Parma is de hoofdstad van de gelijknamige provincie aan de rivier de Parma, ten noordwesten van Bologna. 
Parma heeft machine-, chemische, schoen- en voedingsmiddelen zoals Parmaham en Parmezaanse kaas, industrie. De stad ligt aan een knooppunt van spoor- en autowegen. De universiteit, uit de 11de eeuw, is gevestigd in een 16de-eeuws gebouw.
De Galleria Nazionale, met werk van El Greco, is  ondergebracht in het Palazzo della Pilotta.
Het Museo Archeologico Nazionale bezit een collectie van in Emilia opgegraven voorwerpen. Het Museo Bodoniano vertoont ontstaan van de boekdrukkunst. De Pinacoteca Giuseppe Stuard bezit een collectie schilderijen uit de Toscaanse School.
Het geboortehuis van Arturo Toscanini is ingericht als museum.

Kathedraal, vrijstaande klokkentoren en Baptisterium aan het Piazza del  Duomo

Parma bezit talrijke bezienswaardige gebouwen.
De dom is een Romaanse basilica uit de 12de eeuw met een campanile uit de 13de eeuw. Het interieur is zeer rijk versierd met fresco's van Correggio, koepel, en Parmigianino, middenschip.
Het baptisterium (1196–1320), een Romaans, achthoekig gebouw,  is opgetrokken in roze marmer. Binnenzijn fresco's uit de 13de eeuw.
Fresco's van Correggio bevinden zich eveneens in de Camera di S. Paolo, in het klooster S. Paolo (1519). Van Parmigianino bevinden zich voorts nog fresco's in de kerk Madonna della Steccata (16de eeuw). Beide schilders maakten fresco's voor de uit de renaissance daterende kerk S. Giovanni Evangelista (1510), die een barokke façade en toren bezit.
Interessant is voorts het Teatro Farnese, 1618–1628; na vernietiging in 1943 herbouwd, een geheel houten theater, waar voor het eerst een schuif coulissesysteem werd ingevoerd.
Onder het bestuur van Marie Louise van Oostenrijk kwamen diverse openbare gebouwen tot stand, o.a. het neoclassicistische Teatro Regio. Het proces van vernieuwingsdrang, dat na de Italiaanse eenwording op gang kwam, culmineerde in de ontmanteling van de stadsmuren en in een gebouw als het eclectische Palazzo delle Poste, begin 20ste eeuw.
Geschiedenis
Parma is een voormalig hertogdom in Italië, in de 16de eeuw ontstaan rondom de gelijknamige stad. In 183 v.C. veroverden de Romeinen het gebied en de stad. Beide deelden tot 774 de lotgevallen van Noord-Italië. In dat jaar werd Parma een Frankisch graafschap. In 1035 deed keizer Koenraad II de grafelijke macht op de in de stad zetelende bisschop overgaan. In de 13de eeuw werd Parma een zelfstandige stad. Vanaf 1316 woedde in de stad een machtsstrijd tussen de geslachten Correggio en Rossi. Van 1346 tot 1447 waren stad en gebied samen met Piacenza in het bezit van de Visconti van Milaan. De Visconti erkenden de vroeger aan de stad verleende rechten en vrijheden. De stad kwam in deze periode tot grote bloei.
In 1449 namen de Sforza's als nieuwe heren van Milaan ook de heerschappij over Parma en Piacenza van de Visconti over. In 1500 vielen Parma en Piacenza met Milaan in handen van Lodewijk XII van Frankrijk.
In 1859 koos de bevolking van Parma en Piacenza  met overweldigende meerderheid voor aansluiting bij Sardinië.  Samen met dit rijk ging het in 1861 op in de Italiaanse eenheidsstaat.
Comune di Parma
Via Melloni, 1b Parma  -  Tel.: +39.0521.218.889 - Fax: +39.0521.234.735  -  E-mail turismo@comune.parma.it   
* Parma and its province, Guide of Italy is een uitgave van Touring Club Italiano. Is een prachtige en handige gids voor stad en provincie.
* In Provincia di Parma, Guida all'ospitalità 2001 vindt u alle verblijfsmogelijkheden.
* Tourist Map of the Province Parma is een goede lankkaart 1 : 150.000. 
* De folder Parma city of art bevat een goede stadsplattegrond
** Zie hier voor: "Hoe maak ik een printversie van een pagina?"