AMERIKA, naar overzicht kunsthistorie

Wanneer het Westen het nieuwe werelddeel ontdekt, wordt het in Mexico geconfronteerd met het Aztekenrijk, in het Centraal-Andesgebied met het Inca-imperium, beide op het toppunt van hun macht, staatkundig doelmatig georganiseerd, gedragen door met praal omgeven religie. Het beschavingsbeeld van beide toont eigen- aardige contrasten. Het wiel is alleen voor speeltuigen gebruikt, niet bij de pottenbakkers, noch voor wagens; er is nauwelijks spraak van veeteelt, helemaal niet van snaarinstrumenten, noch van eigenlijke gewelfconstructie. Daarentegen wordt metaal met zuren bewerkt, rubber gemaakt, verrijzen machtige piramiden; het vaatwerk is tot het fraaiste ter wereld te rekenen, de textielkunst beheerst zeer ingewikkelde technieken. Zowel de Aztek- als de Incacultuur zijn  te beschouwen als door de conquista veroorzaakte eindpunten van een eeuwenlange evolutie, waarin talrijke, eigenlijk meer belangrijke culturen een aandeel hebben. In Noord-Amerika hebben omstandigheden belet het peil van een hoogcultuur te bereiken, niettegenstaande prehistorievondsten er op wijzen dat alle basiselementen qua techniek en aanleg niet ontbroken hebben. In verband met Amerika wordt de term prehistorie slechts voor de noordelijke gebieden gebruikt. De precolumbiaanse culturen in Midden- en Zuid-Amerika kunnen inderdaad, al was het slechts omwille van de aanwezigheid van schrift, niet als prehistorisch in de gewone betekenis worden aangeduid.
Basis bron: Het boek "Kunst van Altamira tot heden", F. Adriaens c.s.. A'dam, 1980