HUESCA, naar overzicht regio Aragon

Huesca heeft een bisschopszetel en is hoofdstad van de gelijknamige provincie, in de regio Aragon, die samen met de provincies Zaragoza en Teruel eens het koninkrijk Aragón vormde. De stad ligt op de helling van een heuvel langs de Rio Isuela. In de oudheid bevond zich hier al een nederzetting van de Iberiërs, die Osca genoemd werd. In de Romeinse tijd kwam de UrbsVictrix Osca tot roem. Tijdens de Romeinse burgeroorlog in de 1ste eeuw v. C. was de stad onder Praetor Quintus Sertorius het centrum van de strijd tegen Sulla. Sertorius stichtte in Huesca Spanjes eerste universiteit. Onder de heerschappij van de Moren heette de stad Vechca en groeide tot een van de belangrijkste vestingen. Gedurende 25 jaar trachtte koning Sancho Ramirez van Aragón tevergeefs Huesca in te nemen. Eerst in 1096 gelukte het Pedro 1 van Aragón de stad van het Moorse juk te bevrijden. Daarbij werden vier koningen van de Saracenen gedood, afbeeldingen van hun hoofden staan in het stadswapen. Van toen af tot de verovering van Zaragoza in 1118 was Huesca hoofdstad van Aragón. Tijdens de carlistenoorlogen en in de Spaanse Burgeroorlog werd er hevig om het bezit van de stad gevochten.
Kathedraal
Deze werd gebouwd op de plaats, waar zich voordien een Romeinse tempel, een kerk van de westgoten en een Moorse moskee hadden bevonden. De gotische kathedraal werd gebouwd tussen 1273 en 1515 en heeft drie schepen met transept, vijf apsis
sen en een achthoekige toren. Het middenschip is tweemaal zo hoog als de beide zijschepen. Onder de bogengangen talrijke zijkapellen. Het bijzonder mooie hoofdportaal dateert uit 1305. Het heeft zeven gotische bogen boven talrijke levensgrote, mooi bewerkte beelden. In het timpaan de Madonna met Kind onder een gotisch baldakijn en de Aanbidding van de heilige Drie Koningen.
Interieur: een bezienswaardig albasten hoogaltaar, in gotische en renaissancestijl tussen 1520 en 1533 gemaakt door Damián Forment. De reliëfs van de retabel beelden het lijden van Christus uit, en op een medaillon ziet men het zelfportret van de kunstenaar. In het hoogkoor een renaissancekoorgestoelte, eind 16de eeuw, zeer fraai gesneden. In de Santa Anakapel een fraai hek uit 1525 en een renaissancealtaar dat in 1522 gemaakt zou zijn door Alonso Berruguete. Ook de andere rijk ingerichte zijkapellen zijn een bezichtiging waard, o.a. de Rozenkranskapel met een Madonnabeeld uit de 14de eeuw, de kapel der Lastanosa, en de kapel, gewijd aan de HH. Orienco en Paciencia. Interessant zijn ook de gebrandschilderde ramen, die aan de kathedraal geschonken werden. Deze werden begin 16de eeuw gemaakt in het atelier van Francisco de Valdivielso. In de sacristie prachtig zilversmeedwerk, zoals een vierdelige monstrans, gemaakt in 1596, een aantal zilveren beelden en rijk versierde relikwieschrijnen. In de crypte van de kerk grafmonumenten uit de 17de eeuw, het mausoleum van de familie Lastanosa. In dezelfde tijd ontstond de kapittelzaal, waarin thans het bezienswaardige Diocesaanmuseum is ondergebracht. Hier zijn kostbare reliekschrijnen, versierd met emaille inlegwerk, vermoedelijk afkomstig uit de school van Limoges en gemaakt in de 12de en 13de eeuw. Een zilveren reliëf met taferelen uit het leven van Maria dateert uit de 14de eeuw. Een albasten reliëf, waarop de aanbidding door de heilige Drie Koningen is uitgebeeld, werd gemaakt door Damián Forment. Het museum exposeert ook gotische muurschilderingen uit de kerk van Bierge en behalve andere bezienswaardige voorwerpen is er ook een beeld van de H. Petrus uit de 14de eeuw.
De Romaanse kloostergang werd eerder gebouwd dan de kathedraal. Een deel ervan is evenwel uit latere tijd; het is in gotische stijl in 1453 gebouwd. In de kloostergang bevinden zich een mooi bas-reliëf uit de 13de eeuw en een aantal grafzerken. Van hieruit komt men in de voormalige parochiekerk, een onopvallend bouwwerk uit de 18de eeuw, dat tegelijk fungeert als dochterkerk van de kathedraal. In deze kerk het beroemde albasten altaar uit het klooster Monte Aragón; het is een werk van Gil Morlanes uit 1507-1509. In opbouw en versieringen herkent men zowel gotische als renaissance-elementen. Tot het gebouwencomplex van de kathedraal behoort ook het bisschoppelijk paleis, het Palacio Episcopal. Het werd in de middeleeuwen gebouwd en heeft een beroemde zaal uit de 15de eeuw.
San Pedro el Viejo, Calle de los Mozárabes    ▲
Deze Romaanse kerk werd gebouwd op de plaatsvan een oudere Westgotische. De San Pedro kwam gereed in 1117 en werd in de 17^de eeuw gerestaureerd. De kerk bestaat uit drie beuken en drie apsis
sen. Hoofdportaal uit de bouwtijd van de kerk; in het timpaan het Christusmonogram en een lam met engelfiguren. Het koorgestoelte dateert uit 1506 en vertoont nog gotische reminiscenties. Het hoogaltaar is een werk van Juan de Verrueta uit 1602.
De San Pedro heeft een beroemde Romaanse kloostergang, een van de mooiste van Spanje, die is gebouwd rond 1140. De rijk versierde kapitelen van de pilaren zijn vergelijkbaar met die van het klooster San Juan. De het oude kerk behoorde tot een benedictijnenklooster, waarin koning Ramiro 11 zich aan het eind van zijn leven terugtrok. Hij stierf in 1157 als monnik en werd bijgezet in de Romaanse San Bartolomékapel, die grenst aan de kloostergang. Naast zijn grafmonument dat van zijn broer, koning Alfonso 1 el Batallador.
San Vicente of La Compailia
Bakstenen barokkerk uit de 18de eeuw. Fraai portaal en een breed kerkschip.
San Miguel of Las Miguelas
Gebouwd in de Romaanse overgangsstijl tussen 1150 en 1160. Thans behoort de kerk tot het karmelietenklooster. Verbouwd in de 14de eeuw. De apsis
is gotisch, in de vierkante toren Romaanse vensters.
San Lorenzo, Calle San Lorenzo    ▲
De drieschepige kerk ontstond na de verbouwing van een vroegere gotische kerk uit 1339. Daarvóór stond er reeds een Romaanse kerk. Bij een verbouwing in 1607 werden de toren en de façade in barokstijl uit baksteen opgetrokken. In de kerk een barokke retabel (houtsnijwerk), werk van Sebastián de Ruesta (1650), waarin een schilderij van Bartolomé Vicente is opgenomen. In de sacristie talrijke schilderijen van Jusepe Martinez uit de 17de eeuw.
Santo Domingo y San Martin
Met de bouw van de gotische kerk werd in de 14de eeuw begonnen. In de 17de eeuw verbouwing in barokstijl onder leiding van Antonio Falcón. In de retabel van het hoogaltaar een schilderij van VicenteVerdusán (17de eeuw).
Santa Maria de Foris
Van de vroegere Romaanse kerk zijn nog de apsis
en de toren bewaard gebleven. De huidige kerk werd herhaaldelijk verbouwd. Het gotische hoofdportaal stamt uit de 15de eeuw; de retabel van het hoogaltaar is een werk van Bartolomé Vicente, 17de eeuw.
Senánario de Santa Cruz
De kapel van het seminarie dateert uit 1571 en is een vergroting van een oudere kerk uit de 13de eeuw, waarvan alleen de halfronde apsis
bewaard is gebleven.
Convento de Santa Clara
Het klooster is in 1262 gesticht. Het werd verscheidene malen gerenoveerd; er bevindt zich een gotische Madonna uit de 14de eeuw.
Convento de Santa Teresa
Dit barokke klooster werd gebouwd in de 17de eeuw.
Ermita de San Jorge
Een ermitage uit de 16de eeuw, die een uit dezelfde tijd stammende retabel van Juan Miguel de Orliens bezit. De ermitage zou zijn gebouwd op de plaats, waar, koning Pedro I in  1096 de slag heeft geleverd met de Saracenen.
Ayuntamiento (raadhuis)     ▲
Het gebouw ligt tegenover de kathedraal en werd in 1578 in renaissancestijl gebouwd door Miguel de Allue. Juan Miguel de Orliens maakte de sculpturen in de voorhal en langs de opgang van de trap.
Colegio Imperial y Mayor de Santiago
Het ligt naast het raadhuis en heeft eveneens een renaissance façade. Deze onderwijsinstelling werd in 1534 gesticht.
Universidad Sertoriana, Calle de Quinto Sertorio
Als voortzetting van de door de Romein Sertorius gestichte eerste universiteit richtte Pedro IV hier in 1354 dit gebouw op. Het omvat delen van gebouwen van veel oudere datum, zoals het paleis der koningen van Aragón uit de 12de eeuw en de Zuda van de Moren. In de 17de eeuw werd het bouwwerk bijna geheel veranderd. De bezoeker kan een gewelfde zaal uit de 12de eeuw bezichtigen, waarin onder Ramiro II de beruchte onthoofding van zestien edelen zou hebben plaatsgevonden. Deze gebeurtenis is als 'De klok van Huesca' bekend geworden: in 1136 nodigde Ramiro II van Aragón opstandige edelen uit om een klok te laten zien, die in heel Aragón te horen was. Toen de edelen voltallig bijeen waren, liet de koning hen onthoofden. Vijftien hoofden werden in de vorm van een klok op de grond gelegd en het zestiende als klepel opgehangen.
Museo Provincial
Dit in het universiteitsgebouw gevestigde museum bevat een belangwekkende verzameling van schilderijen, architectonische curiosa, sculpturen en archeologische vondsten. ook een verzameling gotische fresco’s (16de eeuw) uit de kerk van Bierge en Jaso. De beroemdste stukken uit de schilderijencollectie zijn vier doeken van de meester van Sigena. Het betreft een onbekende schilder, die deze werken in 1519 maakte voor het hoogaltaar van het klooster Sigena. De doeken verraden een onmiskenbare Italiaanse invloed. Er zijn nog talrijke andere werken van schilders. . De grafische collectie bevat vier litho's van Goya.
Andere bezienswaardigheden    ▲
Achter de San Miguelkerk zijn nog resten van de muralla, de oude stadsmuur, te zien. Hierin nog delen van de onder de Romeinen gebouwde verdedigingswerken en de laatste van de oorspronkelijk 99 torens, een bouwwerk met uitstekende delen (om bijv. gloeiende pek op de hoofden van de vijand te gieten) (12de eeuw). In de stad talrijke oude adellijke woonhuizen, zoals de Casa de los Ona en de Casa de los Climent met gevels in platerescostijl uit de 16de eeuw en 17de eeuw. De gebouwen van het Colegio de San Bernardo en het Colegio Universitario de San Vicente hebben interessante barokfaçades. Het Provinciaal ziekenhuis heeft een mooi gotisch portaal uit de 15de eeuw.
Omgeving
Santuario de Loreto
Deze voormalige kerk staat, op ca. 5 km van Huesca, vlak naast een boerderij en werd gebouwd naar het ontwerp van Juan de Herrera, maar pas in 1777 voltooid. Drieschepige kerk met een klassiek portaal. Boven het transept verheft zich een wijde koepel.