HAAKSBERGEN, provincie Overijssel. Omgeven door een oud coulisselandschap ligt Haaksbergen met zijn kerkdorpen Sint-Isidoriushoeve en Buurse in het uiterste zuiden van Twente. In het zuiden van de gemeente stroomt de Buurserbeek door een mooi landschap. Haaksbergen is al een oude plaats, die voor het eerst in 1188 genoemd wordt in een goederenlijst van graaf Hendrik van Dalen, heer van Diepenheim. In die papieren worden erven genoemd die nog steeds bestaan. Het Haaksberger wapen bestaat uit een pentagram, een vijfhoekige ster, die waarschijnlijk symbool staat voor de vijf marken waaruit Haaksbergen is samengesteld, namelijk Buurse, Langelo, Brammelo, Boekelo en de driedelige marke Holthuizen-Stepelo-Eppenzolder. In het midden van de ster is het dorp ontstaan, naar provincie kaart, naar plaatsnamen lijst Nederland. 

† † †
    
Sinds de jaren zestig is de gemeente snel gegroeid door de vele forensen,
mensen die in Enschede en Hengelo werken en in de aantrekkelijke landelijke omgeving willen wonen. De ruim 24.000 inwoners van de gemeente Haaksbergen zijn verspreid over Haaksbergen, Buurse, Sint-Isidoriushoeve en diverse buurschappen. De gemeente heeft zelf verschillende kleine en enkele grote industrieŽn, maar het blijft toch een forensengemeente.
Het is vooral de aantrekkelijke omgeving die mensen vanuit alle windstreken naar Haaksbergen voert.
Er zijn eindeloze fiets- en wandeltochten te maken door honderden hectaren natuurschoon, zoals door het Buurserzand, het Buurser- en Haaksbergerveen, het Witte Veen, het Assink- en Lankheterbos of het Stepelerveld. Dit zijn natuurreservaten die beheerd en onderhouden worden door instanties als Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer.

Sint-Pancratiuskerk
De rooms-katholieke Sint-Pancratiuskerk is de opvolger van een houten kerk op dezelfde plaats van rond het jaar 1000. In de twaalfde eeuw werd de Romaanse stenen kerk gebouwd. Deze is diverse malen verbouwd en uitgebreid. Zo is de zuidgevel van de kerk uit 1520, hetgeen boven de ingang te lezen valt. De toren is in 1565 gebouwd. Tijdens de hervorming kwam de Pancratiuskerk tijdelijk in handen van de protestanten, maar in 1810 kregen de katholieken hun kerk weer terug. In 1888 kreeg zij haar huidige aanzien met een grote restauratie en uitbreiding. De kerk is, hoe kan het ook anders, geheel opgetrokken uit Bentheimer zandsteen.

Waterstaatskerkje (Von Heijdenstraat 4)
De hervormde kerk is een zogenoemd Waterstaatskerkje. Waterstaatskerken zijn kerken die tussen 1813 en 1845 onder toezicht van Rijkswaterstaat zijn gebouwd. Dit kerkje werd met een subsidie van koning Lodewijk Napoleon gebouwd. Hoe de kerk er oorspronkelijk heeft uitgezien is niet bekend. Na de grote brand van Haaksbergen in 1851 werd zij opnieuw opgebouwd. Het interieur bezit prachtig avondmaals- en doopzilver en een fraai gerestaureerd Honhoforgel.

Het Richtershuis (Jhr. von Heijdenstraat 6-10)
Naast de hervormde kerk staat het Richtershuis, dat in 1720 werd gebouwd voor de Haaksberger richter Joan Jansen van der Sluys. Boven de deur is het wapenschild van de familie, een springend hert, te zien. Na het overlijden van de vrijgezel Van der Sluys werden de bezittingen geŽrfd door de Nederlandshervormde diaconie. Het huis bevat tegenwoordig de kosterswoning voor de Nederlands-hervormde gemeente en een aula.

Synagoge
In 1828 werd een synagoge in gebruik genomen, na veel strubbelingen vanuit de katholieke gemeente, die zo dicht bij haar kerk geen joodse kerk wilde hebben. De synagoge kwam in 1969 op de Monumentenlijst te staan en is in 1981 gerestaureerd en weer opengesteld voor de diensten van de joodse gemeenschap.

Het oude spoor
Een grote verrassing is het oude station waar een stoomtrein, beter bekend als Bello, gereedstaat voor de rit naar Boekelo. Vrijwilligers van de Museum Buurt Spoorweg (MBS) hebben ervoor gezorgd dat het koperwerk prachtig glanst. Zij staan in ouderwets uniform bij de trein, waardoor het perron nog eens extra de sfeer van 1900 oproept. Wanneer de seinbel klinkt, heft de stationschef zijn vertrekstaf en onder luid sissen en wolken stoom rijdt de trein weg. Tijdens de rit komt de conducteur langs, in een uniform vol koperen knopen, om de kaartjes te knippen.
De locomotieven en rijtuigen zijn zo'n 60 tot 90 jaar oud en mooi gerestaureerd.
Het interieur van de trein bestaat grotendeels uit hout met koperwerk en door de schuiframen kan men uit het raam hangen en een beroet gezicht oplopen. Er is ook een open balkon van waaruit perfect de mooie omgeving is te bewonderen. De rit voert door bos en wei, langs oude boerderijen en 's zomers staan langs de spoordijk vele wilde lupines te bloeien.
In de goederenloods van het historische stationsgebouw uit 1884 is het Binnenmuseum. Hier wordt een goed beeld gegeven van de historie van het lokale spoor.

Zoeken naar een accommodatiebestemming (6498) in Nederland
Zoeken via Hotels/Wereldwijd naar een accommodatie in 212 landen.
Algemene informatie over Nederland