Cáceres is de  hoofdstad van de gelijknamige provincie, in de regio Extremadura. De stad is bekend om zijn hammen. De omgeving van de stad is een belangrijk overwinteringsgebied voor schaapskudden uit het Cantabrisch gebergte. Het is een universiteitsstad. De oude, ommuurde stad met twaalf torens, met als centrum de Plaza Santa María, bevat vele bouwwerken in gotische, mudéjar- en renaissancestijl. Tot de fraaiste behoort het magnifieke 15de-eeuwse Palacio de los Golfines de Arriba. Hier werd Franco tot staatshoofd uitgeroepen.
Geschiedenis
De Keltische nederzetting werd in 54 v. C. door de Romeinen bezet en onder de naam Castra Caecilii (naar Quintus Caecilius Metellus, de medeveldheer van Pompejus in Spanje) in een Romeinse kolonie veranderd, die onderhorig was aan de Colonia Norba Caesarea, het tegenwoordige Alcántara. In de West-Gotische tijd verloor de stad aan betekenis en werd in de 9de eeuw door de Moren ingenomen. Zij noemden de stad Al-Cazires of Quazris (Alcazares), waarop de huidige naam teruggevoerd wordt. Viermaal werd Cáceres door de christenen heroverd, de eerste keer in 1141 door Alfonso VII. In 1170 werd Cáceres korte tijd door de Fratres de Cáceres bezet; later vormden zij de ridderorde van St.-Jakob. De oorlogen duurden voort, totdat de stad rond 1220 door Alfonso IX voorgoed werd ingelijfd bij het koninkrijk León. In de burgeroorlogen tussen Castilië, León en Extremadura werd er vaak om Cáceres gevochten en daarom werden de verdedigingswerken voortdurend uitgebreid.
Barrio monumental
Het kunsthistorisch belangrijke deel van de stad, de Barrio monumental, dat door een muur met twaalf torens omringd wordt en bijna volledig in grotendeels door de Almohaden opgericht. Van de vroegere 30 torens zijn er nog een dozijn over. Vele gebouwen in het nog geheel middeleeuws aandoende oude stadsdeel zijn op Romeinse of zelfs Keltische fundamenten opgetrokken.
Verdedigingswerken
Torre de Bujaco, grote goed geconserveerde toren met uurwerk (genaamd naar de veroveraar Abu-Jacob) die eens tot de Romeinse muur behoorde en bekroond wordt door een beeld van de Romeinse godin Ceres. Daarnaast de door de resten van de oude Torre de los Púlpitos (15de eeuw) geflankeerde stadspoort, de Arco de la Estrella, uit de 18^de eeuw. Rechts daarvan de poorten El Horno en La Hierva (beide uit de Almohadentijd). De poort Arco de Santa Maria dateert uit de tijd van de herovering op de Moren, terwijl de Torre El Postigo en de achthoekige Torre Redonda op de noordwesthoek van de muur door de Almohaden op Keltisch-Romeinse fundamenten werden gebouwd.
In het zuiden de eveneens met tinnen bekroonde Torre de las Cigüeñas uit 1726, waarin een kleine barokke kapel met beeld van de Virgin de la Estrella. Toegang tot het zuiden van de stad biedt de Puerta de la Mérida en nog verder zuidelijk bevindt zich een achthoekige toren, de Torre Desmochada, die voor de muur is gelegen. De enige nog behouden Romeinse poort in de stadsmuur, de Arco de Cristo, ligt in het oosten; in het westen betreedt men de stad door de poort El Socorro. Hier achter verheft zich de grote toren Los Espadero (niet een pekerker of mezekooi hoog op een hoek)
Basilica Santa Maria de Mayor (aan het gelijknamig plein).
Gotische drieschepie kerk, renaissance koorafsluiting ringde, 16de eeuw,  met kruisgewelf. Interieur: marmeren wijwaterbekken (15de eeuw), talrijke grafstenen, praalgraven en sarcofagen uit de 15de en 16de eeuw. Renaissance sacristiedeur van Alonso de Torralba (1527), retabel van het hoogaltaar, evenals de kerk zelf gewijd aan Maria-Hemelvaart, werk van Guillén Ferrant en Roque Balduque (1551). Aan de voet van de toren een bronzen beeld van de H. Petro van Alcántara door Pérez Comendador.
Santiago
De oorspronkelijk eenschepige kerk buiten de stadsmuren werd tussen 1554 en 1556 door Rodrigo Gil de Hontañón verbouwd. Twee machtige steunberen flankeren het op gecanneleerde zuilstompen rustende spitsboogportaal. De toren is van recenter datum (1738). Interieur: gotische bogen, barokke zuilen, Romaanse kapitalen, triforium, gewelven uit de 16de eeuw. In de Capilla Mayor een vleugelaltaar, waaraan Berruguete in 1559 begon en dat na zijn dood in zijn atelier voltooid werd; grafmonument in platerescostijl en een 'Cristo de los Milagros' (gepolychromeerde sculptuur eind 15de eeuw).
Kloosterkerk San Domingo (in de gelijknamige straat) (1526).
Met Grieks-Romeinse kapitalen; in het noorden buiten de stadsmuren.
San Francisco Javier
De midden in de oude stad gelegen kerk is een groot bouwwerk in jezuïeten stijl uit 1755. Klooster San Francisco (Z.W. van de oude stad)
met fraaie driebeukige kloosterkerk in zuivere gotische stijl 15^de eeuw, waarvoor een barokke facade is opgetrokken. Kloostergang is uit de 15^de eeuw met talrijke grafmonumenten.
Typisch voor de oude stad zijn de talloze solariegas (stedelijke residenties van de adel)
Casa de los Golfines de Abajo (aan het gelijknamige plein)
Dit is het belangrijkste van deze huizen in laatvijftiende-eeuwse stijl met vestingmuren, balustrades en Romaanse vensters, waar de “Katholieke Koningen”verblijf hebben gehouden.
El Palacio de los Golfines de Arriba (N.W. van de stadsmuur)
Hier werd Franco tot staatshoofd uitgeroepen .
Casa de las Veletas (Huis der windwijzers).
Het huis werd gebouwd op het fundament van het verwoeste alcázar: hieraan herinnert thans nog een regenwaterbassin, 'Algibe' genaamd, waarvan de gewelfjukken met ronde bogen rusten op de granieten zuilen met hoefijzerbogen. Bezienswaardige barokke gevel. Betimmering binnenhof 17de eeuw. Hier is het Museo Arqueológico Provincial, een streekmuseum met schilderijen, archeologische verzamelingen, kunstnijverheid en klederdrachten, in ondergebracht - Bijzondere vermelding verdient een reeks versierde stèles uit de Brons- tot de Romeinse tijd en een muntencollectie.
Casa de las Cigüeñas (eind 15de eeuw).
Met slanke toren in de stijl van de Florentijnse renaissance, die op grond van  een door Isabella en Ferdinand verleend privilege als enige zijn tinnen mocht behouden, terwijl de overige torens van de stad “gekortwiekt” werden om de voortdurend oorlog voerende geslachten te bestraffen.