ROMEINSE BEELDHOUWKUNST
Het typisch Romeinse: portret en historische reliëf
De Romeinse beeldhouwers maken een massa kopieën van Griekse beelden,
dikwijls de enige weg om het verloren Griekse origineel te kennen. Maar
van meet af leveren de Romeinen eigen prestaties, nl. het portret en het
historische reliëf. De Grieken waren wijsgerig aangelegd, de Romeinen zijn
slechts bedacht op nuttige, tastbare werkelijkheid. Zo is het te begrijpen
dat ze in hun beelden de levende mens portretteren, en in hun reliëfs
historische gebeurtenissen voorstellen.
HET PORTRET
Realisme in het portret
De Grieken streefden in de voorstelling van hun personages naar de
weergave van het algemeen menselijke: zij idealiseerden hun goden en
helden. De Romeinen echter willen pijnlijk nauwkeurig het portret van een
bepaalde mens weergeven, met de eigen hoedanigheden en gebreken. Uit
piëteit voor een afgestorvene bewaart de Romeinse familie een borstbeeld
van de overledene in huis. In het begin zijn dit ruwe koppen uit klei of
brons, doch van de 2e eeuw v. Chr. af maakt men een soort dodenmasker, dat
natuurgetrouw wordt beschilderd. Dit gebruik bevestigt de drang van de
Romeinen naar realisme.
Evolutie in de portretstijl
In de borstbeelden van beroemde politici zien wij het Romeinse realisme
sterk tot uiting komen. Cicero verschijnt er als de oud geworden
staatsman, Caesar als een sluwe politicus en een wilskrachtig, ambitieuze
heerser.
In de eeuw van Augustus volgt de Romeinse beeldhouwkunst duidelijk de
idealiserende klassiek-Griekse richting. Het standbeeld van Augustus van
Primaporte stelt de keizer levensgroot voor als een veldheer, die zijn
troepen toespreekt; zijn harnas is buitengewoon fijn en zinrijk versierd.
Augustus' standbeeld als hogepriester en ook het portret van de schrandere
Livia zijn geïdealiseerd. In de tweede helft van de 1e eeuw na
Chr. gaat de portretkunst weer de realistische richting in; zie b.v. de
bronzen buste van Caecilius Jucundus. Al blijven gewaad en haardracht
dikwijls hellenistisch, toch wordt het gelaat met Romeins realisme
uitgewerkt, zo b.v. de kop van keizer Hadrianus. In de 3e eeuw evolueert
de portretkunst naar schilderkunst, zoals b.v. de kop van keizer
Caracalla.
HISTORISCH RELIËF
De idealiserende Griekse richting
De reliëfs van de Ara Pacis of het Vredesaltaar van Augustus volgen de
idealiserende Griekse richting. Het zijn niet zozeer historische dan wel
verhalende reliëfs: zij beelden de offerprocessie uit, waaraan de
keizerlijke familie deelneemt. Majestatische ernst en gebondenheid in de
figuren wisselen af met een levendig siermotief: de guirlande, die men
later in de barok zo dikwijls zal aantreffen.
De typisch Romeinse, realistische richting
De reliëfs van Titus ereboog illustreren reeds de realistische richting,
doch hoogtepunten in de Romeinse reliëfkunst zijn de triomfzuilen van
Trajanus en van Marcus Aurelius. De reliëfs in spiraalvorm op de zuil van
Trajanus stellen de strijd van Rome tegen de geduchte Daciërs voor, die op
de zuil van Marcus Aurelius diens talrijke veldtochten naar de grenzen van het rijk. De kunstwaarde van deze reliëfs
is niet zo hoog, maar de historische waarde is des te groter : we leren
niet alleen de wapenfeiten van keizers kennen, maar meteen een massa
gegevens over de zeden en gewoonten van vreemde volkeren.
Vorbeelden van evolutie in het historisch reliëf:
1. Fragment van de fries aan het Vredesaltaar (Uffizi, Florence), waarop
leden van de keizerlijke familie idealiserend zijn uitgebeeld;
2. Detail uit de zuil van Trajanus (Rome) : een realistisch tafereel met
Romeinse soldaten over een botenbrug trekkend.
STEENSNIJKUNST EN EDFLSMEEDKUNST
Gemmen en cameeën
Zoals de meeste volkeren beoefenen ook de Romeinen de kunst van het
graveren in edelstenen. De gemme is een steen waarin het beeld in de
diepte is uitgesneden; alleen in een afdruk geeft zij een positief beeld.
De camee - een oorspronkelijk Romeinse realisatie - draagt reeds een
positieve reliëfvoorstelling die klaar op en donkere achtergrond uitkomt.
De meest beroemde camee is de zogenaamde Augustus-camee, 18 cm bij 22
cm), die allegorisch-historische taferelen voorstelt : bovenaan de
verheerlijking van keizer Augustus met de godin Roma, onderaan de
vernedering van barbaarse krijgsgevangenen. De Augustus-camee bestaat uit
twee verschillend gekleurde lagen: de bovenste lichtblauw, de onderste
donker. Alleen in de bovenste laag heeft de steensnijder zijn taferelen
uitgesneden, terwijl de onderste laag als achtergrond diende.
Een weelderige edelsmeedkunst
De edelsmeedkunst heeft honderden merkwaardige producten voortgebracht,
o.m. de beroemde zilveren bekers van Boscoreale nabij Pompeji, die met
historische scènes in drijfwerk zijn versierd: de ene beker verheerlijkt
keizer Augustus, de andere keizer Tiberius. Het zijn waarschijnlijk
nabootsingen van marmerreliëfs aan een monument te Rome.
De verheerlijking van keizer Augustus
1. de Augustus-camee (Kunsthistorisch Museum, Wenen), een der
merkwaardigste kunstwerken in onyxsteen; boven : Augustus wordt gekroond,
zittend naast de godin Roma; onder: overwonnen vijanden;
2. de zilveren beker van Boscoreale (Verzameling Rotschild, Parijs)
verheerlijkt Augustus als vredevorst.
Basis bron: Het
boek "Kunst van Altamira tot heden", F. Adriaens c.s.. A'dam
** Via
Hotels/Appartementen/Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een
accommodatie in 92 landen. Laagste prijsgarantie, maximale
keuze, tevreden gasten, onpartijdige hotelbeoordelingen, boeken in uw
taal is mogelijk!
** Hoe maak ik een
printversie van
de pagina"?
** Zie ook de boekenpagina
eens!
** Door
Tekengrootte te
wijzigen kunt u de leesbaarheid van de tekst sterk verbeteren.
▲
|