REGIO EXTREMADURA

Maak uw keuze
 

HET GEBIED
De autonome deelstaat Extremadura wordt gekenmerkt door zijn verscheidenheid. We treffen hier grasland en bossen, stuwmeren en de vlakke gebieden van Cáceres. In het noorden ligt de Sierra de Gata, met de vruchtbare valleien van de Jerte, de Ambroz en La Vera. In het zuiden liggen de uitgestrekte vlakten van La Serena.
De naam Extremadura vindt zijn herkomst in het woord "extremo". Daarmee werden de grensgebieden aangegeven gedurende de acht eeuwen durende strijd tussen Christenen en Moren.
Extremadura grenst in het noorden aan de deelstaat Castilla y León, in het zuiden aan Andalusië, in het oosten aan Castilla-La Mancha en in het westen aan Portugal. Met een oppervlakte van 41.602 km2 (8% van het Spaanse grondgebied) is het de op vier na grootste autonome deelstaat van Spanje. Extremadura is verdeeld in twee provincies: Cáceres (19.945 km2) en Badajoz (21.657 km2), en telt 380 gemeentes waarvan 218 in Cáceres en 162 in Badajoz vallen. De hoofdstad is Mérida.
De bevolkingsdichtheid bedraagt slechts 27 inwoners per vierkante kilometer; dit in tegenstelling tot de gemiddelde bevolkingsdichtheid van Spanje van 75 inwoners per vierkante kilometer. Het totaal aantal inwoners bedraagt 1.069.419/ waarvan er 405.616 in de provincie Cáceres wonen en 663.803 in Badajoz.
Het eerste dat opvalt aan Extremadura is dat het een bergachtig en waterrijk gebied is. De twee belangrijkste rivieren, de Taag en de Guadiana, stromen van oost naar west door het landschap dat wordt doorkruist door verschillende bergketens. In het noorden ligt het Centraal Systeem, in het zuiden de uitlopers van de Sierra Morena en in het oosten en midden van de regio de uitlopers van de Montes de Toledo. Het is een gebied vol contrasten, waar de hoogte varieert van 130 tot 2.400 meter.
In Extremadura heerst een Middellandse Zeeklimaat, hier en daar met land- en zee-invloeden. Het gebied is wat vochtiger, waardoor het klimaat aangenamer is dan in de rest van de Spaanse hoogvlakte. Dit komt omdat er tussen de Atlantische Oceaan en Extremadura geen natuurlijke barrières liggen. De winters zijn er gematigd en de zomers erg warm.
Het wegennet kent twee hoofdwegen die respectievelijk oost-west en noord-zuid lopen. De eerste hoofdweg, de autosweg A-5 die Madrid met Lissabon verbindt, loopt dwars door Extremadura. De tweede is de N-630, die het noorden van Extremadura met het van de streek verbindt. De overige wegen zijn van vrij goede kwaliteit en geven toegang tot elke uithoek van Extremadura. De belangrijkste spoorverbindingen zijn de lijnen Madrid-Cáceres, Cáceres-Mérida en Mérida-Zafra. Badajoz heeft een luchthaven met vluchten naar Madrid en Barcelona.
DE GESCHIEDENIS
In Extremadura zijn verscheidene prehistorische dorpen en bezienswaardigheden te vinden zoals de grotten van Maltravieso (Cáceres), Monfragüe, Villuercas en Alange en de talrijke hunebedden in Valencia de Alcántara en in Lácara.
In latere periodes hebben de Tartessiërs, de Kelten en de Romeinen dit gebied bewoond. Deze laatsten hebben sinds de stichting van Emérita Augusta (Mérida), hoofdstad van de provincie Lusitanië in het jaar 25 voor Christus, de meeste invloed op het gebied uitgeoefend. Met de komst van de Alanen in de vijfde eeuw, was het gedaan met de Romeinse pracht en praal en jaren later kwam de stad Mérida onder het Westgotische rijk van koning Eurico te vallen. Na de Arabische overheersing en na de Reconquista, de herovering van het gebied door Fernando III, kreeg Extremadura zijn huidige naam. Het was één geheel, totdat het in 1833 van overheidswege in tweeën werd gesplitst. De drie aartsbisdommen van Extremadura, te weten Badajoz, Coria en Plasencia, en de militaire ordes van Alcántara en Santiago, stammen uit de Middeleeuwen.
Tijdens de strijd tegen de Arabieren in Andalusië werkte Extremadura nauw samen met de Reyes Católicos (het katholieke koningspaar Isabel van Castilië en Ferdinand van Aragon). Het was dan ook in dit gebied en naar aanleiding van de strijd om Albuera dat het katholieke koningspaar zich van de troon verzekerde.
Na de verovering van Granada en de terugkeer van Columbus uit Amerika, vertrok er een groot aantal avonturiers, edel mannen, en monniken op goed geluk naar Amerika om het gebied te koloniseren. Hun namen en de namen van de dorpen en steden waar ze vandaan kwamen, zijn dan ook deel gaan uitmaken van de wereldgeschiedenis.
Op 25 februari 1983 werd Extremadura een autonome deelstaat middels een organieke wet. In het bijbehorend statuut zijn de verantwoordelijkheden die door de deelstaat aanvaard zijn en de daarvoor benodigde instellingen omschreven: de algemene vergadering (Asamblea) als wetgevend orgaan en het bestuur en de president (La Junta y la Presidencia) van de deelstaat als uitvoerend orgaan.
KUNSTBEZIT
Dankzij alle volkeren die het gebied bewoond hebben, bezit Extremadura een van de belangrijkste artistieke erfgoederen van Spanje.
De eerste bewoners van het gebied hebben megalitische monumenten achtergelaten, zoals de reuzenstenen in Valencia de Alcántara en die in de vallei van de Guadiana, in de omgeving van Mérida. Ook de rotsschilderingen in de grot van Maltravieso in Cáceres en de uit steen gehouwen varkens die in het noorden van Extremadura zijn gevonden, zijn daar een voorbeeld van.
De belangrijkste bouwwerken stammen uit het Romeinse tijdperk. De meeste zijn te vinden in Mérida: het Romeinse theater, het amfitheater, de tempel van Diana en nog een flink aantal meer. Ook de voorwerpen die zich bevinden in het Museo Nacional de Arte Romano (Nationale Museum voor Romaanse Kunst), zijn het vermelden waard. Andere bouwwerken uit dezelfde tijd zijn de brug van Alcántara, de poort van Cáparra en het Regina Theater.
Uit de Westgotische periode zijn alleen nog een aantal ruïnes van basilieken overgebleven, zoals die in Trujillo, Alcuéscar, Brozas en Burguillos del Cerro. De bouwwerken die de Arabieren hebben achtergelaten zijn van groter belang. Het betreft voornamelijk militaire en defensieve bouwwerken, waarvan nog prachtige voorbeelden zijn terug te vinden zoals het ommuurde stadsdeel van Cáceres, La Alcazaba in Badajoz, en de stadsmuur van Galisteo gebouwd door de Almohaden.
Ten noorden van Cáceres is een klein aantal bouwwerken in Romaanse stijl te vinden, zoals de oude kathedraal van Plasencia. Na de Reconquista heeft de Gotische kunst haar stempel gedrukt op Extremadura. Voorbeelden daarvan zijn de kathedralen van Plasencia, Coria en Badajoz, en de kloosters van Yuste en Guadalupe.
Na de ontdekking van Amerika vond er een sterke economische groei plaats, die zich uitte in een sterke ontwikkeling van de Renaissancekunst in de vorm van civiele, religieuze en militaire bouwwerken. De meest glansrijke periode van de bouwkunst in Extremadura is zonder twijfel de Renaissance geweest. Ongeveer 200 bouwwerken uit die periode zijn tot kunstbezit benoemd. Tenslotte zijn er in Extremadura ook barokke bouwwerken te vinden, voornamelijk in Jerez de los Caballeros en in Guadalupe. Ook de toren van de kathedraal van Coria in de eigen stijl van Churriguera, het paleis van de Marqués de la Conquista in Trujillo en de sacristie van het klooster te Guadalupe stammen uit die periode.
Bovendien is Extremadura de bakermat van belangrijke kunstenaars zoals Francisco de Zurbarán, Felipe Checa, Eugenio Hermoso, Luis de Morales en de schilders Juan Barjola en Eduardo Naranjo.
Verspreid door Extremadura is een groot aantal musea te bezichtigen. Daarnaast zijn de steden Cáceres en Guadalupe zeker een bezoek waard. In Guadalupe staat het klooster dat door de UNESCO is uitgeroepen tot erfgoed van de mensheid.
NATUURBEZIT
In Extremadura zijn 54 natuurgebieden te vinden die tezamen zonder twijfel het meest interessante en grootste natuurgebied van Europa vormen. Door het wat vochtigere en groenere deel van Extremadura stroomt de rivier de Taag, met de stuwmeren Valdecafias, Torrejón, Alcántara, Borbollón, Gabriel y Galán en Salor, en de rivier de Guadiana, met de meren Dfjara, Orellana, La Serena, Zujan en Alange.
Vervolgens kent Extremadura ook een steppengebied, met weiden en gewassen die kenmerkend zijn voor de vlaktes van deze zone. Het gebied vervult een belangrijke rol als verblijfplaats voor bijvoorbeeld de grote trapgans (Otis Tarda) en andere steppendieren en planten. De typische steppegebieden zijn Los Llanos de Cáceres, een uitgestrekte leisteen- en granietvlakte, en La Serena, La Campina Sur en Los Llanos del Guadiana Internacional.
Verder kent Extremadura ook een groen gebied, waar de natuurlijke begroeiing bestaat uit bossen, struikgewassen en weiden. Hier onderscheiden zich de natuurgebieden van Monfragüe en Cornalvo EI de Monfragüe, met een oppervlakte van 18.000 hectare, waar de meest karakteristieke planten en dieren uit de bossen rond de Middellandse Zee te vinden zijn. In het natuurgebied van Monfragüe treft men de volgende diersoorten: de voskleurige gier, de zwarte ooievaar, de koningsarend, de passagiersvalk en de aasgier, evenals vossen, wilde katten, dassen en niet te vergeten de lynx. Voor wat de flora betreft groeien hier kurkeiken, steeneiken, jeneverbessen, heideplanten en planten en bomen die kenmerkend zijn voor rivieroevers, zoals de wilg en de es. In het natuurgebied van Cornalvo, met een oppervlakte van 10.750 hectare, vinden we voornamelijk bossen gevormd door steeneiken en kurkeiken, waar behalve de zwarte ooievaar en de koningsarend ook otters, wilde katten, konijnen en een enkele lynx hun habitat hebben.
Andere gebieden die vermelding verdienen zijn: La Vera, de valleien van de Jerte en de Ambroz, de bergen van de Sierra de Gata, Las Villuercas en de bergen van de Sierra de San Pedro, die begroeid zijn met kurkeiken en dichte struikgewassen. In de provincie Badajoz liggen Hornachos, Jerez de los Caballeros en Tentudia.
Het opvallend grote aantal ooievaars dat deel uitmaakt van het landschap van Extremadura, verdient een speciale vermelding. Ze bouwen hun nesten op de meest verrassende plaatsen: in klokkentorens, op daken, op verkeersborden en elektriciteitstorens. Met het getik van hun snavels lijken ze de bezoekers welkom te heten. De zwarte ooievaar, die schichtiger is, verblijft in de hoge rotsachtige gebieden van de natuurparken Monfragüe en Cornalvo.   

** Waarom zouden we kiezen voor Booking?
** Zie hier voor lettertype, grootte en hoe de leesbaarheid te verbeteren.
** Zie hier voor: "Hoe maak ik een printversie van de pagina"?
** Zie hier onze algemene boeken pagina