|
DE NECROPOLIS VAN THEBE, van droom tot eeuwige slaap, naar overzicht Egypte. De Thebanen bouwden hun necropolis aan de rand van de woestijn op de linkeroever van de Nijl. Ondanks de aanwezigheid van de dodenstad op de steile flanken van het woestijn plateau werd de groenstrook met akkerland tussen de rivier en de woestijn bewoond. liet op deze oever zelfs, ter hoogte van het huidige dorp Malqata en iets ten zuiden van Medinet Haboe, te midden van fraai aangelegde tuinen een immens groot paleizen complex verrijzen. Men kon er via een kanaal vanaf de Nijl komen. Er vallen nog altijd een aantal onderstukken van de beschilderde paleismuren te zien.  De Thebaanse koningen van het Middenrijk lieten zich in hun piramiden
in de buurt van El Faiyum begraven. Die van het Nieuwe Rijk hadden zich, afgezien van Ramses II die de voorkeur aan de delta bij de grens met Azië gaf, voorgoed in Thebe gevestigd en zouden zich dan ook hier laten begraven. De piramiden hadden voor hen echter als grafmonument afgedaan; zij verkozen in hypogea, grafkelders, die ze voorbij de Assassif in de steile rotswanden van een bergengte, de Vallei der Koningen, lieten uithakken. De vrouwen en kinderen van het koningshuis kregen hun eigen graven in een andere drooggevallen wadi die logischerwijs met de benaming Vallei der Koninginnen aangeduid wordt. Net als in eerdere perioden wensten de hooggeplaatste hovelingen in de buurt van hun prinsen begraven te worden. Zij lieten hun grafgewelven uithakken in de helling die op de Nijl uitkijkt. De schilderingen en de bas-reliëfs op de muren van deze hypogea zijn in onze ogen meestal niet minder dan ware meesterwerken, maar geven tegelijkertijd een hartverwarmende kijk op het leven in die tijd. Voorheen lieten de farao's hun graf tempels pal voor hun piramiden bouwen, maar voortaan komen deze aan de voet van de steile rots hellingen geheel los van het eigenlijke graf te staan. Van het merendeel hiervan is slechts een enkel restant over. Die van Amenophis III was het grootst; twee standbeelden, de zogenaamde 'kolossen van Memnon', vormen de enige overblijfselen van de verheven pracht die verloren ging. Aan de hand van de ruïnes van de graf tempel van Ramses II, het Ramesseum, kan men zich een vrij goed beeld vormen van de graftempel van Amenophis. De beroemdste van dit soort tempels is die van koningin Hatsjepsoet. Zij liet deze door haar bouwmeester Senmoet in het keteldal Deir al-Bahari bouwen. Ondanks de klassieke opzet met zuilengalerijen die trapsgewijs naar het in de rotswand uitgehakte heiligdom oplopen, maakt het een verbazend moderne indruk door de geometrische vormen en de stijlvolle eenvoud. Net zo opmerkelijk, maar van een geheel andere categorie, is de graf tempel van Ramses III in Medinet Haboe. De versterkte voorgevel hiervan is duidelijk geïnspireerd door de migdol, een open toren zoals men die in Kanaän placht te bouwen. Hij liet er ook een paleis bouwen waar hij tot aan het tragisch einde van zijn regering verbleef. De bouwkundige activiteiten in deze omgeving vereisten vanzelfsprekend de constante aanwezigheid van een heel legertje ambachtslieden: steenhouwers, stucwerkers, graveurs, schilders, beeldhouwers en natuurlijk arbeiders om de graven uit te hakken. Zij woonden in een dorpje dat bij Deir al-Medineh teruggevonden werd. De 70 huizen liggen er binnen een ommuring langs straten die haaks op elkaar staan. De behuizingen met vier of vijf vertrekjes zijn aan de kleine kant, maar wel gerieflijk en handig ingedeeld. De necropolis van deze ambachtslieden ligt vlak buiten het dorp. De graven zijn weliswaar klein maar toch interessant.
In het graf van Ipoey, een beeldhouwer Uw accommodatie in Egypte kunt u
goed boeken via
Hotels/Appartementen/Egypte. Laagste prijsgarantie! |