CULTURELE PARKEN in Aragon, naar overzicht regio Aragon, zie zeker ook de kaart van Aragon

Aragón straalt geschiedenis uit. Als u de eeuwenoude sporen volgt, zult u ontdekken dat in deze autonome regio vol contrasten christenen, joden en moslims hebben samengeleefd. 

CULTUUR EN NATUUR IN ÉÉN
Wilt u een geografische ruimte intens beleven? En tot in de vingertoppen alles wat u omgeeft voelen? Aragón is een uitdaging voor de zintuigen. Voordat u zich in een onvergetelijk avontuur stort, moet u eerst weten waar u eigenlijk bent.
In het noorden de Pyreneeën; in het zuiden het Iberisch Randgebergte en, in het midden de Ebro, met al zijn zijrivieren. Huesca, Zaragoza en Teruel. Dit gebied en zijn contrasten zullen u sprakeloos maken en tegelijkertijd alle zintuigen prikkelen.
Culturele parken
Heeft u wel eens gehoord van de Culturele Parken? Het gaat om bevoorrechte plaatsen met veel kunst en een luisterrijke geschiedenis waar u de ogen goed open moet houden. Let op de architectuur maar ook op de paleontologische vondsten, de musea en het ambachtswerk. Dit alles met op de achtergrond een droomlandschap bevolkt door dier- en plantensoorten die indruk op u zullen maken.
Cultuur en natuur worden in zijn geheel beschermd en gepromoot. Absoluut een bezoek waard. In Aragón zijn vijf Culturele Parken: dat van de Sierra de Albarracin, de Maestrazgo en de rivier de Martin, in de provincie Teruel; en dat van de rivier de Vero en van San Juan de la Peiia, in Huesca. Al deze parken zullen u bekoren, ongeacht vanaf welke plek u ze bezichtigt.

SIERRA DE ALBARRACÍN
Als er een beroemde plek in onze regio bestaat dan is dat wel Albarracin, een hooggelegen stad van waaruit alle gebieden werden gecontroleerd van het domein waar het de hoofdstad van was. Als u een wandeling door de straten van deze stad maakt, is het net alsof u een fris sprookje van mooie, aangename, onregelmatige hellingen binnenloopt. Een plek waar daken dichtbij elkaar komen in een eigenaardige, originele poging om bewoonbare ruimte te winnen. Het is een geflirt met zon, die de voorbijganger streelt. Als u er naartoe gaat, zult u gecharmeerd raken.
Er is zoveel om te bezichtigen
Huizen zoals die van la Julianeta, EI Chorro of van de Calle Azagra waar ze worden afgewisseld met kleine paleizen: het bisschopspaleis, dat van de Monterde y Antillón. van de familie Dolz y Espejo of de Casa de la Comunidad. En dan is er de kathedraal en het kathedraalmuseum waar een schat in de vorm van tapijten wordt bewaard. Eveneens bezienswaardig zijn de ringmuur en het prachtige uitzicht Maak een wandeling langs de rivier de Guadalaviar alvorens het sprookje waarin u de hoofdrol speelt te verlaten.
Albarradn bekoort, charmeert met de voor deze streek typische huizen die zijn gebouwd met houten latwerk en roodachtige gipsen wanden. Het is een ode aan de zandstenen uit de Trias, aan de grillige, rondachtige silhouetten waarmee het natuurlandschap van de streek is doorspekt. Albarracin, maar ook Ródenas, Pozondón, Bezas en Tormón. De heuvel van San Ginés of de kapel van de Virgen de los Poyales. Al deze juwelen willen door u bezocht worden.
Het Culturele Park van de Sierra de Albarracin
heeft schitterende bossen van zeedennen. Groene, bruingrijze, oker en gele kleuren en schuilplaatsen met Levantijnse rotsschilderingen. Weet u hoe er werd geschilderd? Met de vingers, met pencelen gemaakt van manen of haren, blazend of met behulp van een bot of een rietstengel. Het palet werd verkregen door aarde en houtskool te verkruimelen en met water, dierenvet, bloed of het hars van de bomen te mengen. Met deze werktuigen en met een grote dosis verbeelding en eenvoud.
Wilt u het met eigen ogen zien?
U kunt kiezen uit vier uitzonderlijke decors. Bezoek in de Rodeno de Albarracin de schuilplaats van de Toricos del Prado del Navazo, met stieren, paarden en wittige boogschutters. Breng eveneens een bezoek aan de grot van Medio Caballo in de Camino del Arrastradero, en die van Dona Clotilde. In het grottencomplex van de Tajadas de Bezas zijn bezienswaardig de schuilplaats van de Huerto de la Tajada Bajera, die van de Paridera de la Tajada de Enmedio en tie schuilplaats bekend als Contiguo a la Paridera de las Tajadas de Enmedio waar u twee prachtige witte hinden kunt bezichtigen. Het geheel van Ligros, Pajarejo en Olivanas de Albarracin bevindt zich in een spectaculair landschap van weggetjes tussen groene zeedennen, afgronden en traditionele constructies. De "Sixtijnse kapel" van alle stijlvolle, kleurige Spaanse kunst uit de periode na het Paleolithicum bevindt zich in de Prado de las Olivanas. In de Prado de Tormón wordt met zorg de schuilplaats van Cerrada del Tio Jorge in stand gehouden. Loop de schuilplaats van de geiten ofwel de Paridera niet mis. Wees geduldig want soms is het lastig om deze te ontdekken. Laat u door de informatieborden geleiden.
In de Sierra de Albarracin
botst u op tegen het interessante Verweidingsmuseum van Guadalaviar met herderskunst Volg ook het spoor van de harsindustrie, die uiteraard tussen zoveel zeedennen wordt bedreven. Maar vergeet de sporen van de fossielen niet die in dit Culturele Park veelvuldig voorkomen. Het park heeft een rijk geologisch, paleontologisch en archeologisch erfgoed. Reis in de tijd. Verdiept u zich in de bronstijd in de Grot van de Artesa, in de mijnbouwkundige vindplaats van de Loma de la Tejeria of in die van de Tajada Bajera. Ontdek een KeltischIberische stad in Griegos, Romeinse sporen waaronder het tracé van een aquaduct dat water vanaf de rivier de Guadalaviar naar Cella bracht en kastelen zoals dat van Albarracin of Peracense genoemd dienen te worden. Van dit laatste kasteel wordt gezegd dat het de bewaker van de Sierra Menera is. Het tekent brons af tegen de rode zeedennen op de rand van een afgrond van 1.300 meter hoog.
Bereid na zoveel emoties uw maag voor op een nieuwe ontroering. Wat dacht u van soldaatjes met druiven, knoflooksoep, gazpacho uit de bergen. lamsvlees op de wijze van de herderin bereid en zoetigheden met een Arabisch tintje? Kies maar uit.

MAESTRAZGO
Weet u waar de naam van deze streek vandaan komt? Van de Middeleeuwen, toen een groot deel van dit gebied onder de rechtsmacht van de grootmeesters van de Militaire Ordes die het hadden veroverd viel. Thans wordt dit Culturele Park gevormd door tweeënveertig gemeenten. Het is een rustig gebied met voldoende redenen voor de reiziger om het een bezoek te brengen. Het woeste Iberische Randgebergte is getuige van het gekronkel van de rivier de Guadalope. Valleien en gebergten, bergpassen, pijnbomen en zevenbomen. Geiten, otters, dassen en everzwijnen wedijveren in schoonheid met forellen en vlugge vogels.
Bovendien laten talrijke tafels
en borden met informatie over het culturele en natuurlijke erfgoed in het gehele park u de interessantste aspecten zien.
Heeft u wel eens gehoord van de Órganos de Montoro of de Ojos del Pitarque? De echo van deze bergkloven vormt een contrast met de heuvels van La Iglesuela del Cid en de charmes van dit dorp en het gastenverblijf aldaar of met het op 1.200 meter gelegen Cantavieja, een goede plek voor een wandeling. U kunt er het vee zien grazen in de wei of langs de robuuste stenen gevels van de grote herenhuizen met hun houten luifeldaken slenteren. Het dorpsplein met arcades, het gemeentehuis, bogen, gangen en hangende huizen die bijna als magische kunst in een zo steil gebied zijn gebouwd.
U heeft een afspraak met de oudste mens van Aragón, een hominide van 25.000 jaar geleden, waarvan de kaak wordt tentoongesteld in het museum van Molinos. Breng hier ook een bezoek aan de grotten Grutas de Cristal waar prachtige stalactieten en stalagmieten zijn te bezichtigen en verken de wegen, straten en paden.
Vanaf het Paleolithicum
tot aan onze dagen. U kunt het begin van de metallurgie van het ijzer bijwonen in Villarcastillo, genieten van het aardewerk in Alcorisa, constateren dat de kapel van Nuestra Senora del Cid in Iglesuela bovenop een Romeins mausoleum werd gebouwd, West-gotische overblijfselen in Aguaviva bezichtigen en daarvoor Romeinse grafstenen in Puertomingalvo waar ook herinneringen aan de aanwezigheid van de islamieten worden bewaard. Archeologie in Mas de las Matas en rotsschilderingen in Santolea en in Mosqueruela. Meer gotische en barokke kunst, middeleeuwse sporen. In Aliaga een Geologisch Park, in Galve een Paleontologisch Park, een cultureel park in Molinos, een beeldenpark in Hinojosa de Jarque en een Milieu-interpretatiecentrum in Villarluengo wat, vanaf zijn uitkijktoren, op een ansichtkaartdorpje lijkt.
Voor iedereen is er wel wat.
Tien historische complexen die onder monumentenzorg vallen en indrukwekkende landschappen. Van nummer één tot vier: Miravete de la Sierra met een bezienswaardig dorpsplein, brug en kerk; Villarroya de los Pinares met interessante paleishuizen en ringmuur; Tronchón, beroemd vanwege de belegen kaas die reeds door Don Ouichot werd gegeten en die zo of in specerijenolie wordt geserveerd; en Mirambel. U krijgt toegang tot dit prachtige ommuurde stadje via de poort Portal de las Monjas. Het is bijna onmogelijk om alle details van dit plaatsje in u op te nemen van de aardewerken jaloezieën met houten omlijsting, het klooster dat werd opgericht door Filips II, de paleizen, gotische ramen en gietijzeren details boven de keistraten. Elke hoek heeft u wel iets te laten zien. Maar zorg dat er zin overblijft voor nieuwe emoties.
Die zult u vinden
in de patio's met vloeren gemaakt van rivierstenen, de van wapenschilden voorziene huizen en de Torre de los Nublos in La Iglesuela del Cid. In Mosqueruela zult u de indrukwekkende architectuur in een spectaculaire omgeving van bergkloven en steile rotsen zien. In Fortanete, die grotendeels uit kei straten bestaat, wordt de sfeer van dorpjes van vroeger bewaard. En dat zijn er al zeven. Om tot tien te komen is er nog Cantavieja met zijn verhalen over tempeliers, gastheren en karlisten; Castellote en Puertomingalvo, waar, naar men zegt, de beste zeevruchten van Aragón worden gegeten.
Het hooggebergte
zal indruk op uw maken als u de Sierra de Gudar passeert. Op bijna 1.700 meter ligt Valdelinares waar u, net als in Javalambre, kunt skiën. Valleien met vreedzame bronnen, natuurschoon en mooie straatjes in Rubielos, Mora en Linares. Een ideaal gebied voor aangename wandelingen en daarnaast ham uit Teruel, pekelvlees, wijnen en gastvrijheid. Probeer het. Proef het. U zult graag blijven.

RIVIER DE VERO
Water, licht, kleur en leven. Ten noorden van de vallei van de Ebro, voordat u de Pyreneeën bereikt, treft u een landschap en cultuur die in perfecte harmonie de eeuwen hebben zien voorbijkomen. Ontdek elke hoek van de Sierra de Guara, een ruig gebied waardoor een kleine rivier stroomt. Verken de diepe afgronden en hoge "mallos", het ruikt er naar pijnbomen en struikgewas die groeien onder de attente blik van de lammergieren, steenarenden en vale gieren. Proef de fluweelachtige wIJn Uit de vlakke Somontano die wordt getekend door olijfbomen, wijnstokken en tarwevelden. Een kunstig geheel.
Het Culturele Park
van de rivier de Vero is een openluchtmuseum met meer dan zestig holen met rotsschilderingen. Bekijk het goed want de UNESCO heeft het uitgeroepen tot werelderfgoed. Van het Paleolithicum zijn naturalistische tekeningen overgebleven die zijn ontdekt in de grot Cueva de la Fuente del Trucho; Levantijnse kunst wordt gevormd door de herten van Chimiachas, die van Arpán, de geit van Regacéns of de beroemde scène van Muriecho. Eveneens zult u er de schematische stijl vinden. En daarna een enorme sprong naar de Romeinse villa's die ruim aanwezig waren In de omgeving van Castillazuelo, met vindplaatsen uit de brons- en de ijzertijd en enkele Iberische nederzettingen.
Bergdorpjes
zijn in steen uitgehouwen en vormen een contrast met de dorpen van de Somontano waar de aarde een belangrijke rol speelt. Sommige. zoals Nasarre en Otin, zijn verlaten, in andere is de hand van de mens waar te nemen in smederijen, fonteinen en oliemolens. Zij bestaan naast monumenten zoals Santa Maria Lanuez of Alquézar met de collegiale kerk uit de zestiende eeuw, het museum voor sacrale kunst en het kasteel. Het is één van de mooiste plekjes van Aragón en u zult er ongetwijfeld weg van zijn wanneer u door de mooie straatjes wandelt en op de steile rotsen gaat staan. Er zijn in deze streek, die zich verhief als grensgebied, nog Moorse sporen waar te nemen, maar ook resten uit de christelijke Middeleeuwen.
Barbastro
Breng een bezoek aan de kathedraal met het retabel van Damián Forment, het huis van de familie Argensola, het bisschopspaleis, de kerk van San Julián, die van San Francisco en de barokke kerken van de Esolapios, Capuchinas en Misioneros. Maak een wandeling door het gezellige oude stadscentrum en breng een bezoek aan het Heiligdom van de Pueyo met schilderijen van Bayeu.
Adahuesca
Maak hier een uitstapje naar toe en naar de romaanse kapel van Trevino; de kerken van Huerta de Vero, Pozán, Castillazuelo, Colungo, Lecina en Bárcabo, en natuurlijk de kapel van Dulcis. Bezoek kastelen, romaanse en gotische bruggen en van wapenschilden voorziene herenhuizen te midden van een landschap waar de natuur de overhand heeft. Geniet van het landelijke toerisme en praat met de eenvoudige, hartelijke mensen die de deuren van hun huizen voor u openen.
Neopreen
Haal het maar uit de kast en begin de afdaling onder begeleiding van deskundigen. De beste canyons en bergkloven van Europa, maar ook steile rotsformaties waar zelfs ervaren bergbeklimmers duizend angsten uitstaan. Ter afronding: durft u een ritje te paard of op een ezel aan? Nee, dan kunt u altijd kiezen voor de fiets, de auto of een vlucht met een ultralicht vliegtuig. U zult er nooit genoeg van krijgen.
Chiretas, tortetas
U zult zich hier aan overgeven en aan de beroemde bloedworst. Daarna zult u vragen waarvan ze gemaakt zijn. Heerlijk zijn ook de kardoen met kabeljauw, stokvispuree, salmorrejo of lamsvlees met asperges. En als toetje, empanadicos, pastillas, crespillos, flores de Barbastro, dineretes, culebretas en cafelitos de Adahuesca, en ter afronding de wijnen met herkomstaanduiding D.O. Somontano en brandewijn en ambachtelijk gemaakte likeuren uit Colungo. Heeft u al trek?

RIVIER DE MARTIN
Wilt u de vele gezichten van het Culturele Park van de rivier de Martin leren kennen? Een kunstwerk dat is gemodelleerd door het water, de wind en de tijd en dat vormgeeft aan spectaculaire canyons en ravijnen. Het park ligt in de provincie Teruel. Aan beide oevers van de rivier schuilen vele geheimen; dorpjes, monumentale archeologische vindplaatsen, rotsschilderingen naast fossielen, bossen, wijngaarden en groentetuinen. Kleine steeneiken, pijnbomen en zevenbomen die worden bezocht door everzwijnen en kleine zoogdieren nemen het op tegen de gieren en roofvogels die de lucht versieren. In het bos van Tamariz zijn wilde eenden, wilde futen en reigers te vinden en in de vruchtbare vlakten van de rivieren vossen en dassen.
Bij de westelijke ingang
van het park, in het hart van de Cuencas Mineras, ligt het dorp Montalbán en de traditionele buurt Penarrayas. Iets verderop ligt Torre de las Arcas met zijn schitterende kasteel. Het landschap lijkt een schilderij van rode, paarse en geelachtige zandstenen die een contrast vormen met het donkergroen van de planten.
Na oneindig veel canyons en bergkloven
treft u reusachtige rotsen. De prehistorische kunst, die door de UNESCO is uitgeroepen tot werelderfgoed, vindt u in schuilplaatsen en kleine grotten in de open lucht. In Alcaine kunt u sinds zesduizend jaar geleden in La Canada de Marco de hele menselijke geschiedenis nalopen. Luister naar het gekabbel van de bronnen waaruit kristalhelder water stroomt waarmee de dorst van de waterstromen van de rivier wordt gelest. Water dat miljoenen jaren geleden werd gedronken door de makers van de rotsschilderingen waarmee de Hocino de Chormas, de Cerrao en de Coquinera in Obón zijn geïllustreerd. In Alacón, in het ravijn van Montero-Regatillo, is een ander verbazingwekkend verhaal op de rots afgebeeld over de leefwijzen en levensovertuigingen van de eerste bewoners van het dal. In Albalate del Arzobispo vindt u nog meer prehistorische kunst in de schuilplaatsen van Los Estrechos I en II die, samen met de grillen van de natuur, prachtige scènes laat zien. Ook bezienswaardig zijn in Oliete, de Frontón de la Tia Chula, in Estercuei de Higuera del Barranco en in Montalbán Los Pozos Boyetes. Zij stellen allemaal een magische wereld voor van de eerste bewoners van Aragón met hun dansen en kronkelingen, raadselachtige tekens. dieren en mensen.
In de vele interpretatiecentra
die u rondleiden wordt u hierover geïnformeerd. In Alacón gaat u ongeveer 175 miljoen jaar terug in de tijd, naar de Jura. Hier zijn zeefossielen gevonden. Hieruit kan worden opgemaakt dat er vroeger een tropische zee was. Ook zijn er mensenresten ontdekt uit het middelste Paleolithicum. In Arino kunnen de sporen van de dinosaurussen worden gevolgd en kan men een bezoek brengen aan het Interpretatiecentrum van de Rotskunst.
Er zijn ook recentere grotten die door herders werden opgetrokken met stenen om hun kuddes gedurende de nacht te beschermen. De huidige bewoners bieden u een verfrissend glas wijn uit hun traditionele bodega's om u te helpen zoveel indrukken te verwerken.
De volgende bestemming is Oliete,
het Iberische deel van het park. Een veertien meter hoge toren, de best bewaarde uit die tijd, en verschillende nederzettingen die u in één oogopslag een idee geven van hoe men hier vroeger leefde. Breng ook een bezoek aan het dorpscentrum van Oliete met zijn smalle straatjes, boogvormige poorten die toegang verleenden tot wat ooit een vesting plaats was. Daarnaast is er de Sima de San Pedro met een diepte van honderd tien meter en een doorsnede van een honderdtal meters die plaatselijke vogels beschutting biedt.
Heeft u belangstelling voor het archeologische erfgoed?
In Albalate del Arzobispo zijn in twee bergkloven individuele en massagraven geboekstaafd. In Oliete of in Obón kunt u zien dat de doden werden gecremeerd en dat het as in aardewerken potten werd gestopt die onder de uit stenen vervaardigde grafheuvels werden begraven. U treft nederzettingen van de Iberische cultuur, maar ook overblijfselen van de West-Goten, de Moren en een middeleeuwse begraafplaats tegenover het heiligdom van de Virgen de los Arcos.
Elke plek biedt vele mogelijkheden voor het maken van wandel­of fietstochten. U zult uitkijkplaatsen met schitterende uitzichten vinden.

SAN JUAN DE LA PENA
Durfeen andere wereld te betreden. Op een steenworp afstand van Jaca, in een van de laatste uitlopers van de Pyreneeën van de streek Jacetania ligt San Juan de la Pena. Deze plek is absoluut een bezoek waard voor degenen die het spoor van het ontstaan van het Koninkrijk Aragón of dat van de Heilige Graal volgen. Volgens de traditie werd de kelk waaruit Jezus Christus tijdens het laatste avondmaal dronk door Sint-laurentius vanuit Rome meegenomen.
Het Culturele Park
biedt uiteraard veel meer. Breng een bezoek aan Jaca, een altijd levendige stad vol monumenten. Bezoek de geplaveide patio's van Bailo en bewonder de grote ramen en typisch Aragonese luifeldaken. Breng een bezoek aan Caldearenas en wandel door Las Penas de Riglos en kijk naar de lucht in Santa Cilia de Jaca waar het vliegveld u allerlei avonturen te bieden heeft. Vanaf de grond of in vogelvlucht zijn er dorpen met onvergetelijke uitzichten. Alle beschikken over vele bezienswaardigheden en hebben vriendelijke inwoners. In Santa Cruz de la Serós kan u genieten van de verzorgde volksarchitectuur en de fantastische schoorstenen versierd met "heksenverschrikkers": Maar de twee juwelen van dit dorp zijn de romaanse kerk van Santa Maria en de eveneens romaanse kapel van San Caprasio.
Het moment is aangebroken
om op te gaan in een indrukwekkend landschap. Het ruikt hier naar mos, naar dennenbomen, eiken, buksen, hazelaars en vocht. Het kan niet missen. U staat op het punt om in San Juan de la Pena, het historische en monumentale centrum van het park, te arriveren. De gelegenheid vereist enige plechtigheid, want het gaat om het eerste pantheon van de koningen van Aragón. Volgens een legende vestigden twee broers, Voto en Felix, zich hier rond het jaar 750 nadat zij een kerk hadden ontdekt die eerder door de heremiet Juan de Atarés, wiens lichaam zij onaangetast aantroffen, was gebouwd. Volgens andere verhalen moet de oorsprong van het klooster worden gezocht in een door christenen gebouwd fort.
Midden op de pelgrimsroute
naar Santiago de Compostela bevindt zich het oude klooster, het Monasterio Viejo, dat is gewijd aan Johannes de Doper. Het dateert uit het einde van de negende of begin tiende eeuw. Het beeld van de onder een rots liggende kloostergalerij zal in uw geheugen worden gegrift. Het klooster heeft echter nog meer verrassingen zoals het pantheon van de koningen, de oude mozarabische kerk, de hoge kerk en verschillende kapellen.
Als u de weg volgt komt
u bij Lianos de San Indalecio, een mooie, veel zonniger grasvlakte waar in de zeventiende eeuw het barokke nieuwe klooster, het Monasterio Nuevo, met een schitterende portaal, werd gebouwd. Er zat niets anders op. Het oude klooster was na diverse branden en verwoestingen ten gevolge van vorst en stenen bouwvallig geworden.
U hebt een rustpauze verdiend,
maar er liggen nog vele bergen op uw weg. Als u het pad volgt dat zich tegenover de hoofdingang van het Monasterio Nuevo bevindt, kunt u naar het uitkijkpunt van de Pyreneeën, het Balcón de los Pirineos, gaan. Daarna kunt u lekker op een grasweide gaan liggen. U zult merken dat dit gebied een eigen microklimaat heeft, waardoor het er aangenaam koel is. Ontspqn en aanschouw lammergieren, spechten, vale gieren, steenarenden, everzwijnen, eekhoorns, herten en reebokken die hier vaak voorkomen. Wees gerust, u droomt niet, als u uw best doet ... dan wordt uw moeite vast beloond.
Geniet al wandelend.
fietsend of paardrijdend van het landschap. Proef de overheerlijke streekgerechten zoals vlees en worst van de grill of geroosterd brood met knoflook en, als toetje, taartjes en gebak zoals de condes of jaqueses uit Jaca. Bekoorlijk en authentiek, net als de mensen die u hier zult ontmoeten. Verken alle hoekjes doordrenkt met mysteries, die heel wat te vertellen hebben, want zij zijn getuige geweest van het ontstaan van het Koninkrijk Aragón. Een tocht naar de oorsprong die u nooit meer zult vergeten.