Het prinsdom Asturië
roept een beeld op van groene contrasten en onafzienbare landschappen. In deze gemeenschap, in het noorden van Spanje, gaan berg en zee hand in hand met geaccidenteerde silhouetten, een weelderige natuur, bossen, en honderden kleine dorpjes en gehuchten verspreid over een streek herschapen in een sensorieel genot. De streek, die zich uitstrekt over een lengte van meer dan 10.000 vierkante kilometer met 375 kilometer kust, wordt gevormd door acht en zeventig gemeenten en wordt ten zuiden begrensd door León, ten westen door Lugo en ten oosten door Cantabrië. Het bergmassief van de Pieken van Europa speelt de rol van een praktisch ontoegankelijke grens. In het noorden van de streek slaat de Cantabrische Zee tegen de klippenkust. Honderden stranden doemen op, eenzame stranden, zonderling van vorm, kleine rotsachtige inhammen met wit zand. Asturië is tweeërlei, met daar tussenin het Asturië van de metropool: Oviedo, de hoofdstad, met 200.000 inwoners; de grootste stad Gijón met 270.000 inwoners, terwijl het industriële Avilés met zijn visserij 90.000 inwoners telt. Daarbij komen nog de twee hoofdsteden van de mijnstreken: Langreo en Mieres.
De Historie: de erven van het Paleolithicum
Om de oorsprong van de Asturiërs na te gaan moet men ver teruggaan tot de geschiedenis, en wel, tot aan het Paleolithicum: het tijdperk van de grote schilders die ons hun rotstekeningen achterlieten. De grotten van Candamo, El Buxu, El Pinda I of die van Tito BustiIlo zijn, onder andere, overgebleven als getuigenis van deze cultuur. Toen het Romeinse Rijk vele eeuwen later beoogde deze landen te koloniseren kreeg het te maken met krijgslustige stammen waarvan de levenswijze niet veel verschilde van die van hun voorvaderen uit het stenen tijdperk. Evenals hun voorouders leefden zij van de visvangst en de jacht, verplaatsten zich in groepen en kleedden zich met dierenhuiden, vereerden de Goden van de natuur en kwamen in opstand tegen ieder principe van een vreemde autoriteit. Het waren de Asturiërs.
De Asturiërs, die de hoofdrol speelden in de cultuur van de "castro's".
De "castro's" (van vestingwerken voorziene kampementen) dienden als verblijfplaatsen en ter bescherming. Het waren ronde, stenen huizen met rieten daken, omringd door dikke muren. De cultuur van de "castro's" heeft ons in Asturië een overvloed aan voorbeelden achtergelaten, waarvan de meest veelbetekenende de "castro" van Coana is, in het oosten van de streek. Toen de Romeinen na verschrikkelijke oorlogen erin slaagden te beginnen met de culturele en de economische kolonisatie van de Asturiërs zochten zij edele metalen en vonden in hun mannen de ervaren soldaten voor hun legioenen. Asturië werd slechts voor een gedeelte geromaniseerd. De Islamitische invasie liet weinig cultureel erfdeel in het Prinsdom achter.
Opnieuw hielden de Asturiaanse stammen, met behulp van een moeilijke geografie, de Arabische legers tegen. Een legende vertelt dat in de achtste eeuw een leider van adellijke afkomst, Pelayo genaamd, het Moslimse leger versloeg in de slag om Covadonga, de plaats waar een Sanctuarium werd opgericht dat heden ten dage tot één van de regionale symbolen wordt gerekend. Deze oorlog maakte het begin van de herovering en het ontstaan van de Asturiaanse monarchie mogelijk. Alhoewel hier lange tijd is overheen gegaan, toch heeft de historie ons genoeg gegevens achtergelaten betreffende de hongertoestanden in de Middeleeuwen, de oproer van het Asturiaanse volk, de onafhankelijkheidsoorlog, de massale exodus van de emigratie, en de industrialisering aan het einde van de negentiende eeuw.
Een verleden
dat voortleeft dankzij de tradities, de folklore en de gewoonten, waaronder men zowel de voorouderlijke dansen zoals de "Corri-corri" uit Cabrales of "El Pericote" uit Llanes aantreft als de gerechten van oudsher zoals de "potes" (stevige maaltijdsoep met witte bonen, groenten, aardappelen, paprikaworst, bloedworst, schouderstuk van varken, varkensrib, spek, zoete paprikapoeder); de "fabada" (dikke witte bonensoep met vlees, paprikaworst, spek en saffraan) of de kaas uit Cabrales die belegen wordt in natuurlijke grotten in de bergen... Een verleden dat zich eveneens openbaart in de volksarchitectuur, in de huizen van de Indiërs (de Asturiërs die in Amerika fortuin maakten en rijk terugkeerden) of in de "horreos", de bij de plattelandswoning behorende graanschuren, die het belangrijkste erfgoed vormen van de Asturiaanse architectuur. Een verleden, dat een verschillende "taal" overleverde: het "bable", het Asturiaanse dialect dat echter niet in algemeen gebruik is en vrijwel alleen wordt gesproken op het platteland.
Asturië telt 1.100.000 inwoners, geniet van een zacht klimaat met veel voorkomende regens. In de winter kan men rekenen op een gemiddelde temperatuur van rondom 12 graden (behalve in de bergstreken), terwijl men in de zomer kan genieten van een temperatuur van ongeveer 16-18 graden.
Bron: Brochure Asturië, Spanje, Turespaña.

** Voor geheel Spanje kunt u goed uw accommodatie boeken via Hotels/Appartementen/Spanje. U betaalt in het hotel! Let ook op de beoordelingen door gasten die de hotels bezochten! U kunt de ligging van de hotels via Google Earth bekijken!
** Waarom kiezen voor Booking?
** Hoe kunnen we lettertype, grootte en hoe de leesbaarheid ervan  verbeteren.
** Hoe maak ik een printversie van de pagina?
** Zie onze algemene boeken pagina eens.
** Het zoekveld is vernieuwd! U kunt nu aangepast zoeken op "Stedentips" -