BERGAMO, bestaat uit de Città Alta, Bovenstad, en de voor het grootste deel in de 19de eeuw ontstane Città Bassa, Benedenstad - Toppers zijn: Piazza Vecchia - Palazzo della Ragione - Piazza del Duomo - S. Maria Maggiore en Cappella Colleoni.
Naar
regio Lombardije. Naar Stedenlijst Italië.   Naar  Regiokaart Italië. Naar uw accommodatie!

Panorama Bergamo, Citta AltaBergamo ligt in de gelijknamige provincie. Is ontstaan uit de oude Keltische nederzetting van de Orobiërs die in 197 Romeins werd en in 49 v.C. de rang van municipium kreeg. De stad, waar al sinds het midden van de 4de eeuw een bisschop zetelde, werd in 408 door de Visigoten onder leiding van Alarik en in 452 door de troepen van Attila verwoest. Vanaf 575 zetel van het Longobardische hertogdom, dat tijdens de regering van Theodelinde een periode van bloei doormaakte. Dit hertogdom kreeg in 776 de status van een zelfstandig graafschap. In de 10de en 11de eeuw hadden de bisschoppen de macht in handen. Het belang van de stad begon zich in de 12de eeuw duidelijk uit te kristalliseren. Reeds in 1112 wordt er melding gemaakt van consuls. In 1166 bood de stad met succes weerstand tegen Frederik Barbarossa. Bergamo werd een van de meest actieve leden van de eerste Lombardische Stedenbond. De strijd tussen de Welfden, geslacht der Colleoni, en de Ghibellijnen, geslacht der Suardi, vertegenwoordigers van de adel, werd versterkt door botsingen met de vertegenwoordigers van het volk. Van buitenaf vormde het geslacht van de Visconti uit Milaan een serieuze bedreiging. In 1408/1409 kwam Bergamo onder het bestuur van de Malatesta's, daarna onder de Visconti, die de stad echter in 1428, na de slag van Maclodio, moesten afstaan aan Venetië, dat tot 1797 de baas wist te blijven.

Città Alta 
Bergamo bestaat uit de Città Alta, Bovenstad, en de voor het grootste deel in de 19de eeuw ontstane Città Bassa, Benedenstad.
De Bovenstad is nog volledig ommuurd en geeft een indrukwekkend beeld van een middeleeuwse stad. Halverwege de omhoog lopende hoofdas, Via Gombuto en Via B. Colleoni, die begint op de Piazza Mercato delle Scarpe en die de Bovenstad vrijwel precies in het midden doorsnijdt, ontvouwt zich aan de linkerhand het oude stadscentrum met de Piazza Vecchia, de Biblioteca, het Palazzo del Podestá en het Palazzo della Ragione, dat de verbinding vormt met de daarachter liggende Piazza del Duomo met de dom, S. Maria Maggiore met de Cappella Colleoni en het baptisterium.
 
Piazza Vecchia 
Het plein kreeg zijn heldere, regelmatige vorm in de jaren 1440-1493, nadat men een aantal panden had gesloopt. De fontein is uit 1780.

Palazzo della Ragione 
Het oude paleis uit 1198 ging bij een brand in 1513 geheel verloren. Het werd tussen 1538 en 1554 in de stijl van de vroege 12de eeuw herbouwd. Op de begane grond bevindt zich een open arcadenhal met een doorloop naar het Domplein; daarboven is de raadzaal. De centrale triforium opening aan de zijde van de Piazza Vecchia is typisch Venetiaans van vorm en wordt bekroond door de leeuw van S. Marco. Tegen een van de arcadepijlers ziet u een groot beeld van Torquato Tasso, Italiaans dichter, uit 1681. De overdekte trap, rechts van het Palazzo della Ragione, leidt naar de raadzaal. Daarachter verheft zich de stadstoren, die ook wel de Torre del Campanone genoemd wordt. Hij werd in de 12de eeuw door  Suardi als verdedigingstoren gebouwd. Het bouwwerk aan de noordoostzijde van het plein was ooit de zetel van de Podestà van Venetië.
De zuidoostzijde van het plein wordt begrensd door het Palazzo della Biblioteca, waaraan men in 1604 volgens het ontwerp van A. Vanone begon te bouwen en dat in 1611 door V. Scamozzi voltooid werd. Het bouwwerk, dat de representatieve stijl van Venetiaanse openbare gebouwen weerspiegelt, diende van 1648 tot 1873 als raadhuis.
Piazza del Duomo
De noordwestzijde van het plein wordt beheerst door een soort pronkfaçade, bestaande uit de kerk S. Maria Maggiore en de Colleoni-kapel.

S. Maria Maggiore
Het staat vast dat er reeds in 774 op deze plaats een kerk bestond. In 1137 begon men met de bouw van een drieschepige basiliek met vieringkoepel die rond 1200 voltooid was. De transeptarmen hadden oorspronkelijk eik twee apsissen. Drie daarvan zijn bewaard gebleven. De kerk lijkt gebouwd op een centrale plattegrond aangezien het langhuis en het transept even groot zijn. Het exterieur heeft het karakter van de Lombardisch-Romaanse architectuur bewaard. Typerend zijn de achthoekige vieringtoren, de apsis met de daaromheen lopende dwerggalerij en de Lombardische band die om het gehele gebouw heen loopt. De ingang aan de achterzijde van de zuidelijke transeptarm, Piazza del Duomo, met de protiro, voorhal, van Giovanni da Campione, 1350-1353, fungeert als hoofdportaal. De ronde boog van het diepe portaal is aan de voorzijde gedecoreerd met een fries met diersculpturen. Het geheel wordt gedragen door twee op leeuwen rustende zuilen. Daarboven is een soort loggia geplaatst met drie arcaden waarin zich beelden bevinden van de H. Barbara, Alexander te paard en de H. Vincentius. De voorhal wordt bekroond door een piramideachtig baldakijn met beelden van de Madonna met Kind en de H. Esteria en de H. Grata. Het eigenlijke portaal is aan de wanden en in de archivolten rijk versierd. De transeptarm aan de overzijde is veel eenvoudiger gehouden hoewel ook hier door G. da Campione een protiro is ontworpen, 1360.
Het interieur  
van de kerk is tussen het einde van de 16de eeuw en het midden van de 17de eeuw volledig van stucwerk voorzien. Tot de schatten behoren enkele fresco's uit de 14de eeuw. Naast de hoofdingang is het Laatste Avondmaal afgebeeld en op de muur van de daartegenover liggende transeptarm de Levensboom van de H. Bonaventura, 1347. Zeer interessant, naast de overal in de kerk hangende kostbare Vlaamse tapijten, is de inrichting van het koor.
Aan de oostelijke vieringpijlers bevinden zich twee marmeren kansels, 1591-1602, met bronzen trappen en daarvoor zes pronkkandelabers, 1597. De ingang tot het koor zelf wordt afgesloten dooreen doksaal met triomfboog. Daarboven een triomfkruis uit de 14de eeuw. In de balustrade van het doksaal, die tegelijkertijd de achterzijde van het koorgestoelte vormt, zijn opmerkelijke panelen met inlegwerk geplaatst, waarop oudtestamentische taferelen zijn afgebeeld naar tekeningen van Lorenzo Lotto . Achter in de kerk bevinden zich de grafmonumenten van de componist G. Donizetti, 1855 en de musicus Simon Mayr, 1852. Tegen de buitenmuur de Tocht door de Rode Zee van Luca Giordano , 168l. Naast het grafmonument van Simon Mayr bevindt zich aan de lange muur het monument van kardinaal Longhi, dat in 1320 door Ugo Campione werd ontworpen.

Cappella Colleoni
Deze kapel werd in 1472-1476 in opdracht van de huurscharenleider Bartolomeo Colleoni door de beeldhouwer en architect Giovanni Antonio Amadeo gebouwd. De kapel sluit direct aan bij het transept van de S. Maria Maggiore. In opdracht van Colleoni moest daartoe een van de vier transeptapsissen, sacristie, worden afgebroken. In de 15de eeuw was het een grafkapel, een Cappella Sepulchri. In de 16de/17de eeuw duidde men haar aan als Cappella della Pietà en in de 19de eeuw als Mausoleo del Capitano. De façade is niet in architectonische zin opgebouwd. Het is daarentegen een prachtige combinatie van lichte architectuur en elegante beeldhouwdecoraties. De polychromie van de marmers draagt daar een belangrijke steen aan bij. Op de sokkel zijn taferelen uit het Oude Testament en uit de geschiedenis van Hercules afgebeeld. Op de lisenen koppen van beroemde lieden uit de oudheid en van apostelen. In het timpaan boven het portaal als treurmotief een hangend gordijn met beschermgeest. De krijgsman Colleoni is als nieuwe Jozua afgebeeld boven het roosvenster. 

Bergamo, Grafmonument ColleoniHet grafmonument van Colleoni,  
bestaande uit twee op elkaar geplaatste sarcofagen, bevindt zich tegen de hoofdmuur. In de onderste liggen de resten van deze beroemde condottiere; de bovenste dient als basis voor een ruiterstandbeeld onder een triomfboog. Het monument bevat een schat aan iconografische motieven. Zeer in het oog springend zijn de voorstellingen van de deugden die het vergulde ruiterstandbeeld, Colleoni als generaalkapitein van de republiek Venetië, flankeren. Tegen de muur, in de richting van het transept, staat het grafmonument van de vroeg gestorven dochter van Colleoni, Medea, 1470. In het presbyterium bevinden zich in de lunetten schilderingen van Tiepolo. Zie Web Gallery, vijfde en zesde schilderij van boven.
Dom S. Alessandro  
De kerk, die tot aan de nieuwbouw in 1688 was gewijd aan de H. Vincentius, staat op de plaats van oudere kerken uit de 8ste, 13de en 15de eeuw. Het uiteindelijke ontwerp van Carlo Fantana werd echter in de 19de eeuw ingrijpend gewijzigd, koepel in 1853, façade in 1886. De kerk is eenschepig en is gebouwd op de plattegrond van een Latijns kruis. In de 18de eeuw zijn rijke decoraties toegevoegd, waaronder elegante koorbanken. Links in het koor is door Tiepolo in 1743 de H. bisschop Johannes afgebeeld. Op de buitenmuur van het linkerdwarsschip bevindt zich een reliëf van Andrea Fantoni. Aan de linkerzijde van de kerk is in 1855 de Cappella del SS, Sacramento aangebouwd. Retabel is van  Moroni, 1576.

Baptisterium 

Deze doopkapel werd in 1340 door Giovanni da Campione in de S. Maria Maggiore ingebouwd. Het kleine bouwwerk bevindt zich echter pas sinds 1898 op de huidige plaats. Het is achthoekig met op de verdieping een sierlijke met tralies afgesloten, rondlopende loggia.



Cittá Bassa
 
De Borgo, wijk S. Lorenzo, ten zuiden van de Bovenstad, en de Borgi S. Antonio, Pignolo en S. Caterina, ten zuidoosten, kwamen in de 19de eeuw door de toenemende industrialisatie in versneld tempo tot ontwikkeling. In 1909 werd voor de nog vrijwel onbebouwde vlakte tussen deze wijken een Bergamo een prijsvraag voor een stedenbouwkundig uitbreidingsplan uitgeschreven. Het gebied had sinds de 10de eeuw gediend als terrein voor de jaarmarkt. De destijds vrijstaande Porta Nuova, die als douanekantoor dienst had gedaan, moest in het plan worden opgenomen. Marcello Piacentini won de prijsvraag en kreeg vervolgens de opdracht. De werkzaamheden begonnen in 1914 en duurden tot 1927. Het huidige centrum van de Benedenstad omvat vijf pleinen die door monumentale openbare gebouwen met elkaar verbonden worden. Dit totale ontwerp resulteerde in een van de interessantste stedenbouwkundige scheppingen van de eerste helft van deze eeuw. De Viale Giovanni XXIII leidt naar de Porta Nuova, een strenge, classicistische stadspoort die in 1837 gebouwd werd. Daarachter ontvouwt zich de Piazza Matteotti met het raadhuis, voormalig Palazzo Frizzoni, 1825-1840, met een opmerkelijke binnenhof en dito trappenhuis. Zeer fraai interieur. De Piazza Matteotti gaat over in de kleinere Piazza Vittorio Veneto, die door arcaden omzoomd wordt. Ter linkerzijde verheft zich de Torre dei Caduti, gedenkteken voor de gevallenen. De Piazza Vittorio Veneto en de Piazza Matteotti worden onderling verbonden door de zogenaamde Sentirone, een monumentale boulevard, die aan één kant wordt omzoomd door arcaden en aan de overzijde beheerst door de façade van het Teatro Donizetti. Het einde van de Sentirone wordt als door een toneeldecor gevormd door de façade, 1897, van de 17de- eeuwse S. Bartolomeo. In het interieur, achter het hoogaltaar, bevindt zich een paneel van Lorenzo Lotto uit 1516, Madonna met Kind en Heiligen. Naast het Teatro Donizetti ligt de kleine Piazza Cavour en daarachter, aan de Via Torquato Tasso, de prefettura uit 1867. Door de bogen van de Sentirone bereikt men de Piazza Dante, in het midden waarvan een 18de-eeuwsefontein staat. Het plein is omgeven door regeringsgebouwen waaronder, aan de noordzijde, het Paleis van Justitie.

Omgeving  
Pontida, 15 km in de richting Lecco
De benedictijnenabdij dateert van oorsprong uit de tweede helft van de 11 de eeuw. Het complex, dat door Bemabo Visconti in 1373 vrijwel met de grond gelijk werd gemaakt, werd echter in de 15de eeuw herbouwd. Het beleefde zijn grootste bloei in de 18de eeuw. In 1798 werd de abdij opgeheven. Sinds 1910 wonen er weer monniken.
Trescore Balneario, 15 km in oostelijke richting
Dit plaatsje geniet al vanaf de Romeinse tijd bekendheid vanwege de aanwezigheid van warmwaterbronnen. Van groot belang zijn de fresco's van Lorenzo Lotto in de kerk S. Barbara, Villa Suardi. Deze 14de-eeuwse kerk onderging aan het eind van de 19de eeuw een niet zo gelukkige restauratie.
S. Paolo d'Argon, 12 km in oostelijke richting
Het voormalige klooster, een 11 de-eeuwse cluniacenser stichting, heeft twee opmerkelijke kloostergangen, uit de 15de en vroege 16de eeuw. Het refectorium is eveneens een bezichtiging waard.
Cavernago, 12 km in de richting Cremona
Het rechthoekige Castello Mazzotti, voorheen Martinengo, werd aan het eind van de 16de eeuw gebouwd. De buitengewoon elegante binnenhof wordt omgeven door een twee verdiepingen hoge rondlopende loggia met Palladio-motief.
Het slot Malpaga, 2 km zuidelijk van Cavernago werd in 1383 als een eenvoudig kasteel gebouwd. Het werd echter aangekocht en in 1456 vergroot door Colleoni. In de erezaal een fresco-cyclus met een voorstelling van het bezoek van koning Christiaan van Denemarken, 1474. Deze fresco's, die circa 1520 zijn geschilderd, worden in het algemeen toegeschreven aan Romanino.
Ghisalba, 16 km richting Cremona
De classicistische parochiekerk S. Lorenzo, architect Cagnola, werd in 1834 ingewijd. De kerk is een nabootsing van de Rotonde van Canova in Possagno in de regio Veneto.
Romano di Lombardia, 25 km richting Cremona
De parochiekerk S. Maria Assunta heeft een opmerkelijke façade met twee torens. De kerk werd in 1735 ingewijd. Kostbare kunstwerken, waaronder, vierde altaar links,  het Laatste Avondmaal van 0. B. Moroni en een antependium met inlegwerk, tweede altaar links, door G. B. Caniana, 1697.
Cassano d'Adda
Het Castello Borromeo d’Adda verheft zich schilderachtig boven de rivier de Adda. Het oorspronkelijke complex werd al voor het jaar 1000 gebouwd. Het huidige Castello stamt uit de 13de-15de eeuw. De fraaie binnenhof is omzoomd met arcaden. De Villa Borromeo, aan de Via Vittorio Veneto, stamt uit het midden van de 18de eeuw en werd gebouwd volgens het ontwerp van Francesco Croces. In 1781 werd het complex echter geheel in classicistische trant verbouwd. Elegant poorthek.
Vaprio d'Adda
Aan de rand van het plaatsje staat het kerkje S. Colombano uit de 11de-12de eeuw. Het is in 1970 grondig gerestaureerd. Het portaal aan de linkerzijde is met sculpturen gedecoreerd. Deze eenvoudige beeldhouwwerken stellen o.a. de Zegenende Colombo en een sirene voor. Stilistisch sluiten ze aan bij de Zuid-Franse sculpturen, hetgeen voor Lombardije betrekkelijk ongewoon is. Op de plaats van een middeleeuwse burcht werd in de 15de eeuw het Palazzo Melzi d’Eril gebouwd. Na een uitbreiding in de 17de eeuw volgde een verbouwing in de 19de eeuw. Het palazzo beschikt over een fresco, Il Madonnone, waarvan wordt aangenomen dat Leonardo da Vinci de schilder is.
Trezzo sull'Adda
Hier bevinden zich resten van een middeleeuws kasteel, Castello di Trezzo, van Longobardische of Karolingische oorsprong.
Almenno S. Bartolomeo
De kerk S. Tomé, circa 1,5 km buiten het plaatsje gelegen, is een van de zuiverste voorbeelden van Romaanse centraalbouw in Lombardije. De kerk is vermoedelijk rond het jaar 1000, op de plaats van een baptisterium.
Almenno S. Salvatore
De crypte van de kerk Madonna del Castello dateert uit de 10de eeuw. De huidige kerk stamt grotendeels uit de 16de en 17de eeuw. Interieur: de fresco's dateren uit de 11de tot 16de eeuw, de 13de- eeuwse Romaanse kansel is gedecoreerd met sculpturen van de vier evangelisten. Deze oeroude plaats is oorspronkelijk een Etruskische nederzetting.
www.apt.bergamo.it/  APT van Bergamo. Heel interessant zijn de "Itineraries", zoals die van Lorenzo Lotto en van Paus Johannes de XXXIII. U kunt ook heel goed online brochures aanvragen.

Gaetano Donizetti
Werd geboren in Bergamo 29 nov. 1797 en overleed aldaar 8 april 1848
Hij studeerde bij J. Mayr te Bergamo en o.a. bij Mattei te Bologna; zijn eerste opera ging in 1818 te Venetië in première en verraadt grote invloed van Gioacchino Rossini. Een groot aantal opera's volgde, soms vier per jaar, totdat in 1835 het succes van zijn meesterwerk Lucia di Lammermoor hem een functie aan het Napolitaanse conservatorium bezorgde en hem over zijn rivaal Vincenzo Bellini deed triomferen. Toen in 1839 de censuur zijn opera Poliuto verbood, vertrok hij naar Parijs, waar hij o.a. La fille du régiment en La favorite componeerde. Hij maakte vele concertreizen. Geestesziekte maakte hem aan het eind van zijn leven het werken onmogelijk. Donizetti is met zijn voorliefde voor lugubere taferelen, felle hartstochten en tragedies een typisch vertegenwoordiger van de Italiaanse romantiek. Zijn muziek vormt met die van Bellini de brug tussen Rossini en Verdi. Beroemd werden voorts zijn opera's Anna Bolena, L'élisir d'amore, Lucrezia Borgia, Torquato Tasso, Maria Stuarda en de komische, aan Rossini verwante opera Don Pasquale.
Werken: orkest-, kamer- en pianomuziek, liederen met piano, 74 opera's, ruim 100 kerkmuziekwerken

** Uw accommodatie in
in Bergamo kunt U goed boeken via Hotels/Appart./Bergamo. Er zijn 21 hotels online boekbaar. Op basis van de beoordelingen van gasten zijn de populairste hotels in Bergamo per thema gerangschikt.
** U vindt bij Booking meer dan alleen hotels o.a.:
 Appartementen - Resorts  - Villa's  - Hostels  - Accommodaties met onsen - Bed & Breakfasts  - Pensions  - Motels  - Ryokans  -  Vakantieboerderijen  - Vakantieparken  - Campings  -  Botels  - Herbergen  -  Aparthotels  -  Vakantiehuizen  -  Lodges  - Accommodaties bij particulieren  -  Landhuizen  -  Luxe tenten  - Capsulehotels  -  Lovehotels  - Riads  - Luxe Chalets