Stedentips voor Trips

DE SINAÏ, turkooizen en zwart goud, naar overzicht Egypte. Dit uitgestrekte bergachtige schiereiland, een grote woestijn, vormde vanouds het de enige verbinding over land tussen Afrika en Azië. Voor de Egyptenaren fungeerde het als een barrière tegen de invasies vanuit Azië. Om deze reden voelden de farao's zich in tijden van voorspoed dan ook genoopt om de controle over dit gebied, dat wel een logische voortzetting van het Nijldal lijkt, met strakke hand te handhaven.

Vervolgens wordt in het verhaal het leven van de bedoeïenen in de Sinaï van ongeveer vierduizend jaar geleden geschetst.
Deze lieden zullen qua uiterlijk op de afbeeldingen op een van de tombes van Beni Hassan geleken hebben. Sinoehe verwerft zich een zekere faam door zijn strooptochten bij de naburige stammen. Op een dag wordt hij door een 'krachtpatser uit Tonou' tot een gevecht van man tot man uitgedaagd. Nadat hij zijn met pijlen doorboorde tegenstander met een bijl de genadeklap gegeven heeft, wordt hij uiteindelijk weer in genade door de farao aangenomen en kan hij naar Egypte terugkeren.

Uiteraard werden de rijkdommen van de Sinaï, in die tijd koper en turkooizen, door de farao's geëxploiteerd.
Er zijn twee mijnen teruggevonden, waarvan een in Wadi Maghara en de andere bij Serabit al Khadem in hetzelfde gebied. De Egyptenaren noemden deze streek 'mafaket', hetgeen voor turkoois staat. En Hathor was de Heerseres der Woestijnen. Bij een kleine, aan haar gewijde tempel in Serabit al Khadem werden tal van geloftegiften aangetroffen. Bij de twee mijnen werden ook de stenen huisjes van arbeiders en ambtenaren opgegraven.

Heden ten dage zijn de winning van koper en turkoois vervangen door de intensieve exploitatie van aardolie,
die Egypte in samenwerking met buitenlandse maatschappijen uit de grond haalt. Bovendien stellen de Egyptenaren, sinds ze de toeristische voorzieningen van de Israëli's aan de Golf van Akaba in de schoot geworpen kregen, al het mogelijke in het werk om de infrastructuur met het oog op het toerisme te verbeteren. Het strategisch gelegen Sharm ash Shaykh, dat de Israëli's poëtisch hadden omgedoopt tot Ophira, is inmiddels een belangrijk toeristenoord.

De beroemdste trekpleisters van de Sinaï blijven echter de Mozesberg (Djebel Musa) en het klooster aan de voet ervan.
De overlevering, die helaas niet door historische feiten ondersteund wordt, wil dat Mozes als uitverkorene van Jahwe op deze berg de Tafelen der Wet in ontvangst nam. Na de beklimming, een goede drie uur te voet, ontrolt zich aan de top een van de mooiste vergezichten die men zich maar denken kan.
Het klooster aan de voet van de berg is aan de Heilige Catharina gewijd.
Na haar dood als martelares in Alexandrië (312 n. C.) zou haar lichaam door engelen naar de steile top naast de Mozesberg zijn overgebracht en daar begraven. Later vonden monniken haar en droegen haar vervolgens naar het klooster, waar haar relieken bewaard worden. Het klooster werd in de 6de eeuw door keizer Justinianus gesticht en moest later versterkt worden om invallen van de bedoeïenen te kunnen weerstaan. Kerk, kloostergebouwen, bibliotheek en kerkschat liggen veilig weggedoken achter hoge vestingmuren die in de loop der tijd vaak verhoogd werden. Het monumentale complex blijft, vooral door de monniken, in spiritueel opzicht een lichtend baken voor het christendom. De toegang tot deze woestijn vormt tegenwoordig geen enkel probleem. De Ahmed- Hamdytunnel onder het kanaal ten noorden van Suez sluit direct aan op het wegennet van de Sinaï.

Uw accommodatie in Egypte kunt u goed boeken via Hotels/Appartementen/Egypte. Laagste prijsgarantie!
Via Hotels.Appartementen.Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een accommodatie in 71 landen.