Mijnbouw  
is een belangrijk bestaansmiddel. Er zijn  rijke steenkoolmijnen en die liggen  in een streek van Cangas de Tineo tot Cangas de Onís nabij  Oviedo. In Mieres wordt ook kwikzilver gevonden. In Avilés wordt  tin en zilver gewonnen. Bij Avilés ligt een groot industrieel complex voor de verwerking van ijzererts.
Eeuwen lang is Asturië een land van boeren, herders en vissers geweest.. Nu nog zijn er rond trekkende herders.
Kunsthistorisch    ▲
Is Asturië belangrijk door enkele rotsschilderingen en de vroeg-romaanse bouwkunst. De rotsschilderingen vinden we in  Pimiango, in de Cueva de Pindal.Ook in  San Román de Candamo zijn rotsschilderingen.
Geschiedenis       ▲
De naam kwam al voor  in de tijd van de Romeinen. Behoorde toen tot Hispania Tarraconensis.  De Asturiërs  moesten zich in 25 v.C. onderwerpen aan de Romeinen In de 8e eeuw weken veel Visigoten uit naar Asturië. Zij hielden lang stand tegen de Moren. In 722 wisten ze onder aanvoering van prins Pelayo de aanstormende Moren te weerstaan. Ze stelden daarmee hun onafhankelijkheid veilig. Daarmee werd de basis gelegd voor de christelijke herovering van geheel Spanje. 
Tijdens de regering van Alfons II, eind 8e eeuw, werd Oviedo hoofdstad.
In Asturië werd het  graf van de heilige Jacobus te Padrón in Galicië in het begin van de 9de eeuw gevonden. Het graf werd daarna overgeplaatst naar Santiago de Compostela. 
Het rijk, later León, is sedert 1230, met Castilië verenigd.
In 1388 werd Asturië een afzonderlijk vorstendom. Koning Jan I van Castilië schonk het aan zijn oudste zoon Hendrik I en die heette voortaan de kroonprins van Spanje prins van Asturië. Dat gewest genoot  veel vrijheden. De koningen van Spanje waagden het niet deze te schenden, ook  de inquisitie werd er niet geduld. De lichtingen voor de krijgsdienst werden er voorzichtig gevorderd en vele Asturiërs bleven vrij van belastingen. Die voorrechten zijn  door de omwenteling van 1822 opgeheven.
Specialiteiten      ▲
Er zijn tientallen kaassoorten, meestal mengkazen van koe-, schapen- en geitenmelk (zie bij Cabrales).
Talloos zijn de ham- en worstspecialiteiten, everzwijn en hert, zalm en forellen, en vele soorten vis en schaaldieren uit de Atlantische zeeën.
Elk jaar zijn er culinaire feesten rond appelwijn, kastanje, boon, ui en eenpansgerechten.
De nationale volksdrank is "SIDRA".       ▲
"De Asturiërs nemen een drank tot zich die zij zythos noemen en door fermenteren van appelsap verkrijgen”, schreef een  Griekse schrijver in de 1e eeuw v.Chr. Vóór hen hadden de Kelten in het noordwesten van Spanje al appelbomen geplant om een appelwijn te kunnen maken. In de 18e eeuw waren er al ca  250 appelpersen en maakten men jaarlijks 5 miljoen liter sap. Grotendeels werd het  vergist. Die zythos heet nu sidra en is de nationale drank van de Asturiërs.
In het zeeklimaat van Noord-Spanje groeien  bij boerderijen en in grote boomgaarden wel dertig verschillende appelsoorten. Meestal zijn die bestemd voor de consumptie. Enkele appelsoorten zijn geschikt om cider van te maken. De kleine, zure houtappels geven de cider zijn frisheid. Zoete en bittere soorten zorgen voor de verschillende smaken.
De appels worden gewassen, fijngesneden en geperst. De pulp  wordt aan het vee gegeven. De appelmost wordt op vaten van kastanjehout vergist tot hij een alcoholpercentage ongeveer 5%.In de winter wordt  de cider gebotteld. wordt, komen de boeren met verwanten en vrienden bijeen voor de beroemde en beruchte espicha, een eet- en drinkgelag waar de cider van het vat voor het eerst geproefd wordt. De gasten krijgen er cabrales-kaas, ham, worst en brood bij.
Pas in februari of maart wordt de cider in dikwandige, groene flessen gebotteld, die vaak geen etiket krijgen.
In de sideria, het traditionele cidercafé, laat zelfs de ongelovige Asturiër zich van zijn vrome kant zien. "Als we dan om een appel uit het paradijs verstoten zijn, zullen we er door de appelwijn weer binnentredend', luidt een oud spreekwoord. En het belangrijkste gebod uit de sidra- catechismus: drink het licht schuimende elixer altijd in gezelschap, want het is opwekkend, maakt de tong los en verlevendigt dus de con- versatie.
De Asturiërs drinken hun lijfdrank uit robuuste glazen, waar het door de waard overigens nogal opvallend in wordt geschonken: met een ferme zwaai brengt hij de fles tot boven zijn hoofd en laat een lange straal cider in het laag gehouden glas kletteren, zodat de drank een gouden schuimlaag krijgt. Het schijnt dat de appelwijn zijn aroma’s pas ontvouwt op het moment dat hij tegen de wand van het glas breekt. Meestal vult de escanciador het glas met slechts 3 of 4 cm, waarna het glas prompt wordt geleegd. Een klein restje laat men in het glas achter om het glas te spoelen. Daarna vult de escanciador het glas opnieuw en geeft het aan de volgende in de kring. Het is de gewoonte de friszure sidra te drinken bij tapas en fabada het Asturische eenpansgerecht. De drank gaat ook heel goed samen met visgerechten als sardines uit de oven (sardinas al horno) en stokvisomelet (tortilla de bacalao). Ook bij het eten geldt de regel dat sidra niet te lang in het glas mag staan. Een regel waar men zich maar wat graag aan houdt.

Cabrales       ▲
Asturië is dé kaasstreek van Spanje. Hier worden in 350 voornamelijk kleine familiebedrijven meer dan dertig officieel geregistreerde kaassoorten gemaakt. In het bergland rond de Picos de Europa, waar beren en zeldzame roofvogels voorkomen, weiden net als honderden jaren geleden rondtrekkende herders hun koeien, schapen en geiten en verwerken ze de melk persoonlijk tot kaas. De bedrijven voldoen weliswaar aan de moderne hygiënevoorschriften, maar aan de receptuur is in veel gevallen niets veranderd. Men gebruikt rauwe melk en verkoopt de kaas in kleine hoeveelheden in de eigen streek.
Een kaas die ver over de grenzen van Asturië bekendheid heeft verworven is de queso de Cabrales, uitgerekend de kaas waaraan de schrijver Benito Pérez Galdós een "pestilente welriekendheid" toedichtte! Hij komt uit de streek rond Cabrales en Peñamellera Alta en wordt van drie verschillende soorten melk gemaakt. Rauwe koemelk wordt in wisselende hoeveelheden aan geiten- en schapenmelk toegevoegd, verhit en door toevoeging van een geringe hoeveelheid leb gestremd. Als de wei is afgevloeid verdeelt men de wrongel eerst in stukjes ter grootte van een hazelnoot en drukt die vervolgens in cilindrische vormen. Nu krijgt de kaas een of twee weken de tijd om te drogen.
Cabrales is een schimmelkaas die zijn karakteristieke smaak dankt aan de kalksteengrotten in deze streek. Deze natuurlijke opslagruimten ontstonden tienduizenden jaren geleden. Het hele jaar door is een gelijkmatige beluchting mogelijk; daarvoor zorgen de koele winden die door het poreuze gesteente dringen. Voeg daarbij de hoge luchtvochtigheidgraad van circa 90% en een koele temperatuur van 8 tot 12 'C en men heeft een ideale voedingsbodem voor bacteriën, gisten en schimmels (Penicillium claverum die lijkt op de roquefort-schimmel), die op de verse kaas inwerken. Tijdens het rijpen worden de kazen regelmatig gekeerd en afgenomen om de schimmels een handje te helpen. Vroeger wikkelde men cabrales voor de verkoop in vochtige ahornbladeren, maar vanwege de hygiënerichtlijnen van de Europese Unie wordt die verpakking steeds vaker vervangen door folie met een bladmotief.
Het feit dat de vermaarde cabrales sinds 1985 door een kwaliteitskeurmerk (D.O.) beschermd wordt, neemt niet weg dat er nog steeds aanzienlijke kwaliteitsverschillen zijn. Voor een vergelijkend warenonderzoek is de kaasmarkt van Arenas de Cabrales het geschiktst. Dit jaarlijks terugkerende evenement op de laatste zondag van augustus biedt kaasmakers uit de wijde omtrek gelegenheid hun producten te tonen.
Een verwante kaas, de queso de Gamonedo, staat enigszins in de schaduw van de beroemde cabrales. Ook deze kaas komt van koe-, schapen- en geitenmelk, maar de wrongel wordt geperst, wat de gamonedo compacter maakt dan de cabrales. Bovendien wordt hij licht gerookt voor de rijping in de kalksteengrot begint. Door zijn dichtheid ontwikkelt de gamonedo alleen aan de buitenkant een schimmelstructuur. De traditionele verpakking bestond ooit uit varenbladeren. De pikante smaak van de gamonedo wint het vaak van de cabrales en toch is de kaas alleen in deze omgeving verkrijgbaar.
Informatie    ▲
De brochure Groen Spanje behandelt op pagina 20 e.v. de regio Asturië. Aan te vragen bij het Spaansverkeersbureau.

** Uw accommodatie kunt U goed boeken via Booking.Region Asturias. Er zijn 248 hotels online boekbaar. Laagste prijsgarantie! Makkelijk reserveren. Geen kosten. Let ook op de beoordelingen door gasten die de hotels bezochten!
De populairste steden in Asturië zijn:  Oviedo  -  Gijón  -  Cangas de Onís  -  Llanes  -  Soto de Cangas   -  Avilés  -  Covadonga   -  Viella  -  Soto del Barco  -  Corvera de Asturias   -  Villanueva   en  Ribadesella