de druk bevolkte en toeristisch ontwikkelde stranden aan de Kretenzer Zee. De ruw gekartelde kust wordt gekenmerkt door 4 lange schiereilanden die dezelfde naam dragen als de gebergtes: Gramvousa, Irini (Spatha), Akrotiri en Drepanos waardoor de vier lange en toegankelijke baaien Kisamos, Chania, Souda en Giorgioupolis worden gevormd.
In de baai van Souda bevindt zich de grootste en veiligste haven van Griekenland.
In tegenstelling tot het noorden, lopen in het zuiden de Witte Bergen door tot bijna in zee, daardoor in het westen en zuiden, met uitzondering van de kleine vlakte van Paleochora in het westen en de vlakte van Frangokastelo in oosten, slechts een smalle strook land om te bebouwen overlatend.
Dit heeft als gevolg dat de zuid- en westkust dunbevolkt en minder toeristisch zijn, waardoor de wilde en ongerepte schoonheid niet aangetast is. Ook zijn de vijf smalle baaien in het zuiden: Paleochora, Sougia, Aghia Roumeli, Loutro en Chora Sfakion en de drie in het westen: Livadi, Sjinari en Stomio niet toegankelijk voor grote passagiersschepen.
De eilanden van het district, Souda, Aghioi Theodori of Theodorou in de baai van Chania en lmeri en Agria Gramvousa aan de rand van de kaap met dezelfde naam, zijn klein en onbewoond. Gavdos is een uitzondering daar het het enige bewoonde eiland van Kreta is, en, tevens de moeite van het vermelden waard: het meest zuidelijk bewoonde punt van Europa. Het ligt op een afstand van 23 zeemijlen van Chora Sfakion en op 32 zeemijlen van Paleochora.
Het district Chania bezit het enige natuurlijke meer van heel Kreta, namelijk het meer van Kournas in Apokoronas, en tevens een kleiner, kunstmatig aangelegd meer bij Agia in Kydonia.
Een hoek in het land van de Makares      ▲
De vorm van het landschap en de ligging van Kreta in het centrum van de Middellandse Zee heeft onmiddellijk effect op het klimaat van het district Chania dat wordt gekenmerkt als een zacht Mediterraan klimaat, bijzonder droog met 70% zon per jaar. De winter is zacht en het we kunnen het klimaat van november tot maart karakteriseren als koud, zonder vorst maar met veel regen. De Witte Bergen worden wit vanaf begin november door de sneeuw die tot eind mei blijft liggen, maar slechts zelden tot op de vlaktes komt. Het weer in april is te zacht en aangenaam en een heel enkele keer kan er lichte regen vallen. In oktober regent het zelden, het is nog warm en een duik in de zee is dan heerlijk. Mei en september zijn meestal zonnig, maar niet overmatig warm. De zomer is echter warm en droog met als heetste maanden zonder regen juni, juli en augustus. In de berggebieden van het district zijn de temperaturen lager, terwijl aan de zuidkust en in de valleien in het binnenland de temperaturen een paar graden hoger zijn.
Een ander belangrijk kenmerk van de streek is het feit dat de zeetemperatuur in het zuiden tijdens de wintermaanden bijna gelijk is aan de temperatuur , van de zee 's zomers in noord Europa.
Met als gevolg dat zwemmen in de winter de laatste jaren steeds populairder wordt.
De vorm van het landschap, de geografie en het klimaat zorgen voor een idyllische streek waar de natuur volledig in balans is en eentonigheid alleen opvalt door afwezigheid. Het combineert de hoge, onaftienbare en ruige bergketens met de vruchtbare vlaktes, de grote havens met de bijzondere baaien, het drukke noorden met het serene zuiden, het schiereiland met de zee, de sneeuwen regen met het overvloedige zonlicht. Een streek welke onbetwist "het eiland van de Makares" zoals de oude Grieken het paradijs betitelden, genoemd kan worden.
In harmonie met de natuur      ▲
De Kretenzer beschaving is sinds mensenheugenis sterk verbonden met de natuur en het respect van het Kretenzer volk voor de wereld om zich heen weerspiegelt zich niet alleen in hun manier van leven maar ook in hun kunst en religie. De moderne Kretenzer voelt nog steeds die oude band met de natuur en slaagt er zonder al te veel moeite in om in harmonie met zijn natuurlijke omgeving te leven. De natuur van het district Chania, zoals overal op Kreta, is in goede staat gebleven. De zee is schoon en de grote gebieden wilde natuur in het binnenland zijn nog ongeschonden.
Het rijke landschap en het gematigde klimaat zijn bevorderlijk voor de groei van meer dan 2.100 inheemse planten, waarvan er 300 endemisch zijn, terwijl endemische dieren de mozaiek van de Kretenzer natuur compleet maken.
Het district Chania bestaat uit acht zones: kust, laagland, sub-berggebied, berggebied, sub-alpine, alpine, "wetlands" en kloven/ravijnen elk met een unieke flora en fauna.
Veel van deze biotopen zijn nu beschermd (de kusten van Platanias- Gerani- Pyrgos Psilonerou- Maleme, meer van Agia, meer van Kournas, Gavdos en Gavdopoula, Elafonisi, de kaap van Gramvousa en Agia Irini etc. Natura 2000) of zijn gekwalificeerd als nationale parken (kloofvan Samaria). Een geliefd motief voor decoratie van de Minoische kunst, de zeelelie (Pancratium maritimum) en het zeeviooltje (Matthiola ticuspidata) groeien in de kuststreken waar de zeeschildpadden (Careta careta) hun eieren leggen.
De steenroos (Cistus villosus-creticus), het Kretenzer wolbloempje of''ploumi'' (Ebenus cretica), de olijfboom, citrusbomen en een dozijn van wilde veldbloemen vormen de habitat waar de Kretenzer wilde rat (Apodemus sylvaticus creticus), met de das (Meles mele-sarcalus), de marter (Martes foina-bunnites), de wezel (Mustela nivalis-galinthias), de haas en de egel leven.
In het laaggebergte bloeien de cyclamen (Cyclamen creticum), de Kermeseik (Quercus coccifera) en de brem (Calicotome villosa), terwijl op een iets grotere hoogte, in het berggebied men de Kretenzer ahorn (Acer sempervirens) en de Kretenzer tulp (Tulipa cretica), welke tussen de kastanjebomen (Castanea sativa) in Kisamos en de cypressen (Cypresus sempervirens) van de Witte Bergen groeien, aantreft. Op deze hoogte vind men ook de Kretenzer wilde geit of"Agrimi" (Carpa aegagrus - cretica), de unieke "stekelmuis" (Acomys minus), de wilde kat of"fourokatos" (Felix silvestris-agrius), en de roofvogels zoals de goudadelaar (Aquila chysaetus), de zeldzame lammergier (Gypaetus barbatus) en de gier (Gyps fulvus).
In de vele kloven vindt men, behalve alle hierbovenvermelde planten, tevens zowat de gehele familie van aromatische planten en kruiden van Kreta, met als bekendste het "eronda" of dictamus (Origanum dictamnus).
Elke lente opnieuw is het district van Chania versierd met een kleuren palet van de bloesembomen, struiken en bloemen, terwijl de bedwelmende geuren van de kruiden de lucht vullen. Het dierenrijk, herboren na de winterslaap, vult het landschap zonder zich ook maar in het minst te storen aan de aanwezigheid van de mens.
Smaak van ambrosia en nektar       ▲
Een van de grootste bijdragen van de Kretenzers aan het mensdom is het Kretenzer voedsel, waarvan men beweert dat het het belangrijkste deel van het Mediterrane dieet vormt. De lange levensduur van het Kretenzer volk tezamen met het laagste sterftecijfer is vooral te danken aan hun dieet, waarvan de oorsprong ver terug in de tijd ligt.
Kretenzers eten wat hun land hen biedt: fruit, wilde en gecultiveerde groenten, tuinbouwproducten, bonen, zuivelproducten en brood. Gerechten worden gekruid met lokale kruiden, gezoet met honing of druivensiroop en vergezeld van    een uitstekende lokale wijn. Vlees maakt geen erg groot deel uit van het dagelijks dieet. De combinaties in het Kretenzer dieet zorgen voor een ideale balans van natuurlijke producten die de mens van al die voedingsstoffen voorziet om een gezond leven te leiden.
Vandaag de dag, spannen de Kretenzers op heel Kreta en in het district Chania zich in om de eeuwenoude eetgewoontes in stand te houden en aan te passen aan de moderne mens. Op de vlaktes en de kuststreken van het district Chania is biologische teelt erg populair aan het worden, waardoor een prima kwaliteit groente, fruit, olie, wijn, rozijnen en granen wordt geboden. De"vierge" olijfolie is van uitzonderlijke kwaliteit en vormt de basis van het dieet. Het wordt gemaakt door simpelweg de olijven te persen, zonder enige toevoegingen of kruiden, waardoor het een product wordt wat zowel gezond is voor het hart als bevorderlijk voor de functie van vele vitale organen.
Wijn, een onvervangbare drank bij de maaltijd en een symbool van kameraadschap, wordt geproduceerd van lokale druiven volledig in harmonie met het klimaat op het eiland en is rijk aan anti-oxidanten. De wijnbouw is al zo'n 4000 jaar oud. Bekend is de olijfolie van Apokoronas, Kisamos en het bergachtige Selino en men beschouwt de wijn van Kisamos ,  als een van de beste. Citrusvruchten van de hoogste kwaliteit, komen uit Apokoronas en Kydonia, kastanjes uit Kisamos en pinda's uit de vallei van Giorgioupolis.
De berggebieden, laag en hoog, van het district Chania hebben hun eigen kenmerkende producten te bieden.
Een belangrijke traditie is nog steeds het gebruik van aromatische planten en kruiden, met vele therapeutische kwaliteiten en bereidingswijzen als medicijn, keukenkruid of ~ als thee. Hoewel de Kretenzers geen grote hoeveelheden melk, drinken, consumeren zij vele soorten kazen zoals graviera, kefalograviera, kefalotiri, antotiro, mizithra en staka welke belangrijke bronnen van calcium en proteïnen van hoge biologische waarde zijn en worden gemaakt van de melk van schapen en geiten welke vrij grazen op de weiden vol wilde grassen en kruiden. En als laatste, de imkers houden hun bijen in gebieden met endemische vegetatie en aromatische planten, en de honing wordt op een natuurlijke manier, zonder hoge temperaturen, verkregen, waardoor het maximum aan vitamines aanwezig blijft. Bekend zijn hier de gebieden Selino en Sfakia, berggebieden die inmiddels honing van hoge kwaliteit produceren.
Probeert u al deze Kretenzer smaken en geuren in overvloed als u Chania bezoekt en probeer de oneindig verschillende soorten Kretenzer "ambrosia": dako, slakken bourbouristous (gefrituurde met bloem bestoven slakken), staka, mizithra, graviera, kaltsounia (kaaskoekjes), zeegel salade, kakkavia (vissoep), lokale, wilde rifi (jonge geit) en konijn. Geniet van de "nectar" die de Kretenzer wijngaarden u aanbieden en bevorder de spijsvertering met een gekoeld glaasje tsikoudia (raki) en wat warme eronda. De legende beweert, dat zelfs de vader van alle goden, Zeus, op de Idi berg werd grootgebracht met "nectar en ambrosia" van het Kretenzer land.
Lokale gebruiken en verzet       ▲
Ondanks het feit dat Chania en de andere grote centra van het district noodgedwongen het tempo van een modern, technocratisch en kosmopolitisch leven leiden, hebben zij toch elementen behouden die de basis vormen van het culturele karakter van de Kretenzer volks tradities. De feestdagen en festivals, de dagelijkse activiteiten en de rijke traditionele kunstvormen zijn de zaken die de moderne Kretenzer verbindt met het verleden en met zijn erfenis.
De meerderheid van de bewoners van Kreta, vooral degenen die in de steden en dorpen in het binnenland wonen, houdt de gebruiken en tradities in ere. Op het platteland van het district Chania en in het bijzonder in dorpen in de berggebieden komt men zelfs vandaag nog vele oude Kretenzer mannen tegen die het traditionele kostuum dragen (stivania - speciale laarzen-, kilotes - speciale broek-, zwarte overhemden en de hoofddoek met franjes). De Kretenzer vrouwen dragen hun traditionele kledij niet meer, hoewel de oudere generatie het stug volhoudt om in het zwart gekleed te gaan en hun hoofd te bedekken met een hoofddoek.
Hier, meer dan in elk ander gebied van Griekenland, bestaan nog sterke gezins- en familiebanden, oude tradities, muziek en liederen die bewaard zijn gebleven. De violi, de lyra en de luit blijven de karakteristieke instrumenten en de Kretenzer dansen, waarvan de populairste de plaatselijke Sirto van Chania is (voor het eerst gespeeld en gedanst in Lousakies te Kisamos): worden nog steeds bij elke gelegenheid gedanst, terwijl de "mantinades" en de "rizitika" liederen bij elke festiviteit gehoord worden.
Beroepen die elders reeds verdwenen zijn, hebben op Kreta de tand des tijds weerstaan. Men kan de landbouwer zien werken op dezelfde manier die al eeuwen geleden werd toegepast, de herder kaas zien maken met dezelfde simpele, maar zeer effectieve machines, de koetsier in de haven van Chania, de laarzenmaker, de ketellapper.
Folklore musea zoals in Gavalohori en Lousakies en lokale collecties bevatten een erzameling van een groot aantal antieke voorwerpen uit de landbouw en uit het stedelijk leven van een tijd die achter ons ligt.
Dagelijks laten culturele verenigingen en coöperaties die gevormd worden door vrouwen uit verschillende gemeentes en dorpen, oude gebruiken uit de Kretenzer keuken of uit oude ambachten zoals breien. borduren, weven en kantklossen herleven. De kunst van het pottenbakken en houtsnijwerk bloeit, net zoals de messenmakerij. In de Karaoli Dimitriou en Sifaka straat, in de haven van Chania, bevinden zich enkele zeer goede "maherathika" (messenwinkels).
De oprichting van het kunstenaarsdorp "Verekinthos" op het industrieterreinen bij Souda waar vijfenveertig ondernemingen voor ambacht en kunst zich hebben gevestigd, heeft ook een rol gespeeld in het opnieuw leven blazen in de traditionele handwerken.
In Chania wordt nog altijd strijd geleverd om de traditie van de voorouders te behouden en aan te passen aan een nieuwe tijd, zonder dat deze vervaagt en verdwijnt. De weg is lang en moeilijk, maar de kracht en het uithoudingsvermogen van de Kretenzer lijken in staat om elk obstakel te overwinnen.
Xenios Zeus sterft nooit       ▲
Ooit deed het gerucht de ronde dat de grote Zeus, heer en meester van het oude Griekse Pantheon, geboren in de Dikti grot, en grootgebracht op de !di berg, was overleden en begraven op zijn geboorte-eiland, Kreta. Trouw aan Zeus, wijdde de dichter uit de Helleense periode, Kalimahos uit Alexandria, een lofzang aan hem, waarin hij sterk het naar zijn mening onaanvaardbare verhaal betwist: "Oh vader..... De Kretenzers zijn altijd al leugenaars geweest. Maar waarom moesten zij zo ver, tot in het graf gaan, Oh koning, om u te begraven. Maar u bent niet gestorven, u bent onsterfelijk. "
En de Kretenzers logen inderdaad. Zij hadden echter hun redenen om hun grote god dood te willen, redenen die niemand anders kon begrijpen. Een god, die de verpersoonlijking van de natuur is, is een god die elk jaar sterft maar in elke lente opnieuw en sterker nog geboren wordt Zo ook Zeus, geboren en getogen op Kreta, sterft en staat weer op, leeft en heerst. Het is vanzelfsprekend dat de mens die in harmonie is met de natuur en leeft volgens haar tempo niet anders kan dan haar respecteren, van haar houden en al wat zij biedt accepteren. Op deze manier wordt Zeus van Kreta Xenios, beschermer van bezoekers, die zijn gastvrijheid overvloedig aanbiedt aan elke vreemdeling die zijn heilige land met een bezoek vereert.
Twee andere belangrijke aspecten die overheersen in het karakter van elke Kretenzer zijn: deugd en eer, terwijl de hiërarchie van ethische waarden zeer hoog gehouden wordt door vriendschapsbanden, die bijna zo belangrijk zijn als de familieband.
De Kretenzer ziel bereikt vaak het punt van overdrijving bij hun dapperheid en passie voor vrijheid, moed, kracht, liefde voor hun land en natuur en zelfs in hun gastvrijheid tegenover vreemdelingen.
We nodigen u van harte uit in Chania en bieden u dit geschenk dat heden ten dage steeds zeldzamer wordt.
Meng u tussen het volk, ga bij ze aan tafel zitten, luister naar hun verhalen en de geheimen die ze met u willen delen. Wordt bekend met hun overdrijving en hun moralen. Accepteer deze Kretenzer gastvrijheid, of het nu wordt aangeboden in de vorm van een snelle slok raki of een glas wijn met wat geitenvlees of zelfs een overdadige maaltijd in een armoedige en kleine woning. De bewoners van Chania zullen u omringen met hun liefde, alles wat ze hebben met u delen en maken dat u zich hier thuis voelt. Het is noch een pretentieuze manier om op te scheppen noch een kwestie van gewoonte of eer; het is eenvoudigweg een manier van leven en een uiting van hun ziel. Niets behoort toe aan de Kretenzer. Zijn thuis is het gehele Kretenzer land zonder grenzen. Met plezier en trots erkent hij dat ook hijzelf slechts een eregast is op het paleis van zijn gulle vader, Xenios Zeus, geboren op Kreta.
Als geschiedenis en mythe samensmelten       ▲
De herinnering aan het verre verleden van het eiland, toen, het geschreven woord nog niet bestond, of waarvan het schrift nog niet ontcijferd is om ons te helpen deze tijd beter te begrijpen, is gelukkig aan ons overgeleverd in de vorm van de mythen van de antieke tijd.
Aan Minos, de zoon van Zeus en de nimf  Europa, de oudste koning van Kreta en degene die de eerste nederzetting op het eiland stichtte, schrijven de oudste bronnen de stichting van de meeste steden toe. De belangrijkste Kydonia in het westen tegenover de Peloponnese, Knossos gelegen in het centrum van het eiland, richting Klein Azië en Festos richting het zuiden naar de zee. Maar hoe waar is deze mythe? Ondanks dat ons weinig feiten uit het. Neolithicum (6100 - 3.500/2900 v. Chr.) bekend zijn en behalve het feit dat er activiteiten in grotten en valleien in het noordelijk gedeelte van Chania plaatsvonden, vind men aanwijzingen van de Minoïsche aanwezigheid (2800-1200 v.Chr.) verspreid in west-Kreta, met veel overblijfselen van gebouwen en graven.
De nederzetting Debla in Varipetro is een van de oudste tot nu toe ontdekt, terwijl in de mid-Minoïsche  Periode de nederzetting bij Nerokourou buiten Souda bloeide.
De grootste Minoïsche nederzetting in west Kreta, Kudoni­ja (Kydonia) genoemd, was ook de langst bestaande en bevind zich op de heuvel Kasteli, Chania, vlakbij de moderne stad. Hier zijn belangrijke en unieke architectonische vondsten gedaan en deze zijn tentoongesteld in het Archeologisch Museum te Chania. In het district vindt men tevens veel graftombes, vnl.uit de laat-Minoische Periode, zoals de laat-Minoïsche graftombe in Maleme, Fildki en Stylos.
Rond 1.100 v. Chr.kwamen de Doriers uit de Peloponnese met Althemenis, de zoon van de koning van Argos, Kissos, als leider, aan land in wat waarschijnlijk west-Kreta moet zijn geweest, vestigden zich en vervolgden hun weg naar Rhodos. Kreta werd Dorisch en de "Grieks Historische" periode, waarin vele stadstaten werden gesticht in het district, begon.
Kydonia was de belangrijkste stad van het gebied en lag op de plek van het huidige Chania. In 524 v. Chr. werd de stad bezet door strijders uit Samos, maar kwam al snel in de handen van de Aeginetans (519 v.Chr.). Kydonia was de machtigste stad zowel politiek, militair en economisch en was in constante strijd met de andere grote steden uit het district, zoals het nabij gelegen Aptera, op een heuvel ten zuiden van de Souda-baai gelegen, Polyrhenia, ten zuiden van Kisamos, en Falasarna aan de westkust.
De relatie tussen deze stadstaten was gespannen als ze niet bedreigd werden van buitenaf, maar het werd een sterke eenheid zodra de vrijheid van het gehele eiland door een macht van buitenaf bedreigd werd. En op die manier kon men de Romeinse vloot, welke in 74 v. Chr. in de baai van Chania aanviel, verslaan. Echter, het was een overwinning waar men niet lang van kon genieten...
Kruispunt van veroveraars       ▲
Het eind van Kreta als een vrije staat kwam in 68 v.Chr. toen de Romeinse consul Quintus Metellus het eiland bij Falassarna binnenviel en bezette. Al snel werd Kydonia bezet maar werd door de Romeinen als een onafhankelijke stad erkend waardoor de stad bloeide tijdens de Romeinse bezetting (68 v.Chr. - 324). De Romeinse vrede en het begin van het Christendom werd gevolgd door het Byzantijnse Rijk. Kydonia bleef een belangrijke rol spelen onder de steden van het eiland zoals blijkt uit de bouw van de grote vroeg-christelijke basiliek in Kasteli, Chania. In 823 werd Kreta bezet door de Saraceense Arabieren - van hen zijn in dit gebied weinig zaken terug gevonden (een paar plaatsnamen daargelaten) - en werd in 961 bevrijd door keizer Nikiforos Fokas. Kydonia bleef een belangrijke stad en een militair fort, maar onder de nieuwe naam Chania.
De Byzantijnse periode duurde tot 1204, toen Kreta in de handen van de Venetianen viel, nadat deze de zich inmiddels gevestigde Genuezen hadden verjaagd. In 1252 koloniseerden zij de streek Chania en verstevigden zo hun aanwezigheid. Ondanks de voortdurende opstanden van de Kretenzers, bleven de Venetianen tot 1645 en lieten onuitwisbaar hun stempel achter op de beschaving van het eiland. In 1645 kwam -eerst Chania- maar al snel het gehele eiland in han­den van de Ottomaanse Turken en zo begon een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis, met ontelbare op­standen en slachtpartijen. In het decennium 1830 - 1840 kwam Kreta onder de Egyptenaren, terwijl in 1851 het Ottomaanse bestuur van Kreta door de Turken naar Chania werd overgeplaatst.
Van 1898 - 1907 namen de Grotè Machten de controle over op Kreta - in Chania de Italianen, in Souda de Duitsers en in Kissamos de Oostenrijkers - en zij stelden Georgios, prins van Griekenland, aan als gouverneur van de Onafhankelijke Kretenzer Staat. De eerste regering van het eiland werd gekozen met als zetel Chania. In 1910 werd Eleftherios Venizelos, reeds lid van de eerste Kretenzer regering, gekozen tot minister-president van Griekenland en op 1 december 1913 vond de vereniging van Kreta met Griekenland plaats. Het eiland bleef onbezet tot 20 mei 1941, toen de legendarische Slag om Kreta tegen de soldaten van het Derde Rijk begon. Tegen een enorm luchtbombardement konden Chania en de luchthaven van Maleme niet lang stand houden.
Binnen 10 dagen kwam, ondanks het heroïsche verzet van de eilandbewoners, geallieerden en het Griekse leger, het eiland onder Duitse bezetting, welke duurde tot 1945 en er werd een hoge prijs betaald voor de strijd om de vrede.
De mythe en de glorieuze geschiedenis van de antieke tijd draagt bij aan het bestaan van Kreta; de eeuwen die volgden met de verschillende bezetters en veldslagen om de vrijheid droegen bij aan de vorming van het eiland's karakter. Ongeveer een halve eeuw heeft Kreta nu van de vrijheid kunnen genieten, ongestoord door bezetters, trots dat de vele aanvallers die via de Middellandse Zee hen gepasseerd hebben, het eiland wel hebben geraakt, maar het nooit hebben kunnen onderwerpen. Want, het lichaam mag misschien gevangen en vaak bezweken zijn, de Kretenzer ziel is altijd vrij gebleven.
Een reis terug in de tijd       ▲
Voor de liefhebbers van oude Griekse en Kretenzer beschaving, maar ook voor de leken die hun dorst naar kennis van het verleden willen lessen, biedt het district Chania een unieke reis terug in de tijd. Behalve de oude Minoïsche ruines en de verspreid liggende historische ontdekkingen van het oude Kydonia welke onder de moderne stad Chania liggen  zijn er meer steden uit de antiek Griekse en Romeinse tijd die overal in het district te vinden zijn.
Ten oosten van de stad Chania, bij het dorp Megala Chorafia bevindt zich het antieke Aptera. Het was gesticht op een prominente plek waar het uittorent boven de Souda-baai en de vlakte van Armeni, met in het zuiden als indrukwekkende achtergrond de enorme massa van de Witte Bergen.
De stad beleefde haar bloeitijd tijdens de Helleense periode (330 -68 v.Chr.), kwam later in de handen van de Romeinen onder wie zij wederom bloeide. Nu kan de bezoeker nog een deel van de Helleense muren van de akropolis
op de heuvel en vele ruines uit de Romeinse tijd, met als meest interessante de gewelfde reservoirs en de warm waterbronnen zien.
De antieke tijd werd gevolgd door het Byzantijnse Rijk, terwijl Aptera zich voegde onder het heilige klooster van Patmos. Het Byzantijnse Rijk werd gevolgd door de Turkse bezetting welke duidelijk blijkt uit de imposante aanwezigheid van de Koule op het noordelijke deel van de heuvel boven het fort Itzedin. Itzedin is een gebouw dat in harmonie samenwerkte met het Venetiaanse fort op het eiland in de Souda baai op die manier de baai verdedigend.
Ten westen van Chania en ten zuiden van Kisamos bevindt zich het oude Polyrhenia, een andere grote stad van het oude Kreta, gesticht op een indrukwekkende lokatie, uitkijkend over de vlakte en baai van Kisamos. Ruines van Griekse en Romeinse bouwwerken zijn hier bewaard gebleven, maar het meest markante element is de imposante vesting op de akropolis
, uit de Byzantijnse periode.
In het uiterste westen, aan een van de mooiste stranden van het district, liggen de resten van het oude Falasarna.
Veilig achter sterke Helleense muren, had de stad een ommuurde haven en was daardoor een van de machtigste haven- en piratensteden van Kreta. De stad werd volledig verwoest door Metellus in 68 v. Chr. en werd hierna niet meer herbouwd. De bezoeker zal onder çle indruk zijn van de vier sterke torens van de haven, waarvan de fundamenten door de tektonische opwaartse beweging van de westkust van Kreta tijdens de laatantieke tijd, nu zo'n 6,5 meter boven zeeniveau en honderd meter van de kust verwijderd liggen.
Oud-Lissos, dat op een verlaten stad lijkt, kan men ofwel met de boot vanuit Paleochora of Sougia bereiken, of men kan ongeveer een uur wandelen vanaf Sougia. De laatste optie houdt tevens in dat men door een mooie kloof loopt, een gedeelte moet klimmen en uiteindelijk afdaalt naar de kust. Lissos speelde een belangrijke rol als religieus centrum en het bracht de nabijgelegen steden Hyrtakina, Elyros en Tara samen in de Confederatie van Orio. Nu kan men de ruines van Asclepios, waar de stad bekend om stond, met magnifieke vloermozaïeken en vele Romeinse graven zien. Archeologische resten vinden we op veel andere plaatsen in het district zoals oud-Minos in Marathi, Akrotiri, oud Pergamo in Vryses, Kydonia, de tempel van Ditkyna in Menies, de Helleense resten in Rokka, de Romeinse residenties met mozaïekvloeren in Kisamos, het landbouw­heiligdom van Poseidon in Tsiskiana, oud Elyros in Rodovani en oud Tarra bij de uitgang van de Samariakloof
Smeltkroes van beschavingen       ▲
Het Byzantijnse Rijk en het orthodoxe geloof waren twee machten die hun onuitwisbare stempel op de geschiedenis van Kreta hebben achtergelaten. Alleen al in het district Chania zijn meer dan 300 Byzantijnse kerken behouden gebleven. De vroegchristelijke Basiliek van Sougia en de Basiliek van Almyrida, met prachtige mosaiek-vloeren, de Rotonda of de Kerk van de Aartsengel Michael (6e eeuw) in Episkopi, Kisamos, met de imposante en unieke architectuur en meer dan vijf lagen iconen, de Kerk van Agios Nikolaos (11 e eeuw) in Kyriakoselia, Apokorona, het Klooster van Panagia Zerviotissa (12e eeuw) in Stylo en de Kerk van Agios Georgios (1243) in Alikianos waarvan de iconen worden toegeschreven aan Pavlos Provatas (1430) zijn een paar van de meest belangrijke kerkelijke monumenten van het district.
De kerk van Agios Georgios (1314) in Komitades, Sfakia, de Moeder Gods in Kakodiki, Selino, de Aartsengel Michael en in Aradena, in Sarakina Selinou (14e eeuw) en vele andere kerken en kapellen zullen de aandacht van de bezoeker trekken, maar hem ook ontroeren.
Er zijn kloosters op Kreta sinds de eerste Byzantijnse periode, tot 824, maar in de 16e eeuw, onder de bedreiging van de Turken, werden nieuwe kloosters gebouwd en de reeds bestaande werden onder toezicht van de Venetiaanse bezetters gerestaureerd. De belangrijkste vindt men in Akrotiri.
Hier is het klooster van de Heilige Drie-eenheid of Tzagarolon. (17e eeuw), met een grote invloed van westerse architectonische elementen, ietwat verder het klooster van Gdernetou (Gouvernetou), gewijd aan de Dame van de Engelen (16e eeuw) in de vorm van een fort en iets verder, in een kloof komt de "Katholiko" van het klooster van Agios Ioannis de Kluizenaar (17e eeuw), in zicht, welke van bijzondere architectonische waarde is, doordat de kerk lijkt aangepast aan de wilde natuur en het ondoordringbare landschap eromheen.
Net zo belangrijk zijn de nonnenkloosters van Timiou Prodromou in Korakies, de als een vesting gebouwde Panagia Odigitria of Gonia in Kolymbari (17e eeuw), het klooster van Agios Ioannis Theologos in Stylos, Apokoronas, het ommuurde klooster van de Maagd Maria Chrisoskalitsa aan de westkust van het eiland, gebouwd op een rots, het nonnenklooster van Chrisopigi in Mournies, van Agia Kiriaki in Varipetro en het klooster van Agios Georgios in Karidi (12e eeuw) om er maar enkele te noemen.
De ontelbare bezetters van dit land hebben hun stempel op heel het district achtergelaten in de vorm van monumenten die getuigen van de beproeving, maar ook van de moed van de Kretenzers. Hetfort van Selino in Paleochora (l3e eeuw), Frangokastelo (14e eeuw), de ruines van de toren van Da Molin (13e eeuw) in Alikianos, de Venetiaanse gebouwen Kokolaki in Dere en het landhuis Rotonda in Kalathenes, Kisamou zijn enkele mines uit de Venetiaanse bezettingstijd. Tegen het eind van deze periode, toen het gevaar van een Turkse aanval groter dan ooit was, ontworpen de bekwaamste Venetiaanse architecten enkele van de beste voorbeelden van verdedigingsbolwerken zoals het fort van Chania, door Sanmicheli (1537), het fort op het eiland van Souda en dat van Gramvousa, werken van Orsini (1570 en 1579).
Een reeks andere forten en kouledes (soort fort), zoals dat van 1tzedin (1872) in Kalami, de koules van Aptera (1867) de kouledes van Askifou en de toren van Alidaki in Ebrosnero, Apokoronas herinneren alle aan de Turkse bezettingstijd.
De laatste bezetter van het eiland heeft geen grote bouwwerken achtergelaten, maar we.! een herinnering aan afschuw en aan de vergankelijkheid van menselijke hebzucht en van de oorlog: de Duitse Begraafplaats van de Tweede Wereldoorlog in Maleme, waar 4.400 Duitse soldaten begraven zijn.

** Uw accommodatie op een van de Griekse eilanden kunt U goed boeken via Hotels/Griekse/Eilanden. Er zijn 1535  hotels/appartementen online boekbaar. 
** In geheel Griekenland kunt U goed uw accommodatie boeken via Hotels/Appart./Griekenland.
** Hoe maak ik een printversie van de pagina"?
** Door Tekengrootte  te wijzigen kunt u de leesbaarheid van de tekst sterk verbeteren.     ▲