TREVISO, naar overzicht regio Veneto

Romeinse vestiging Tarvisium. Al vanaf de 4de eeuw bisschopszetel. In de middeleeuwen was Treviso als vrije stad tegenstander van de Duitse keizer Frederik Barbarossa. Vanaf 1344 Venetiaans.
Dom S. Pietro, Piazza del Duomo
In 1481 werd de Romaanse voorganger verbouwd door P. Lombardi. In het begin van de 16de eeuw werden de kapellen noordelijk en zuidelijk van het koor gebouwd. Het schip werd pas in de 18de eeuw voltooid. Van het exterieur is vooral de koorpartij bezienswaardig; aan de buitenmuren zijn nog resten van de Romaanse bouw bewaard gebleven. De porticus voor de façade dateert uit 1836. De leeuwen op de trap zijn afkomstig van het middeleeuwse hoofdportaal. De plattegrond van de drieschepige kerk is ontwikkeld uit de kruiskoepelkerk. Het schip is overdekt met vier koepels. Het koor is eveneens overkoepeld. De middelste koepel is op een tamboer geplaatst. In het koor een sarcofaag met reliëfs van de HH. Theonestius, Tabra en Tabrata, waarschijnlijk van T. Lombardi, uit 1506. Noordelijk van het koor ligt de ingang naar de rijkversierde Cappella del Santissimo met werken van G.B. en L. Bregno, 1509-1513. In de voorhal een fraai werk van Fr. Bassano dat de vondst van de lijkwade van Christus voorstelt. In de Cappella dell'Annunziata, zuidzijde, bevinden zich een altaarstuk van Titiaan met de Annunciatie en fresco's van G.A. Pordenone waarop onder andere scènes uit het leven van Jezus worden voorgesteld. Beide uit circa 1520. In de voorruimte Romaanse reliëfs met scènes uit het leven van Maria, uit de 12de eeuw. Opzij van het koor trappen naar de Romaanse crypte. In een van de sacristieën onder meer een verguld houten paneel met een afbeelding van het Laatste Oordeel, 14de eeuw. Ten noorden van de dom ligt het Romaanse baptisterium uit de 11^de/12^de eeuw. Doopvont, koorbanken en fresco uit de 13^de eeuw.
S. Nicolo, Via S. Nicolà
De bouw van de dominicanenkerk begon in 1282, in gotische stijl, en werd in 1389 grotendeels voltooid, in de 19de eeuw herstel van de bovengedeelten. Het exterieur wordt geleed door spitsboogvensters, een rondboogfries onder het dak en steunberen in de vorm van lisenen - pilastervormige uitspringende verticale muurbekledingen, die uitgaan van een gemeenschappelijke basis en tot dicht onder het dak reikt, veel gebruikt in de vroege romaanse bouwstijl - , aan de lange zijden en aan de westzijde. De plattegrond volgt het schema van de Italiaanse bedelordekerken: drieschepige basilica, transept en direct aansluitende koorkapellen, waarvan de middelste drie worden afgesloten door absiden. Het houten, kielvormige dak werd in de 19de eeuw vernieuwd. Het middenschip is circa 33 meter hoog. In de hoofdkoorkapel, met een fraai kruisribgewelf, staan marmeren koorbanken uit 1666 en het pronkgrafvan A. d'Onigo, 1490­1502. In de Cappella degli Apostoli, rechts daarnaast, 14de-eeuwse fresco's. In de meest rechtse kapel bevinden zich de oudste fresco's van de kerk, uit het begin van de 14de eeuw, o.a. paus Benedictus XI. Op de tweede pijler links fresco's van Tomaso da Modena met onder andere een afbeelding van de H. Agnes, 14de eeuw. In de tweede travee van het rechterzij schip een fraai werk van Fr. Bassàno. Ten zuiden van de kerk ligt het voormalige dominicanenklooster met fresco's van Tomaso da Modena in de kapittelzaal.
Andere bezienswaardigheden
In de l3de-eeuwse S. Francesco bevindt zich links van het koor een 'Tronende Madonna' van Tomaso da Modena. Een vroeg werk van dezelfde kunstenaar is in het 'Tempietto della Madonna' in de 15de-eeuwse S. Maria Maggiore te zien.
Het fraaie exterieur van het Palazzo Comunale - zie afb. - , 13de eeuw, is gedeeltelijk vernieuwd. Typisch zijn de arcaden en de beschilderde verdieping daarboven van de façades van de herenhuizen. De Porta S. Tommaso dateert uit 1518. Het Museo Civico heeft een ar­cheologische afdeling en een pinacotheek, met werk van da Modena.
Radiccho uit Treviso    ▲
Radicchio uit Treviso en Castelfranco eenvoudig als sla betitelen zou misplaatst zijn. Anders dan in landen ten noorden van de Alpen, waar het violette blad vaak alleen als bijgerecht of als decoratie op de borden van het hoofdgerecht functioneert, wordt de radicchio in Italië als volwaardige groente gezien. Een groente die zowel rauw als gegrild, gebakken of gevuld wordt gegeten. In de buurt van Treviso vindt zelfs jaarlijks ter ere van dit gewas een treffen van de beste plaatselijke gastronomen plaats, waarbij deze zich erop verheugen de beste radicchio van Italië te kunnen gebruiken. Ter bescherming van het gewas en om de productie te kunnen controleren werd zelfs een coöperatie opgericht, waartoe acht geografisch nauwkeurig aangegeven gebieden behoren.
Er zijn verschillende soorten radicchio: de radicchio variegato di Castelfranco met een vlezige krop, een crèmige kleur, rood tot violet gespikkelde, losse bladeren wordt slechts in kleine hoeveelheden verbouwd en is buiten het productiegebied nauwelijks te vinden. De teelt van de Castelfranco is net als de andere radicchiosoorten een kostbare en tijdrovende aangelegenheid. De tweejarige planten, verwant aan Brussels lof en andijvie, worden in april gezaaid en ongeveer zes weken later uitgezet. In augustus worden de bladeren verwijderd, waardoor de plant opnieuw uitloopt. Voordat de eerste nachtvorst komt, wordt de Castelfrinaco uitgegraven en in een kist gelegd die vervolgens in een donkere kas geplaatst wordt. Omdat in het donker geen chlorofylsynthese ontstaat, blijven de bladeren licht van kleur. Het seizoen van de Castelfranco duurt van december tot april.
De radicchio di Treviso rosso tardivo is langwerpig en heeft purperrode bladeren met stevige witte nerven. Ook deze soort wordt in april gezaaid en zes weken later uitgepoot. Maar anders dan bij de Castelfranco worden bij de radicchio di Treviso de kroppen in september stevig dichtgebonden zodat er geen licht in het hart van de plant kan binnendringen en deze licht van kleur blijft. In de herfst worden de planten uitgegraven en in waterkuipen gelegd. Voordat de radicchio di Treviso dan in december voor de verkoop wordt aangeboden, worden de buitenste bladeren eraf gehaald en wordt hij grondig schoongemaakt. De radicchio op de groentemarkt is dus geen volledige slakrop, maar alleen het zachte hart. Als de radicchio di Treviso rauw gegeten wordt, komt de lichtbittere smaak het beste tot zijn recht met een krachtige wijnazijn en een goede olijfolie. De mooi gevormde krop siert elk bord en de liefhebbers van deze radicchio keuren het volstrekt af hem in repen te snijden of zelfs te hakken. Echte radicchio di Treviso moet in zijn geheel geserveerd worden. De radicchio di Treviso rosso precoce is ook langwerpig, maar compacter dan de radicchio rosso tarvido. Hij heeft fijne witte nerven en is van de drie soorten de knapperigste. Hij wordt op dezelfde manier als zijn soortgenoten uit Treviso gekweekt.    ▲

** Uw accommodatie in Treviso kunt U goed boeken via Hotels/Treviso. Er zijn 9 (17) hotels online boekbaar.
Hotels op / nabij luchthaven: Canova (TSF) 4.7 km  -  Marco Polo (VCE) 20.0 km  - e.a.
Hotels in de populairste steden rondom Treviso:
Silea 4.5 km  -  Ponzano 4.8 km  - e.a.
** Uw accommodatie in geheel Italië kunt U goed boeken via Hotels/Appart.Italië.
** Via Hotels.Appart.Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een accommodatie in 100 landen.   
** Hoe maak ik een printversie van de pagina"?
** Door tekengrootte  te wijzigen kunt u de leesbaarheid van de tekst sterk verbeteren.    
** Zie ook onze boeken pagina eens.
** Met het vernieuwde zoekveld kunt u zoeken in "Stedentips". ▲