|
Suezkanaal
en Suezcrisis, naar overzicht
Egypte
De eerste plannen
voor het graven van een kanaal door de
landengte van Suez dateren, zo wil de overlevering, uit de 8e
eeuw en staan op naam van Harun al-Rashid. De kalief, beroemd uit
de Verhalen van 1001 Nacht, borduurde met zijn nooit
verwezenlijkte plan voort op het kanalenstelsel dat al in de
faraonische tijd de Rode Zee via het Grote Bittermeer en de Nijldelta met de Middellandse Zee verbond. In de dagen van de
kalief raakte dat definitief verzand.
 Duizend jaar na Harun
kwamen de ingenieurs van Napoleon tot de
conclusie dat een directe verbinding onmogelijk was vanwege het
hoogteverschil tussen de Middellandse en Rode Zee.
Ten onrechte, zo stelde later de Franse consul en ingenieur
Ferdinand de Lesseps vast.
Het hoogteverschil bleek in
werkelijkheid verwaarloosbaar klein. Van zijn vriend Said Pasha
kreeg de Fransman de concessie voor de aanleg los, alsmede het
recht het kanaal gedurende 99 jaar te exploiteren. Bovendien
kocht Said een groot aantal aandelen in De Lesseps' Suezkanaal
Maatschappij en stelde hij land- en dwangarbeiders.- waarvan er
vele duizenden zouden omkomen -ter beschikking.
De werkzaamheden startten in 1859
en tien jaar later werd het
kanaal met groot vertoon geopend door Said's opvolger Ismail enkeizerin Eugenie van Frankrijk. Het prestigeproject bracht Ismail aan de rand van een bankroet en hij was genoodzaakt zijn
aandelen voor een schijntje aan de Britten te verkopen. Daarmee
was de Suezkanaal Maatschappij bijna geheel in buitenlandse
handen; Egypte had ruim:zeventig procent van de kosten opgehoest
en ontving slechts 15 procent van de opbrengst, terwijl het
Egyptische aandeel bovendien tot rond 1940 werd gebruikt om Ismail's schulden af te betalen.
De strategische verbinding met India was voor de Britten een
reden te meer hun greep op Egypte te verstevigen.
Evenredig met
de Britse invloed groeiden aan Egyptische zijde de frustraties
en nationalistische gevoelens. Die mondden in 1956, na de
weigering van het Westen om de Hoge Dam bij Aswan te
financieren, uit in de nationalisatie van de Suezkanaal
Maatschappij door Nasser. De daaropvolgende bezetting van de
kanaalzone door Britse en Franse troepen, in samenwerking met
Israël (Suezcrisis), was de eerste van een reeks bloedige
veldslagen rond het kanaal.
De oorlogen tussen Egypte en Israël van 1967 en 1973
leidden tot
massale leegloop en vernieling van de steden langs het kanaal;
de sporen daarvan zijn tot op de dag van vandaag zichtbaar.
Het kanaal zelf raakte versperd door scheepswrakken
en was van
1967 tot 1975 gesloten. Indirect is Egypte daarvan nog steeds
het slachtoffer, want de supertankers die werden gebouwd om de
hoge kosten van het transport rond Kaap de Goede Hoop te
compenseren, bleken na de heropening te groot voor het kanaal.
Dat is één van de redenen waarom het Suezkanaal regelmatig wordt
uitgediept en verbreed.
Uw accommodatie in Egypte kunt u goed boeken via
Hotels/Appartementen/Egypte. Laagste prijsgarantie!
Via
Hotels.Appartementen.Wereldwijd kunt u goed zoeken naar een
accommodatie in 71 landen.
▲
|
