In het bijzonder wordt hier behandeld de Zuidzee, die op aardrijks-volkenkundige gegevens wordt ingedeeld in Micronesië, Polynesië, Melanesië. Er is niettemin goede reden om de kunst van de oud-Indonesische culturen aansluitend hierbij aan te halen. Australië is eenvoudigheidshalve hierbij opgenomen.
In de Zuidzeekunst is vooral opvallend dat op buureilanden wel bepaalde verwante vormgevingselementen te vinden zijn, doch nooit echte stijlverwantschap; steeds opnieuw staat men voor een geheel aparte vormtaal. Op het technisch vlak kan aangestipt worden dat, bij ontstentenis van ijzer, hout zowel als steen zijn gesculpteerd met stenen bijlen, dieretanden, schelpen, obsidiaanwerktuigen e.a., nog lang nadat ijzeren werktuigen door blanken werden ingevoerd.
AUSTRALIË
De weinige kunst die in dit onherbergzaam land tot stand is gekomen, wordt vooral gekenmerkt door een in bepaalde mate onwezenlijk-visionair gehouden voorstellingswijze. Dat geldt alleszins voor de rotsschilderingen van Kimberley en Arnhemland, waar de scheppers van de stamgebieden en allerlei geesten, naar het heet zelf hun beeltenis nagelaten hebben. Vrijwel uniek in de wereldkunst is de vaak 'radioscopische' weergave van dieren.    
In dezelfde gebieden zijn schilderingen op boombastplaten vervaardigd met doorgaans sterk geabstraheerde motieven die magische functies hebben. Een ander unicum is het reliëfsnijwerk op boomstammen.
MICRONESIË
Op de koraaleilanden en atols van dit deel van de Zuidzee kan men zich, gezien de beperktheid van de grondstoffen, niet aan noemenswaardige sculptuur verwachten. Nochtans zijn op enkele eilanden in de Carolinengroep uitermate boeiende beelden gemaakt, onder meer op Noekoeor, waar goden de gedaante is gegeven van radikaal geschematizeerde mensfiguren met krachtig volumespel.
POLYNESIË       ▲
In dit gebied is het merkwaardig dat geen maskers voorkomen. Naast hout, dat eerder zeldzaam is, komt op bepaalde eilanden ook steen als grondstof voor. Een groot deel van de kunst staat in functie van woning- en bootversiering. Inzake vormgeving kan onderstreept dat een groot deel van de beeldende kunst van dit gebied betrekkelijk decoratief is ingesteld. Sandwicheilanden, Hawaii
De voor de tempels van de krijgsgoden gemaakte figuren hebben hoekig gedrongen lichamen en grotesk vervormde aangezichten. Maar de lagere goden voorstellende beelden zijn weergegeven in meer realistische vorm.
Marquesaseilanden
Zowel houten als stenen beeldjes stellen tiki's voor, vergoddelijkte voorouders. Het hoofd met wijd opengesperde ogen, brede neus en getrokken mond, de korte dunne armpjes aan een soms wat zwaar lichaam, doen bij eerste aanblik beslist bevreemdend aan, doch over het geheel ligt een consequente decoratieve afwerking die als een vormbinding werkt.
Paaseiland
De oorspronkelijk allemaal op terrassen en kraterhellingen opgestelde kolossaalbeelden, ruim 600 in totaal, stellen vermoedelijk tiki's voor. Deze reuzen-halffiguren, de grootste is 11 m hoog, werden rechtstreeks uit de vulkaansteenmassa gebouwen en ter plaats afgewerkt, pas daarna overgebracht. Typisch is een massief langgerekt hoofd met starre uitdrukking ; vaak zijn op de rug sacrale tekens in reliëf aangebracht.
Nieuw-Zeeland
De Maoristammen hebben vooral reliëfsnijwerk gemaakt ten behoeve van hun woningen, voorraad- en vergaderhuizen, oorlogsboten enz. Vooral is een ontembare drang voelbaar om alle vlakken, ook op de mensfiguur, te versieren met overdadige boog- en spiraalornamentiek en zorgvuldig gesneden opvulmotiefjes, hetgeen nogal gelijkenis vertoont met de vroegere tatoeagemotieven. Van de Maori zijn ook uit jade gesneden hei-tiki's bekend, gedragen als borsthanger.
MELANESIË
Zoals in Neger-Afrika zijn eveneens in dit gebied vooroudercultus en genootschapsactiviteiten de voornaamste inspiratiebron voor kunst. De sculptuur is in Melanesië doorgaans polychroom versierd; hoofdtonen zijn zwart, wit en rood, naast okervarianten.
Nieuwe Hebriden
De kunst staat hier in functie van een hiërarchisch geordende sociaal-religieuze standenorganisatie. Vooral van boomvaren gemaakte beelden trekken de aandacht doorforse stylering en gedurfd volumespel.
Santa Cruz
Verdient te worden vermeld omwille van de daar gemaakte kapkaps, borstsieraden van mosselschelp waarop een motief in uitgesneden schildpadschaal, de mooiste van geheel Melanesië.
Nieuw-Ierland
Is het belangrijkste kunstcentrum van de Bismarck-archipel. De kunst staat geheel in het teken van de malanggan, begrip dat alle activiteiten in het kader van de periodiek gehouden voorouderherdenkingsfeesten aanduidt. Er is een omvangrijk patrimonium bewaard van figuurzuilen en -friezen, geesten- boten, maskers, panelen, waarvan de vormgeving gekenmerkt is door fantasierijk open snijwerk en soms harde polychromie. Geheel uitzonderlijk in de etnische kunst gaat het hier om werk van beroepskunstenaars in dienst van de sippehoofden.
Irian, Nieuw-Guinea
Uit het tiental verschillende stijlgebieden worden de twee voornaamste voorgesteld. Het gebied rond de Sepikrivier is ongetwijfeld een van de meest productieve. Voorouderfiguren, gevel- en dansmaskers, opgemodelleerde voorouderschedels, figuratieve ophanghaken en kalkbusstoppen, schilden, zijn bijna steeds polychroom beschilderd, qua motief met voorkeur voor een spel van concentrische bogen en cirkels. Het meest opvallend kenmerk van de figuurplastiek is een gerokken neus met opgezette neusvleugels.
Het tegen de Zuidkust aan gelegen Asmatgebied is pas na de 2e wereldoorlog ontsloten. Een groot aantal van de in dit stromen- en moerasgebied verspreide dorpen zijn echte kunstcentra waar vooral voorouderbeelden, blaashoorns, schilden, trommen en bootstevenfiguren zijn gemaakt in nauwe relatie met de koppensnellerei. Overigens verhaalt een scheppingsmythe van de Asmatters hoe de 'grote koppensneller' ooit de eerste mens uit een boom heeft gehouwen en tot leven gebracht. Uniek in de kunst zijn de metershoge voorouderherdenkingspalen, gebouwen uit mangrovebomen waarvan ook een van de plankwortels is gebruikt. Ook in deze kunst blijkt á jour-snijwerk zeer in trek te zijn.
OUD-INDONESISCHE KUNST     ▲
Hiermee is bedoeld de kunst van die volken op de Indonesische archipel die buiten de nochtans eeuwenoude Zuidaziatische invloedssfeer zijn gebleven
Borneo : Dayak
In de maskers, op zwaardgrepen en op bamboedozen van deze volken staat een vaak monsterachtig mens-diermotief centraal, bij voorkeur uitgewerkt in boogmotieven. Uit de van bot gesneden zwaardgrepen, evenals uit het siersmeedwerk aan de klingen, blijkt de ver gevorderde technische vaardigheid.
Sumatra : Batak
De kunst staat hier voor een goed deel in functie van de tovenarij. Vooral bekend zijn onbeschilderde figuratief uitgewerkte toverstaven en dekselbekroningen van medicijnhoorns. De zware monsterkop van de wereldslang is het hoofdmotief.
Op tal van andere eilanden in Indonesia zijn nog verschillende andere kunstambachten tot hoge bloei gekomen, in de eerste plaats textielkunst. Vaak virtuoze toepassing van uitsparingstechnieken is er de meest opvallende eigenschap van. Batik is de meest bekende techniek; die delen van het doek die tijdens de kleuring dienen gevrijwaard, worden tevoren met een vloeibaar en nadien stollend wasmengsel afgedekt. Bij plangi en tritik wordt de uitsparing verwezenlijkt door afbinding van dofjes resp. door opfronsen op rijgdraden. De meest ingewikkelde techniek is de ikat; de motieven worden uitgespaard door middel van afbindingen op de weefgarens, dus vóór het weven. Voor alle technieken geldt de noodzaak voor elke verschillende kleur de behandeling te herhalen. In de Indonesische textielkunst wordt technische vaardigheid op merkwaardige wijze gekoppeld aan zeer zachte en harmonieuze kleurstelling. Basis bron: Het boek "Kunst van Altamira tot heden", F. Adriaens c.s.. A'dam.