ORISTANO, naar overzicht regio Sardinië

De geschiedenis van Oristano begint eigenlijk met de Fenicische, later Punische, Romeinse en Byzantijnse stad Thárros, die ondanks oorspronkelijk goede verdedigingswerken geplaagd werd door overvallen van de Saracenen. Omstreeks 1000 verlieten de inwoners hun geboortestad en trokken op goed geluk het binnenland in. Na circa 1070 vormde zich de nieuwe stad Oristano aan de benedenloop van de Tirso, nagenoeg op de plaats van het Romeinse legerkamp Othaca.
Dom
De merkwaardige uivormige koepel wordt bekroond door een zeshoekige toren waarvan de daklijst met ongewone karikaturen versierd is. De in de 12de eeuw gebouwde koorpartij werd na 1733 zinloos verbouwd. De onderbouw van de apsis
dateert nog uit de 13de eeuw. De I 4de-eeuwse toren en een van de kapellen hebben fraaie gotische vensters. De eenschepige kerk heeft een aantal zijkapellen, een grote koepel en een machtig koor. Op de barokke balustrade daarvan zijn Romaanse leeuwen uit de 12de/l3de eeuw bevestigd. In de rechter kapelmuur bevindt zich tussen zandlopers een weinig bekende, maar duidelijke inscriptie, die beschouwd wordt als het oudste document in de Sardische taal. In de eerste kapel rechts naast de ingang is de zogenaamde 'Madonna met de drie gezichten' te zien. Deze bont beschilderde houten sculptuur uit de 14de eeuw is een jeugdwerk van Nino Pisano en stelt de Boodschap aan Maria voor.
Chiesa di S. Francesco, aan het begin van de Via Sant' Antonio
De voorzijde van deze kleine classicistische kerk vertoont nog resten van de gotische cisterciënzer versieringen, 1250-1280. Het houten crucifix, l4de eeuw, in de kerk verdient vooral vermelding vanwege de bijzonder expressieve uitdrukking. Hoewel het vaak wordt toegeschreven aan een Spaanse school, is het zonder twijfel afkomstig uit de 'Rijnlandse houtsnijderschool '. Het paneel met S. Francesco in de sacristie is een vroeg werk van P. Cavaro (l6de eeuw), het marmeren beeld van de bisschop is van Nino Piano (l4de eeuw). Het reliekschrijn is een werk van Oristano.
Andere bezienswaardigheden.
Op de parkachtige Piazza Roma liet rechter Mariano II in 1291 boven de oude Porta Manna de imposante, vierkante Torre di S. Cristoforo, met een extra torenverdieping voor een oude klok uit 1230 bouwen. Via de Corso Umberto komt men op de Piazza Eleonora met het monument, 1891, voor Eleonora d'Arborea, 14de eeuw, en het raadhuis, dat een archief met documenten uit de Aragonese tijd bezit, evenals een kleine pinacotheek.
Het museum Antiquarium Arborense ligt aan de Via Vittorio Emauele. In dit kleine streekmuseum kan men archeologische vondsten uit verschillende perioden van de stad bezichtigen. Opmerkelijk is onder andere een 4 centimeter grote Dea Mater Mediterranea, die in 1976 door een herdersjongen werd gevonden.
Omgeving
Drie kilometer zuidwaarts ligt S. Giusta, met op een heuvel de gelijknamige kerk. Deze kerk werd tussen 1135 en 1145 in Pisaans-Lombardische Romaanse stijl gebouwd en is ondanks Arabische invloeden in de decoraties een van de mooiste voorbeelden van het consequent vasthouden aan deze bouwstijl op Sardinië. In het portaal onder de vlakke architraaf bevinden zich leeuwen, in de rondboog daarboven een opvallend kruis van donker trachiet. Daar weer boven is de muur bekleed met lisenen en blinde bogen. De forse klokkentoren met tweelichtvensters is goed gerestaureerd. De kerk wordt door marmeren en granieten zuilen in drie schepen verdeeld. Er zijn zuilen met antieke kapitelen, die eenvoudig van stijl zijn, en met Romaanse kapitelen, die met fabelfiguren versierd zijn.
Fordongianus
Het vroegere Forum Trajani deed dienst als bewaker van de brug over de Tirso en was een belangrijk en versterkt verdedigingspunt tegen de 'Barbarici' de herders uit de bergen. In het thans verlaten oord getuigen alleen nog de pijlers van de oude Romeinse brug, onder de huidige brug, van de Romeinse heerschappij. Al onder de Punische en de latere Romeinse bezetting waren de thermen onder Fordongianus als Aquae Hypsitanae aangelegd (zwavelhouden­de bronnen van 40-60 0 C).
Twee kilometer naar het zuidwesten ligt de Chieselta S. Lussurgiu, vanwege het rode trachiet ook wel San Rossore genoemd. De kerk werd kort na 1100 door monniken uit Zuid-Frankrijk gebouwd. De façade werd omstreeks 1250 in gotische en in de 15de eeuw in Catalaanse stijl verbouwd. De zijmuren en de apsis zijn bekleed met mooie blinde arcaden. De bijzondere vroegchristelijke crypte is een catacombe uit de 4de/5de eeuw. In de wanden zijn vroegchristelijke sarcofagen ingemetseld. De wijde vlakte en het randgebergte in het oosten zijn bezaaid met resten van nuraghi en stenen burchten.
Enkele belangrijke: de Nuraghe Pizzinnu bij Milis met een centrale toren en kleine neventorens en S' Uraki ten westen van San Vero Milis met een zware middentoren, een veelhoekige ringmuur met torens en resten van een dorp. Typisch voor deze streek zijn enkele reusachtige toegangspoorten van landgoederen. Bijzondere, maar nauwelijks bekende voorbeelden zijn: de barokpoort met een smeedijzeren hek van Vitu Solto en de vroegere poort van de villa van markies Francesco Boyl di Putifigari, die vele, weliswaar bescheidener navolgingen gekend hebben.
Op de zuidoosthelling van Monte Ferru ligt Bonárcado. In dit oude stadje, met zijn steile straatjes tussen donkere basalthuizen, staat de Chiesa S. Maria. De kerk behoorde eens tot een klooster van Camaldulenzers uit de abdij SS. Zeni en Romualdo te Pisa. Het hoofdgebouwen het onderste deel van de toren dateren uit de ]"2de eeuw. In 1242 werd het werk door Arabische metselaars voltooid. De Moorse elementen die toen werden gebruikt, zoals duidelijk aan de apsis
te zien is, zijn de oudste op Sardinië. De eenzame S. Salvatore heeft iets bijzonders te bieden: de kerk werd gebouwd op een voorchristelijk tempelcomplex met een heilige bron uit de 4de eeuw v.C. dat, vanwege de hevige zandstormen uit de westelijke duinen, ondergronds en met luchtkokers was aangelegd. De kruisvormige crypte met het doopbekken is overdekt met een tongewelf en uitgebouwd met zijruimten.
5 kilometer zuidelijk ligt de kleine S. Giovanni in Sinis die vermoedelijk de oudste kerk van Sardinië is. De gelijkarmige Byzantijnse kruiskoepelkerk stamt uit de 5de eeuwen werd in de 9de/l0de eeuw door benedictijnen uit Marseille in zware Romaanse stijl verbouwd. Aandacht verdient het ongetwijfeld later te dateren doopbekken met blauwe bodem en met een grote gebeeldhouwde vis.
Verder naar het zuiden werd het oude Thárros in de duinen uitgegraven. De eens typisch Fenicisch-Punische stad aan de zee lag achter een met muren versterkte landengte met aan weerszijden een haven. Ze werd door de Romeinen gecultiveerd, maar in de middeleeuwen verlaten vanwege de invallen van de Saracenen. Ze licht ons thans nog beter in over het leven van de Carthagers dan hun Noordafrikaanse geboorteland of andere plaatsen op Sardinië. De zeer bezienswaardige plaats is tegenwoordig alleen nog maar onder begeleiding te bezichtigen. Onlangs werden nieuwe resten van een beschermende, naar het bin­nenland gekeerde muur en een vermoedelijk christelijk doopbekken (met trede voor de onderdompeling) blootgelegd. ▲

** Uw accommodatie in geheel Italië kunt U goed boeken via Hotels/Appartementen/Italie. Geen reserveringskosten, laagste prijsgarantie, maximale keuze, onpartijdige hotelbeoordelingen, website en klantenservice in het Nederlands en nog 40 andere talen.
** Via Hotels.Appartementen/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een accommodatie in 100 landen.
** Waarom zouden we voor onze accommodatie kiezen voor Booking?
** Hoe maak ik een printversie van de pagina"?
** Door tekengrootte  te wijzigen kunt u de leesbaarheid van de tekst sterk verbeteren.    
** Zie ook onze boeken pagina eens.
** Met het vernieuwde zoekveld kunt u zoeken in "Stedentips".
**  Naar richtlijnen en afspraken voor auto- en caravanrijders. ▲