Stedentips voor Trips

ALEXANDRIË, de grootste haven van Egypte, naar overzicht Egypte 
 

In 332 voor onze jaartelling arriveert Alexander de Grote in Egypte na zijn overwinning op de Perzische legers.
Hij slaat zijn tenten op bij het dorp Rhakotis, dat recht tegenover het eiland Pharos op een heuvel ligt, en besluit dat hier een stad moet verrijzen die naar hem genoemd zal worden. Meteen hierna vertrekt de jonge veroveraar; hij zou nooit meer een voet op Egyptische bodem zetten. Intussen is bouwmeester Deinokrates, die door hem persoonlijk werd aangewezen, al aan de slag gegaan. Als Ptolemaeus, de zoon van Lagos, na de dood van Alexander bij de verdeling van het rijk tussen de Macedonische generaals Egypte toegeschoven krijgt, vestigt hij zich in de nieuwe stad die een aantal aanpassingen ondergaat om als hoofdstad van zijn koninkrijk te kunnen fungeren.

Gedurende de volgende eeuw laten Ptolemaeus I, II en III, Soter, Philadelphus en Evergetus
(laatstgenoemde stierf in 222), niets na om de stad te verfraaien en te laten uitgroeien tot het intellectuele en kunstzinnige centrum van de mediterrane wereld. Het eiland Pharos, dat 1200 m uit de kust ligt, wordt door een lange dijk met het vasteland verbonden. Deze dijk werd bekend onder de naam Heptastadion vanwege de lengte die zeven stadiën bedraagt. Door de vorm van het eiland, dat in de lengterichting parallel met de kustlijn loopt, ontstonden er aan weerszijden van Heptastadion twee grote havens. Ze vielen grotendeels samen met de oost- en de westhaven van het huidige Alexandrië. Op de uiterste oostpunt van het eiland laat Ptolemaeus I Soter een hoge toren bouwen waar 's nachts een vuur bovenin brandend werd gehouden om de schepen, die op de sterren navigeerden, op de aanwezigheid van de haven opmerkzaam te maken.

Het stads ontwerp van Deinokrates volgde een ruit patroon waarin de hoofdstraten naar het noorden toe in de richting van de havens liepen,
zodat de noordenwinden 's zomers verkoeling brachten. Achter de huidige oosthaven verrees de chique wijk, de Brouchion, waar de Lagiden hun weelderige paleizen lieten bouwen. Ook de Soma, een mausoleum dat voor het stoffelijk overschot van Alexander bestemd was, komt voor hun rekening. Daarnaast lieten ze een theater en een tempel voor Isis en Serapis bouwen, en niet te vergeten een gebouwencomplex in een uitgestrekt park dat aan de Muzen gewijd was: het Museum. Dit bouwwerk zou tot de triomferende opmars van het christendom dankzij de bibliotheek, met meer dan een miljoen boeken, de gymnasia en de botanische tuin een van de belangrijkste centra van de Griekse cultuur blijven.

Met de Arabische overwinning in de 7 de eeuw zet het verval van Alexandrië in en ten tijde van de Egyptische Veldtocht in 1799 is het niet meer dan een dorp. De kediven bliezen de stad weer nieuw leven in. In 1819 laat Mohammed Ali het kanaal van Mahmoedieh graven om de bevloeiing van de naburige landerijen mogelijk te maken en de stad met de Nijl te verbinden. Aan het eind van de vorige eeuw was het weer een welvarende stad met parkachtige tuinen aan de kant van het meer. De vroegere buitenverblijven zijn vervangen door pakhuizen. Desondanks blijft Alexandrië met zijn 3 miljoen inwoners een bruisende stad, vooral in de buurt rond de oosthaven en in het centrum rondom het Saad Zaghlulplein, het middelpunt van waaruit tal van straten uitwaaieren. Alexandrië is de belangrijkste haven van Egypte met een handelsverkeer van 20 miljoen ton. De bevolking groeit dermate snel dat de regering tot de aanleg van een nieuwe stad vlak bij Al Amiriya besloten heeft.

Bezienswaardigheden
Fort van Gait Bay
Het goed behouden, 15e­eeuw se fort van sultan Qait Bay ligt op het eind van een landtong, op de plaats waar ooit de beroemde vuurtoren Pharos stond, die definitief bezweek aan een 14e-eeuwse aardbeving. Volgens de romantische overlevering is het gebouwd met stenen van de vuurtoren. Het fort, vanuit het centrum in een klein uur lopend bereikbaar, is geopend van 9.00-15.30 uur. Op de 1e verdieping is een kleine tentoonstelling ondergebracht met onder meer enkele door de Fransen getekende landkaarten, wapens en een maquette van het fort. De transen bieden een mooi uitzicht op de zee, de vissershaven en de stad.
Voor men de ingang van het fort bereikt ligt links de ingang van het kleine Hydrobiologisch museum,
dat een indruk van het zeeleven biedt. Kaartjes verkrijgbaar aan de overkant van de straat en zijn ook geldig voor het daar gelegen Aquarium. Museum en aqauarium zijn geopend van 9.00-14.00 uur.

Moskee van Abu al-Abbas al-Mursi
De kustlijn in zuidoostelijke richting volgend passeert men de vissershaven. Eén straat achter de boulevard staat de mooiste moskee van Alexandrië, ontworpen door een Italiaan, begin 20e eeuw gebouwd boven het graf van Abu al-Abbas al-Mursi, afkomstig uit Murcia, Spanje.

Paleis van Ras al-Tin
Een tweede landtong omsluit de westelijke haven, waar de schepen naar Griekenland en Italië vertrekken. De weg langs de noordkust en de daar gelegen stranden volgend bereikt men de hekken van het op de uiterste punt gelegen paleis van Ras al-Tin. Het werd gebouwd voor Muhammad Ali en later onder koning Fuad grondig vernieuwd. Tegenwoordig is er het hoofdkwartier van de admiraliteit gevestigd, is het niet voor bezoekers opengesteld.

Muqabir al-Anfushi
Direct ten zuidwesten van het paleis liggen de 'catacomben van al-Anfushi'. Het betreft vijf rotsgraven uit de 3e-2e eeuw v.Chr., waarvan er twee permanent onder (grond)water staan. De overige zijn spaarzaam gedecoreerd en alleen een bezoek waard voor wie niets wil missen.
Op het terrein staan enkele sarcofagen. De graven zijn geopend van 9.00-16.00 uur.

Monument voor de onbekende soldaat
Dit monument ligt aan de boulevard op de zuidelijkste punt van de oostelijke haven.

Synagoge
De grote synagoge aan Sh. Nabi Daniel 65 herinnert aan de eens omvangrijke Joodse gemeenschap van Alexandrië. Het gebouw is gewoonlijk alleen toegankelijk voor Joden. De ingang ligt aan een zijstraat.

Grieks-Romeins Museum
Het museum ligt aan Sh. al­Mathaf 5, een zijstraat van Sh. al-Hurriyah. De collectie bestaat uit vondsten uit de Grieks-Romeinse en de vroegchristelijke tijd. Begin om de objecten in chronologische volgorde te zien met de zalen 6-22, om af te sluiten met de zalen 5-22 en de tuin.
De collectie bevat mummies, onder meer van krokodillen, sarcofagen, beeldhouwwerk, waaronder beelden van de Apisstier en andere goden, Romeinse keizers en kleine stenen lantaarns in de vorm van een vuurtoren, inscripties, prachtig glaswerk, brons, munten en sieraden. Het museum is geopend van 9.00-16.00, vr. gesloten van 11.30­13.30 uur.

qqq

Romeins theater
Dit kleine amfitheater uit de 2e eeuw ligt aan de noordwestkant van Midan al-Gumhuriyah, schuin tegenover het station. Het goed behouden, marmeren theater bood plaats aan zo'n 700 toeschouwers en is het enige in zijn soort in Egypte. Aan de achterzijde worden straten, baden en andere gebouwen uit de Romeinse tijd blootgelegd. De locatie staat bekend als Kawm al-Diqqa en is geopend van 8.30­15.30 uur.

Museum voor Schone Kunsten
Het museum ligt ten zuidoosten van Mahattah Masr aan Sh. al­Manasha 18 en herbergt wisselende tentoonstellingen op het gebied van moderne schilder- en beeldhouwkunst.

Serapeum
Op een groot, onoverzichtelijk terrein aan Sh. Karmus/Amud al-Sawari liggen de resten van het Serapeum, de grote tempel voor Serapis die eind 4e eeuw door fanatieke christenen met de grond gelijk werd gemaakt. Het enige dat van het complex resteert zijn enkele weinig interessante ondergrondse galerijen, volgens sommige bronnen gebruikt voor de bijzetting van heilige Apisstieren  volgens andere als opslagplaats.
Het terrein wordt gedomineerd door de 27 meter hoge, granieten Pompejuszuil, die in het jaar 297 werd opgericht ter ere van keizer Diocletianus.
In de late Middeleeuwen werd de zuil naar Pompejus vernoemd, vermoedelijk door kruisvaarders, die dachten dat hier het graf lag van Pompejus, de concurrent van Julius Caesar die in de buurt van Alexandrië werd vermoord. Op het terrein staan verder enkele sfinxen en wat ander beeldhouwwerk. Het is geopend van 8.00-16.00 uur.

Catacomben van Kawm al-Shuqafa
Op loopafstand van de Pompejus­zuil ligt aan Sh. Kawm al-Shuqafa een ondergrondse begraafplaats uit de Romeinse tijd (1e-2e eeuw), bestaande uit drie verdiepingen met een diepte van dertig meter. Hier werden de doden in galerijen in nissen in de muur bijgezet.
Een wenteltrap voert naar de bovenste verdieping,
waar men via een voorvertrek in een ronde ruimte komt ('de rotonde'). Linksaf ligt het' triclinium der doden', de ruimte waar nabestaanden de overledene met een maaltijd herdachten. Rechtdoor vanaf de rotonde voert een trap naar een lager gelegen verdieping met de eigenlijke begraafplaats. Via een voorvertrek bereikt men een kapel met drie nissen en evenzoveel sarcofagen. De decoratie heeft Egyptische, Griekse en Romeinse elementen en getuigt van de culturele vermenging die zich rond het begin van onze jaartelling voordeed. Let op de beelden van Anubis in Romeins uniform. Rondom de kapel liggen de catacomben waarin de doden na de dienst werden bijgezet.
De laatste doorgang vanuit de rotonde leidt naar de 'Caracalla'­graven,
genoemd naar de keizer die in de 3e eeuw een enorme slachting aanrichtte in Alexandrië. De botten die in dit deel werden gevonden blijken echter vooral van paarden en ezels te zijn.
Vanwege wateroverlast is de onderste verdieping van het complex (en soms ook andere verdiepingen) permanent gesloten. Op het terrein liggen verder nog de resten van de buitenom bereikbare en niet erg interessante 'kleine catacomben', alsmede enkele sarcofagen en beeldhouwwerk. Het terrein is van 8.00­16.00 uur toegankelijk.

Shallalat-park
Een kilometer ten noordoosten van het station ligt het Shallalat- of 'Waterval'-park, doorsneden door Sh. al-Hurriyah en genoemd naar de bescheiden waterpartijen die een Franse architect met behulp van resten van de oude stadsmuur creëerde. Tussen park en station ligt het fraaie stadion van Alexandrië, de gevel gesierd met klassieke beelden van atleten en Latijnse teksten.

Antoniades-park
Een kilometer of drie naar het zuidoosten liggen, in een bocht van het Mahmudiyah-kanaal, de dierentuin en twee parken, geliefde plaatsen voor een picknick op vrije dagen. De dierentuin en het Nushia-park zijn geopend van 9.00­17.00 uur. Het meest zuidelijke park bestaat uit de goed onderhouden tuinen rond de villa ('paleis') van de Griekse familie Antoniades. De villa wordt tegenwoordig voor staatszaken gebruikt, het park (met beeldhouwwerk) is open van 8.00-16.00 uur.

Kroonjuwelen-museum
Dit museum is gevestigd in het voormalige 'paleis' van ene Fatimah al-Zahra aan Sh. Ahmad Yahya Pasha 21 in het district Zeze­nia. De buurt staat ook bekend als Glymenopolou ('Glym'). Het mu­seum herbergt schilderijen, beeldhouwwerk en juwelen van leden van de Muhammad Ali-dynastie. Het is geopend van 9.00-16.00 uur.

Montazah-paleis en -park
Het Montazah-paleis, ruim tien kilometer ten oosten van Midan Saad Zaghlul, was de zomerresidentie van de voormalige koninklijke familie. Het dateert uit de 19e eeuw maar werd in 1926 nog eens stevig onder handen genomen door een Italiaanse architect. Het paleis is niet toegankelijk voor toeristen, het grote, bijbehorende park wel. Op het terrein liggen enkele bijgebouwen, waaronder het Thee-eiland, en verder een strand, enkele eet- en drinkgelegenheden en zelfs twee hotels: het moderne Filistin en het Salamlik, dat deel uitmaakte van het paleis en een ingrijpende restauratie ondergaat.

Inlichtingen
Het hoofdkantoor van de VVV en van de toeristenpolitie ligt aan Sh. al-Mina al-Sharqi 23, hoek Midan Saad Zaghlul, schuin tegenover het busstation, en is geopend van 8.00­17.00 uur. De bijkantoren op Mahattah Masr ('Alexandrië CS'), op het vliegveld en in de haven zijn dagelijks geopend.
Het consulaat van Nederland  ligt aan Sh. Al-Hurriyah 80. De ingang is bereikbaar via een zijsteeg, bij bioscoop Royal.

Uw accommodatie in Egypte kunt u goed boeken via Hotels/Appartementen/Egypte. Laagste prijsgarantie!
Wereld wijd
zijn er 590.000+ hotels, appartementen en villa's online boekbaar via: http://www.booking.com/index.nl.  ▲