|
WESTELIJKE HOOGLANDEN, dak van Groot-Brittannië,
naar overzicht Schotland. Het westen van Schotland heeft een van de meest
grandioze en ongerepte landschappen van Europa te bieden. Het Caledonische schild bestaat er uit metamorf gesteente, gneis, dat her
en der onderbroken wordt door omvangrijke gesteentegangen van
vulkanische oorsprong, Morvern, de Glen Coe.
De gevolgen van
gletsjervorming werden versterkt door een reeds bestaand fijnmazig
breukenstelsel.
De grootste breuk, de Glen More, Gaëlic voor 'Grote
Vallei', heeft Schotland vanaf de monding van de Moray in het
noordoosten tot aan die van de Lorne in het zuidwesten over een afstand
van 200 km in twee delen gebroken.
 De hoge toppen ontstonden naar men aanneemt in een
laat stadium door plaatselijke opheffing van het massief in het
Tertiair. De Ben Nevis is hier met 1343 m de hoogste top van de
Britse eilanden. De vulkanische uitbarstingen op de Binnen-Hebriden -
Skye, Rum, Eigg, Muil, Arran - en de naburige schiereilanden,
Ardnamurchan, Morvern, vonden eveneens in het Tertiair plaats.
Op Mull vormen opeenvolgende ringen rondlopende basaltwanden
de zichtbare
resten van een ingestorte vulkaan. De naaldrotsen op Skye van de
Cuillin, 960 m, lenen zich bij uitstek voor de halsbrekende
toeren van alpinisten. Quartaire gletsjers hebben een groot aantal
meren, lochs, uitgesleten. Deze liggen diep ingebed in valleien met
steile hellingen, glens, waarvan vele in fjorden uitlopen. Loch Ness
beslaat een deel van de Glen More. In dit ruige en romantische
landschap biedt een boomstronk die uit Loch Ness opduikt al gauw de
aanblik van een schrikaanjagend monster.
Door de straffe gure winden, de overvloedige
regenval en de onvruchtbaarheid van de heidegronden is er geen landbouw
van betekenis.
De eilanden en de schiereilanden hebben zwaar van
ontvolking te lijden gehad; het eiland Islay telde in 1831 nog
15000 inwoners, tegenwoordig 4000. Jura telt nog maar vier
grondbezitters en Oronsay en Canna slechts één.
De plateaus worden aan loslopende schapen
overgelaten
en de beschutte hellingen aan de aanplantingen van
Staatsbosbeheer. Sommige wegen bestaan slechts uit een enkele rijstrook
met spaarzame verbredingen waar het verkeer elkaar kan passeren.
De vissersdorpjes Mallaig en Oban,
beide aan het eindpunt van een spoorlijn,
leiden een kwijnend bestaan.
Het eerste onderhoudt de verbindingen met Skye, het tweede met Mull.
De bedrijvigheid concentreert zich voornamelijk
langs de Glen More,
de belangrijkste verkeersader en de
scheidslijn tussen de Westelijke, de Noordelijke en de Oostelijke
Hooglanden. Na de mislukking van de jakobitische opstand, 1746, begon
het Engelse leger er met de aanleg van een vestinglinie. Vervolgens
groeide een aantal vestingen tot belangrijke centra uit, Fort William,
Fort Augustus, Inverness.
Fort William, aan de voet van de Ben Nevis,
beheerst de zuidelijke toegang tot de Glen en Inverness de noordelijke.
De stadjes drijven op industrie , papier, machinebouw, nijverheid,
overheidsdiensten en het toerisme.
In 1820 werd het Caledonisch Kanaal gegraven
dat
via het Loch Lochy en Loch Ness loopt. Menig deelnemer aan de boottochten langs het
kanaal wil graag geloven dat Loch Ness nog altijd niet al zijn geheimen
heeft prijsgegeven.
** Uw
accommodatie in Schotland kunt U goed boeken via
Booking Schotland Er zijn 942 hotels online boekbaar.
Laagste prijsgarantie!
** Uw accommodatie in het Verenigd Koninkrijk vindt u via
Verenigd Koninkrijk.
** Zoeken via
Booking.Wereldwijd naar accommodatie in 120 landen.
▲ |
