PIňMONTE, culinaria en steden. Het 'land aan de voet van de berg', zoals de vertaling van PiŽmonte luidt, weet vooral in de herfst te bekoren, als de bladeren verkleuren en nevelflarden door de dalen en over de heuvels drijven; Naar Stedenlijst ItaliŽ.   Naar  Regiokaart ItaliŽ.  Naar regio overzicht van PiŽmonte. Naar uw accommodatie!

    

Inleiding: dit is de beste tijd om in de bossen naar truffels en andere kostelijke paddenstoelen te zoeken, noten te rapen en kaarde te plukken, op jacht te gaan of bij de poelier de keuze aan vers wild te bewonderen. 's Avonds zetten de PiŽmontesen zich met vrienden aan de open haard, voeren lange gesprekken en trekken daarvoor een goede fles open.

De herfst is ook de tijd van de wijnoogst. 
PiŽmonte heeft met een reeks uitstekende wijnen wereldfaam verworven. Barolo, barbaresca en barbera zijn slechts drie van de namen die garant staan voor opperbeste kwaliteit. Toch zijn er in de PiŽmontese kelders nog wel andere schatten te ontdekken: de streek brengt ook exquise mousserende wijnen voort, die zich met de beste champagnes kunnen meten. Een veelgehoorde bewering is dat de keuken van PiŽmonte nauw verwant is met de Franse cuisine, maar dat is niet meer dan een culinaire halve waarheid. Eerder kunnen we spreken van Franse invloeden in de PiŽmontese gerechten en PiŽmontese invloeden op de Franse keuken.

Castelmagno     
De castelmagno is op en top PiŽmontees. Deze blauwschimmelkaas met wettelijk beschermde herkomstaanduiding (DOC) wordt uitsluitend in de plaatsen Castelmagno, Pradleves en Monterosso Grana in de provincie Cuneo geproduceerd.
De ware castelmagno is gemakkelijk aan zijn handelsmerk te herkennen: de bovenzijde draagt een kleine driehoek met daarin de gestileerde letter C. Net als zijn veel bekendere verwant gorgonzola, kan ook de castelmagno terugkijken op een indrukwekkend verleden, want de kaas wordt al uitdrukkelijk vermeld in het protocol van een rechtszitting uit 1277. Het oordeel luidde toen dat voor het gebruik van weideland dat de gemeenten Castelmagno en Celle di Macra elkaar betwistten, een jaarlijkse vergoeding gegeven moest worden aan de markgraaf van Saluzzo - in de vorm van kaas uit Castelmagno.

Gorgonzola   
Is een van ltaliŽs bekendste exportartikelen. De kleine, meestal in zilverpapier gewikkelde punten gaan in het hele westelijk halfrond bij kaasboeren over de toonbank.
Net als vele andere kazen is gorgonzola een DOC-product, maar zijn stamland is wel vele raden groter dan van bijvoorbeeld de castelmagno. Gorgonzola mag komen uit provincies die deels in Lombardije, deels in PiŽmonte liggen: Bergamo, Brescia, Como, Cremona, Cuneo, Milaan, Novara, Pavia en Vercelli. Tegenwoordig is een groot deel van de kaasmakers in het PiŽmontese Novara gevestigd.

Met zijn 48% vet in droge stof is de gorgonzola een volvette koemelkkaas.  
Vroeger werd hij gemaakt van ongepasteuriseerde melk, maar daar is men omwille van de hygiŽne van afgestapt. Aan de melk worden fermentatiebevorderende stoffen en, de schimmel Penicillium glaucum toegevoegd. Om de schimmel gelijkmatig in de kaas te laten trekken helpt men de sporen een handje door eerst aan de ene kant en een week later aan de andere kant met lange roestvrijstalen pennen in de kazen te prikken. De gorgonzola rijpt twee Š drie maanden in grotten met een temperatuurregulering of in daarmee overeenkomende opslagruimten.

Truffels    
De Romeinen hielden al van truffels. In De re coquinaria (Over de kookkunst), een culinair standaardwerk uit de Oudheid dat wordt toegeschreven aan de Romeinse fijnproever Marcus Gavius Apicius, staan enkele recepten die truffels voorschrijven
.
We mogen er dus van uitgaan dat een gastmaal in de hogere kringen met enige regelmaat door deze edele paddenstoel opgeluisterd werd.

De Romeinen geloofden dat truffels onder bomen groeiden die Jupiter, god van de natuurkrachten, met zijn bliksem getroffen had. 
Tegenwoordig weten we weliswaar dat de truffel een ondergronds groeiende paddenstoel is, die in symbiose leeft met het wortelstelsel van eiken, populieren of hazelaars, maar die kennis heeft ons geen stap verder geholpen in de pogingen de paddenstoel kunstmatig te vermeerderen of zelfs te telen, wat met verwanten als de champignon geen enkel probleem vormt. Zelfs als je eikenwortels met truffelsporen prepareert, duurt het nog altijd zo'n tien jaar tot de paddenstoel rijpt. En dus blijft de liefhebber aangewezen op de professionele truffelverzamelaar, de trifulau, zoals hij in PiŽmonte heet, en moeten er nog steeds hoge bedragen voor de paddenstoel neergeteld worden.

Het bosrijke PiŽmonte is een klassiek truffeldomein.  
Hier groeit de witte truffel (Tuber magnatum), ook wel bekend als Alba-truffel. Het is de geurigste en meest gevraagde truffel ter wereld. Kronieken berichten hoe de heersers van Acaja in het jaar 1380 een zekere prinses Bona enkele witte truffels schonken. Een paar jaar eerder schijnt Karel V tijdens de belegering van Alba een flinke portie van deze delicatesse tot zich genomen te hebben. Nog altijd breekt in oktober in Langhe, het heuvelland rond Alba, de truffelkoorts uit. Dan rijpen de eerste witte truffels.

Tot en met 31 december, het einde van het truffelseizoen, doet Alba zijn toch al niet geringe reputatie als wijn- en delicatessencentrum verdere eer aan met een culinair vuurwerk van adembenemende truffelgerechten. 
Er bestaan rond de vijftig truffelvariŽteiten, maar slechts enkele daarvan zijn eetbaar. Omdat de truffel ondergronds groeit, is hij moeilijk te verzamelen. Alleen al het afbakenen van een veelbelovend stuk bos vergt een goede speurzin en de nodige kennis van zaken, die elke trifulau voor zich houdt. Mag het een wonder heten dat sommigen geprobeerd hebben het geluk met magische praktijken een handje te helpen? In Langhe is het truffelzoeken dan ook met de nodige geheimzinnige verhalen, anekdoten en rituelen omgeven.



Vlees en gevogelte     
De keuken van PiŽmonte is bepaald afwisselend, soms zelfs op het overdadige af.
De PiŽmontesen bereiden bijvoorbeeld een van de beroemde Noord-Italiaanse klassiekers, bollito misto, niet met een of twee soorten vlees, maar altijd met vier of meer. Een bollito zonder rundvlees of kip is ondenkbaar. Deze basisversie van het gerecht valt echter met kapoen en rundertong te veredelen.Wie op zoek is naar een representatievere invulling, kan het niet zonder kalfstong en kalfsschenkel stellen. Voor de ware bollito miste is naast de genoemde vleessoorten kalfskop, varkenspootjes en cotechino, een pittige kookworst van varkensvlees vereist. De bereiding van bollito is een stuk eenvoudiger dan het inkopen doen: de stukken vlees worden een voor een of gegroepeerd naar soort en grootte in een pan gedaan en zolang in water gekookt, tot ze zacht en gaar zijn. Alleen de worst gaat in een andere pan.

Grissini     
In tegenstelling tot de gestandaardiseerde fabriekswaar kunnen grissini van een kleine warme bakker op de hoek een lengte van 70 cm bereiken. Om ze mooi lang, dun, rond en gelijkmatig te maken, moet men precies weten hoever het deeg uitgerekt kan worden.
Ze zijn gemaakt van tarwebloem, water, gist en wat zout. Om ze lekker knapperig te krijgen moet alle lucht uit het deeg gekneed worden.
Als de grissini  uit de oven komen, mogen ze hooguit doorbakken, maar zeker niet te donker zijn. Handgemaakte grissini smaken veel beter dan de voorverpakte broodstengels uit de fabriek. 

Dolci     
De leden van het Savooise Huis hielden altijd al van fijn gebak.
Naar het schijnt werden de savoiardi, een soort lange vingers, in 1348 voor het eerst gebakken door een keukenmeester die zijn broodheren een plezier wilde doen. Omdat de langwerpige koekjes niet alleen bekend zijn in PiŽmont, maar ook in andere streken die ooit tot de Savoye behoorden, kan ook een stad als het FranseYenne deze specialiteit voor zich opeisen.

Confiserie      
Sinds de conquistadores van hun ontdekkingsreizen door het westen niet alleen de mare van een Nieuwe Wereld, maar ook de cacao meevoerden, is Europa in de greep van de chocolade koorts.
Natuurlijk konden Cortez en zijn mannen begin 16e eeuw niet weten wat voor enthousiasme een onooglijke boon los kon maken. Toch had de cacaoboon binnen enkele decennia onze gebruiken, mode en genotmiddelenconsumptie ingrijpend veranderd. In de 17e en 18e eeuw was cacao zo wijdverbreid, dat de Florentijnen of Venetianen in alle schenkerijen van hun stad warme chocola konden drinken. Dat was ook de tijd waarin PiŽmont, vooral zijn hoofdstad Turijn, zich tot een belangrijk cacao- en zoetwarencentrum ontwikkelde. Dat lokte rond 1800 zelfs leergierige Zwitsers als Francois Cailler naar de streek.

Het maken van chocolade     
De groenblijvende cacaoboon, kan acht meter hoog worden.
Zijn roodachtige bloemen zijn verbluffend klein vergeleken bij de grote, komkommerachtige, geel of rood gekleurde vruchten die direct aan de stam of hoofdtakken ontspruiten. Cacaobomen hebben dan wel een warm tot zeer warm klimaat nodig, ze zijn niet bestand tegen direct zonlicht. Vooral de kiemplantjes zijn aangewezen op de schaduw van andere planten. Tegelijkertijd verlangen cacaobomen een hoge luchtvochtigheid. Zo'n tien jaar oud moet de boom zijn voor hij volop vruchten draagt. De vruchten rijpen ongelijkmatig, zodat er elke vier tot zes weken geoogst moet worden. Onder de halfharde, geribbelde schil bevindt zich suikerhoudend vruchtvlees, dat de cacaobonen omhult.

Bron       
Is Culinaria Italia, KŲnemann. ISBN: 3-8290-2903-9. U vindt hier ook een keur van recepten behorend bij bovengenoemde producten. Prachtig geillustreerd werk!   

Vercelli    
Is de hoofdstad van de gelijknamige provincie, de Sesia. 
Museo Borgogna bewaart schilderijen. In het  Museo Leone ziet u schilderijen en oudheden. De dom heeft een bibliotheek met kostbare handschriften. De S. Andreakerk  vormt met de aansluitende cisterciŽnzerabdij een geheel. Het is een van de weinige Italiaanse voorbeelden van de overgangsperiode tussen Romaanse en gotische stijl. De S. Cristoforo heeft op het hoofdaltaar een fraaie madonna van Giovanni Ferrari.

Asti   

Is de hoofdstad van de gelijknamige provincie
Asti is het centrum van een groot wijnbouwgebied, Asti-wijnen, waaronder Asti spumante. De stad heeft een gotische bakstenen kathedraal uit de  14de eeuw,  met Romaanse campanile, een 12de-eeuws baptisterium met daarnaast een kerk, S. Pietro,  uit 1467, de kerk S. Secondo en diverse middeleeuwse verdedigingstorens van adellijke families.

Novara   
Is de hoofdstad van de gelijknamige provincie, aan de Agogna, ten westen van Milaan
.
Het cartografisch en geografisch instituut Agostini is bekend. Galleria d'Arte Moderna heeft voornamelijk Italiaans kunst. Verder is er het Museo Lapidario. De Dom heeft een koepel van Alessandro Antonelli. In het baptisterium ziet u Romaanse fresco's. De S. Gaudenziokerk heeft een 19de-eeuwse, 112 m hoge koepeltoren.

Arona   
Ligt in de provincie Novara, aan het Lago Maggiore
.
Centrum van toerisme. De S. Maria di Loreto dateert uit 1592. Kapittelkerk uit de 15de tot 17de eeuw. Vlakbij de kerk is een reusachtig, uit koper en brons vervaardigd beeld van Carolus Borromaeus, hier geboren.

Acqui Terme   
Is een badplaats in de provincie Alessandria.
De plaats, gelegen in het dal van de Bormida, is reeds sinds de Romeinse tijd, Aquae Statiellae,  bekend om haar hete zwavelbronnen, 75 įC, en om het Balneologisch laboratorium.  Uit de Romeinse tijd dateren resten van baden en van een aquaduct. De kathedraal, met Romaanse kruisgang, dateert uit de 11de eeuw.
Internet: www.regione.piemonte.it

** Uw accommodatie  kunt U goed boeken via Hotels/BookingPiemonte. Er zijn 333 hotels online boekbaar. Laagste prijsgarantie!
Hotels in de populairste steden: Turijn   e.a.
** Booking is meer dan alleen hotels: zie eens ĒAlle accommodatietypesĒ!