EILANDEN IN DE ZEE VAN IO
Naar overzicht Ionische Eilanden,
Naar startpagina Griekenland. Naar steden- , regio- en eilandenlijstaz.  Naar uw accommodatie! 
 

ITHÁKA, nieuwgrieks: Itháki, gelatiniseerd: Ithaca, is een voornamelijk met stekelige macchia begroeid kalkstenen eiland van 96 km˛. Of eigenlijk zijn het twee eilandjes: het bergland van Anoí met een hoogste top van 808 m in het noorden en het bergland Karaveikon, 669 m, de Neriton, in het zuiden, met elkaar verbonden door de Isthmos van Aëtós, een slechts 600 meter brede landengte in het westen, en van elkaar gescheiden door de golf van Molo in het oosten. Aan een fjordachtige zij arm van deze baai ligt Itháki, vroeger: Vathi, het pittoreske hoofdplaatsje en haven op het zuidelijke eilanddeel met een bescheiden museum: vondsten uit de Mykeense tijd, vooral vazen en scherven van het kylixtype.

Eiland van Odysseus  
Het land is rotsachtig en ongeschikt voor het mennen van paarden, maar toch geenszins onvruchtbaar, al zijn de velden er niet breed.' Zo ongeveer omschreef de godin Pallas Athene het koninkrijk van haar beschermeling Odysseus: het kleine Itháka, waar volgens Homeros de trouwe Penelope werd belaagd door tal van feestende vrijers maar niettemin twintig jaar lang wachtte op haar gemaal die zoveel tegenspoed ondervond bij zijn thuisreis omdat juist hij, de slimme Odysseus, zo'n beslissend aandeel had gehad in de vernietiging van Troje. En daarmee waren lang niet alle goden het eens, aldus Homeros' heldendicht de 'Odyssee'.

Als we de bewoners van het noordelijk gelegen eiland Lefkás geloven,   
dan hoeven we aan Homeros in het geheel niet te twijfelen, maar wčl aan de bewering dat Itháka Itháka zou zijn. Dit kleine eiland zou zijn beroemde naam slechts danken aan het feit dat. de nakomelingen van Odysseus eeuwen later van hun eiland - Lefkás dus - zouden zijn verdreven door een aardbeving; de legendarische naam namen zij met zich mee naar hun nieuwe woonplaats.
Deze theorie hebben zij
- in tegenstelling tot de bewoners van Itháka! - in dank aanvaard van de beroemde archeoloog Dörpfeld, die op Lefkás gegraven heeft en er inderdaad Mykeense graven heeft ontdekt.
Maar zelfs als we het er op houden
dat toch ons Itháka inderdaad het Itháka is van Odysseus dan nog zal het niet meevallen om de meest geschikte plaatsen te vinden voor het lezen van Homeros' epos, want ook Itháka zelf blijkt in twee kampen verdeeld te zijn als u vraagt waar nu precies Odysseus' burcht gestaan zou hebben.

Volgens de archeoloog Heurtley zou de Polisbaai   
aan de noordwestkust, waar twaalf bronzen drievoeten zijn opgegraven, vlakbij het huidige Stavrós, de haven zijn geweest van een Mykeense stad en was Odysseus' paleis anderhalve kilometer ten noorden daarvan gelegen bij het gehucht Pelikata.
Samen met de bewoners van de hoofdstad houden we het er op dat Odysseus in hun fjordachtige baai door de Faiaken aan land zou zijn gezet en dat zijn burcht heeft gestaan op de 380 m hoge Aëtós, de 'Adelaarsberg', op de smalle landtong tussen de beide eilanddelen. In ieder geval heeft u daar een prima uitzicht op het hoofdplaatsje, de beide eilandhelften, de Golf van Molo daartussen en naar het westen het eiland Kefalinia. De archaďsche heersers over Itháka en Kefalinia konden vanaf dit strategische punt grote delen van hun rijk overzien.

Het rijk van Odysseus en diens oude vader Laërtes   
moet in die tijd in provincies verdeeld zijn geweest. De provinciale vorsten woonden op burchten met geweldige cyklopenmuren; bij Stavrós op ltháka 'en bij Argostólion, Póros, Lixoűrion en Sámi op Kefalinia zijn daarvan spaarzame resten gevonden. Uit deze burchten waren de vrijers afkomstig die via een huwelijk met Penelope de opengevallen koningszetel van Odysseus dachten te kunnen veroveren en die in afwachting van hun toekomstige heerschappij al vast de Koninklijke veestapel uitdunden, misbruik makend van het heilige gastrecht.

Een pittige wandeling vanuit het stadje Itháki   
brengt u na ongeveer 5 km westwaarts bij de bron van Arethousa, aan de voet van de rotsen. Via een voetpad kunt u verder het plateau van Marathia beklimmen. Daar zou de stal hebben gelegen van de zwijnenhoeder Eumaios, die Odysseus zo goed terzijde stond. Helemaal aan de zuidkust, in de verlaten baai van Ágiou Andréou, zou dan Odysseus' zoon Telemachos geland zijn toen hij terugkwam uit Spárta, waar hij zijn doodgewaande vader had gezocht.

Katháron
  
Een klooster op 556 m hoogte op het noordelijke deel van ltháka is eveneens een bezoek waard vanwege het grootse uitzicht over de Ionische Zee en zijn eilanden.
Frikés aan de noordoostkust, over de weg zeker 26 km van Itháki, is een aardig vissersdorp. 



KEFALINÍA   
Of Cephalonia, is het grootste van de Ionische eilanden

met een oppervlakte van 752 km˛, dat is bijna anderhalf maal zo groot als Korfoe. Meeste inwoners houden zich nezig met de productie van olijven, krenten, wijn en katoen, al is er ook nog enige huisindustrie: tapijtweefkunst en vlechtwerk. De natuur is op dit grillig gevormde eiland zoals op alle Ionische eilanden: vol afwisseling. Dichte bossen bedekken de bergen, hoogste top Enos Oros, 1628 m, aan de zuidzijde.
En de rotsen langs de kust,
vooral indrukwekkende kalksteenformaties aan de noordoostzijde, worden afgewisseld door stranden aan diepe baaien. In de valleien bieden honderden verschillende soorten plantjes en bloempjes de liefhebbers een interessante mediterrane flora. Vooral in het voorjaar en in de voorzomer, de korte periode tussen de laatste winterregens en de alles verdorrende zomerhitte, is het eiland één bloemenzee. Voeg hierbij nog de kloven en grotten en het is duidelijk dat Kefalinia het alleszins verdient om door u ontdekt te worden. Voor de rotskusten kunnen onderwatersporters bovendien nog in zee op ontdekkingstocht gaan. Het merendeel van al dit schoons is enkele jaren geleden ondergebracht in het 28,6 km˛ grote nationaal park Kefalina. Het omvat de dennenbossen op de flanken van de Enos Oros en een aantal verspreid liggende dalen.

Argostólion
, het levendige handelsplaatsje,   
ligt aan de gelijknamige baai. Het werd in 1757, dus nog onder de Venetianen gebouwd. De aardbeving van 1953 heeft echter ook hier toegeslagen. Er zijn twee kleine musea: een archeologisch en een volkenkundig.

Een kilometer ten noorden van Argostólion   
kunt u een zeer merkwaardig natuurverschijnsel gadeslaan: katavothres, diepe, natuurlijke putten vlak aan de kust waar dagelijks tonnen zeewater naar binnen golven; waar al dat water heenstroomt weet echter niemand. Wat verderop zuidwaarts vindt u de stranden Platî Gialo en Makri Gialo.

Lixoúrion
ligt tegenover Argostólion   
aan de andere zijde van de baai. In het huis van de familie Jakovatos is een museum voor volkskunst annex bibliotheek ingericht.

Ágios Geórgios
, vroeger de hoofdstad van het eiland,   
nu nog slechts een ruďne van een Venetiaans kasteel, vindt u 5 km zuidwaarts van Argostólion bij Peratáta. Nog eens anderhalve kilometer verder staat het klooster van Ágios Andrias met middeleeuwse muurschilderingen.

Livatho
, een typisch vissersplaatsje,   
vindt u nog verder naar het zuiden, evenals Metaxáta, de plaats waar Lord Byron in 1823 verbleef, met niet ver daar vandaan Mazarkata, waar graftomben gevonden zijn uit de Mykeense tijd.

Póros
is een opkomend badplaatsje   
aan de zuidoostkust, zo'n 43 km vanaf Argostólion. Niet ver er vandaan zijn in het dorpje Skála opmerkelijke Romeinse mozaďeken ontdekt.

Sámi
, 21 km van Argostólion   
aan de oostkust van het eiland, is een bescheiden havenplaatsje in de nabijheid van steile rotsen, stranden, pittoreske meertjes en enige grotten. De Drogaratigrot is vijftig meter lang en zes meter hoog. Bij Homeros heet het hele eiland Sámi. Er zijn resten van een Mykeense burcht  gevonden.

Ássos is een plaatsje aan de noordwestkust
,   
35 km van Argostólion. Vanaf de kasteelruďne heeft u er een prachtig uitzicht op het bijzonder mooie landschap.
Fiskárdon
, een schilderachtig vissersdorpje
op de noordpunt, dat bij de zware aardbevingen van 1953 werd gespaard, dankt zijn naam aan de Normandische hoofdman Guiscard, die hier in 1085 gestorven is. Plaatselijke specialiteit: langoesten, zeekreeft.

ZÁKINTHOS   
Of Zánte, ligt voor de westkust van de Pelopónnesos
,
heeft een oppervlakte van 402 km˛. De zuidwestkust van het eiland rijst ongenaakbaar steil uit zee op, maar naar het noordoosten loopt het imposante bergland geleidelijk af in een verrassend vruchtbaar landschap met olijfbomen, wijnranken en meloenen.

Hier ligt ook Zákinthos, de veerhaven en hoofdplaats,   
die nogal wat geleden heeft van een aardbeving in 1953. De iconen in het Byzantijns museum op de Plateia Solomos zijn overigens nog altijd een kijkje waard.

De arcadenbouw van vele huizen   
en de nog vaak gebruikte oude naam Zánte herinneren aan de eeuwenlange Venetiaans-Italiaanse overheersing. De klim naar het hooggelegen Venetiaanse fort wordt beloond met een mooi uitzicht.

Een mooi uitzicht is ook uw beloning   
voor een tocht naar het klooster Panagia Skopiotissa op de top van de Skopos, 396 m. Bovendien vindt u in het klooster waardevolle iconen uit de 6de eeuw.

Keri
, 15 km van Zákinthos op de zuidpunt 
is dankzij Herodotos al sinds de oudheid bekend om zijn warme pekbronnen. Halfweg naar Keri leidt een zijweg naar de kilometerslange zandstranden aan de Kólpos Laganá, de wijde baai aan de. Voorts zijn er zandstranden aan de noordoostkust, baai van Alykón bij Alikanás. Voor vrijwel alle stranden aan deze kant van het eiland geldt dat zij zeer geleidelijk aflopen, zodat zwemmers soms een flinke afstand moeten afleggen voordat zij geen grond meer onder de voeten voelen. 

KÍTHIRA  
Of Kythera, Cythera, is een eiland ter grootte van 281 km˛, nabij de zuidpunt van de Pelopónnesos.
Rotsachtige kusten omsluiten een kale hoogvlakte,
die wordt onderbroken door groene valleien waar wijn, vijgen, graan en amandelen worden geteeld. Ook is er veeteelt, visserij en olijfoliefabricage.

Volgens de mythologie zou Afrodite,   
godin van de liefde, hier uit het schuim der zee zijn opgerezen. In de oudheid was het dan ook een centrum van de Afrodite-cultus. In die tijden stond het eiland achtereenvolgens onder heerschappij van Árgos en van Spárta, omstreeks 600 v. C., In 424 v. C. werd het door Nicias veroverd als Atheense basis voor operaties tegen Spárta.

Kithira
, het gelijknamige hoofdplaatsje,   
biedt aan kunsthistorici een basiliek van onbekende ouderdom en enige kerkjes uit de 17de eeuw. Liefhebbers van grotten kunnen elders op het eiland hun behoefte aan romantiek en avontuur bevredigen.

** Uw accommodatie in Griekenland kunt U goed boeken via  Hotels/Appart./Griekenland. Er zijn 2282  hotels/appartementen online boekbaar.
** Uw accommodatie op een van de Griekse eilanden kunt U goed boeken via Hotels/Griekse/Eilanden. Er zijn 1535  hotels/appartementen online boekbaar. 

** Booking is meer dan alleen hotels: zie eens ”Alle accommodatietypes”! 
** U vindt er o.a.:
  Appartementen - Resorts  - Villa's  - Hostels  - Accommodaties met onsen - Bed & Breakfasts  - Pensions  - Motels  - Ryokans  -  Vakantieboerderijen  - Vakantieparken  - Campings  -  Botels  - Herbergen  -  Aparthotels  -  Vakantiehuizen  -  Lodges  - Accommodaties bij particulieren  -  Landhuizen  -  Luxe tenten  - Capsulehotels  -  Lovehotels  - Riads  - Luxe Chalets