Temperatuur: D 22º / N 16º / W 20º  -  Wandelen: wandelroutes door het diverse landschap van het eiland (van pijnbomenwoud tot lavawoestijn).  -  Stranden: geen noemenswaardige stranden.  -  Sport: duiken, vissen en deltavliegen.   De vermelde temperatuur is de gemiddelde in december. D = dag N = nacht W = water
** Uw accommodatie kunt U goed boeken via Booking.Region.El-Hierro.  Er zijn 2 hotels online boekbaar. Laagste prijsgarantie! Makkelijk reserveren. Geen kosten. Let ook op de beoordelingen door gasten die de hotels bezochten! U kunt de hotels via Google Earth bekijken!
Hotels in de populairste steden:  stad Las Casas  en  Mocanal

Het eiland El Hierro is van oudsher beschouwd als een afgelegen en mysterieuze plek waar de wereld leek op te houden. Dit heeft gezorgd voor een eeuwenlang isolement dat het eiland blijvend heeft verbonden aan een agrarische economie en lange tradities. De inwoners van El Hierro hebben hierdoor een zeer ontspannen manier van leven zonder enige haast, in harmonie met het landschap dat op het hele eiland een bron van rust is, waar de tijd veel langzamer voorbij lijkt te gaan.
De relatief late ontdekking van toeristische mogelijkheden op EI Hierro heeft ervoor gezorgd dat de met deze sector gepaard gaande urbanisatie en ontwikkeling het landschap niet heeft aangetast. Deze omstandigheid heeft er ook tot geleid dat het toeristische aanbod nu gericht is op de bezoeker die zich juist verre wenst te houden van de drukte en de beslommeringen van de moderne wereld en ernaar verlangt naar het einde van de wereld te verdwijnen. Hiertoe zijn verspreid over het eiland enkele kleine overnachtingsmogelijkheden ontstaan die niet geconcentreerd zijn in toeristische centra.
De kusten van EI Hierro zijn grotendeels steil, hoewel er ook enkele kleine inhammen en natuurlijke zwembaden te vinden zijn waar men heerlijk kan zwemmen en duiken in het kristalheldere water.
In de kustplaatsen Timijiraque, La Caleta en Tamaduste kan uitstekend van de zee genoten worden, vooral in de laatste plaats, met een curieus natuurlijk zwembad van lava waar het zeewater in kan stromen.
De tijd staat stil
Het in het uiterste zuidwesten van de Canarische eilandengroep gelegen El Hierro is in zijn eigen legendes verzonken. Hier kan men moeilijk vergeten dat dit eiland eeuwenlang als het einde van de bekende wereld werd beschouwd, het meest westelijk gelegen stukje grond waarna alleen maar de immense zee te zien was. Men kan daarom niet naar het landschap kijken zonder herinnerd te worden aan de legendes die hier altijd hebben voortgeleefd zoals bijvoorbeeld het mythische eiland San Borondón dat uit de oceaan tevoorschijn komt en daar weer in verdwijnt en dat men af en toe lijkt te zien aan de horizon, of de heilige boom, de Garoé, de takken waarvan het hele eiland voorzagen van water in de tijd vóór de komst van de Spanjaarden.
De verlaten en raadselachtige natuur van El Hierro geeft de indruk dat de tijd hier heeft stilgestaan. De kromme lava-uitsteeksels van Punta de Orchilla herbergen de meest westelijk gelegen vuurtoren van Spanje. Het was hier dat men dacht dat de wereld ophield en waar vroeger de nulmeridiaan gesitueerd werd. La Dehesa herbergt het laatste Canarische jeneverbeswoud, vol bomen met spookachtige vormen. Ook de evolutie van de fauna lijkt hier te zijn opgehouden want op ontoegankelijke klippen, tegenover de rotsen van Salmor gelegen, overleven nog enkele exemplaren van een waarlijk levend fossiel: de reuzenhagedis van El Hierro.
De geografie van het eiland wordt bepaald door de gigantische kom van El Golfo, een 25 kilometer lange halve cirkel, geïsoleerd door tot 1000 meter hoge wanden, die zich naar de zee toe opent en de gehele noordkust van El Hierro beslaat. Dit is het meest vruchtbare en vlakke gebied, waar de landbouw voornamelijk plaatsvindt. De rest van het eiland rijst in slechts vier kilometer omhoog tot 1501 meter boven de zeespiegel (Pico Malpaso). De berghellingen zijn in het middengedeelte bedekt met een prachtig dennenwoud waarvan het groen een contrast vormt met de zwarte lava van een rij vulkanische kegelvormen. De kust eindigt meestal in steile klippen en grillige formaties, zoals bijvoorbeeld de rots van Bonanza.
Legendarische tradities
Valverde, de enige hoofdstad van de eilandengroep die niet aan zee ligt, is de belangrijkste plaats op EI Hierro met nog geen 3500 inwoners. In het binnenland leven de dorpen Tifior en San Andrés nog in de herinnering aan de Garoéboom. Het uiterste punt aan de zuidkant van het eiland eindigt in de kleine haven van La Restinga, een plaats met kalm water en goede vis, ongetwijfeld de meest op de zee gerichte enclave van El Hierro.
In het noorden lijkt de streek El Golfo een ander eiland te vormen, aangezien dit gebied van de rest van het eiland is afgescheiden door 1000 meter hoge wanden. De landbouw is hier wat welvarender en de traditionele wijnbouw wordt sinds kort afgewisseld met tropische ananas kwekerijen. In Frontera, de hoofdstad van dit gewest, kan men de kwaliteit van de producten van EI Hierro keuren, waaronder naast de eerdergenoemde ananas ook kwarkgebak en vooral ook uitstekende wijn en smakelijke gerookte kaas.
Er is één evenement op El Hierro dat boven alle andere uitsteekt: La Bajada de la Virgen de los Reyes, een feest dat eens in de vier jaar gevierd wordt en dat alle inwoners van binnen en buiten het eiland verenigt om hun Maagd van het heiligdom van La Dehesa naar Valverde te dragen. Sinds 1643 wordt de Maagd om de vier jaar in alle vroegte op 4, 5 of 6 juli (veranderlijk) naar buiten gedragen in gezelschap van een groep vreemd uitgedoste dansers die onophoudelijk dansen en een ritmisch geluid met de typische" chácaras", fluiten en trommels voortbrengen. Deze viering, die de verering van de Maagd Maria verbindt met eeuwenoude tradities, is ongetwijfeld één van de meest opmerkelijke feesten van de Canarische Eilanden.

** Waarom zouden we kiezen voor Booking?
** Zie hier voor lettertype, grootte en hoe de leesbaarheid te verbeteren.
** Zie hier voor: "Hoe maak ik een printversie van de pagina"?
** Zie hier onze algemene boeken pagina  ▲