|
STEDEN in APULIË, Ital. PUGLIA
naar regio overzicht Apulië
Manfredonia
Manfredonia, provincie Foggia, ligt aan de voet van de Monte Gargano, aan de
Golf van Manfredonia.
De stad werd in 1256 door Manfred, de zoon van keizer Frederik II, gesticht. De
stad werd bevolkt door de laatste bewoners van het nabijgelegen, al uit de
antieke tijd stammende Sipontum, dat zwaar geteisterd was door de malaria en dat
in ditzelfde jaar geheel werd opgegeven. De nieuwe stad Manfredonia viel in 1620
ten prooi aan de Turkse verwoestingen. Later werd ze volgens het zgn.
schaakbordpatroon herbouwd. Van de oude stad zijn slechts onbeduidende resten
bewaard gebleven: de S. Domenico met een gotisch portaal, en het kasteel uit de
tijd van de Hohenstaufen.
De belangrijkste bezienswaardigheid is ongetwijfeld de 5 km ten zuiden van
Manfredonia gelegen voormalige kathedraal S. Maria di Siponto, die in
1117 door paus Paschalis II werd ingewijd. Het is een vierkant bouwwerk met een
koepel. Het exterieur is versierd met rondbogige blinde arcaden op zuilen. Het
portaal heeft een voor Apulië karakteristieke Romaanse vormgeving. De zuilen
worden door leeuwen gedragen. Het geheel is overwelfd met een door dieren
gedragen baldakijn. Boven de ingang bevond zich vroeger een adelaar, een
overblijfsel van de 11 de-eeuwse kansel, thans in het Castello Svevo in Bari.
Het interieur is in de 16de eeuw ingrijpend gewijzigd. Op het altaar een
Byzantijns houten beeld van de Madonna met Kind. Aan de linkerzijde de toegang
tot de crypte. Verder een catacombe en een klein museum met archeologische
vondsten uit het antieke Sipontum.
S. Leonardo
Deze voormalige drieschepige abdijkerk stamt uit dezelfde tijd als de S.
Maria. Oorspronkelijk drie koepels met achthoekige tamboers. Het exterieur is
met lisenen versierd. Drie absiden, tongewelven in de zijschepen. Het portaal
aan de noordzijde is een van de rijkste en meest harmonische portalen van
Apulië. De zuilen worden door leeuwen gedragen, het baldakijn met puntgevel
wordt gesteund door griffioenen. Deurstijlen en boogfries zijn versierd met
reliëfs met florale motieven, naast centauren die op dieren jagen en een lier
bespelen. In het timpaan is de 'Majestas Domini' afgebeeld.
Barletta
▲
Barletta, provincie Bari, is een havenstad aan de Adriatische Zee.
Dom S. Maria Maggiore, Via del Duomo
De bouw van deze kerk is begonnen in de Romaanse periode. Uit die tijd stammen
de vier westelijke langhuisjukken. De muren van de oorspronkelijke apsis
zijn te
zien in de crypte. Na 1307 werd de kerk in gotische stijl afgebouwd en in
oostelijke richting verlengd. Aan het eind van de 14de eeuw werden nogmaals twee
jukken toegevoegd. In de kerk kan men een ciborium en een preekstoel, deels
13de-eeuws, bewonderen. In de middelste van de vijf apsis
kapellen de in 1387
door P. Serafini geschilderde Madonna della Disfida.
S. Sepolcro, Corso Vittorio Emanuele
Deze kerk lag aanvankelijk buiten de stad maar kwam er bij een uitbreiding van
de stadsmuren, 1162, binnen te liggen. Later verbouwd in
Bourgondischcisterciënzer stijl. Aan de westzijde bevindt zich een voorhal met
daarboven een kapel. Boven de nartexfresco's uit de 13de eeuw.
Kolos van Barletta, pal vóór de S. Sepolcro
Dit fameuze bronzen beeld van bijna 4,5 meter hoogte stelt hoogstwaarschijnlijk
de laat-Romeinse keizer Valentinianus, 364-375, voor. Het is een van de
karakteristieke voorbeelden van beeltenissen die het goddelijk karakter van de
keizer weerspiegelen. Het beeld werd in de 4de eeuw in het Oosten gemaakt en is
in 1204 door de Venetianen als oorlogsbuit uit Constantinopel meegenomen.
Uiteindelijk kwam het in Barletta terecht, waar in 1309 monniken de armen en
benen gebruikten om er klokken van te gieten. Nadien heeft men het gerestaureerd
en sinds 1491 staat het op deze plaats.
Andere bezienswaardigheden.
De S. Andrea heeft een mooi portaal uit de 13de/14de eeuw. Het in de l3de
eeuw door de Hohenstaufen gebouwde kasteel is niet voor publiek toegankelijk.
Interessant is ook het Museo Comunale aan de Corso Garibaldi, met het
beroemde 'borstbeeld van Barletta', dat lange tijd gegolden heeft als de
beeltenis van Frederik II.
Een fraai barok ensemble vormt het Palazzo di Monte di Pietà met de
Jezuïetenkerk .
Omgeving
Aanbevelenswaardig is een tochtje langs de kust van ongeveer 15 km in
noordelijke richting naar Margherita di Savoia, het meest uitgestrekte
zoutwinningsgebied van Italië.
Bitonto
▲
Bitonto ligt in de Terra di Bari. Bitonto is een oud-Apulische nederzetting.
Archeologische vondsten, o.a. munten met de naam Butontinon, getuigen van een
grote bloeiperiode in de 4de eeuw v.C. Uit een tweede bloeiperiode dateert de
kathedraal, 13de eeuw, geïnspireerd op de San Nicola van Bari en een van de
meest geslaagde voorbeelden van Romaans-Apulische architectuur. In het strenge,
harmonieuze interieur ziet u: een ambo uit 1229, een in de 18de eeuw uit oude
reliëfs samengestelde kansel en een romaanse doopvont. De crypte wordt gedragen
door dertig zuilen met verschillende kapitelen. Van de San Francesco d'Assisi
rest uit het bouwjaar 1286 alleen nog de gevel, een zeldzaam voorbeeld van
gotiek in Apulië. Het Palazzo Sylos Labini, 16de eeuw, heeft een
Catalaans-gotisch portaal en een binnenplaats in renaissancestijl.
Monte Sant'Angelo
▲
Monte Sant'Angelo, provincie Foggia, ligt aan de zuidelijke helling van het
Garganogebergte, ten noorden van de Golf van Manfredonia.
In Monte S. Angelo staat een aan de H. Michaël gewijd heiligdom, het
belangrijkste en oudste in Italië. De kerk werd al aan het eind van de 5de eeuw
door bisschop Laurentius van Siponto gesticht, nadat herders hier een visioen
van deze aartsengel hadden gehad.
Grot van de H. Michaël
Men betreedt de grot via een in de rotsen uitgehouwen trap. Aan de ingang
een Romaans portaal met de oudste bronzen deur van Apulië, die in 1076 op kosten
van Pantaleon van Amalfi in Constantinopel werd gegoten. De schenker staat onder
op de rechterdeurvleugel vermeld. De afzonderlijke platen zijn op hout
gespijkerd en uitgevoerd in niëllotechniek. Op de 24 vlakken is de
'lofprijzing van de engelen afgebeeld' . In de grot zelf verdienen bezichtiging:
rechts, achter het portaal, het Franciscusaltaar, Franciscus van Assisi
heeft de grot destijds bezocht; links van het hoofdaltaar een uit één blok
marmer gehakte bisschopstroon. de oudste van Apulië, 11de-12de eeuw; links
daaraan aansluitend een Mariaaltaar; tegen de wand, links van de ingang, ziet
men twee oude reliëfs met afbeeldingen van de H. Michaël. Het albasten beeld van
de H. Michaël wordt toegeschreven aan Sansovino. De vondst van een Mithrassteen
onder het hoogaltaar bewijst dat de grot al in de voorchristelijke tijd als
sacrale ruimte in gebruik was. Boven de grot staat een achthoekige, vier
verdiepingen hoge klokkentoren, 1273-1281.
Tomba di Rotari
De naam van deze 12de-eeuwse tombe berust op een foutieve interpretatie van
'Rodelgrimus' (inscriptie links van de ingang). Er zijn aanwijzingen dat de
tombe gediend heeft als doopkerk. De vierkante benedenbouw wordt bekroond door
een aan de basis achthoekige en daarboven elliptische koepel. Binnen fraaie
kapitelen met bijbelse scènes. Op de plaats waar de onderbouwen de koepel elkaar
raken, zijn reliëfs aangebracht met voorstellingen van 'Luxuria'. Aangrenzend
een apsis
, overblijfsel van de Romaanse kerk S. Pietro.
Andere bezienswaardigheden
Naast de Tomba di Rotari staat de S. Maria Maggiore. die in 1170 op
de resten van een oudere kerk gebouwd werd. Het portaal van de Toscaanse façade
stamt uit 1198. De kern van het kasteel stamt uit de tijd van de Noormannen. Het
complex werd onder de Hohenstaufen en de Aragonezen vergroot met de vijfhoekige
hoofdtoren, 'Toffe dei Giganti'.
Omgeving
Interessant is een uitstapje naar S. Giovanni Rotondo, 25 kilometer
westelijk, dat bekendheid kreeg door de inmiddels overleden 'Padre Pio',
alsmede naar de schilderachtig gelegen plaatsjes Vieste en Peschici,
aan de kust.
Molfetta
▲
Molfetta, provincie Bari, ligt aan de aan de Adriatische Zee.
Dom S. Corrado, Duomo Vecchio, bij de haven
De kerk werd vanaf 1150 gebouwd en vertoont een combinatie van Byzantijnse en
Romaanse stijlelementen. Zij staat bekend als de belangrijkste koepelkerk van
Apulië. Drie koepels boven het langhuis: de middelste heeft een elliptische
basis, de andere twee zijn rond; de eerste twee hebben een achthoekige, de
laatste heeft een vierkante tamboer. Ze worden alle drie bekroond door een
piramidevormig dak. De façade wordt geflankeerd door twee halfhoge torens; aan
de apsis
twee klokkentorens. De apsis
ronding is verborgen achter een muur. De
binnenruimte van de kerk is asymmetrisch van vorm. Het vloerniveau van het
transept is later verlaagd, nadat de crypte onder het presbyterium wegens het
gevaar van binnendringend water was volgestort, hetgeen nog te zien is aan de
sokkels van de pilasters die de koepel van het presbyterium dragen.
Andere bezienswaardigheden
De kathedraal S. Maria Assunta, Cosso Dante stamt uit de 17de eeuwen
heeft een fraaie barokfaçade. In de kerk S. Bernardino, nabij de Piazza
Garibaldi, bevindt zich een schildering van Ribera.
Omgeving
Zes kilometer in zuidoostelijke richting, aan zee, ligt Giovinazzo, met
de Romaanse kathedraal uit 1283 die in de 17de eeuw in de stijl van de barok is
verbouwd.
Canosa di Puglia
▲
Canosa di Puglia, provincie Bari, ligt in het dal van de Ofanto.
Kathedraal S. Sabino
Deze kerk, die in 11 0 1 werd ingewijd, werd in 1689, na een aardbeving, met
drie traveeën uitgebreid. Het is de enige kerk in Apulië met vijf koepels. Drie
boven het dwarsschip en twee boven het schip. De façade uitde 19de eeuw is
nimmer gereedgekomen. In het interieur bevinden zich 18 antieke zuilen, een
bisschopstroon en een kansel, meesterwerken van Apulische kunst. De
bisschopstroon werd, blijkens een inscriptie aan de rechterzijkant, tussen 1078
en 1089 gemaakt door Romualdus. De diermotieven, olifanten en adelaars, wijzen
o.m. op Arabische invloed: Zeer fraai is ook de kansel, de oudste die in Apulië
bewaard is gebleven. De lezenaar wordt gesteund door een adelaar, het oude
symbool van Johannes de Evangelist. In het rechterdwarsschip de toegang tot de
Tomba di Boemondo, het grafmonument voor een van de zonen van Robert Guiscard,
met een prachtige dubbele bronzen deur met Saraceense versieringen in de
rozetten, niëllotechniek: versieringstechniek in de edelsmeedkunst,
waarbij in metaal gegraveerde, geëtste of geperste motieven worden opgevuld met
niëllopoeder. Dit wordt verkregen door het samensmelten van zilver, koper en
lood met een overmaat van zwavel.
Andere bezienswaardigheden
Uit de Romeinse tijd dateren het amfitheater, dicht bij het station,
de Arco Romano, aan de weg naar Foggia, de Romeinse brug over de
Ofanto, enige Romeinse kamergraven, Ipogei Lagrasta en enkele antieke
sarcofagen bij de Torrente Lamapopoli.
Het Museo Civico bezit beeldhouwwerk uit de oudheid. Basilica di S.
Leucio, Colle SS. Angeli. Hier bevinden zich op de fundamenten van een Romeinse
tempel resten van een vroegchristelijke basilica. Het Battisterio di S. Giovanni
stamt uit de 5de/6de eeuw.
Omgeving
Circa 20 km in de richting Barletta bevindt zich Canne della Battaglia,
naar algemeen wordt aangenomen de plaats waar in 216 v.C. de beroemde slag van
Cannae werd geleverd, waarbij Hannibal de Romeinen een nederlaag
toebracht. Bij opgravingen op een van de heuvel glooiingen is een immense
necropool blootgelegd. Links van de weg naar de stad bevindt zich een grote
menhir.
Lucera
▲
Ligt in de provincie Foggia.
Dom S. Maria, Piazza del Duomo
De kerk werd tussen 1300 en 1317, in opdracht van Karel II van Anjou, op de
puinhopen van een Saraceense moskee gebouwd. Pierre d' Angicourt was de
architect. Drie gotische portalen geven toegang tot het drieschepige interieur
met de fraaie apsis
. Hier bevinden zich de cenotaaf van Karel II van Anjou (l4de
eeuw), een houten crucifix uit de 14de eeuwen 15de-eeuwse fresco's. De
altaartafel zou afkomstig zijn uit het Hohenstaufenslot Castel Fiorentino.
Kasteel
Bij opgravingen is gebleken dat het kasteel, waaraan men in 1223 in opdracht van
Frederik II begon te bouwen, op Romeinse en Byzantijnse fundamenten staat. Het
werd na de val van de Hohenstaufen door Karel I van Anjou vergroot. Later raakte
het geheel in verval en werd het als steengroeve gebruikt. Het complex heeft als
grondvorm een onregelmatige vijfhoek met een totale muurlengte van circa 900
meter. Van de 24 verdedigingstorens waren de zogenaamde leeuwen- en
leeuwinnentoren rond. Aan de noordoostzijde bevindt zich het oorspronkelijke
Staufische complex in de vorm van een donjon waarvan echter alleen het onderste
muurdeel bewaard is gebleven. Het was een vierkant gebouw van 50 bij 50 meter,
dat naar boven toe de vorm had van een afgestompte piramide. Op de binnenhof
resten van een fontein.
In het Museo Civico 'Giuseppe Fiorel!i', Via de Nicastri
vondsten uit het antieke Luceria. Interessant zijn een Venusbeeld uit de 1ste
eeuw n.C. en een negerkop van grijze kalksteen.
Andere bezienswaardigheden
De S. Francesco, Via Zuppetta
stamt uit de 14de eeuwen bezit fresco's uit de 14de, 15de en 18de eeuw. Aan de
stadsrand ligt het gerestaureerde Romeinse amfitheater uit de 1ste eeuw v.C. Het
meet 131 bij 99 meter.
Omgeving
20 kilometer in noordoostelijke richting, bij Masseria Petrulli,
liggen de schamele resten van het Staufische jachtslot, Castel Fiorentino,
waar Frederik II is gestorven.
Gravina di Puglia
▲
Gravina di Puglia, provincie Bari, ligt een hoogte van op 350 m.
De stad is gelegen op de rand van het diepe Gravinaravijn, een
juweel van een erosiedal. In de grotten werden in de vroegchristelijke tijd
kerken en woningen gebouwd.
Dom S. Maria Assunta
De kerk werd gesticht in 1092 en nam de functie als hoofdkerk over van de
S. Michele. De huidige kerk laat een combinatie zien van Romaanse, gotische
en renaissancevormen. Fraaie koorbanken.
Rione Fondovico
Hier in het oudste gedeelte van de stad bevindt zich de Byzantijnse grotkerk
S. Michele, de vroegere hoofdkerk van de stad. Het langhuis is vijfschepig
en wordt door pijlers onderverdeeld. Het presbyterium wordt afgesloten door drie
absiden die geheel in het tuf zijn uitgehouwen. Van de oorspronkelijke
frescoversiering, l0de14de eeuw, is vrijwel niets bewaard gebleven. In de buurt
een tweede grotkerk, de S. Vito Vecchio, met een klein museum waarin zich
gerestaureerde Byzantijnse fresco's bevinden.
Kasteel, sleutel in het Palazzo del Comune
Bij deze ruïne moet men zich een jachtslot van keizer Frederik II voorstellen.
Van de toren boven de ingangspoort zijn slechts schamele resten overgebleven.
Onder de binnenhof een groot overwelfd waterbassin.
Andere bezienswaardigheden
De kloostergang van de S. Sebastiano dateert uit de 13de eeuw, kapitelen
met fraaie dier- en plantenmotieven. De S. Maria delle Grazie stamt uit
het begin van de l7de eeuw. Verder verdienen vermelding de S. Sofia en de
S. Maria dei Morti.
Gallipoli
▲
Gallipoli, provincie Lecce, ligt aan de Golf van
Taranto.
De naam is afgeleid van het Griekse Kallipolis (= mooie stad). In Gallipoli en
omgeving wordt nog een aan het Grieks verwant dialect gesproken.
Bezienswaardigheden
In de barokke, 17 de-eeuwse dom bevindt zich een fraai koorgestoelte
van Antonietta da Pace.
Links van de brug met het vasteland staat het kasteel dat dateert uit de
13de17de eeuw. Aan de landzijde van deze brug vindt men de Fontana
Ellenistica, een barokke fontein, 1756, met drie hellenistische reliëfs. In
het Stedelijk Museum, bij de dom, o.a. antieke vazen.
Omgeving
17 km naar het zuidoosten ligt Casarano met de Chiesa di Casaranello.
Deze kruiskoepelkerk met Byzantijnse mozaïeken dateert uit de 5de eeuw.
15 km in noordoostelijke richting ligt Galatone met de barokkerk
Santuario del Crocifisso.
De Romaansgotische dom in Nardo, 20 km noordelijk, stamt uit de 12de
eeuw. De S. Domenico uit de 16de eeuw met Hosianna, 1603.
|
Galatina, 25 km ten noordoosten van Gallipoli. De vijfschepige
franciscanenkerk S. Caterina di Alessandria stamt uit het eind van de
14de eeuw. De kerk is overwegend gotisch maar bezit nog een Romaans portaal. De
fresco's zijn in de 15de eeuw aangebracht. |
|
Castel del Monte
▲
Dit fraaiste paleis van de Hohenstaufen in Italië wordt ook wel de 'Kroon van
Apulië' genoemd. Het werd rond 1240 gebouwd door keizer Frederik II, die het
waarschijnlijk zelf als een jachtslot had ontworpen. Na de nederlaag van de
Hohenstaufen tegen Anjou, in 1268, deed het dienst als gevangenis voor de
kleinzonen van Frederik II. Het is een vroeggotisch kalkstenen bouwwerk in de
vorm van een gelijkzijdige achthoek met acht achthoekige torens. Iedere
verdieping telt acht vertrekken die alle even groot zijn. De decoraties en de
marmeren muurbekledingen zijn vrijwel verdwenen. Het exterieur is onversierd
gelaten en maakt een strakke, ongenaakbare indruk. Alleen het hoofdportaal is
beklemtoond en lijkt enigszins op een Romeinse triomfboog. Het wordt bekroond
door een timpaan en daarboven een tweelichtvenster. De acht zijden van de
bovenverdieping, aan de binnenplaats, zijn voorzien van spitsbogige, blinde
arcaden. In zaal 1 bevindt zich een prachtige gotische schoorsteen met
zitnissen. Zaal 8, precies boven de hoofdingang, bezit twee nissen van waaruit
een installatie bediend werd die het hoofdportaal hermetisch kon afsluiten.
Cannae
▲
Cannae, Ital.: Canne, in de oudheid een dorp in Zuid-Italië, ligt aan de
zuidoever van de rivier de Aufidus, Ofanto. Het gaf in de Tweede Punische Oorlog
zijn naam aan de veldslag bij de noordelijke oever, 216 v.C., waarin de
Carthagers onder Hannibal een numeriek sterker Romeins leger onder de consuls
Gaius Terentius Varro en Lucius Aemilius Paulus vernietigend versloegen. Het
aantal gesneuvelden aan Romeinse zijde was ten minste 50 000, aan Hannibals
zijde 5700. In de strategie werd Cannae het schoolvoorbeeld van
omsingelingsslagen door middel van een dubbele omvatting.
Andria
▲
Andria, provincie Bari, ligt ten zuiden van Barletta. Was een der geliefde
residenties van keizer Frederik II van Hohenstaufen, 1211-1250.
Dom S. Riccardo
Van groter belang dan de oorspronkelijk in Normandische stijl gebouwde dom is de
crypte. Oorspronkelijk was dit een l0de-eeuws, zelfstandig bouwwerk dat bij de
bouw van de dom geïncorporeerd werd. De toegang bevindt zich in het rechterzij
schip. Twee gemalinnen van Frederik II liggen er begraven: Iolanthe van
Jeruzalem, door wie Frederik de titel 'Koning van Jeruzalem' verwierf en die in
1228 stierf, en Isabella van Engeland, die in 1241 in Foggia overleed. De exacte
positie van de graven is echter omstreden. De crypte die sinds de 15de eeuw in
gebruik was als knekelhuis, is sinds 1904 voor het publiek opengesteld.
Andere bezienswaardigheden
Aan de Piazza S. Agostino staat de gelijknamige kerk met een fraai portaal
uit de 14de eeuw. De kerk van Santa Maria di Porta Santa heeft een
renaissanceportaal met, volgens de overlevering, in de medaillons op de
pilasters afbeeldingen van Frederik II en zijn zoon Manfred. Naast de S.
Domenico bevinden zich de resten van een 14de-eeuwse kloostergang. In de
sacristie staat een borstbeeld van Francesco II del Balzo, gemaakt door
Francesco Laureana.
Op de Porta S. Andrea, gelegen aan de weg naar Castel del Monte, bevindt
zich een inscriptie die wellicht door Frederik II zelf bedacht is. Het is een
dankbetuiging aan de burgerij van Andria: 'Andria fidelis nostris affix a
medullis ” het trouwe Andria dat ons zo na aan het hart ligt”. Aan de Piazza
della Repubblica ligt het van oorsprong 15de-eeuwse Palazzo Ducale, dat in de
17del18de eeuw verbouwd is.
Altamura
▲
Altamura ligt in de provincie Bari.
De stad bezit een Romaanse kathedraal uit de 13de eeuw, gebouwd onder Frederik
II, met rijk gebeeldhouwd voorportaal en fraai roosvenster; de torens dateren
uit de 16de eeuw.
Troia
Troia, provincie Foggia, ligt aan de voet van het Dauniagebergte.
Kathedraal S. Maria Assunta
De kerk werd in 1093 gebouwd en vertoont een fraaie combinatie van oosterse
versieringsmotieven met de Romaans- Pisaanse architectuurstijl. In het midden
van de 12de eeuw werd een vorige bouw, waarschijnlijk een kruiskoepelkerk, als
transept geïntegreerd in de nieuwe kerk. Bij restauratiewerkzaamheden vond men
resten van de oude bouw, zoals fundamenten van een apsis
in een van de
transeptarmen. De façade wordt door een kroonlijst op consoles in tweeën
gedeeld. In het onderste deel een portaal tussen ronde blinde bogen. Het portaal
heeft fraaie bronzen deuren die in 1119 door Oderisius van Beneventum gemaakt
zijn. Op de 28 panelen in niëllotechniek worden heiligen, bisschoppen en
dierenkoppen afgebeeld. Rechts onder vindt men de wijdingsinscriptie. Let ook op
de mooie deurkloppers. In het bovengedeelte van de façade het opmerkelijk grote
roosvenster met fantasievol stenen maaswerk en dierenkoppen op consoles
eromheen. Een tweede prachtig portaal bevindt zich aan de westzijde van het
transept. In het timpaan Christus met twee engelen. De bronzen deuren werden in
1127 door dezelfde Oderisius in dezelfde techniek als de deuren in het
hoofdportaal gemaakt. Het exterieur van de apsis
is fraai versierd met rondbogen
op dubbele zuilen. De drie schepen van de kerk worden gescheiden door halfronde
bogen op zuilen met fraaie kapitelen. Het belangrijkste kunstwerk in de kerk is
de marmeren kansel uit 1169. Vierhoekige vorm op vier zuilen met
acanthuskapitelen. Op de linker dwarszijde een reliëf met een dierengevecht
(leeuw, schaap, hond: oosters motief). De kuip is versierd met een patroon van
weelderig groeiende planten. De lessenaar wordt gedragen door een arend die een
haas gevangen heeft, Byzantijns thema. De domschat in de sacristie bevat
verschillende kostbare stukken, zoals drie Exultetrollen, paaslofprijzing, uit
de 12de eeuwen twee ivoren kokers die met goudbrons beslagen zijn.
Andere bezienswaardigheden
S. Basilio, een 11de-eeuwse koepelkerk. Op een van de zuilen van de tribune
is een heidens motief bewaard gebleven, namelijk de met een krans versierde
stier als symbool van het bloedoffer in de oudheid. De kansel in de kathedraal
stond oorspronkelijk in deze kerk.
Omgeving
In het dal van de Celone onder Troia, waar men wapens en graven heeft
gevonden, zou in 216 v.C. de slag bij Cannae hebben plaatsgevonden. Deze theorie
is echter niet algemeen aanvaard.
Stranden van de Salento
▲
Aan de ene kant rijst de
stadswal van het oude centrum uit het water omhoog, aan de andere kant strekt
zich de boulevard uit langs het strand. Ondanks het vroege uur brandt de zon
behoorlijk. Een enkele badgast zoekt al verkoeling in zee. Het middeleeuwse
Otranto blijkt twee prachtige kerken te bezitten, de Byzantijnse San Pietro,
gebouwd in de 10de en 11de eeuw (sleutel te verkrijgen op de Piazza del Popolo
nummer 1) en de Cattedrale dell'Annunziata met een bijzondere mozaïekvloer uit
de twaalfde eeuw. Niet langs de boulevard, maar achter de pier aan het eind,
ligt het mooiste stukje strand verscholen. Geen langsrijdende auto's, wel
parasols en ligbedden en een prachtig uitzicht over de azuurblauwe zee.
Ten zuiden van Otranto wordt de kustlijn langzaam maar zeker rotsachtige en
ruiger. Via de Capo d'Otranto, het meest oostelijke puntje van Italië, leidt de
weg zuidwaarts naar Santa Cesarea Terme. Een kuuroord dat zijn faam dankt aan
vier bronnen met zwavelhoudend water van 27,9 graden C. De ideale plek voor wie
zon, zee en strand wil aanvullen met baantjes trekken in een zwavelbad, in de
schaduw van statige gebouwen als het Palazzo Sticchi, een villa in Moorse stijl.
Men kan ook een schoonheidsbehandeling ondergaan of een weldadige kuur tegen
reuma of aandoeningen van de luchtwegen. Bij drie verschillende stabilimenti
termali kan met zich laten behandelen. Aan de wachtenden te zien, is het een
uitje dat erg populair is onder nonnen.
Speleologen kunnen hun hart ophalen in de omgeving van Santa Cesarea Terme,
want het water heeft hier vele grotten uitgeschraapt, zoals de grotta Zinzulusa
bij het iets zuidelijker gelegen Castro met prachtige stalagmieten en stalactie
ten. Sommige zijn per land te bereiken, andere alleen via zee, maar bij hoogtij
zijn de grotten het domein van de golven van de Adriatische Zee.
De rit over de kustweg levert spectaculaire uitzichten op. Soms verheffen de
rotsen zich tientallen meters boven de zee, dan weer glijdt het landschap
geleidelijk de zee in. We komen aan in wat in Romeinse tijden finis terrae werd
genoemd, het einde van de wereld - de tegenhanger, Cap Finistère, is te vinden
in Bretagne. Hier in Santa Maria di Leuca vermengen zich de wateren van de
Adriatische en de Ionische Zee.
Aan de Adriatische kust zijn vele mogelijkheden om te
duiken. Vlak bij
Otranto bevindt zich duikschooi Divino Paradise, die vele arrangementen
aanbiedt. 'Baia delle Orte', Otranto, tel. +39 0836 801737.
**
Uw accommodatie in geheel Italië kunt U goed boeken via
Hotels/Appart.Italië.
** Via
Hotels.Appart.Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een accommodatie in 71
landen.
** Hoe maak ik een
printversie van de pagina"?
** Door Tekengrootte te
wijzigen
kunt u de leesbaarheid van de tekst sterk
verbeteren.
** Zie ook onze boeken pagina
eens.
** Uw Tablet en
Stedentips voor
Trips, een ideale combinatie! ▲
|