|
EDINBURGH, de oude hoofdstad van koning Edwin,
naar overzicht Schotland. Edinburg, na Glasgow de tweede stad van Schotland,
werd in de 7de eeuw op een steenworp afstand van de zuidoever van de monding van
de Forth gesticht door koning Edwin, vanwaar de naam: burchtstad van
Edwin. De stad was tijdenlang een twistappel tussen de koninkrijken
Engeland en Schotland en werd pas in 1341 voor eens en altijd Schots.
Vanaf 1477 tot aan de vereniging van de twee koninkrijken in 1707 was
het de laatste hoofdstad van Schotland.
Het voormalige strategische belang blijkt nog
altijd uit het kasteel, thans een museum.
Het verheft zich als een
waardige akropolis van het 'Athene van het Noorden' bovenop Castle Rock,
een steil oplopende rots van vulkanisch gesteente. De huizen verrezen
tijdenlang dicht op elkaar gepakt op de rotshelling en de gruiswal die
in oostelijke richting tot aan het voormalige koninklijk paleis
Holyrood doorloopt.
 Het stadsbestuur liet de moerassige
terreininzinking Norloch droogleggen, 1760.
Aan de voet van de burcht,
voorbij Princes Street, de deftige hoofdstraat, verrees een 'nieuwe
stad' waarvan de plattegrond een ruitpatroon volgde. De uit natuursteen
opgetrokken herenhuizen zijn er allemaal even hoog. In de wijk, een
verbluffend staaltje van stedenbouw in Georgian style, zetelen thans
verzekeringsmaatschappijen, banken, hoofdkantoren, beleggingsinstituten
en reclamebureaus, terwijl Princes Street het domein van de
grote warenhuizen werd. De eentonige Victoriaanse wijken omringen de
middeleeuwse binnenstad en de 'nieuwe stad' van alle kanten. Ook de
vulkanische necks, restbergen, Calton Hill en Arthur’s Seat, 268 m,
kwamen binnen de bebouwing te liggen. Tijdens de uitbreiding in
noordelijke richting werd tenslotte het havenplaatsje Leith aan
de monding van de Forth opgeslokt; de annexatie vond in 1920 plaats.
Ten gevolge van de Unie van 1707 verloor Edinburgh
de klandizie van de zeer bemiddelde kringen rond het hof.
Als gewezen
hoofdstad moest Edinburgh zich voortaan tevredenstellen met een
bescheiden rol op bestuurlijk en juridisch gebied. De universiteit
bleef, evenals enkele weinig vervuilende takken van nijverheid.
Met de Tweede Wereldoorlog kwam er een eind aan het
sluimerende bestaan van Edinburgh. De noodzaak om de industrieën van
strategisch belang buiten het bereik van de vijandelijke bombardementen
op te zetten, bracht de regering ertoe om het Ferranti-concern over te
halen om er nieuwe fabrieken te vestigen. De elektronica-industrie, in
het bijzonder voor militaire doeleinden, werd de belangrijkste
bedrijfstak.
Edinburgh is nog altijd de Schotse hoofdstad;
het
onderkomen van het staatssecretariaat voor Schotland is er dan ook
gevestigd. De stad kent een sterk ontwikkelde dienstensector dankzij
tal van financiële instellingen, twee universiteiten, rechtbanken, een
groot dagblad, technische adviesbureaus en niet te vergeten het
jaarlijkse muziekfestival.
Het toerisme en het hotelwezen floreren in Edinburgh.
Het is trouwens een bijzonder fraaie stad. Ten opzichte van Glasgow, tijdenlang een industriestad met een grote
arbeidersbevolking, heeft het de reputatie een rijke en elegante
bourgeoisstad te zijn, hoewel er in meerderheid op de Labourpartij
gestemd wordt. De bevolking liep tussen 1971 en 1988 ten gevolge van de
opmars van kantoorpanden en ondernemingen in de centrumwijken terug. Op
beide oevers langs de monding van de Forth liggen buitenwijken.
** Uw
accommodatie in Schotland kunt U goed boeken via
Booking Schotland Er zijn 942 hotels online boekbaar.
Laagste prijsgarantie! Hotels in
Edinburgh
** Uw accommodatie in het Verenigd Koninkrijk vindt u via
Verenigd Koninkrijk.
** Zoeken via
Booking.Wereldwijd naar accommodatie in 120 landen.
▲ |