Stedentips voor Trips

CAIRO, hoe een hoofdstad kan uitgroeien, naar overzicht Egypte
Gedurende de het hele farao­tijdperk werd de rechteroever van de Nijl ten zuiden van Heliopolis overdekt door moeras en papyrusriet.

Verderop, richting Mokkattam, strekte zich de Keraha Woestijn uit, waar Horus en Seth strijd met elkaar geleverd zouden hebben. Op die plaats werd hoogstwaarschijnlijk tijdens de Perzische overheersing een vesting gebouwd die door de Grieken het Babylon van Egypte werd genoemd. In de Romeinse tijd was er een legioen gelegerd. Toen de Arabieren in 640 Egypte binnenvielen, nam hun opperbevelhebber Amribn al-As het fort in. Op de plaats waar hij zijn tent had opgezet, stichtte hij een moskee waaromheen een nieuwe stad ontstond. Deze kreeg de naam Fustat oftewel 'de tent'.

De Koptische wijk van Oud-Cairo, pal tegenover de zuidpunt van het eiland Rodah,
kenmerkt zich door mooie statige kerken en oude kalme straatjes rond het oude fort van Babylon. Ten noorden hiervan ligt de moskee van Amr, die tal van ingrijpende verbouwingen onderging, aan de rand van het opgravingterrein van Fustat. Men bevindt zich hier in een van de vele van leven bruisende centra van Cairo die in de loop van de tijd in de nieuwe stadsdelen ontstonden.

Na de verovering door de Arabieren werd Fustat de hoofdstad van Egypte.
Het leven in de kleine hoofdstad speelde zich gedurende meer dan twee eeuwen rond de moskee van Amr af. In 870 echter besloot Ahmad ibn Tulun, die Egypte uit naam van de Abbassidische kalief van Bagdad regeerde, om zijn residentie een stuk naar het noorden, naar de hoogte van Yechqar, te verplaatsen. Vervolgens gaf hij stukken grond in de directe omgeving hiervan in bezit van zijn officieren en gunstelingen. De nieuwe hoofdstad kreeg de naam al-Qata'i, een term waarmee toegewezen kavels aangeduid worden. In dezelfde periode verklaarde Ibn Tulun zich onafhankelijk van Bagdad en stichtte hij de dynastie die zijn naam zou dragen. In het hart van de stad, met een omtrek van duizend passen in het vierkant, liet hij een moskee bouwen, het enige dat nog over is van deze stad.

Toen Egypte in 969 uit naam van de Fatimiden uit Tunesië door Geihar veroverd werd, besloot deze om nog verder noordwaarts een nieuwe hoofdstad te stichten.
Er verrezen stadsmuren die al-Askar, een buitenwijk van Fustat, en al-Qata'i .omvatten, maar het centrum kwam in het noorden rond de al Azhar te liggen. Deze nieuwe moskee zou als lichtend middelpunt van de nieuwe hoofdstad gaan fungeren. In dezelfde tijd kreeg de stad haar definitieve naam, al-Qahi­rah, hetgeen zoveel wil zeggen als 'zij die overwint'. Het is de vrouwelijke vorm van al­Qahir, de planeet Mars, die aan de hemel verscheen toen de werkzaamheden ter hand genomen werden.
Door opeenvolgende sultans en kaliefen werd de stad voortdurend verfraaid
en met paleizen en moskeeën opgeluisterd. De aanleg van de citadel aan het eind van de 12de eeuw is bijvoorbeeld aan Saladin te danken. In zijn tijd werden ook de bakstenen stadswallen door nieuwe van blokken natuursteen vervangen en breidde de stad zich naar het zuiden uit.
Aan het begin van de vorige eeuw kwam er een eind aan de constante verfraaiing van Cairo. De stad breidde zich naar de linkeroever van de Nijl en ver naar het noorden uit om aan bijna 15 miljoen inwoners onderdak te bieden.

Egyptisch museum