PELOPÓNNESOS, dwars door het oude Argos.
 Naar overzicht Pelopónnesos.  Naar startpagina Griekenland. Naar steden- , regio- en eilandenlijstaz.  Naar uw accommodatie! 


 
    
Is men de brug over het Kanaal van Korinthe, dat Attica scheidt van de Pelopónnesos,
oversteekt, verbaast men zich over de geringe breedte (23 m) en de steile oevers van het kanaal, die maar liefst 40 m hoog zijn!
In de rots werd een reusachtige, 6400 m lange sleuf uitgehakt, waardoor de Egeïsche Zee en de Ionische Zee met elkaar werden verbonden. Hiermee werd een meer dan 2000 jaar oude droom eindelijk verwezenlijkt.
Reeds in de 6de eeuw v.C.,
onder de  Korinthische tiran Periander, een van de Zeven Wijzen, trachtten de Grieken tevergeefs om de landengte door te steken. De Romeinen probeerden het onder Nero, maar staakten het werk bij diens dood. In de zuidelijke rotswand heeft men een klein, uitgehouwen beeld van Heracles aangetroffen op de plaats waar ze, vanaf de kant van de Golf van Korinthe, zijn opgehouden.

Om de gevaarlijke omweg langs Kaap Matapan te vermijden,   
hees men de boten vanaf de 7de eeuw v.C. op karren en reed deze over een geplaveide weg, de diolkos, die de verbinding vormde tussen de Saronische Golf en de Golf van Korinthe. Op de plaats waar het kanaal de Golf van Korinthe bereikt, ziet men in de kalkstenen tegels de twee evenwijdige groeven die de wielen van de karren moesten geleiden.

Het grote panhellenistische heiligdom van Poseidon, 5de eeuw v.C.,   
bevond zich aan het eind van de landengte. Alleen de uitsparingen in de rots verraden waar destijds de fundering lag. Het gebogen uiteinde van een stadion met de voorziening voor de start van de wedstrijden is herkenbaar. In de oudheid werden hier om de twee jaar de Istmische atletiekwedstrijden gehouden, die na de Olympische Spelen de beroemdste van heel Griekenland waren.

Het moderne Korinthe
,   
dat werd herbouwd na de aardbeving van 1928 langs de kust van de gelijknamige golf, biedt een schitterend uitzicht over de Parnassós en de Helicon, in de oudheid beschouwd als de zetel der muzen.

Zes kilometer naar het zuidwesten   
geven de belangwekkende ruïnes van het antieke Korinthe nauwelijks een indruk van de pracht van de stad, die in de 2de eeuw v.C. werd verwoest door Mummius. Op de heide staan alleen nog de zeven monolithische zuilen van de Dorische tempel, die in de 6de eeuw v.C. werd gebouwd ter ere van Apollo. Op de Akrokorinth vindt men geen spoor meer van de antieke tempel van Aphrodite Astarte, waar meer dan duizend priesteressen zich wijdden aan de heilige tempelprostitutie.

Tussen Korinthe en Argos
ontrollen zich akkers   
en sinaasappelboomgaarden op de vruchtbare vlakte van Argolis. In Argos, de oudste stad van Griekenland, dat zijn strijders inzette tegen Thebe, Troje en Sparta, zijn alleen de invloeden van de klassieke oudheid zichtbaar. Het theater, dat plaats bood aan 20000 toeschouwers, en het Romeinse Odeion bezitten prachtig bewaard gebleven zitbanken. In de Romeinse baden treft men een luxe  - marmer, mozaïeken, zuilen -  en technisch vernuft - koude en warme baden, circulatiesystemen - aan die herinnert aan de thermen van Caracalla. Het museum is beslist een omweg waard vanwege de mozaïekvloeren uit de 5de eeuw n.C. en het enige volledig aangetroffen exemplaar van de 'Homerische helm', met twee wangkleppen en een pluim.

Van Argos naar Nauplion
doorkruist de weg een bloeiende boomgaard.   
Hier vinden we de geweldige muren van Tiryns. Wie heeft ze laten bouwen, deze versterkingen die nog indrukwekkender zijn dan die van Mycene? Volgens de legende waren het de Cyclopen, omdat alleen zij in staat waren om de 13 ton zware blokken op te tillen! De ruïnes van de verschansingen, de ingebouwde kazematten en het paleis van deze verbazingwekkende vesting dateren grotendeels uit de 12de eeuw v.C.

Nauplion
, de eerste hoofdstad van het moderne Griekenland,   
nodigt de bezoeker uit tot een wandeling langs de oude huizen met hun ijzeren balkons, de daken bekroond met terracotta palmetten, in een netwerk van straatjes en trappen aan de voet van het Venetiaanse fort. Tegenover het museum, dat is gevestigd in een Venetiaans bouwwerk dat in 1713 werd gebouwd door Sagredo, doet een kleine moskee op de platia dienst als bioscoop. In 1829 vergaderde hier het eerste Griekse parlement.

Langs de diepliggende bedding van de Soulinari,   
die enkele kilometers onder steile, overhangende rotswanden doorstroomt, begeven we ons naar de kleine, heilige vallei van Epidaurus.

Bedekt met pijnbomen, omgeven door vriendelijke bergen
  
en verfrist door twee kleine stromen die worden gevoed door nabijgelegen bronnen, lijkt de plaats zeer geschikt om er genezing te zoeken. Reeds in de 5de eeuw v.C. kwamen hier uit heel Griekenland de zieken naartoe voor een consult in het heiligdom van de goddelijke geneesheer Asclepius, die door de Romeinen Aesculapius werd genoemd. Alleen de ruïnes van het theater trekken de aandacht, maar in het museum bevinden zich maquettes van de talrijke gebouwen van het heiligdom, die merendeels uit de 4de eeuw v.C. dateren, zoals tempels, altaren, thermen, een bibliotheek, een prytaneum, een stadion, een gymnasion, een palaestra en dormitoria.

In de klassieke oudheid werden om de vier jaar,   
negen dagen na de Istmische spelen, de Asklépieïa gehouden: gymnastische wedstrijden en poëtische en muzikale toernooien die respectievelijk in het stadion en het theater werden gehouden.

Van de Dorische tempel van Asclepius,  
die tussen 380 en 375 v.C. door Theodotus werd gebouwd, bestaat alleen nog het beeldhouwwerk van de twee frontons, Nationaal Museum, Athene. Op de acroterieën van het westelijke fronton bevonden zich gevleugelde overwinningsgodinnen, waarvan één de heilige haan van Asclepius droeg en vier sierlijke ruiters, mogelijk symbolen voor de geneeskrachtige zeewind.

Het ivoor-met-gouden of chryselefantiene beeld   
dat in de cella van de tempel stond en gemaakt werd door Thrasymedes van Páros, stelde Asclepius voor, gezeten op een bewerkte troon. In de rechterhand droeg hij de scepter en de linker rustte op de kop van de bekende slang.
Zuidelijk van de tempelfundering
ziet men de sporen van een vierkant gebouw dat zeer waarschijnlijk een abaton  - Het Allerheiligste van de tempel, achter de cella, wat alleen de priesters mochten betreden - was. Nadat lichaam en ziel van de 'patiënt' ritueel waren gereinigd, bracht deze in dit gebouw de incubatienacht door, gewikkeld in de huid van een dier dat daartoe was geofferd. Daar ontving hij in zijn droom bezoek van de godgenezer, die een spontane genezing kon teweegbrengen, 'het wonder van Epidaurus'.

Gebeurde dat niet,   
'dan werden de droombeelden van de zieke geïnterpreteerd door priesterartsen, die aan het heiligdom waren verbonden en recepten voorschreven of een medische ingreep uitvoerden. Deze 'geneeskunst van de verbeelding' ontwikkelde zich weldra tot meer concrete therapieën. Men bouwde badhuizen en Epidaurus werd een echt kuuroord, waaraan een groot aantal artsen was verbonden die even goede resultaten bereikten als de mirakelen van Asclepius!

Het meest representatieve bouwwerk van Epidaurus is de tholos,   
die tussen 360 en 330 v.c. werd gebouwd door Polycletus de Jongere. In het museum is het met de sierlijke Korinthische zuilen schitterend nagebouwd. Het vreemde labyrint, waarvan de kale muren nog overeind staan, zou een molshoop hebben voorgesteld en zijn gebouwd ter ere van een god die oorspronkelijk een mol was, de incarnatie van chtonische macht en een dier met voornamelijk heilzame krachten. Volgens een andere veronderstelling heeft deze ruimte gediend als onderkomen voor de heilige slangen van het sanctuarium.

Het theater
staat bekend als het wonder van Epidaurus   
en werd in de 4de eeuw v.C. gebouwd door Polycletus de Jongere. Er kunnen ca. 14000 mensen in verblijven en het is ongetwijfeld een van de meest prestigieuze kunstwerken van het oude Hellas. De akoestiek is zó goed, dat ieder woord dat met een heldere articulatie wordt uitgesproken de achterste banken bereikt. Men heeft dan ook uiterst subtiele oplossingen ontdekt die van deze wonderbaarlijk resonerende 'schelp' een echt product van de wetenschap maken. Overigens werd bij de bouw ervan de goddelijke verhouding van de gulden snede niet eerbiedigd.
Laten we de vlakte van Argolis, Griekenlands groentetuin, verlaten en zuidwaarts trekken, naar het wilde Arcadië.

Klimmend en dalend maakt de weg een ononderbroken zigzagbeweging   
en hij komt pas tot rust op twee lange, rechte stukken op de vlakten van Tripolis en Meghalópolis. Plotseling verschijnt de Eurotas, die stroomt tussen de Parnon in het oosten en de 'muur van Taygetos' in het westen. De vallei is bedekt met citroen-, sinaasappel-, moerbei- en olijfbomen en wijnstokken, en komt niet erg overeen met het beeld dat het geduchte Sparta oproept. Van de grote krijgslustige stad, die de Pelopónnesos domineerde en Athene be­dreigde, is geen enkele ruïne te vinden. De resten die bezaaid over de heuvels liggen dateren namelijk uit de hellenistische en Romeinse tijd, toen de glorie van Sparta al was verbleekt!

Slechts de overblijfselen van het heiligdom van Artemis Orthia,   
dat in de 2de eeuw werd gebouwd op de plaats waar een archaïsche tempel uit de 6de eeuw had gestaan, herinneren aan het Sparta van de 'ijzeren discipline'. De rituele kastijdingceremonie werd door de Spartanen getransformeerd tot een uithoudingstest, die in de Romeinse tijd in het amfitheater opnieuw tot leven kwam. Op de rechteroever van de Eurotas kan men zich vergapen aan de 'bres van de Taygetos' en die van de Parori, waarin de mismaakte nieuwgeborenen werden geworpen.

Het moderne Sparta
  
ontbeert iedere aantrekkelijkheid: de straten, die door de bouwmeesters van koning Othon langs een liniaal werden getrokken, vormen een pijnlijk eentonig ruitpatroon.

De kusten van de Peloponnesos
  
zijn nog ongerept en vaak moeilijk toegankelijk, maar aan de uiterste punt van het schiereiland Máni en Messenië ontdekt men bij Kaap Matapan en Methoni de schitterende verlaten stranden van Mavroumi.

Op de terugweg, langs de westkust van de Peloponnesos naar Olympia,   
is een omweg naar de tempel van Bassae midden tussen de bergen bijna verplicht. Het heiligdom werd in 420 v.C. door de inwoners van de stad Phigalia gebouwd uit dankbaarheid aan Apollo Epikourios, omdat deze hen voor de pest had bewaard. Het goed geconserveerde bouwwerk zou een creatie zijn van Ictinus, de architect van het Parthenon, en vormt een waar kunstwerk te midden van de woeste natuur.
Bron:
kaart en tekst: La Grèce uit de serie De wereld dichterbij. Uitg. Larousse. Alleen wellicht nog antiquarisch verkrijgbaar.
Zie hier voor een ander Kaartje

** Uw accommodatiein Griekenland kunt U goed boeken via  Hotels/Appart./Griekenland. Er zijn 2282  hotels/appartementen online boekbaar.
** Uw accommodatie op een van de Griekse eilanden kunt U goed boeken via Hotels/Griekse/Eilanden. Er zijn 1535  hotels/appartementen online boekbaar.

** Booking is meer dan alleen hotels: zie eens ”Alle accommodatietypes”! 
** U vindt er o.a.:
  Appartementen - Resorts  - Villa's  - Hostels  - Accommodaties met onsen - Bed & Breakfasts  - Pensions  - Motels  - Ryokans  -  Vakantieboerderijen  - Vakantieparken  - Campings  -  Botels  - Herbergen  -  Aparthotels  -  Vakantiehuizen  -  Lodges  - Accommodaties bij particulieren  -  Landhuizen  -  Luxe tenten  - Capsulehotels  -  Lovehotels  - Riads  - Luxe Chalets