Stedentips voor Trips

CAGLIARI, naar overzicht regio Sardinië

Cagliari, de hoofdstad van Sardinië, behoort tot de oudste zonder onderbrekingen bewoonde steden van Europa. De stad is wellicht van Fenicische oorsprong en was een bloeiend centrum. In 238 v.C. vestigden de Romeinen zich in de nederzetting en noemden haar Caralis, De plaats werd achtereenvolgens verwoest door de Vandalen, de Goten en de Saracenen en kwam daarna in Byzantijns bezit. Vervolgens was zij de hoofdstad van het voornaamste Sardinische baljuwschap, totdat ze in de 13de eeuw onder Pisaanse invloed kwam. Nadat de stad een tijd bestuurd werd door het Huis Aragon, ging ze ten slotte geheel op in de invloedssfeer van Spanje totdat ze in 1718 aan het Huis Savoye toeviel.
S. Saturnino
Dit is een van de oudste Romaanse kerken, daterend uit de 5de/6de eeuw, die ondanks gedeeltelijke verwoestingen ten gevolge van Engelse bombardementen in de Tweede Wereldoorlog voor een deel bewaard is gebleven. De ingang van deze indrukwekkende basiliek  bevindt zich aan de Piazza S. Cosima. De kerk is gebouwd in de vorm van een Grieks kruis. Het middendeel staat te boek als een van de oudste christelijke heiligdommen uit de middeleeuwen. In de apsis
is een vroegchristelijke begraafplaats, 2de-5de eeuw, blootgelegd.
Kasteel
De Pisanen bouwden op de berg een reusachtige vesting die ze 'Casteddu' noemden, een naam die later overging op de gehele bovenstad. In 1305/1307 voegde Giovanni Capula de machtige vierkante Pancratiustoren en de Olifants toren eraan toe.
Kathedraal
De bouw van deze gotisch­Pisaanse kathedraal begon in 1250. Tussen 1274en 1300 werd de kerk vergroot. Een elegant gotisch portaal geeft toegang tot het interieur. Hierin bevindt zich een prachtige marmeren kansel, die afkomstig is van een doksaal dat in 1162 voor de Dom van Pisa door Meester Guglielmo was vervaardigd. Het is een van de topstukken van de vroeg-Romaans-Pisaanse reliëfkunst, 1159/1162. In de barok werd deze kansel gedeeld en beroofd van de leeuwenfiguren. Twee liggen er sinds het einde van de 17de eeuw naast de marmeren balustrade van het koor. De andere kregen een plaats bij de trap naar de prefectuur, het voormalige slot van de Sardinisch-Piemontese koningen, 1799-1814. Sinds 1933 werd de façade van de dom met resterend bouwmateriaal volgens oude ontwerpen weer in Pisaans-Lucchaanse stijl vernieuwd. In de crypte bevinden zich drie grafkapellen met Siciliaans barok stucwerk. In de sacristie en de kapittelzaal, gebouwd in gotisch-Catalaanse stijl, bevinden zich de kerkschat en enkele panelen van de Napolitaanse en Vlaamse School.
La Purissima
Aan het laaggelegen deel van de Via La Marmora bevindt zich de onlangs gerestaureerde laatgotisch-catalaanse, eenschepige kerk La Purissima, uit 1554. De kerk heeft zijkapellen, een fraai kruisgewelf, sterrenhemel, een 16de-eeuws crucifix, een drieluik uit 1593 en een klein orgel uit 1758.
Nationaal Archeologisch Museum, Piazza Indipendenza
Het museum dankt zijn ontstaan, 1806, aan een schenking van onderkoning Carlo Felice. In zaal I bevinden zich oudsardinische vondsten, in zaal 2 Punische vondsten, in zaal 3 Punisch-Romeins materiaal, in zaal 4 Romeins-Grieks materiaal en in zaal 5 voorwerpen uit de christelijke tijd. In zaal 6 is een muntencollectie te bewonderen. Kunst van de vroege middeleeuwen bevindt zich in zaal 7. Op de bovenverdieping is een kleine pinacotheek ingericht met werken van Italiaanse, Spaanse en Sardinische schilders uit de 15de en 16de eeuw.
Andere bezienswaardigheden
De S. Agostino, 1580, is, voor een deel volgens het ontwerp van Bramante, gebouwd in de stijl van het Spaans classicisme. De Catalaans-gotische S. Eulalia en S. Giacomo dateren uit de 16de eeuw. In de barokke S. Michele bevindt zich in de prachtige sacristie beroemd stucwerk van Colombino en Altomonte. De basilica S. Domenico werd in 1954 door R. Fagnoni gebouwd op de oude onderbouw van het schip van Nicolb Fortiguera, 1254. Van deze 13de­eeuwse kerk zijn de Rozenkranskapel en de kloostergang bewaard gebleven.
Buitengewoon grote verering geniet de Chiesa della Madonna di Bonaria, aan het begin van de Via Milano, uit de 14de eeuw. Zij is de belangrijkste beschermheilige van het eiland en de zeelieden. De Chiesa di S. Ignazio da Làconi dateert uit de 15de eeuw. Aan de Via Roma, tegenover de haven, staat het na 1943 in de stijl van de Aragonese gotiek herbouwde stadhuis, oorspronkelijk van Crescentino Caselli. Op de begane grond bevinden zich bonte fresco's van F. Figari, het drieluik van de raadsleden van Pietro Cavaro, l6de eeuw, en het beroemde Vlaamse gobelin van Franz Spierink met de voorstelling van de 'Triomf van Caesar'. Vrijwel aan het noordelijk einde van de Viale Fra Ignazio da Làconi is de toegang tot het amfitheater, het best bewaarde Romeinse bouwwerk op het eiland. Het heeft een elliptische vorm en meet 70 bij 42 meter. Het theater, dat gebouwd is in de Iste/2de eeuw, biedt plaats aan 10 000 bezoekers. De arena wordt thans gebruikt voor opera voorstellingen.



Omgeving
Quartu Sant'Elena. In dit oude plaatsje, bij de 'vierde mijl' van de Romeinse weg, bevinden zich enkele interessante kerken. De 13de-eeuwse Chiesa dei Cappuccini heeft blinde arcaden en een merkwaardige vierkante apsis
. Interessant is ook de kapel op het kerkhof In de sacristie van de parochiekerk bevindt zich een groot retabel (heiligen en profeten), waarschijnlijk van de hand van Antioco Mainas, 16de eeuw. Vanaf weg 125 bij Ponte Piscina Nureddu leidt een nieuwe weg omhoog naar het rechts gelegen, goed geconserveerde Corridorgraf, dat in de wetenschap 'Is Concas' genoemd wordt en in de volksmond 'S. Pietro in Paradiso'.
Sinnai. Het plaatsje geniet bekendheid door zijn karakteristiek, vreemdsoortig , vlechtwerk (tarwestro met bonte wollen borduursels). Iets verder naar het noorden, ten westen van de voorstad Pirri, ligt op een heuvel de ruïne van de Pisaanse vesting S. Michele.
In Sestu, bij de 'zesde mijl' van de Romeinse weg Caralis-Turris, verdient niet zozeer de laatgotische parochiekerk als wel de Chiesa S. Gemilano, aan de dorpsrand, de aandacht. De tweeschepige kerk, gebouwd in de Romaanse stijl van de 13de eeuw, maakt door de vele Arabische elementen een oosterse indruk.
In Assémini (iets meer noordoostelijk) bevindt zich de laatgotische parochiekerk uit de 15de/l6de eeuw. De façade en de koepels op de zijkapellen zijn op bijzondere wijze versierd. Het Oratorio di S. Giovanni geldt als het best bewaard gebleven Sardinische bouwwerk uit de 9de/l0de eeuw. Op het snijpunt van de gewelfde daken is een kleine koepel geplaatst. Het gebouw heeft een Grieks kruis als plattegrond en is een bezichtiging meer dan waard. Aan de oostkant van het dorpje Uta staat naast het kerkhof de drieschepige Romaanse Chiesa S. Maria, die is opgetrokken uit rode zandsteen van verschillende kleur. De schepen van deze goed bewaard gebleven kerk worden gescheiden door arcaden ,met ronde bogen. Het is stellig een van de mooiste plattelandskerken van Sardinië. Ze werd tussen 1135 en 1148 door monniken uit Marseille samen met Franse, Toscaanse en Arabische bouw­lieden opgetrokken.
Ten noorden van rijksweg 130, bij het plaatsje Villaspeciosa, staat de Chiesa S. Platano. De kerk wordt in 1141 voor het eerst genoemd en wel als eigendom van de monniken van de H. Victor uit Marseille. Karakteristiek voor de kerken van deze monniken is de indeling in slechts twee schepen. Deze schepen zijn elk met een apsis
afgesloten en zij worden door paarsgewijs gegroepeerde zuilen gescheiden. Uit een paneel dat zich thans bevindt in het Nationaal Archeologisch Museum in Cagliari blijkt dat het plaatsje Villasor van Byzantijnse oorsprong is. De dorpskerk bevat nog laatgotische bouwelementen. De fraaie klokkentoren stamt uit de 15de/l6deeeuw. Een eigenaardig huis in de vorm van een verdedigingstoren met een krans van kantelen stamt uit de 15de eeuw.
De 16de-eeuwse parochiekerk S. Leonardo in Serramanna vertoont nauwelijks nog gotische sporen. In het interieur bevinden zich aan weerskanten van een rijkversierd portaal twee leeuwen. In een veld, 3 kilometer westelijk van Serramanna, staat een Perda fitta, een granietblok gericht op het oosten dat opvalt door tien loodrecht over de steen verdeelde 'knoopsgaten' met daarboven twee 'ogen'. Het wordt geïnterpreteerd als een vroege uitbeelding van de 'Dea Mater Mediterranea'. Men denkt dat het hier in deze vorm terecht is gekomen tussen het einde van het 4de en het begin van het 2de millennium v.C.

** Uw accommodatie in geheel Italië kunt U goed boeken via Hotels/Appart.Italië.
** Voor Cagliari kan dat goed via Hotels/Appart./Cagliari. Er zijn 17 hotels online boebbaar.
** Door Tekengrootte  te wijzigen kunt u de leesbaarheid van de tekst sterk verbeteren.    
** Zie ook onze boeken pagina eens.
** Met het vernieuwde zoekveld kunt u zoeken in "Stedentips"
** Naar Stedenlijst Italië. -  Naar  Regiokaart Italië   ▲