|
DE LIBISCHE OASEN,
toevluchtsoorden in de woestijn, naar overzicht
Egypte.
De oppervlakte van Egypte bedraagt ongeveer 1 miljoen km²,
maar de landbouwgronden langs de Nijl beslaan een gebied dat nauwelijks groter is dan
België. Het hele Egyptische grondgebied ten westen van de Nijlvallei
bestaat alleen maar uit woestijn, het oostelijk deel van de Sahara. Deze
dorre vlakten worden her en der door het bekoorlijke groen van oasen
onderbroken
De noordelijkste en de best bereikbare hiervan is de Wadi al Natrun.
De
bereikbaarheid is te danken aan de woestijnweg tussen Cairo en
Alexandrië die er vlak langs loopt. In de oase liggen meren waaruit zout
en natron gewonnen wordt. Laatstgenoemde substantie maakte deel uit
van de grondstoffen die onmisbaar voor het proces van mummificatie
waren. Daarnaast werd het gebruikt om glas te maken en wasgoed te
bleken.
 In de 4de eeuw, de gloriedagen van het christendom in Egypte,
werd de oase het uitverkoren oord voor asceten en kloosterorden.
Er
werden verscheidene, in de regel versterkte, kloosters gebouwd, waarvan
sommige in de loop der eeuwen ingrijpende verbouwingen ondergingen.
Enkele kloosters zijn op bepaalde dagen van de week voor bezichtiging
opengesteld.
Baris, waar men via Al Kharga komt, is de meest zuidelijk gelegen oase.
De ruïnes van de tempel van Isis en Serapis dateren uit het Romeinse
tijdperk. De oase was moeilijk bereikbaar in de tijd van de farao's,
vervoer per dromedaris was indertijd nog onbekend, en dit verklaart
waarom de oude Egyptenaren deze oase aan zijn lot overlieten.
Daarentegen is gebleken dat Baris voor Libische nomaden een rol als
watervindplaats speelde.
 Langs de weg van Baris naar Al Kharga liggen tal van belangwekkende
overblijfselen uit de Romeinse tijd.
Al Kharga is de naam van een van de
vijf afgelegen dorpjes die verspreid liggen in een 150 km lange vallei
waarvan de breedte tussen de 20 en 50 km varieert. De eerste militaire
bezetting staat op naam van de Perzen. Al Kharga, dat in de oudheid als Hibis bekendstond, geniet enige bekendheid vanwege de interessante
ruïnes van een tempel van Amon uit het einde van de 6de eeuw v.c.
Dakhla gaf zijn naam aan een verzameling gehuchten ten westen van Al Kharga.
Het is de vruchtbaarste oase met de meeste bronnen en derhalve
ook het dichtst bevolkt. Uit de necropolis die in Balat ontdekt werd,
blijkt dat er hier al vanaf het Oude Rijk mensen woonden. Een van de mastaba's, die van een gouverneur tijdens de 6de dynastie, verkeerde in
ongeschonden staat en leverde een schat aan grafgiften op.
Farafra is de minst toegankelijke oase en qua natuurlijke rijkdommen
tevens de minst bedeelde. Het stadje ligt verscholen achter stevige
muren, een erfenis uit vroeger tijden om de invallen van de bedoeïenen
af te slaan. Men komt er via de Bahariya-oase, die in tegenstelling tot
de meeste niet in de depressie ligt maar in een bergachtige omgeving.
Ook de Siwa-oasen vallen uitstekend over de weg te bereiken.
De
Berberbevolking stamt af van de oude Libiërs. In de oudheid
stond er een tempel van Amon waar de
godheid zich in orakels openbaarde. Alexander de Grote ging erheen om
zich als zoon van Zeus-Amon te laten erkennen.
Uw accommodatie in Egypte kunt u
goed boeken via
Hotels/Appartementen/Egypte. Laagste prijsgarantie!
Via
Hotels.Appartementen.Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een
accommodatie in 110 landen. |
