KUBISME, naar overzicht kunsthistorie

Naam en ontstaan
Kubisme is de beweging die in 1907 door George Braque en Pablo Picasso werd ontwikkeld. Het is Louis Vauxcelles die, op de tentoonstelling van Braque van 1908 de spotnaam 'cubes' gebruikt. Daaruit ontstond de naam kubisme.
Een jonge kunsthandelaar D.H. Kahnweiler verdedigt in zijn Parijse galerij de kubisten. Als reactie op de fauven richten de kubisten alle aandacht op de vorm. De kleur is bijkomstig. De ontdekking van de primitieve kunst, de retrospectieven van Seurat en Cézanne bereiden het klimaat voor. In 1907 maakt Picasso zijn Demoiselles d'Avignon waarvan de vormen in facetten schijnen uitgehakt. Alleen de tekening zonder schaduwspel, duidt de vorm aan. Hij komt in contact met Braque en samen ontwikkelen ze een stijl, die zo nauw verwant is, dat ze sommige werken zelfs niet tekenen om zich aldus niet te onderscheiden.
Ontwikkeling
Men onderscheidt drie perioden in het kubisme. In de geometrische periode, die tot ca. 1909 de ideeën van Cézanne benadrukt, zijn de geometrische vorm en de structuur hoofdzaak. In de analytische periode tot ca. 1912, worden de vormen ontleed in facetten en vanuit verschillende gezichtshoeken tegelijkertijd opgebouwd (compositions simultanées).
In de synthetische periode worden, na de deconstructie van het analytisch kubisme, de voorwerpen en de werkelijkheid terug opgebouwd. Hierbij zijn lijn en teken, kleur en geometrisch vlak belangrijk. Er is geen perspectief. Het is in deze periode, in 1912 dat Picasso en Braque hun eerste collages maken: schilderijen waarin andere matières worden aangebracht zoals hout, krantenpapier enz. Picasso ontwerpt zijn reliëfs die de Rus Tatlin sterk zullen beïnvloeden.
Kenmerken
* Alle vormen worden herleid tot basisvormen
* Vormen zijn vooral hoekig en kubusachtig.
* Verschillende standpunten in een beeld.
* In het begin overheersen de kleuren bruin en grijs.
* Later meer kleuren en collage techniek.
* Ruimte suggestie wordt minder belangrijk.
Aanbevolen: lees "Vooraf" over de schilders en internet!
Schilderkunst
Georges Braque, 1882-1963,  sluit zich aanvankelijk bij de fauven aan, maar wendt zich in 1908 van hun uitbundigheid af, om naar constructie te zoeken, samen met Picasso. Hij geeft uiting aan zijn observatiegeest, zijn ontleding en zijn eerbied voor vakmanschap, gepaard aan een verfijnd aristocratisch gevoel. Picasso brengt zijn hartstochtelijke intuïtie en gevoel voor stevigheid mee. Braque maakt aanvankelijk analytische, simultane composities. Hij is de eerste die in 1911 een collage ontwerpt. Na de oorlog 1914-18, bewaart hij van de kubistische ontledingen van de voorwerpen slechts de omtrek van de vormen, hun doorsnede en hun projectie op het vlak, in effen kleurvlakken. Zijn werk getuigt van een grote voornaamheid en er worden hem muurschilderingen voor zalen van het Louvre opgedragen.
Pablo Picasso, 1881-1973, (Bij Olga's Gallery veel afbeeldingen)
is te Malaga geboren en studeert eerst te Barcelona en Madrid, waar hij traditioneel klassiek schildert. In 1900 komt hij naar Parijs en is onder de indruk van Van Gogh en Toulouse-Lautrec. Van deze laatste is de invloed vooral voelbaar in zijn zgn. blauwe periode (1901-1904), gekenmerkt door de blauw-groene kleur, de voorstelling van armoedige figuren en harlekijnen in expressieve lijnvoering. In de roze periode (1905-1906) wordt het zwaarmoedige blauw vervangen door een rustig rose.
Maar het is vanaf 1907, met Les Demoiselles d'Avignon, dat er een wezenlijke verandering komt en zijn eigenlijke kubistische periode aanvangt. Zoals werd vermeld past hij zowel analytisch als synthetisch kubisme toe en onderscheidt zich door collages en reliëfs. Maar zijn onrustige,geest doet hem steeds nieuwe vormen zoeken. Van 1918 tot 1923 maakt hij, naast abstracte werken, vooral klassieke figuren, geïnspireerd op antieke voorbeelden en Ingres. In 1925 sluit hij aan bij het surrealisme af.
Geschokt door de Spaanse burgeroorlog ontwerpt bij in 1937 één van zijn meesterwerken
Guernica,
waarin zijn expressionisme, door het geweld van de vormen en de aanklacht van het beeld duidelijk wordt. Van dan af doorloopt Picasso opeenvolgende stijlen en werkwijzen maar wordt steeds duidelijker expressionist, omdat het spontaan-brutale en intuïtieve aan zijn Spaans gemoed voldoet, zoals dat ook bij een Goya tot uiting kwam. Niet alleen in schilderijen, maar ook in beelden, etsen, litho's en keramiek toont bij zich een meester!
Juan Gris, 1887-1927
Fruitschaal en karaf, 1914, olieverf, houtskool, geplakt papier op doek. Kröller-Müller Museum
Is eveneens van Spaanse afkomst en is één van de grondleggers van het synthetisch kubisme. Hij streeft naar een eenvoudig overzichtelijke vorm, door een stevige constructie. 'Ik begin met mijn schilderij te organiseren en daarna denk ik er aan, de voorwerpen aan te duiden. Cézanne maakte van een fles een cilinder, ik maak van een cilinder een fles'. Het geheel harmoniseert hij in volle tonen van blauw, groen, grijs en bruin.
Fernand Leger  (1881-1955)
Tot 1908 wordt hij door impressionisme en Cézanne beïnvloed. Daarna ontwikkelt hij een eigen stijl, die gekenmerkt wordt door het gebruik van de buisvorm, waarover het licht genuanceerd verglijdt, en door de voorstelling van onderdelen uit de technische wereld. De machine neemt trouwens in de hele kunst van deze periode een belangrijke plaats in: ook bij constructivisten en dadaïsten. Het is niet meer in de natuur, maar in een dreigend gemechaniseerd heelal dat de mens, die de allures van een robot krijgt, woont. Maar toch blijven organische natuurelementen, zoals een bloemtuil of een boomstronk naast de machines afgebeeld. Hij engageert zich sociaal voor de massa en ontwerpt in die geest muurschilderingen, tapijten en glasramen. Op het einde van zijn leven behandelt bij ook religieuze onderwerpen, o.a. voor de kerk van Assy.
Robert Delaunay,  1885-1941
Maakt al de ontledingen en hersamenstellingen van het kubisme mee, maar ervaart dan de natuur en het leven op een poëtische manier. Hij verleent zijn composities een dynamische vorm en kleur, tussen expressionisme en kubisme in, zoals in zijn Stad en zijn Eiffeltoren (1910). In 1912 wordt hij in zijn Fenétres simultanées prismatiques abstract.
Guillaurne Apollinaire noemt deze kunst Orfisme en verdedigt hiermee de suprematie van de kleur op de vorm en van het vitaal dynamisme op de strengere harmonieën van Braque en Picasso. Deze exaltatie van de dynamische kleur leidt naar een abstracte visie en heeft veel invloed gehad op het milieu van de Blaue Reiter, o.a. op Marc, en op abstracte kunstenaars uit de jaren twintig, o.a. de Belg Joseph Lacasse (1894-1975).
De Section d'Or (gulden snede)
Is de groepering van de kubisten in 1912, die de wiskundig geometrische vorm, tussen analytisch en synthetisch kubisme in, voorstaan en de gulden snede als constante nemen: naast Braque en Picasso behoren hiertoe Gris, Léger, Gleizes, Metzinger, Lhote, Delaunqy, Louis Marcoussis , de la Fresnay, Marcel Duchamp, Jacques Villon en Raymond Duchamp-Villon .
Amadeo Modiglani (1884-1920)
Is een figuur die tussen kubisme en droom staat. Geboren uit de hogere burgerij van Livorno, komt hij naar Parijs, waar hij een vreemd, door alcoholzucht beheerst leven leidt. Hij is bevriend met Picasso en Chagall. Hij schildert vooral menselijke gestalten. Door lijnenspel van grote voornaamheid, willekeurige arabesk, die de figuren verlengt en vergeestelijkt, wordt zijn kunst zeer aristocratisch; de warme, tere kleuren geven aan deze enkele arabesk een achtergrond van rijke dromerige meewarigheid.
Beeldhouwkunst
De beeldhouwers ontdekken opnieuw de materie, de stof in haar meest eenvoudige vorm: graniet, marmer, brons, hout, enz. Nu leert men opnieuw het eigen karakter van elk materiaal eerbiedigen en opnieuw in 'taille directe' werken.
Henri Laurens 1856-1954
Deze Fransman begint als realist, maar gaat over tot het kubisme. Hij waagt zich aan composities uit verschillende materialen, bv. hout en blik samen, waarin elk bewerkt is volgens zijn eigen karakter. Zijn menselijke gestalten behandelt hij met dezelfde vrijheid als de kubisten, om ze te doen gehoorzamen aan een geheel van menselijke, mathematische proporties. Dikwijls berust zijn compositie hoofdzakelijk op de tegenstellingen van licht en schaduw.
Jacques Lipchitz 1891-1973
Geboren in Litauen, leeft hij in Frankrijk en Spanje, tenslotte in de Verenigde Staten. Zijn werk steunt op het volgende beginsel: sculptuur is niet alleen een opbouw van plastische vormen, maar een spel tussen plastische vormen en de omgevende ruimte. Dit verklaart een sterk vooruitspringende, uitgeholde, voor de ruimte terugwijkende vorm. Zijn beelden zijn van een geweldige vitaliteit en organische kracht, en openen op de ruimte.
Ossip Zadkine 1890-1967
De kunst van deze Rus, genaturaliseerd Fransman, steunt op dezelfde principes als die van Lipchitz. Bij alle onafhankelijkheid van vormopbouw, zijn in zijn werk het organische leven en het gemoed toch sterker aanwezig, en benutten vaak expressionistische kenmerken. Ook hij opent zijn beelden op de ruimte.
Images.google.Ossip+Zadkine
Alexander Archipenko  1887-1966
Ook een Rus, in Moskou en Parijs gevormd, wordt de grote verspreider van de kubistische sculptuur met haar ritmen van convexe en concave vormen. Is van 1913 af één der invloedrijkste kunstenaars van Berlijn en sticht er een eigen school, die hij enkele jaren later naar New York overbrengt. Hij wordt professor te Washington en te Chicago. Kubisme =  Google+zoeken  -  Images.google.Alexander+Archipenko

** Via Hotels/Appartementen/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een accommodatie in 92 landen. Laagste prijsgarantie, maximale keuze, tevreden gasten, onpartijdige hotelbeoordelingen, boeken in uw taal is mogelijk!