|
BERGAMO,
bestaat uit de Città Alta, Bovenstad, en de voor het grootste deel in de 19de
eeuw ontstane Città Bassa, Benedenstad - Toppers zijn: Piazza Vecchia - Palazzo
della Ragione - Piazza del Duomo - S. Maria Maggiore en Cappella Colleoni.
Naar
regio
Lombardije.
Naar
Stedenlijst Italië. Naar
Regiokaart Italië. Naar
uw accommodatie!
 Bergamo ligt in de
gelijknamige provincie.
Is ontstaan uit de oude Keltische nederzetting van de Orobiërs die in
197 Romeins werd en in 49 v.C. de rang van municipium kreeg. De stad,
waar al sinds het midden van de 4de eeuw een bisschop zetelde, werd in
408 door de Visigoten onder leiding van Alarik en in 452 door de troepen
van Attila verwoest. Vanaf 575 zetel van het Longobardische hertogdom,
dat tijdens de regering van Theodelinde een periode van bloei
doormaakte. Dit hertogdom kreeg in 776 de status van een zelfstandig
graafschap. In de 10de en 11de eeuw hadden de bisschoppen de macht in
handen. Het belang van de stad begon zich in de 12de eeuw duidelijk uit
te kristalliseren. Reeds in 1112 wordt er melding gemaakt van consuls.
In 1166 bood de stad met succes weerstand tegen Frederik Barbarossa.
Bergamo werd een van de meest actieve leden van de eerste Lombardische
Stedenbond. De strijd tussen de Welfden, geslacht der Colleoni, en de
Ghibellijnen, geslacht der Suardi, vertegenwoordigers van de adel, werd
versterkt door botsingen met de vertegenwoordigers van het volk. Van
buitenaf vormde het geslacht van de Visconti uit Milaan een serieuze
bedreiging. In 1408/1409 kwam Bergamo onder het bestuur van de
Malatesta's, daarna onder de Visconti, die de stad echter in 1428, na de
slag van Maclodio, moesten afstaan aan Venetië, dat tot 1797 de baas
wist te blijven.
Città Alta
▲
Bergamo bestaat uit de Città Alta, Bovenstad, en de voor het grootste
deel in de 19de eeuw ontstane Città Bassa, Benedenstad.
De Bovenstad is nog volledig ommuurd en geeft een indrukwekkend beeld
van een middeleeuwse stad. Halverwege de omhoog lopende hoofdas, Via
Gombuto en Via B. Colleoni, die begint op de Piazza Mercato delle Scarpe
en die de Bovenstad vrijwel precies in het midden doorsnijdt, ontvouwt
zich aan de linkerhand het oude stadscentrum met de Piazza Vecchia, de
Biblioteca, het Palazzo del Podestá en het Palazzo della Ragione, dat de
verbinding vormt met de daarachter liggende Piazza del Duomo met de dom,
S. Maria Maggiore met de Cappella Colleoni en het baptisterium.
Piazza Vecchia ▲
Het plein kreeg zijn heldere, regelmatige vorm in de jaren 1440-1493,
nadat men een aantal panden had gesloopt. De fontein is uit 1780.
Palazzo della Ragione ▲
Het oude paleis uit 1198 ging bij een brand in 1513 geheel verloren. Het
werd tussen 1538 en 1554 in de stijl van de vroege 12de eeuw herbouwd.
Op de begane grond bevindt zich een open arcadenhal met een doorloop
naar het Domplein; daarboven is de raadzaal. De centrale triforium
opening aan de zijde van de Piazza Vecchia is typisch Venetiaans van
vorm en wordt bekroond door de leeuw van S. Marco. Tegen een van de
arcadepijlers ziet u een groot beeld van Torquato Tasso, Italiaans
dichter, uit 1681. De overdekte trap, rechts van het Palazzo della
Ragione, leidt naar de raadzaal. Daarachter verheft zich de stadstoren,
die ook wel de Torre del Campanone genoemd wordt. Hij werd in de 12de
eeuw door Suardi als verdedigingstoren gebouwd. Het bouwwerk aan de
noordoostzijde van het plein was ooit de zetel van de Podestà van
Venetië.
De zuidoostzijde van het plein wordt begrensd door het Palazzo della
Biblioteca, waaraan men in 1604 volgens het ontwerp van A. Vanone begon
te bouwen en dat in 1611 door V. Scamozzi voltooid werd. Het bouwwerk,
dat de representatieve stijl van Venetiaanse openbare gebouwen
weerspiegelt, diende van 1648 tot 1873 als raadhuis.
Piazza del Duomo
De noordwestzijde van het plein wordt beheerst door een soort
pronkfaçade, bestaande uit de kerk S. Maria Maggiore en de
Colleoni-kapel.
S. Maria Maggiore
▲
Het staat vast dat er reeds in 774 op deze plaats een kerk bestond. In
1137 begon men met de bouw van een drieschepige basiliek met
vieringkoepel die rond 1200 voltooid was. De transeptarmen hadden
oorspronkelijk eik twee apsissen. Drie daarvan zijn bewaard gebleven. De
kerk lijkt gebouwd op een centrale plattegrond aangezien het langhuis en
het transept even groot zijn. Het exterieur heeft het karakter van de
Lombardisch-Romaanse architectuur bewaard. Typerend zijn de achthoekige
vieringtoren, de apsis met de daaromheen lopende dwerggalerij en de
Lombardische band die om het gehele gebouw heen loopt. De ingang aan de
achterzijde van de zuidelijke transeptarm, Piazza del Duomo, met de
protiro, voorhal, van Giovanni da Campione, 1350-1353, fungeert als
hoofdportaal. De ronde boog van het diepe portaal is aan de voorzijde
gedecoreerd met een fries met diersculpturen. Het geheel wordt gedragen
door twee op leeuwen rustende zuilen. Daarboven is een soort loggia
geplaatst met drie arcaden waarin zich beelden bevinden van de H.
Barbara, Alexander te paard en de H. Vincentius. De voorhal wordt
bekroond door een piramideachtig baldakijn met beelden van de Madonna
met Kind en de H. Esteria en de H. Grata. Het eigenlijke portaal is aan
de wanden en in de archivolten rijk versierd. De transeptarm aan de
overzijde is veel eenvoudiger gehouden hoewel ook hier door G. da
Campione een protiro is ontworpen, 1360.
Het interieur ▲
van de kerk is tussen het einde van de 16de eeuw en het midden van de
17de eeuw volledig van stucwerk voorzien. Tot de schatten behoren enkele
fresco's uit de 14de eeuw. Naast de hoofdingang is het Laatste
Avondmaal afgebeeld en op de muur van de daartegenover liggende
transeptarm de Levensboom van de H. Bonaventura, 1347. Zeer
interessant, naast de overal in de kerk hangende kostbare Vlaamse
tapijten, is de inrichting van het koor.
Aan de oostelijke
vieringpijlers bevinden zich twee marmeren kansels, 1591-1602, met
bronzen trappen en daarvoor zes pronkkandelabers, 1597. De ingang tot
het koor zelf wordt afgesloten dooreen doksaal met triomfboog. Daarboven
een triomfkruis uit de 14de eeuw. In de balustrade van het doksaal, die
tegelijkertijd de achterzijde van het koorgestoelte vormt, zijn
opmerkelijke panelen met inlegwerk geplaatst, waarop oudtestamentische
taferelen zijn afgebeeld naar tekeningen van
Lorenzo Lotto . Achter in
de kerk bevinden zich de grafmonumenten van de componist G.
Donizetti,
1855 en de musicus Simon Mayr, 1852. Tegen de buitenmuur de Tocht door
de Rode Zee van
Luca
Giordano , 168l. Naast het grafmonument van Simon
Mayr bevindt zich aan de lange muur het monument van kardinaal Longhi,
dat in 1320 door Ugo Campione werd ontworpen.
Cappella Colleoni
▲
Deze kapel werd in 1472-1476 in opdracht van de huurscharenleider
Bartolomeo Colleoni door de beeldhouwer en architect Giovanni Antonio
Amadeo gebouwd. De kapel sluit direct aan bij het transept van de S.
Maria Maggiore. In opdracht van Colleoni moest daartoe een van de vier
transeptapsissen, sacristie, worden afgebroken. In de 15de eeuw was het
een grafkapel, een Cappella Sepulchri. In de 16de/17de eeuw
duidde men haar aan als Cappella della Pietà en in de 19de eeuw als
Mausoleo del Capitano. De façade is niet in architectonische zin
opgebouwd. Het is daarentegen een prachtige combinatie van lichte
architectuur en elegante beeldhouwdecoraties. De polychromie van de
marmers draagt daar een belangrijke steen aan bij. Op de sokkel zijn
taferelen uit het Oude Testament en uit de geschiedenis van Hercules
afgebeeld. Op de lisenen koppen van beroemde lieden uit de oudheid en
van apostelen. In het timpaan boven het portaal als treurmotief een
hangend gordijn met beschermgeest. De krijgsman Colleoni is als nieuwe
Jozua afgebeeld boven het roosvenster.
 Het grafmonument van Colleoni,
▲
bestaande uit twee op elkaar geplaatste
sarcofagen, bevindt zich tegen de hoofdmuur. In de onderste liggen de
resten van deze beroemde condottiere; de bovenste dient als basis voor
een ruiterstandbeeld onder een triomfboog. Het monument bevat een schat
aan iconografische motieven. Zeer in het oog springend zijn de
voorstellingen van de deugden die het vergulde ruiterstandbeeld,
Colleoni als generaalkapitein van de republiek Venetië, flankeren.
Tegen de muur, in de richting van het transept, staat het grafmonument
van de vroeg gestorven dochter van Colleoni, Medea, 1470. In het
presbyterium bevinden zich in de lunetten schilderingen van Tiepolo. Zie
Web Gallery, vijfde en zesde schilderij van boven.
Dom S. Alessandro ▲
De kerk, die tot aan de nieuwbouw in 1688 was gewijd aan de H.
Vincentius, staat op de plaats van oudere kerken uit de 8ste, 13de en
15de eeuw. Het uiteindelijke ontwerp van Carlo Fantana werd echter in de
19de eeuw ingrijpend gewijzigd, koepel in 1853, façade in 1886. De kerk
is eenschepig en is gebouwd op de plattegrond van een Latijns kruis. In
de 18de eeuw zijn rijke decoraties toegevoegd, waaronder elegante
koorbanken. Links in het koor is door Tiepolo in 1743 de H. bisschop
Johannes afgebeeld. Op de buitenmuur van het linkerdwarsschip bevindt
zich een reliëf van Andrea Fantoni. Aan de linkerzijde van de kerk is in
1855 de Cappella del SS, Sacramento aangebouwd. Retabel is van Moroni,
1576.
Baptisterium
▲
Deze doopkapel werd in 1340 door Giovanni da Campione in de S. Maria
Maggiore ingebouwd. Het kleine bouwwerk bevindt zich echter pas sinds
1898 op de huidige plaats. Het is achthoekig met op de verdieping een
sierlijke met tralies afgesloten, rondlopende loggia.
Cittá Bassa ▲
De Borgo, wijk S. Lorenzo, ten zuiden van de Bovenstad, en de Borgi S.
Antonio, Pignolo en S. Caterina, ten zuidoosten, kwamen in de 19de eeuw
door de toenemende industrialisatie in versneld tempo tot ontwikkeling.
In 1909 werd voor de nog vrijwel onbebouwde vlakte tussen deze wijken
een Bergamo een prijsvraag voor een stedenbouwkundig uitbreidingsplan
uitgeschreven. Het gebied had sinds de 10de eeuw gediend als terrein
voor de jaarmarkt. De destijds vrijstaande Porta Nuova, die als
douanekantoor dienst had gedaan, moest in het plan worden opgenomen.
Marcello Piacentini won de prijsvraag en kreeg vervolgens de opdracht.
De werkzaamheden begonnen in 1914 en duurden tot 1927. Het huidige
centrum van de Benedenstad omvat vijf pleinen die door monumentale
openbare gebouwen met elkaar verbonden worden. Dit totale ontwerp
resulteerde in een van de interessantste stedenbouwkundige scheppingen
van de eerste helft van deze eeuw. De Viale Giovanni XXIII leidt naar de
Porta Nuova, een strenge, classicistische stadspoort die in 1837 gebouwd
werd. Daarachter ontvouwt zich de Piazza Matteotti met het
raadhuis, voormalig Palazzo Frizzoni, 1825-1840, met een opmerkelijke
binnenhof en dito trappenhuis. Zeer fraai interieur. De Piazza Matteotti
gaat over in de kleinere Piazza Vittorio Veneto, die door arcaden
omzoomd wordt. Ter linkerzijde verheft zich de Torre dei Caduti,
gedenkteken voor de gevallenen. De Piazza Vittorio Veneto en de Piazza
Matteotti worden onderling verbonden door de zogenaamde Sentirone,
een monumentale boulevard, die aan één kant wordt omzoomd door arcaden
en aan de overzijde beheerst door de façade van het Teatro Donizetti.
Het einde van de Sentirone wordt als door een toneeldecor gevormd door
de façade, 1897, van de 17de- eeuwse S. Bartolomeo. In het
interieur, achter het hoogaltaar, bevindt zich een paneel van Lorenzo
Lotto uit 1516, Madonna met Kind en Heiligen. Naast het Teatro Donizetti
ligt de kleine Piazza Cavour en daarachter, aan de Via Torquato Tasso,
de prefettura uit 1867. Door de bogen van de Sentirone bereikt
men de Piazza Dante, in het midden waarvan een 18de-eeuwsefontein
staat. Het plein is omgeven door regeringsgebouwen waaronder, aan de
noordzijde, het Paleis van Justitie.
Omgeving ▲
Pontida, 15 km in de richting Lecco
De benedictijnenabdij dateert van oorsprong uit de tweede helft
van de 11 de eeuw. Het complex, dat door Bemabo Visconti in 1373 vrijwel
met de grond gelijk werd gemaakt, werd echter in de 15de eeuw herbouwd.
Het beleefde zijn grootste bloei in de 18de eeuw. In 1798 werd de abdij
opgeheven. Sinds 1910 wonen er weer monniken.
Trescore Balneario, 15 km in oostelijke richting
Dit plaatsje geniet al vanaf de Romeinse tijd bekendheid vanwege de
aanwezigheid van warmwaterbronnen. Van groot belang zijn de fresco's van
Lorenzo Lotto in de kerk S. Barbara, Villa Suardi. Deze
14de-eeuwse kerk onderging aan het eind van de 19de eeuw een niet zo gelukkige restauratie.
S. Paolo d'Argon, 12 km in oostelijke richting
Het voormalige klooster, een 11 de-eeuwse cluniacenser stichting, heeft
twee opmerkelijke kloostergangen, uit de 15de en vroege 16de eeuw. Het
refectorium is eveneens een bezichtiging waard.
Cavernago, 12 km in de richting Cremona
Het rechthoekige Castello Mazzotti, voorheen Martinengo, werd aan het
eind van de 16de eeuw gebouwd. De buitengewoon elegante binnenhof wordt
omgeven door een twee verdiepingen hoge rondlopende loggia met
Palladio-motief.
Het slot Malpaga, 2 km zuidelijk van Cavernago werd in 1383 als een
eenvoudig kasteel gebouwd. Het werd echter aangekocht en in 1456
vergroot door Colleoni. In de erezaal een fresco-cyclus met een
voorstelling van het bezoek van koning Christiaan van Denemarken, 1474.
Deze fresco's, die circa 1520 zijn geschilderd, worden in het algemeen
toegeschreven aan Romanino.
Ghisalba, 16 km richting Cremona
De classicistische parochiekerk S. Lorenzo, architect Cagnola, werd in
1834 ingewijd. De kerk is een nabootsing van de Rotonde van Canova in
Possagno in de regio Veneto.
Romano di Lombardia, 25 km richting Cremona
De parochiekerk S. Maria Assunta heeft een opmerkelijke façade met twee
torens. De kerk werd in 1735 ingewijd. Kostbare kunstwerken, waaronder,
vierde altaar links, het Laatste Avondmaal van 0. B. Moroni en een
antependium met inlegwerk, tweede altaar links, door G. B. Caniana,
1697.
Cassano d'Adda
Het Castello Borromeo d’Adda verheft zich schilderachtig boven de
rivier de Adda. Het oorspronkelijke complex werd al voor het jaar 1000
gebouwd. Het huidige Castello stamt uit de 13de-15de eeuw. De fraaie
binnenhof is omzoomd met arcaden. De Villa Borromeo, aan de Via
Vittorio Veneto, stamt uit het midden van de 18de eeuw en werd gebouwd
volgens het ontwerp van Francesco Croces. In 1781 werd het complex
echter geheel in classicistische trant verbouwd. Elegant poorthek.
Vaprio d'Adda
Aan de rand van het plaatsje staat het kerkje S. Colombano uit de
11de-12de eeuw. Het is in 1970 grondig gerestaureerd. Het portaal aan de
linkerzijde is met sculpturen gedecoreerd. Deze eenvoudige
beeldhouwwerken stellen o.a. de Zegenende Colombo en een sirene
voor. Stilistisch sluiten ze aan bij de Zuid-Franse sculpturen, hetgeen
voor Lombardije betrekkelijk ongewoon is. Op de plaats van een
middeleeuwse burcht werd in de 15de eeuw het Palazzo Melzi d’Eril
gebouwd. Na een uitbreiding in de 17de eeuw volgde een verbouwing in de
19de eeuw. Het palazzo beschikt over een fresco, Il Madonnone,
waarvan wordt aangenomen dat Leonardo da Vinci de schilder is.
Trezzo sull'Adda
Hier bevinden zich resten van een middeleeuws kasteel, Castello di
Trezzo, van Longobardische of Karolingische oorsprong.
Almenno S. Bartolomeo
De kerk S. Tomé, circa 1,5 km buiten het plaatsje gelegen, is een van de
zuiverste voorbeelden van Romaanse centraalbouw in Lombardije. De kerk
is vermoedelijk rond het jaar 1000, op de plaats van een baptisterium.
Almenno S. Salvatore
De crypte van de kerk Madonna del Castello dateert uit de 10de eeuw. De
huidige kerk stamt grotendeels uit de 16de en 17de eeuw. Interieur: de
fresco's dateren uit de 11de tot 16de eeuw, de 13de- eeuwse Romaanse
kansel is gedecoreerd met sculpturen van de vier evangelisten. Deze
oeroude plaats is oorspronkelijk een Etruskische nederzetting.
www.apt.bergamo.it/ APT van Bergamo. Heel interessant zijn de
"Itineraries", zoals die van Lorenzo Lotto en van Paus Johannes de
XXXIII. U kunt ook heel goed online brochures aanvragen.
Gaetano
Donizetti
▲
Werd geboren in Bergamo 29 nov. 1797 en overleed aldaar 8 april 1848
Hij studeerde bij J. Mayr te Bergamo en o.a. bij Mattei te Bologna; zijn
eerste opera ging in 1818 te Venetië in première en verraadt grote
invloed van Gioacchino Rossini. Een groot aantal opera's volgde, soms
vier per jaar, totdat in 1835 het succes van zijn meesterwerk Lucia
di Lammermoor hem een functie aan het Napolitaanse conservatorium
bezorgde en hem over zijn rivaal Vincenzo Bellini deed
triomferen. Toen in 1839 de censuur zijn opera Poliuto verbood, vertrok
hij naar Parijs, waar hij o.a. La fille du régiment en La
favorite componeerde. Hij maakte vele concertreizen. Geestesziekte
maakte hem aan het eind van zijn leven het werken onmogelijk. Donizetti
is met zijn voorliefde voor lugubere taferelen, felle hartstochten en
tragedies een typisch vertegenwoordiger van de Italiaanse romantiek.
Zijn muziek vormt met die van Bellini de brug tussen Rossini en Verdi.
Beroemd werden voorts zijn opera's Anna Bolena, L'élisir d'amore,
Lucrezia Borgia, Torquato Tasso, Maria Stuarda en de komische, aan
Rossini verwante opera Don Pasquale.
Werken: orkest-, kamer- en pianomuziek, liederen met piano, 74
opera's, ruim 100 kerkmuziekwerken
**
Uw accommodatie in
in Bergamo kunt U goed boeken via
Hotels/Appart./Bergamo.
Er zijn 21 hotels online boekbaar. Op basis van de beoordelingen
van gasten zijn de populairste hotels in Bergamo per thema
gerangschikt.
** U vindt bij
Booking meer
dan alleen hotels o.a.:
Appartementen
-
Resorts -
Villa's -
Hostels -
Accommodaties met onsen -
Bed & Breakfasts -
Pensions -
Motels -
Ryokans -
Vakantieboerderijen -
Vakantieparken -
Campings -
Botels -
Herbergen -
Aparthotels -
Vakantiehuizen -
Lodges -
Accommodaties bij particulieren -
Landhuizen -
Luxe tenten -
Capsulehotels -
Lovehotels -
Riads -
Luxe
Chalets
▲
|
